Insulinoma

Mięsak

Insulinoma jest łagodnym nowotworem (w rzadkich przypadkach złośliwym), który niezależnie od poziomu glukozy we krwi, w sposób niekontrolowany wydziela insulinę do krwioobiegu, a tym samym wywołuje rozwój zespołu hipoglikemii - zespołu objawów klinicznych, który występuje w odpowiedzi na brak równowagi w układzie regulacja poziomu glukozy w osoczu.

Inne nazwy insulinoma to choroba hipoglikemiczna, insuloma, hipoglikemia organiczna, hiperinsulinizm organiczny, zespół Harrisa, apudoma wydzielająca insulinę.

Insulinoma jest dość powszechnym hormonalnie czynnym nowotworem trzustki. Jego udział wśród innych guzów tego typu wynosi około 70–75%. Ponadto edukacja może być pojedyncza lub wielokrotna. U około 4-14% pacjentów insulinoma jest diagnozowana jako jeden z objawów MEA - gruczolakowatość endokrynologiczna mnoga (rzadka choroba rodzinna, której towarzyszy tworzenie się dużej liczby guzów w narządach układu hormonalnego w wielu różnych kombinacjach).

Choroba z tą samą częstością dotyka obu płci we wszystkich grupach wiekowych - od niemowlęctwa do starości, ale najczęściej występuje w pełnosprawnej populacji w wieku od 30 do 55 lat. W ogólnej liczbie pacjentów z insulinoma dzieci stanowią około 5%.

W 85-90% przypadków insulinoma trzustki jest solidną łagodną chorobą onkologiczną, a jej podstawą są wytwarzające insulinę komórki beta wysp Langerhansa - skupiska komórek wydzielania wewnętrznego (wytwarzających hormony) zlokalizowane głównie w części ogonowej trzustki i stanowią około 1–2% jego całkowita masa. W niektórych przypadkach komórki glukagonu alfa wytwarzające hormony można również znaleźć w składzie guza. Rozmiary insulinoma wynoszą od kilku milimetrów do 15 cm, ale u około 70% pacjentów nadal nie przekraczają 1,5 cm.

Złośliwe insulinomy w trzecim przypadku są zdolne do przerzutów do różnych narządów wewnętrznych, ale najczęściej przerzuty wpływają na wątrobę.

Objawy Insulinomas

Objawy insulinoma są bezpośrednio związane z hormonalną aktywnością tego nowotworu. Ostry atak hipoglikemii jest konsekwencją niewydolności mechanizmów adaptacyjnych ośrodkowego układu nerwowego, a także działania przeciw-czynników. Ponadto u wszystkich pacjentów z insulinoma obserwuje się tak zwaną „triadę Whipple”, która objawia się:

  • Spontaniczne ataki hipoglikemii, które występują na czczo (zwykle po długiej przerwie między posiłkami, głównie rano), po aktywności mięśni lub 2-3 godziny po jedzeniu;
  • Ostry spadek cukru we krwi podczas ataku hipoglikemii - poniżej 2,5 mmol / L (30 mg%) przez Somogy-Nelson;
  • Zdolność do skutecznego zatrzymania ataku hipoglikemii przez dożylne spożycie glukozy lub cukru.

Ponadto atakom hipoglikemicznym z insulinoma trzustki często towarzyszy wyraźne pobudzenie psychoruchowe - stan patologiczny charakteryzujący się lękiem motorycznym o różnym nasileniu (od zwykłego zamieszania do działań destrukcyjnych) w połączeniu z podnieceniem mowy. U pacjentów takie stany objawiają się w postaci:

  • Elokwencja;
  • Niespójne wykrzykiwanie oddzielnych zwrotów, słów lub dźwięków;
  • Zwiększ lęk;
  • Dezorientacja;
  • Uczucia gniewu;
  • Gorycz;
  • Agresywność
  • Niekontrolowana zabawa;
  • Upośledzona świadomość;
  • Zmierzch oszołomienie;
  • Zaburzenia myślenia, charakteryzujące się pojawieniem się urojeniowych pomysłów, bolesnych pomysłów i wniosków;
  • Przyspieszenie i fragmentacja myślenia;
  • Występowanie halucynacji;
  • Zniekształcenia w postrzeganiu rzeczywistych zdarzeń, przedmiotów lub zjawisk;
  • Brak krytyczności w postrzeganiu własnego państwa;
  • Euforyczny nastrój.

Aby postawić prawidłową diagnozę i wybrać najlepszą metodę leczenia insuliną, niezwykle ważne jest zbadanie nie tylko objawów wywołujących ataki hipoglikemii, ale także oznak towarzyszących okresom względnego dobrostanu (okresy utajone), które naprzemiennie atakują.

Najbardziej charakterystycznymi objawami insulinoma trzustki są nadwaga (do otyłości), a także nadmiernie zwiększony apetyt. Jednak w niektórych przypadkach można również zaobserwować znaczną utratę masy ciała, wynikającą ze zmniejszenia apetytu (czasami aż do całkowitego wstrętu do jedzenia).

Ponadto objawy insulinoma w fazie utajonej objawiają się różnego rodzaju zaburzeniami neuropsychiatrycznymi. Pacjenci charakteryzują się:

  • Bóle głowy;
  • Słabe mięśnie;
  • Naruszenie koordynacji ruchów różnych grup mięśni przy braku osłabienia mięśni (ataksja);
  • Zaburzenia widzenia;
  • Dezorientacja;
  • Upośledzenie pamięci;
  • Upośledzenie umysłowe;
  • Apatia;
  • Ból mięśni powstały w wyniku procesów zwyrodnieniowych w tkance mięśniowej, a także w wyniku zastąpienia tkanki mięśniowej tkanką łączną;
  • Asymetria odruchów ścięgien;
  • Asymetria odruchów okostnowych;
  • Nieregularność lub zmniejszenie odruchów brzusznych;
  • Patologiczny odruch prostownika zatrzymania (odruch Babińskiego);
  • Patologiczny odruch zgięcia stopy / nadgarstka;
  • Oczopląs;
  • Niedowład wzroku;
  • Zaburzenia erekcji itp.

Nawet po usunięciu insulinoma pacjenci zachowują oznaki patologicznego uszkodzenia mózgu wynikającego ze śmierci komórek nerwowych, dlatego obserwuje się spadek zdolności intelektualnych. Prowadzi to do tego, że dana osoba traci swój poprzedni status społeczny i umiejętności zawodowe.

Diagnoza i leczenie insulinoma

Objawy insulinoma są podobne do objawów wielu innych chorób, dlatego bardzo często zdarza się, że pacjent z tym typem guza jest źle zdiagnozowany.

W celach diagnostycznych zaleca się pacjentowi pościć przez 1-3 dni w szpitalu i pod ścisłym nadzorem lekarzy, po czym wykonuje się badanie krwi w celu ustalenia poziomu insuliny i cukru. Niski poziom glukozy i wysoka insulina wskazują na insulinoma pacjenta.

Najbardziej skutecznym sposobem leczenia insulinoma jest taktyka chirurgiczna. Charakter interwencji chirurgicznej zależy od wielkości i lokalizacji insulinoma. Z reguły pacjenci otrzymują:

  • Wyłuszczenie guza;
  • Resekcja trzustki.

