Wodobrzusze w marskości wątroby

Rak

Marskość wątroby odnosi się do choroby o niebezpiecznym i nieuleczalnym charakterze. Uszkodzenie zdrowej tkanki wątroby następuje po zastąpieniu blizną. Wodobrzusze - gromadzenie się płynu w jamie otrzewnej, nie jest uważane za niezależną patologię. Wodobrzusze z marskością wątroby wywołują wzrost ciśnienia krwi w żyle wrotnej, zwłóknienie tkanek z zaburzeniem syntezy albuminy. Występuje rozszerzenie naczyń krwionośnych z przodu otrzewnej, zatrucie ciała, niewydolność serca.

Rozwój procesu onkologicznego z kompresją naczyń krwionośnych prowadzi również do wodobrzusza. Prognozy dotyczące oczekiwanej długości życia nie są wysokie, w zależności od stopnia wykrycia choroby. Często pacjenci nie żyją długo.

Powody rozwoju

W otrzewnej tworzy się niewielka objętość płynu. Zapewnia elastyczność jelit, zapobiega przyleganiu narządów. Nadmiar jest wchłaniany przez nabłonek. Trudny ruch na tle wodobrzusza przepływu krwi przez układ naczyniowy prowadzi do gromadzenia się składnika ciekłego, dzięki czemu dochodzi do wyjścia przez ścianę naczynia i gromadzenia się w jamie. Manifestacja jest charakterystyczna dla ostatnich etapów uszkodzenia wątroby.

Tworzenie się blizny w narządzie prowadzi do zmniejszenia zdrowych tkanek. Powierzchnia blizny pojawia się z powodu śmierci komórki. W przypadku marskości struktura komórkowa ulega zniszczeniu pod wpływem nekrozy. Choroba przechodzi cztery etapy rozwoju: pierwszy charakteryzuje się stanem zapalnym z rozwojem martwiczym, drugi objawia się zastąpieniem tkanki narządu tkanką łączną. Długotrwały proces zapalny prowadzi do gromadzenia się płynu, zwiększa się zmieniona powierzchnia wątroby. Trzeci etap wyraża się krwawieniem, poważnymi powikłaniami, niesie zagrożenie dla życia. Czwarty etap prowadzi do śpiączki wątrobowej pacjenta, wątroba jest całkowicie zdeformowana.

Następujące powody mogą powodować wodobrzusze:

  • dziedziczność;
  • niezrównoważone odżywianie;
  • nadużywanie alkoholu i tytoniu;
  • stosowanie leków o działaniu toksycznym;
  • niska aktywność fizyczna;
  • kontakt z toksynami, truciznami;
  • regularne stresujące sytuacje;
  • niewydolność serca;
  • skurcz naczyń jest upośledzony.

W medycynie istnieją trzy czynniki, które wywołują akumulację płynów: nadciśnienie wrotne, wtórny hiperaldosteronizm, hipoalbuminemia. Przyczyny są uważane za powszechne i powodują rozwój puchliny brzusznej..

Nadciśnienie wrotne

Hamowanie krwi przez wątrobową żyłę wrotną prowadzi do stagnacji, obserwuje się wzrost ciśnienia w otrzewnej. Wpływają na małe gałęzie naczyniowe, w których zwiększa się przepuszczalność ścian. Płyn przechodzi przez membranę naczyń i gromadzi się we wnęce.

Wtórny hiperaldosteronizm

Wątroba kontroluje produkcję substancji czynnych, które prowadzą do rozszerzania naczyń krwionośnych w układzie krwionośnym. Z powodu uszkodzenia komórek wątroby (hepatocytów) wzrasta liczba wytwarzanych składników we krwi. Osłabienie gładkich mięśni naczyniowych zakłóca przepływ krwi, obniża ciśnienie krwi.

Na tym tle pojawiają się problemy w pracy nerek. Występuje produkcja reniny, która wywołuje pojawienie się hormonu nadnerczy. Występuje opóźnienie w wodzie i sodu.

Hipoalbuminemia

Ciało wytwarza białko - immunoglobulinę. Płyn zatrzymuje składnik białkowy w błonie naczyń. Naruszenie syntezy pozwala wyjść poza granice, powodując rozwój wodobrzusza.

Marskość jest nieuleczalną chorobą, która rozwija się na tle ognisk martwicy z zastąpieniem martwych obszarów zwłóknieniem. Obserwuje się deformację wątroby, aktywność zdrowych powierzchni jest zakłócona. Komórki są zastępowane przez nieprawidłowe struktury komórkowe, które hamują funkcjonowanie hepatocytów. Występuje niedobór żywieniowy tkanek, prowadzący do śmierci.

Tworzą się nowe naczynia krwionośne, krew omija uszkodzone obszary wątroby. Przyspieszone zmiany marskości wątroby, które prowadzą do rozwoju nadciśnienia wrotnego. Funkcja filtrowania wątroby zmniejsza się i gromadzą się toksyczne składniki. Na tle niekorzystnych objawów występują zmiany w jamie brzusznej, które prowadzą do wodobrzusza.