Skuteczność operacji ocenia się na podstawie poziomu glukozy we krwi pacjenta, który jest określany bezpośrednio w jego procesie.

W niektórych przypadkach możliwe jest leczenie insulinoma metodami zachowawczymi..

Złośliwy insulinoma sugeruje chemioterapię.

Objawy i leczenie insulinoma trzustki

Insulina trzustki jest łagodnym lub (rzadziej) złośliwym nowotworem, w którym aktywna produkcja insuliny zachodzi w ciele pacjenta. Czasami produkcja substancji hormonalnej podwaja się lub trzykrotnie, w wyniku czego poziom cukru we krwi spada, co prowadzi do dysfunkcji ośrodkowego układu nerwowego i mózgu - rozwija się hipoglikemia lub hiperinsulinizm.

Insulina trzustki jest trudną do zdiagnozowania patologią, ponieważ często objawy choroby są ukryte na wczesnym etapie. Objawy zależą od stopnia funkcji ochronnych organizmu, indywidualnych cech osoby, ekspozycji na czynniki egzogenne lub endogenne. W artykule szczegółowo zapoznamy się z objawami, metodami diagnostycznymi i leczeniem guza, który jest niebezpieczny nie tylko z powodu pogorszenia stanu organizmu, ale także ze względu na skłonność do nowotworów złośliwych.

Co to jest insulinoma trzustki

Insulina trzustki jest guzem zależnym od hormonów, najczęściej łagodnym, jednak w 15% przypadków nowotwór jest złośliwy. Anomalia o łagodnym przebiegu wpływa na metabolizm i tło hormonalne, nadaje się do metod terapeutycznych. Nowotwór złośliwy - gruczolakowatość endokrynologiczna - jest zdolny do przerzutów i prawie nie jest wyleczony - czasami lekarze tylko przedłużają życie pacjenta za pomocą leków na 1,5 - 2 lata, ale najczęściej choroba prowadzi do śmierci, a osoba umiera.

Formacja zamknięta w otoczce kapsułki jest gęstym guzkiem w kolorze brązowym lub różowawym, ma charakter małych wtrąceń wyspowych. W tym samym czasie na narządzie powstaje jeden lub kilka guzów, co jest spowodowane uszkodzeniem komórek ß. Osoby w wieku 40-60 lat w wieku przedemerytalnym i emerytalnym należą głównie do grupy ryzyka, nowotwór prawie nie jest diagnozowany w dzieciństwie i okresie dojrzewania, patologia rzadko objawia się u przedstawicieli wieku rozrodczego.

Guz skupia się na dowolnej części trzustki - głowie, ciele, ogonie. Parametry nowotworu nie przekraczają 15-20 mm. Oprócz największego gruczołu układu trawiennego na innych narządach tworzy się guz (lokalizacja pozapłucna):

  1. Ściana żołądka;
  2. Uszczelka olejowa;
  3. Wątroba;
  4. Bramy śledziony;
  5. Wrzód dwunastnicy.

Wraz ze wzrostem insulinomy insulina jest wydzielana w sposób niekontrolowany, a patologia łączy się z zespołem hipoglikemicznym - z objawami adrenergicznymi i neuroglikopenicznymi.

Przyczyny anomalii

Dokładne przyczyny powstawania insulinoma są nadal nieznane. Naukowcy wysuwają hipotezę, że na wygląd guza mają wpływ:

  • Dziedziczność;
  • Obecność uzależnień (nadużywanie alkoholu, palenie);
  • Zewnętrzne czynniki negatywne;
  • Zaburzenia adaptacji;
  • Niewłaściwe odżywianie;
  • Narażenie na promieniowanie.

Według innych założeń lekarzy prowadzących badania, insulinoma powstaje u osób z przewlekłymi chorobami przewodu pokarmowego. Co więcej, w przeciwieństwie do mężczyzn, kobiety częściej rozwijają anomalie. Oprócz chorób żołądkowo-jelitowych może pojawić się nowotwór z powodu następujących czynników:

  1. Przedłużony post, przestrzeganie ścisłej diety, a następnie wyczerpanie organizmu;
  2. Syndrom upośledzonego wchłaniania węglowodanów;
  3. Proces zapalny w jelicie grubym lub cienkim w stadium przewlekłym lub ostrym;
  4. Radykalna operacja wycięcia części żołądka;
  5. Uszkodzenie wątroby;
  6. Cukier w moczu („niewinna” glukozuria);
  7. Anoreksja neurotyczna - załamania nerwowe i psychiczne w ciele, prowadzące do odrzucenia jedzenia;
  8. Niewystarczająca produkcja hormonów tarczycy;
  9. Przewlekła niewydolność kory nadnerczy (hipokortykalizm);
  10. Częsty i szybki spadek cukru we krwi;
  11. Niekontrolowane przyjmowanie leków przeciwcukrzycowych (hipoglikemicznych);
  12. Niedobór funkcji przysadki mózgowej.

Naukowcy uważają, że najczęściej insulinoma trzustki jest wtórną patologią, która nie jest dziedziczna, ale rozwija się w ciągu życia..

Objawy insulinoma trzustki

Przyczyny rozwoju choroby u ludzi są często podobne, ale objawy różnią się w zależności od poziomu aktywności hormonalnej guza. Ciało ludzkie reaguje inaczej na obniżenie poziomu cukru we krwi (hipoglikemia) i wzrost poziomu insuliny. Najbardziej negatywne jest to, że zmniejszone stężenie glukozy wpływa na mózg, ponieważ organizm nie może tworzyć rezerw glukozy i nie może przekształcać kwasów tłuszczowych w źródło energii.

Pierwszą oznaką obecności insulinoma w ludzkim ciele jest zespół hipoglikemii. Hipoglikemia charakteryzuje się remisją i nawrotem. Zwróćmy uwagę na tabelę, w której objawy są prezentowane podczas odpoczynku i zaostrzenia.

Hipoglikemia w spoczynku Nawrót hipoglikemii

  • Ciągłe uczucie głodu;
  • Nadwaga;
  • Choroba metaboliczna • zaostrzenie obserwuje się rano;
  • Z przedłużającą się abstynencją od jedzenia - w nocy.

Od strony ośrodkowego układu nerwowego zauważalne są następujące objawy:

  1. Migrena;
  2. Euforia;
  3. Słabe mięśnie;
  4. Zaburzenia świadomości;
  5. Nieuprawniony stan agresywny;
  6. Omamy.

Objawami zaburzeń hormonalnych są:

  • Dreszcz;
  • Bój się bez powodu;
  • Pot lodowy;
  • Częstoskurcz.

Często we wczesnym etapie insulinoma trzustki jest bezobjawowa. Jednak wraz ze wzrostem nowotworu pojawiają się charakterystyczne objawy hipoglikemii:

  1. Osłabienie, utrata siły (osłabienie);
  2. Chroniczne zmęczenie;
  3. Nieuzasadnione uczucie strachu, niepokoju;
  4. Silny ból głowy (bóle mięśni);
  5. Ciągłe uczucie głodu;
  6. Zwiększone pocenie się (nadmierna potliwość);
  7. Cardiopalmus.

Obraz kliniczny obecności insulinoma może być dwojakiego rodzaju:

W postaci utajonej pacjent nie ma możliwości szybkiego przyjmowania posiłków, co jest obarczone niemożnością wyeliminowania objawów hipoglikemii.

Ze względu na spadek stężenia glukozy we krwi osoba czasami zachowuje się niewłaściwie, co charakteryzuje się następującymi objawami:

  1. Obfite wydzielanie śliny;
  2. Zwiększone pocenie się w ciele lub w oddzielnych obszarach;
  3. Podwójne widzenie (podwójne widzenie);
  4. Niekontrolowane wybuchy agresji;
  5. Pojawienie się halucynacji;
  6. Dezorientacja.

Jeśli nie powstrzymasz ataku hipoglikemii poprzez zaspokojenie głodu, poziom glukozy dalej się zmniejsza i obserwowane są dodatkowe objawy:

  • Wzmocnienie napięcia mięśni;
  • Napady padaczkowe, a następnie śpiączka;
  • Niespójność mowy;
  • Agresywność, euforia;
  • Rozszerzone źrenice (rozszerzenie źrenic);
  • Duszność, szybkie oddychanie (tachypnea);
  • Zwiększone bicie serca.

W chwilach między atakami pacjent ma ataki mięśniowe, zaburzenia widzenia, zaburzenia pamięci, pojawia się apatia.

Ataki patologii są zatrzymywane przez dożylne podanie 40% glukozy.

Diagnoza insulinoma

Często z powodu niejasnych objawów - splątania, halucynacji i dodatkowych objawów psychicznych, insulina jest mylona z innymi chorobami. Czasami robią takie nieprawidłowe diagnozy, jak padaczka, krwotok, psychoza, mylą nawet z cukrzycą.

Aby wykluczyć guz, doświadczony lekarz przeprowadza testy laboratoryjne i opiera się na diagnostyce wizualnej, stosuje metody badań instrumentalnych i wykonuje testy funkcjonalne.

Diagnostyka laboratoryjna obejmuje:

  1. Ogólna analiza krwi;
  2. Biochemia;
  3. Analiza tolerancji glukozy;
  4. Oznaczanie grupy krwi i czynnika Rh;
  5. Analiza moczu, cukier i aceton w moczu;
  6. Analiza immunologiczna izotopowa - w celu wykrycia zawartości insuliny.

Aby wykryć insulinomy, stosuje się prowokujący test z głodem, który wywołuje hipoglikemię u pacjenta. Poczucie głodu prowadzi do obniżenia poziomu cukru we krwi i rozwoju objawów neuropsychicznych. Lekarze powstrzymują podobny atak infuzją glukozy i dają pacjentowi słodkie jedzenie - kawałek cukru, słodyczy, czekolady.

Jeśli testy prowokacyjne zakończyły się niepowodzeniem, zaleca się pacjentowi poddanie się następującym rodzajom środków diagnostycznych:

  • Badanie ultrasonograficzne jamy zaotrzewnowej i trzustki;
  • Rezonans magnetyczny otrzewnej;
  • Angiografia mózgowa;
  • Laparoskopowe badanie trzustki;
  • Ocena poziomu proinsuliny;
  • Trzustkowa scyntygrafia;
  • Śródoperacyjne badanie ultrasonograficzne - w celu dokładnego zidentyfikowania lokalizacji nowotworu.

Diagnoza powinna być przeprowadzana tylko przez doświadczonych specjalistów, ponieważ istnieje ryzyko nieprawidłowej diagnozy i nieprawidłowego różnicowania z następującymi anomaliami:

  1. Hipoglikemia alkoholowa lub narkotykowa;
  2. Niewydolność nadnerczy i przysadki mózgowej;
  3. Rak nadnerczy;
  4. Galaktosemia - naruszenie metabolizmu węglowodanów w organizmie;
  5. Zespół zrzutu (przyspieszony ruch zawartości żołądka do jelit bez właściwego trawienia).

Leczenie Insulinoma

W zależności od cech rozwoju insulinoma, formy patologii i stopnia zaniedbania leczenie może być:

Jednak terapia lekowa nie eliminuje źródła choroby i nie może prowadzić do całkowitego wyzdrowienia pacjenta, dlatego preferowana jest metoda chirurgiczna.

Operacja usunięcia insuliny

Operacja jest jedynym sposobem na wyeliminowanie guza. Metoda operacyjna polega na tym, że początkowo ognisko choroby jest określane, a następnie usuwane. Do operacji konieczne jest dokładne określenie lokalizacji guza, a także wielkości i liczby uszkodzonych obszarów trzustki.

Najczęściej insulinoma jest zlokalizowana na powierzchni narządu. Nowotwór ma wyraźne krawędzie, dzięki czemu łatwo go wyciąć. Czasami małe formacje mają nietypową strukturę, więc nie są wykrywane podczas operacji.

W takim przypadku operacja zostaje przełożona na późniejszy termin, gdy wzrosną parametry nowotworu. Okresowi oczekiwania na operację towarzyszy terapia lekowa - jako zapobieganie rozwojowi hipoglikemii i poważnego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego.

Powrót do zdrowia po operacji występuje u 50% pacjentów. Jednak niektórzy pacjenci mają nawroty, więc musisz słuchać własnego ciała, zwracać uwagę na pierwsze objawy patologiczne i jak najszybciej skonsultować się z lekarzem. Wczesne rozpoznanie anomalii zwiększa szanse na skuteczne wyleczenie choroby.

Powodzenie operacji zależy od poziomu cukru we krwi pacjenta - ważne jest, aby stężenie glukozy zostało znormalizowane. Jednak interwencja chirurgiczna najczęściej pociąga za sobą negatywne konsekwencje w postaci chorób takich jak martwica trzustki lub zapalenie trzustki, które uzależniają osobę od leków.

Ponadto złożoność operacji polega na tym, że trzustka znajduje się blisko ważnych narządów, a niepełnosprawność jest możliwa w przypadku błędu medycznego lub pacjent jest skazany na śmierć. W zależności od stanu pacjenta, nasilenia objawów, lokalizacji i parametrów nowotwór usuwa się za pomocą takich metod, jak:

  1. Enukleacja;
  2. Laparoskopia;
  3. Resekcja dystalna.

Farmakoterapia

Leczenie zachowawcze stosuje się w następujących przypadkach:

  • Odmowa pacjenta od interwencji chirurgicznej;
  • Zwiększone ryzyko śmierci;
  • Pojawienie się przerzutów;
  • Obecność ciężkich objawów somatycznych;
  • Nieudane próby usunięcia guza.

Terapia obejmuje:

  1. Przyjmowanie leków zwiększających poziom glikemii;
  2. Dożylna glukoza;
  3. Chemoterapia.

Insulinoma

Objawy Insulinomas

W przypadku insulinoma pacjenci cierpią na hiperinsulinizm i towarzyszące mu ataki hipoglikemiczne..

W szczególnie trudnych sytuacjach rozwijają się skurcze. Pacjent może doświadczyć śpiączki przeciwko gwałtownemu spadkowi poziomu glukozy we krwi.

Przy niekontrolowanym wytwarzaniu insuliny często rozwija się zespół hipoglikemii, który jest połączeniem szeregu zaburzeń o genezie neuroglikopenicznej i adrenergicznej.

Przyczyną hipoglikemii jest całkowicie autonomiczna synteza insuliny przez komórki β i uwalnianie tego hormonu odpowiedzialnego za wykorzystanie glukozy do krążenia ogólnoustrojowego. U zdrowej osoby produkcja insuliny zatrzymuje się, gdy poziom cukru spada, ale ten mechanizm ograniczający nie działa w przypadku komórek insuliny.

Przede wszystkim ośrodkowy układ nerwowy cierpi na hipoglikemię, ponieważ glukoza jest najważniejszym źródłem energii dla aktywności mózgu. W warunkach niedoboru energii rozwija się neuroglikopenia, objawiająca się szerokim zakresem zaburzeń neurologicznych i psychiatrycznych. Na tle przedłużającego się niedoboru węglowodanów w ośrodkowym układzie nerwowym pojawiają się zmiany o charakterze dystroficznym (często nieodwracalne). Niedobór glukozy powoduje uwalnianie noradrenaliny, kortyzolu, glukagonu i STH (hormonu wzrostu). Te z kolei hormony przeciwhormonalne determinują adrenergiczne objawy kliniczne patologii.

W przypadku insulinoma charakterystyczna jest przemiana faz utajonych, ataków hipoglikemicznych i okresów reaktywnej (odpowiedzi) hiperadrenalinemii. W okresie przejściowego osiadania (względnego dobrostanu) objawami hormonalnie czynnego guza trzustki są jedynie wyjątkowo wysoki apetyt (organizm stara się zrekompensować brak substratów energetycznych). Na tym tle otyłość nie jest wykluczona.

Ostry atak hipoglikemiczny jest bezpośrednią konsekwencją awarii mechanizmów adaptacyjnych ośrodkowego układu nerwowego w połączeniu z niewydolnością czynników przeciwhormonalnych.

Ważne: stan patologiczny rozwija się na czczo. W szczycie ataku poziom glukozy we krwi spada do wartości krytycznych (≤ 2,5 mmol / L)

Objawy neuroglikopeniczne:

  • intensywne bóle głowy (ból głowy);
  • zaburzona koordynacja ruchów;
  • słabe mięśnie;
  • zaburzona świadomość;
  • pobudzenie psychoruchowe (hiperkineza, agresja, omamy, euforia).

Charakterystyczne objawy reaktywnej hiperadrenalinemii:

  • obfity zimny pot;
  • drżenie (drżenie kończyn);
  • ostry głód;
  • szybki puls (tachykardia);
  • zaburzenia wrażliwości (parestezje);
  • uczucie strachu.

Ważne: ostra hipoglikemia jest łagodzona poprzez dożylne podanie 5% glukozy. Po normalizacji stanu informacja o ataku nie jest przechowywana w pamięci pacjenta.

Na tle gwałtownego spadku poziomu glukozy odżywianie mięśnia sercowego jest zakłócane, co może powodować jego niedokrwienie, aw rezultacie zawał mięśnia sercowego. Przy częstych epizodach u mężczyzn możliwe jest pojawienie się impotencji seksualnej.

W okresie między atakami są:

  • ból w mięśniach;
  • objawy neurologiczne;
  • zaburzona zdolność zapamiętywania;
  • pogorszenie funkcji poznawczych;
  • zaburzenia widzenia;
  • apatia.

Złośliwa insulina charakteryzuje się takimi dodatkowymi objawami klinicznymi jak ból brzucha, gwałtowny spadek masy ciała (kacheksja), niedowład i częste.

Przyczyny insulinoma

Przyczyny insulinoma są całkowicie nieznane. Stwierdzono jedynie podobieństwo insulinoma do gruczolakowatości hormonalnej, przyczyniając się do pojawienia się guzów syntezujących hormony. U 80% pacjentów choroba pojawia się w trzustce.

Insulinoma nie jest dziedziczna i pojawia się dość rzadko, ale znacznie częściej niż inne rodzaje insulinoma trzustki.

W ciele wszystko jest ze sobą połączone, a gdy ciało jest aktualizowane, połączenia są natychmiast aktywowane z powodu przetwarzania, wydzielania i metabolizmu. W przypadku oczywistego niedoboru niektórych składników są one regulowane i wszystko dzieje się po wykryciu nadmiaru jakichkolwiek substancji.

Teoretycznie przyczyny powstawania insuliny są ukryte w nieprawidłowym funkcjonowaniu przewodu pokarmowego w chorobach. Następnie dochodzi do zakłócenia czynności wszystkich narządów w ludzkim ciele, ponieważ jest to ten podstawowy organ, od którego zależy przetwarzanie wszystkich substancji używanych przez ludzi wraz z żywnością.

Domniemane przyczyny choroby:

  • impotencja;
  • długi głód;
  • uszkodzenie spożycia węglowodanów przez ściany przewodu pokarmowego;
  • ostre lub przewlekłe działanie zapalenia jelit;
  • artrotomia żołądka;
  • wpływ toksyn na wątrobę;
  • glukozuria nerkowa;
  • anoreksja wraz z nerwicą;
  • brak hormonów tarczycy we krwi;
  • niewydolność nerek z obniżeniem poziomu cukru we krwi;
  • zmniejszona funkcja przysadki mózgowej, co hamuje wzrost.

Badanie przyczyn tej choroby w celu jej skutecznego leczenia jest obecnie jednym z najtrudniejszych zadań medycyny..

Klinika

Podczas insulinomy rozróżnia się fazy napadów i okres międzyoperacyjny. Objawy insulinoma trzustki w okresie międzymiesiączkowym są absolutnie niespecyficzne i częściej mają charakter neurologiczny, co utrudnia diagnozę.

W okresie utajonym jedynymi objawami są: zwiększony apetyt, zwłaszcza głód słodyczy, otyłość. Pacjenci powinni nosić słodycze w przypadku hipoglikemii.

Następujące oznaki i objawy insulinoma trzustki są uważane za specyficzne:

  • słabe zdrowie i ciągła bezprzyczynowa słabość;
  • bladość skóry;
  • stały lepki zimny pot;
  • drżenie ręki;
  • częstoskurcz.

Zespół hipoglikemiczny: atak występuje częściej rano, przed przebudzeniem, na czczo. Związane z nocną przerwą w jedzeniu. Towarzyszy mu drżenie rąk, tachykardia, lepki zimny pot, parestezje, zaburzenia zachowania, omamy wzrokowe.

W ciężkich przypadkach pojawiają się drgawki i rozwija się śpiączka. Tacy pacjenci nie mogą się obudzić: przez długi czas są zdezorientowani w przestrzeni, wykonują pewne ruchy i powtarzają je, odpowiadają na proste pytania w monosylabach.

Wszystko to są oznaki upośledzonej świadomości. Często pacjent jest pijany, może się spieszyć i krzyczeć lub śpiewać i tańczyć, odpowiadać nie na miejscu.

Napady padaczkowe są typowe, są dłuższe, towarzyszy im hiperkineza i powyższe objawy. Mogą pojawić się podobne warunki podobne do manifestacji padaczki: pacjent na zewnątrz prawidłowo podróżuje w dowolnym kierunku, a następnie nie może wyjaśnić, jak i dlaczego tu trafił. Ale tutaj nie ma charakterystycznych zmian osobowości epileptoidów.

Z ataku pacjenta można wydedukować wprowadzenie glukozy. Po ataku pacjent nic nie pamięta, ma amnezję wsteczną.

W okresie przejściowym występują objawy insulinoma trzustki występujące w przewlekłej hipoglikemii. Jego wpływ na ośrodkowy i autonomiczny układ nerwowy objawia się upośledzeniem funkcjonowania nerwów czaszkowych - 7 i 9 par - twarzy i połysku gardła, zgodnie z typem centralnym. Z tego powodu występuje asymetria twarzy, gładkość fałdów nosowo-wargowych, obniżenie kącików ust, utrata wyrazu twarzy, łzawienie, zaburzenia smaku, pojawienie się bólu głowy i bólu gardła.

Pojawiają się odruchy patologiczne: Babiński (zatrzymaj prostownik (zginacz)

Te objawy insulinoma trzustki są uzupełniane objawami uszkodzenia lewej półkuli mózgu: spowalnia myślenie, zmniejsza pamięć i uwagę, częste są zaniki pamięci, zmniejsza się upośledzenie umysłowe, pojawia się apatia, tracone są umiejętności zawodowe.

Co więcej, wyraża się to tak, że pacjenci nie rozwijają się zawodowo, nie pracują w swojej specjalizacji w prostych pracach. Nawet jeśli operacja usunięcia insulinomy zakończyła się powodzeniem, nadal występuje spadek inteligencji i objawy encefalopatii. Nie odchodzą, a poprzedni status społeczny nie powraca. U mężczyzn z częstymi atakami hipoglikemii rozwija się impotencja.

Dodatkowe objawy insulinoma u osoby, która ma nowotwór złośliwy: pacjent staje się wyniszczony, żołądek go boli, a biegunka się martwi. Niespecyficzne objawy prowadzą do tego, że 75% pacjentów z insulinoma jest bezskutecznie leczonych przez neuropatologów i psychiatrów. Ponadto w 35% przypadków diagnoza epilepsji, guza mózgu lub wypadku mózgowo-naczyniowego jest diagnozowana u 15%, VVD u 11% itp..

Diagnostyka

Rozpoznanie insulinoma rozpoczyna się od leczenia pacjenta z pewnymi dolegliwościami:

  • gorszy post;
  • zauważalny przyrost masy po pojawieniu się charakterystycznych ataków;
  • zawroty głowy, ból głowy;
  • senność, słabość;
  • zwiększone pocenie się.

W diagnostyce insulinoma badania laboratoryjne mają ogromne znaczenie. Określa się poziom glukozy i insuliny we krwi. Analiza przeprowadzana jest na czczo. Użyj różnych testów specjalnych..

Test funkcjonalny z głodem wywołuje spadek glukozy i zaburzenia nerwowe. Odbywa się to po wieczornym posiłku przez 72 godziny. Badanie krwi pobierane jest z żyły. Następnie poziom glukozy jest stale mierzony za pomocą glukometru. Pod koniec imprezy serwowane jest obfite śniadanie, w tym bardzo słodkie napoje. Napady drgawkowe są zatrzymywane za pomocą leków dożylnych lub doustnych..

W celu wywołania stanu hipoglikemicznego podaje się egzogenną insulinę. Stężenie własnej insuliny we krwi obserwuje się na tle glukozy. W obecności patologii wskaźniki są niezwykle wysokie.

Test z tolbutamidem. Lek podaje się dożylnie. W ciągu 3 godzin co 5 minut wykonuje się odczyty krwi. Obserwuj wyniki niskiego poziomu glukozy u pacjenta.

Test leucyny. Lek podaje się na 1 kg masy 150 mg. Dla zdrowej osoby testy powinny być normalne, lek nie wpłynie na insulinę i glukozę. Pacjent z insulinoma natychmiast wyświetla parametry typowe dla choroby.

Jeśli istnieje podejrzenie hipoglikemii organicznej, konieczne jest wykonanie testu hormonalnego. Współczynnik proinsuliny wynosi 22%, u pacjentów często wskaźniki są nieco wyższe. Jeśli test wykazał odsetek dwa razy wyższy niż to konieczne, można założyć, że guz jest złośliwy. Aby postawić prawidłową diagnozę, musisz wykonać test moczu, aby sprawdzić stężenie sulfonylu mocznika.

Aby odróżnić pojedynczą lub wielokrotną lokalizację gruczolaków, odpowiedź na wzrost poziomu insuliny sprawdza się za pomocą 2 jm. Podaje się go dożylnie z obliczeniem dawki masy ciała. Wyniki będą w ciągu 5 minut. Pacjenci, u których pojedyncze gruczolaki nie wywołują reakcji na sekretynę. W przypadku wielu guzów insulina wzrasta.

Aby uzyskać pełny obraz kliniczny, można wykonać ładowanie glukozy. W rezultacie porównywane są wszystkie wyniki innych przeprowadzonych testów..

Przy dodatnich parametrach laboratoryjnych przeprowadza się badanie lokalizacji ogniska choroby. Pacjent jest wysyłany na badanie USG, MRI, CT, scyntygrafię i USG trzustki. Takie badanie pozwala nam odróżnić insulinę od innych stanów podobnych pod względem objawów. Na przykład rak nadnerczy lub galaktozemia.

Należy zauważyć, że badanie ultrasonograficzne nie było szeroko stosowane w diagnostyce insulinoma trzustki. Pacjenci z nadwagą są często obecni u pacjentów z tą patologią, a warstwa tłuszczowa nie pozwala na jakościowe badanie nowotworu.

Istotną zaletą badania trzustki jest ultrasonografia endoskopowa..

Jeśli guz jest mały lub znajduje się w niedostępnym miejscu, pojawiają się trudności z CT. Ta metoda nie jest bardzo niezawodna z powodu absorpcji promieni rentgenowskich.

Możesz wykryć insulinoma na kilku etapach rozwoju:

  1. Faza tętnicza ma miejsce, gdy wiele różnych naczyń przechodzi z tej samej głównej tętnicy w obszarze formacji.
  2. Faza kapilarna charakteryzuje się tym, że naczynia nie są rozmieszczone losowo, ale lokalnie. Cała substancja znajduje się w jednym miejscu. W większości przypadków choroba jest wykrywana na tym etapie..
  3. Faza żylna. W tej formie znajduje się główna żyła, która karmi nowotwór.

Diagnostyka różnicowa

Jeśli po testach laboratoryjnych nie było możliwe wykrycie i odsłonięcie stadium insulinoma, próbkę cienkiej tkanki trzustki pobiera się za pomocą wydrążonej igły. Wyniki pomagają odkryć inne przyczyny niekontrolowanego przepływu insuliny w organizmie. W procesie diagnostyki różnicowej insulinoma należy wykluczyć szereg chorób podobnych do objawów.

Współczesna diagnoza insulinoma

Na pierwszym spotkaniu onkolog określa historię choroby, podczas której szczególną uwagę zwraca się na obecność patologii trzustki u bezpośrednich krewnych pacjenta i czas wystąpienia pierwszych objawów guza.. Obowiązkową metodą badania takich pacjentów jest laboratoryjne badanie krwi na raka

Obowiązkową metodą badania takich pacjentów jest laboratoryjne badanie krwi na raka.

Aby zdiagnozować insulinoma, lekarze stosują prowokujący test z trzydniowym pości, który może powodować triadę Whipple:

  1. Ostry zespół hipoglikemiczny na czczo na czczo.
  2. Poziom glukozy we krwi jest mniejszy niż 2,5 mmol / l.
  3. Efekt terapeutyczny po dożylnym podaniu glukozy.

Podczas testu pacjent mierzy się co trzy godziny stężenie cukru we krwi. Dopiero po pozytywnym wyniku tej techniki lekarze rozpoczynają diagnozę miejscową, która obejmuje:

  1. Angiografia trzustkowa. Badanie opiera się na wprowadzeniu środka kontrastowego z późniejszym badaniem rentgenowskim.
  2. Obrazowanie komputerowe i rezonans magnetyczny, które z insulinoma mają niewiele informacji.
  3. Procedura USG. Ta metoda umożliwia ustalenie obecności nowotworu tylko u pacjentów z niewielką ilością tkanki tłuszczowej i dużymi rozmiarami guza.

Ważne, aby wiedzieć: rak trzustki

Wiodący specjaliści klinik za granicą

Profesor Moshe Inbar

Pójść do doktora

Dr Justus Dayster

Pójść do doktora

Profesor Jacob Schechter

Pójść do doktora

Dr Michael Friedrich

Pójść do doktora

Leczenie Insulinoma dzisiaj

Najbardziej odpowiednim sposobem leczenia insulinoma jest operacja. Przeciwwskazaniem do interwencji chirurgicznej jest ogólny stan somatyczny pacjenta i umiejscowienie nowotworu w pobliżu dużych naczyń krwionośnych.

Jeśli guz znajduje się w okolicy ogona trzustki, pacjent przechodzi częściową resekcję. Łagodny nowotwór w ciele i głowie narządu ulega wyłudzeniu, które polega na chirurgicznym obłuskowaniu tkanek patologicznych.

Nieoperacyjne formy zmiany insulinoma podlegają leczeniu zachowawczemu:

  1. Eliminacja i łagodzenie objawów zespołu hipoglikemii.
  2. Zastosowanie środków cytotoksycznych.

Na początkowych etapach pacjentowi z rakiem zaleca się spożywanie zwiększonej ilości węglowodanów. Z reguły leczenie farmakologiczne rozpoczyna się od „diazoksydu” i „oktreotydu”, które mają wyraźny stabilizujący wpływ na zmutowaną tkankę trzustki.

Jeśli taka terapia jest nieskuteczna, pacjent zostaje przeniesiony na indywidualny kurs chemioterapii. Nowoczesne leki przeciwnowotworowe są w stanie niszczyć komórki patologiczne na poziomie systemu..

Insulinoma - rokowanie

Łagodny nowotwór wysp Langerhansa ma pozytywny wynik. U pacjentów po radykalnym wycięciu w większości przypadków następuje całkowite wyleczenie.

Bardzo często lekarze stosujący tradycyjne metody badań nie wiedzą, jak wygląda insulinoma. W związku z tym pacjentom przepisuje się nieodpowiednie leczenie, a pacjent traci cenny czas na terminową interwencję chirurgiczną.

Przeżycie pooperacyjne chorych na raka z insulinoma trzustki sięga 100%.

W 10% przypadków klinicznych obserwuje się złośliwe zwyrodnienie, które charakteryzuje się niszczącym wzrostem guza i tworzeniem przerzutów w odległych narządach i układach. W przypadku tej formy onkologii rokowanie uważa się za niekorzystne. Leczenie w takich przypadkach ma na celu wyeliminowanie niektórych objawów choroby..

Zapobieganie insulinulinozie trzustki

Wczesna diagnoza raka trzustki determinuje powodzenie przyszłego leczenia. Insulinoma zależy od cukru we krwi. Aby zapobiec tej patologii, pacjenci muszą zachować zrównoważoną dietę, porzucić złe nawyki i poddawać się corocznym badaniom lekarskim, w tym pomiarowi cukru we krwi.

Diagnostyka

Ze względu na wyraźne wskaźniki zaburzeń psychicznych insulina jest często mylona z innymi chorobami. Nieprawidłowo zdiagnozowano epilepsję, krwotok, psychozę. Doświadczony lekarz z podejrzewaną insuliną przeprowadza szereg badań laboratoryjnych, a następnie dokonuje wizualnej diagnozy insulinoma.

Często lekarze, stosując zwykłe metody badania, nie mogą w żaden sposób wykryć insuliny. Ponieważ istnieją błędne diagnozy insulinoma i leczy się całkowicie różne choroby.

Stosowane są następujące metody diagnostyczne:

  • Angiografia jest najbardziej produktywnym sposobem diagnozowania insulinoma. Pomaga znaleźć naczynia krwionośne, które dostarczają krew do guza. Przez objętość dużych i małych naczyń uzyskaj pojęcie o lokalizacji i średnicy guza.
  • Test radioimmunologiczny w celu wykrycia insuliny.
  • Tomografia komputerowa pomaga znaleźć duże insulinomy. Jego skuteczność mieści się w zakresie 50–60%.
  • Prowokacja hipoglikemii. W ciągu 3 dni klienci nie jedzą w szpitalu, używając tylko wody. Po 6 godzinach wykonuje się test, a następnie ponownie po tym samym czasie jest powtarzany. Gdy poziom cukru spadnie do 3 mmol / L, odstępy są zmniejszane. Wraz ze spadkiem cukru do 2,7 i pojawieniem się objawów hipoglikemii zostaje zatrzymany. Są blokowane przez wstrzyknięcie glukozy. Test zwykle kończy się po 14 godzinach. Gdy klient wytrzymuje 3 dni i noce przy braku wyników, diagnoza insulinoma nie jest diagnozowana.
  • Ocena poziomu proinsuliny. Proinsulina jest prekursorem insuliny. Normalna porcja proinsuliny we wszystkich insulinach wynosi 22%. W stanie spokojnym wynosi ponad 24%, w niebezpiecznej fazie - ponad 40%. Pozwala to szybko zdiagnozować zaostrzenie choroby i podjąć odpowiednie kroki..
  • Analiza peptydu C. Przypadki podania insuliny przez wstrzyknięcie są obliczane bez zgody lekarza. W przypadku długotrwałego stosowania ten test nie daje prawidłowego wyniku..

Lekarz decyduje o potrzebie tych badań instrumentalnych.

W większości przypadków krótkotrwałemu obrzękowi insuliny nie towarzyszy naruszenie funkcji narządów wewnętrznych. Po kilku dniach obrzęk insuliny mija sam, nie wymagając specjalnego leczenia, nie licząc chwilowego zatrzymania przyjmowania dodatkowej dawki insuliny. W niektórych przypadkach przepisywane są leki moczopędne..

Rozwój hipoglikemii w insulinoma i klasyfikacja nowotworów

Najczęściej rozwój guza obserwuje się u osób w wieku od 40 do 60 lat. W bardzo rzadkich przypadkach taka patologia może rozwinąć się w dzieciństwie.

Wystąpienie guza może wystąpić w dowolnej części trzustki. Przypadki powstania ogniska patologicznego wykryto nie tylko w ciele gruczołu, ale także w jego ogonie i głowie. Rozmiary insulinomy mogą wynosić od 1,5 cm do 2 cm średnicy.

Rozwój hipoglikemii w obecności insulinoma w tkankach trzustki wiąże się z produkcją i uwalnianiem dużych ilości insuliny do krwi.

W stanie normalnym, wraz ze spadkiem ilości glukozy, następuje spadek produkcji insuliny przez komórki beta. W komórkach ogniska nowotworowego ten mechanizm regulacji jest osłabiony, dlatego wraz ze spadkiem ilości węglowodanów we krwi produkcja insuliny nie spada. Nadmiar hormonu powoduje objawy hipoglikemii.

Najczęściej pojawienie się ciężkich objawów zespołu hipoglikemii obserwuje się w nocy, na czczo lub przy przedłużonym głodzie.

W zależności od charakteru nowotworu wszystkie insulinomy można podzielić na dwie grupy:

  1. Łagodne nowotwory.
  2. Nowotwory złośliwe.

Według statystyk medycznych rozwój tej patologii u kobiet jest rejestrowany znacznie częściej niż u mężczyzn.

Zgodnie z założeniem większości lekarzy prowadzących badania przyczyną pojawienia się insuliny są zaburzenia w funkcjonowaniu przewodu pokarmowego wynikające z porażki choroby.

Ponadto następujące przyczyny mogą wpływać na pojawienie się i rozwój insulinoma w ludzkich tkankach trzustki:

  • wyczerpanie organizmu w wyniku długotrwałego postu;
  • złe wchłanianie węglowodanów w jelicie;
  • rozwój ostrego lub przewlekłego zapalenia jelit;
  • resekcja żołądka;
  • ekspozycja na toksyny na tkance wątroby;
  • rozwój glukozurii nerkowej;
  • anoreksja związana z nerwicą;
  • występowanie braku krwi hormonów tarczycy;
  • pojawienie się ostrej postaci niewydolności kory nadnerczy ze spadkiem poziomu glukokortykoidów i cukru;
  • zahamowanie funkcji przedniego płata przysadki mózgowej.

Insulinoma nie jest chorobą dziedziczną i jest rzadka, ale o wiele bardziej powszechna niż inne insulinomy, które mogą uszkodzić tkankę trzustki.

Istota patologii

Insulinoma to guz trzustki, który w większości przypadków jest łagodny, ale u 15% pacjentów ze zdiagnozowanym procesem złośliwym.

Nowotwór rozwija się z powodu patologicznego wzrostu komórek gruczołów znajdujących się na wysepkach Langerhansa. W wyniku tego wzrostu rozpoczyna się niekontrolowane uwalnianie insuliny, co prowadzi do hipoglikemii. Guz ma autonomiczną aktywność hormonalną, to znaczy sam wytwarza hormony.

Patologia jest dość rzadka, występuje nie częściej niż w 1-2 przypadkach na 1 milion osób. Jest zlokalizowany w dowolnej części trzustki, ale może pojawić się poza nią, to znaczy mieć lokalizację pozapłucną.

Rozmiar łagodnej formacji wynosi 1-3 cm. Guz złośliwy ma średnicę większą niż 3 cm.

Według ICD-10 patologia ma następujący kod:

  • D13.7 - łagodne tworzenie komórek wysp trzustkowych;
  • C25.4 - rak trzustki.

Istotą patologii jest nadmierne wytwarzanie insuliny. Zwykle wraz ze spadkiem poziomu glukozy organizm zmniejsza również produkcję insuliny. W przypadku insulinoma tak się nie dzieje, w wyniku czego rozpoczyna się zespół hipoglikemii.

Guz występuje u pacjentów w każdym wieku, częściej u kobiet w wieku 30-50 lat. Może być pojedynczy i wielokrotny.

Charakterystyczne objawy insulinoma


Przyczyny insulinoma u różnych osób są często podobne, ale objawy choroby mogą objawiać się w zupełnie inny sposób. Lekarze tłumaczą ten niuans faktem, że ciało każdej osoby reaguje w różnym stopniu na hipoglikemię i insulinę. Przede wszystkim brak glukozy negatywnie wpływa na komórki mózgowe, które nie są w stanie zgromadzić tej substancji, a także nie mogą przekształcić kwasów tłuszczowych w źródło energii.

Jak wspomniano powyżej, kluczowym objawem obecności insulinomy są napady hipoglikemii, ponieważ organizm reaguje na nadmiar insuliny. Hipoglikemia charakteryzuje się okresami odpoczynku i zaostrzeń.

Objawy podczas odpoczynkuObjawy podczas nawrotu
Zwiększony apetyt.
Otyłość.
Niewydolność metaboliczna.
Zaostrzenie obserwowano rano.
Przy przedłużonej abstynencji od jedzenia - w nocy.

Insulinoma działa agresywnie na dwa sposoby:

Na tej podstawie objawy głównej grupy można podzielić na dwie podgrupy:

Oznaki nieprawidłowego działania ośrodkowego układu nerwowegoOznaki nierównowagi hormonalnej
Migrena.
Euforia.
Słabe mięśnie.
Upośledzona świadomość.
Bez przyczyny agresja.
Manifestacja halucynacji.
Drżenie.
Nieśmiałość.
Lodowy pot.
Częstoskurcz.

Początek ataku jest wskazywany przez:

  1. Ogólna słabość.
  2. Przemęczenie.
  3. Strach.
  4. Bół głowy.
  5. Niepokój.
  6. Zwiększony apetyt.
  7. Ciężkie pocenie się.
  8. Bicie serca.

Ponadto klinika nowotworów może być jawna lub tajna, co jest niebezpieczne dla ludzi. W przypadku ukrytych objawów pacjent nie jest w stanie przyjąć posiłków na czas, co eliminuje możliwość terminowej eliminacji objawów hipoglikemii. Z powodu spadku stężenia glukozy w płynie krwi pacjent może zachowywać się niewłaściwie, zaczyna manifestować:

  • Zwiększone wydzielanie śliny.
  • Nadmierne pocenie.
  • Rozwidlenie w oczach.
  • Bez przyczyny agresja.
  • Ekspresyjne halucynacje.

Jeśli niemożliwe jest powstrzymanie ataku w odpowiednim czasie poprzez zaspokojenie głodu, wskaźnik glukozy nadal spada, w tej sytuacji zaczynają pojawiać się dodatkowe objawy:

  • Zwiększ napięcie mięśni.
  • Atak padaczki.
  • Rozszerzenie źrenic.
  • Ciężki i szybki oddech.
  • Atak tachykardii.

Specjalizacje

  • IT w opiece zdrowotnej
  • Alergologia
  • Bronchopulmonologia
  • Szczepionka
  • Gastroenterologia
  • Hepatologia
  • Ginekologia
  • Dermatovenerology
  • Immunologia
  • Infekcje
  • Kardiologia
  • Patologia laryngologiczna
  • Wyposażenie medyczne
  • Intensywna opieka
  • Nutritionology
  • Onkologia
  • Pediatria
  • Psychoneurologia
  • Reumatologia
  • Sezonowa alergia
  • Terapia
  • Uronephrology
  • Farmakologia
  • Endokrynologia

Diagnoza choroby

Aby wyeliminować przyczyny hipoglikemii, diagnoza insulinoma występuje w warunkach szpitalnych. Po zebraniu informacji otrzymanych od pacjenta lub jego krewnych lekarz dokonuje wywiadu medycznego. Lekarz zauważa wszystkie dolegliwości pacjenta, charakter bólu itp. Badanie wzrokowe pacjenta określa kolor skóry, objawy neurologiczne, adekwatność percepcji itp..

Jeśli podejrzewasz insulycę, diagnostyka laboratoryjna krwi pacjenta jest obowiązkowa. Określa poziom cukru we krwi, obecność białka, poziom hemoglobiny. Pacjentowi przepisuje się również testy prowokacyjne z głodem. Pod ścisłym nadzorem lekarzy pacjent odmawia jedzenia przez jeden dzień. W tym okresie eksperci obserwują to i zauważają występowanie określonych objawów hipoglikemii.

Kolejnym specjalnym testem może być test prowokujący insulinę, gdy pacjentowi podaje się glukozę dożylnie. Celowe podawanie glukozy powoduje uwalnianie endogennej insuliny. Jeśli uwolniony hormon zostanie określony powyżej wartości normalnych, u pacjenta zostanie rozpoznana insulina.

Jeśli pierwsze dwa testy wykazały pozytywne wyniki, wówczas dokładną lokalizację guza wykonuje się za pomocą ultradźwięków jamy brzusznej i trzustki. Rozmiar guza określa się za pomocą MRI gruczołu. Próbki tkanki trzustki są pobierane za pomocą laparoskopii w celu określenia rodzaju nowotworu..

Leczenie Insulinoma

Jeśli zdiagnozowano insulinoma trzustki, jedyną właściwą decyzją jest jej usunięcie. Jeśli guz nie działa, a także w celu wyeliminowania objawów, wybiera się leczenie farmakologiczne. Konieczne jest prowadzenie zdrowego stylu życia i przestrzeganie diety..

Leki

W celu zatrzymania i zapobiegania atakowi hipoglikemicznemu można przepisać następujące leki:

  • katecholaminy: adrenalina, noradrenalina, dopamina;
  • glukokortykosteroidy: prednizon, deksametazon;
  • leki hamujące syntezę insuliny: Varapamil, fenytoina;
  • roztwór glukozy: glukagon;
  • Diazoksyd w połączeniu z lekiem moczopędnym;
  • środki uspokajające: Glycine, Persen.

Ponadto lekarz może przepisać leki poprawiające funkcjonowanie przewodu pokarmowego (omeprazol, pankreatyna). Ze względu na złośliwą naturę insulinomy zalecana jest chemioterapia, w przypadku której stosuje się streptozotocynę, doksorubicynę.

Interwencja chirurgiczna

Biorąc pod uwagę specyfikę lokalizacji, struktury i wielkości guza, można zastosować następujące metody chirurgiczne:

  • Enucleation - usuwanie komórek nowotworowych. Przeprowadza się go we wczesnych stadiach rozwoju insulinoma, pod warunkiem, że formacja znajduje się na powierzchni trzustki.
  • Resekcja - usunięcie wraz z guzem części gruczołu. Odbywa się to, jeśli nowotwór utworzył się na ogonie gruczołu..
  • Resekcja trzustki i dwunastnicy - usunięcie części jelita. Odbywa się to, jeśli guz znajduje się na głowie gruczołu i przechodzi do dwunastnicy 12..
  • Pankreatektomia - usunięcie całego narządu.

W przypadku pojedynczego łagodnego nowotworu o wielkości innej niż pacjent możliwe jest usunięcie insulinoma za pomocą laparoskopii. Po każdej operacji trzustki mogą pojawić się powikłania: zapalenie trzustki, zapalenie otrzewnej lub ropień, przetoki.

Dieta

Oprócz przyjmowania leków musisz zmienić dietę. W przypadku hipoglikemii konieczne jest spożywanie większej ilości pokarmów bogatych w proste węglowodany, które po wniknięciu do organizmu szybko się rozpadają, powodując uwalnianie dużej ilości insuliny do krwi. Do takich produktów należą wszelkie słodycze: czekolada, miód, dżem, słodycze i ciasta. Zaleca się ciągłe picie słodkiej ciepłej herbaty. Musisz spożywać proste węglowodany w ramach codziennej normy, którą określa lekarz.

Leczenie Insulinoma

Do leczenia wyznacz:

  • Oktreotyd DEPO
  • Oktreotyd DEPO
  • Doksorubicyna
  • Octreotide Long FS
  • Doksorubicyna-Fereina

Ogólnie leczenie chirurgiczne insulinoma sięga 90%. Śmiertelność operacyjna wynosi 5–10%. Nbsp i nbsp Małe, pojedyncze, powierzchowne insulinomy trzustki są zwykle usuwane chirurgicznie. Jeśli gruczolak jest pojedynczy, ale duży i zlokalizowany głęboko w tkance ciała lub ogona gruczołu, jeśli wykryje się wiele formacji ciała lub ogona (lub obu), jeśli nie zostanie wykryty insulinoma (okoliczność nietypowa), wykonywana jest dystalna, subtotalna pankreatektomia. W mniej niż 1% przypadków występuje ektopowa lokalizacja insulinoma zlokalizowana w strefie obwodowej ściany dwunastnicy lub w okolicy okołoodbytniczej; w takim przypadku wykrycie guza jest możliwe tylko po dokładnym przeszukaniu podczas operacji. Przy bliższej lokalizacji złośliwej insuliny operacyjnej wskazana jest resekcja trzustki i dwunastnicy (operacja Whipple'a). Całkowita pankreatektomia jest wykonywana w przypadku nieskutecznej częściowej pankreatektomii.
Jeśli hipoglikemia utrzymuje się, diazoksyd może być stosowany z dawką początkową 1,5 mg / kg doustnie 2 razy dziennie wraz z natriuretykami. Dawkę można zwiększyć do 4 mg / kg. Analog oktreotydu somatostatyny (100-500 μg podskórnie 2-3 razy dziennie) nie zawsze jest skuteczny i jego zastosowanie należy rozważyć u pacjentów z trwającą hipoglikemią, odpornych na diazoksyd. Pacjentom, u których leczenie oktreotydem było skuteczne, można przepisać domięśniowo 20-30 mg raz na dobę. Podczas stosowania oktreotydu pacjenci muszą dodatkowo przepisać enzymy trzustkowe, ponieważ hamują one wydzielanie enzymów trzustkowych. Inne leki, które mają niewielki i zmienny wpływ na wydzielanie insuliny, obejmują werapamil, diltiazem i fenytoinę.
Jeśli objawy insulinoma utrzymują się, można zastosować chemioterapię, ale jej skuteczność jest ograniczona. Streptozotocyna jest skuteczna w 30% przypadków, aw połączeniu z 5-fluorouracylem skuteczność osiąga 60% z czasem trwania do 2 lat. Inne leki obejmują doksorubicynę, chlorozotocynę i interferon..