Symptomatologia

Pierwszy etap charakteryzuje się niewielką ilością płynu, który udaje się rozprowadzić przez naczynia układu limfatycznego i krążenia. Z powodu dodatkowego obciążenia traci się elastyczność naczyń, ciekły składnik znajduje się w jamie, której objętość sięga 10 litrów.

Pierwsze objawy wodobrzusza nie są charakterystyczne dla choroby. Duszność, ogólne osłabienie, zawroty głowy. Kształt i rozmiar brzucha nie zmienia się. W przypadku rozpoznania marskości wątroby należy przestrzegać zalecanej diety.

Pojawiają się również następujące objawy kliniczne:

  • obserwuje się krwawienie z żył hemoroidalnych i naczyń przewodu pokarmowego;
  • uczucie ciężkości w jamie brzusznej, ból, dyskomfort;
  • zgaga, wymioty, odbijanie;
  • kończyny puchną;
  • upośledzona wydajność, pamięć;
  • wzrost masy ciała;
  • Wyczuwalne są wahania otrzewnej;
  • szybki oddech, kaszel, blada skóra i niebieskie usta;
  • ból pod żebrami po prawej stronie;
  • zaczerwienienie dłoni
  • żółtaczka;
  • powiększenie gruczołów sutkowych u mężczyzn, impotencja;
  • u kobiet cykl miesiączkowy jest naruszony, wykrywana jest niepłodność;
  • swędzenie skóry, język czerwony i opuchnięty;
  • na twarzy pojawiają się pajączki;
  • niski wzrost temperatury;
  • skóra wysycha, staje się blada, żółknie;
  • pępek wystaje, tworzy się przepuklina pępkowa;
  • zabezpieczenie żylne.

Kształt i rozmiar brzucha stopniowo się zmienia. Postęp marskości prowadzi do zaniku masy mięśniowej. Brzuch staje się nieproporcjonalny, zwiększa się głośność. Obserwowane są rozstępy, skóra staje się gładka. W przypadku wodobrzusza ciało nie może pozbyć się płynu..

Uciskanie przepony prowadzi do niewydolności oddechowej. Pacjent nie jest w stanie spać bez wysokiej poduszki. Zaburzenia pracy jelita spowodowane ściśnięciem narządu z nagromadzeniem płynu. Może wystąpić niedrożność jelit.

Na pęcherz naciska się, co objawia się częstym oddawaniem moczu.

Patologia nie prowadzi do śmierci pacjenta. Oczekiwana długość życia zależy od powikłań spowodowanych opuchlizną. Nagromadzenie płynu prowadzi do wywierania nacisku na ważne narządy, upośledzenia funkcji. Układ sercowo-naczyniowy jest poważnie dotknięty.

Na tle wodobrzusza powstają następujące niebezpieczne patologie:

  • zapalenie otrzewnej - ropne zapalenie wynikające z patogenów;
  • niedrożność jelit;
  • opłucnowa - nagromadzenie płynu w okolicy klatki piersiowej;
  • uszkodzenie nerek
  • przepuklina pępkowa, która pojawia się po leczeniu. Możliwe przepukliny pachwinowe, biała linia.

Komplikacje rozwijają się kilka miesięcy po pierwszych oznakach wodobrzusza. Konsultacja z lekarzem i przeprowadzenie testów diagnostycznych uratuje życie pacjenta. Niebezpieczeństwo choroby polega na tym, że nie ma wyraźnych objawów. Oznaką przebiegu choroby są objawy ogólne. Na wczesnych etapach rzadko jest określane, ponieważ wątroba nie ma zakończeń nerwowych, wrażliwość jest niska.

Etapy rozwojowe

Pojawienie się uszkodzenia wątroby jest wywoływane przez wirusy, toksyny, nieprawidłowe funkcjonowanie metabolizmu i przyjmowanie leków. Zespół przedłużającego się alkoholu prowadzi również do osłabienia funkcji ochronnych organizmu. Rozwój marskości wątroby przebiega w czterech etapach. Obecność płynu odnotowuje się w trzecim i czwartym etapie. Tkanka bliznowata pokrywa większość wątroby, gromadzi się płynny składnik, a żołądek powiększa się. Czwarty etap charakteryzuje się ciężkimi objawami klinicznymi, stan pacjenta pogarsza się, rokowanie na życie jest złe. Charakteryzuje się problemami z płucami, trudnościami w oddychaniu, dusznością.

Chorobę można wyleczyć na początkowych etapach rozwoju. Nieodwracalne objawy patologii są trudne do wyleczenia na ostatnich etapach rozwoju.

Etapy wodobrzusza

Akumulacja płynu przebiega w trzech etapach:

  1. Etap początkowy - ilość nie przekracza dwóch litrów, obszar brzucha jest lekko wyrażony. Prognozy dotyczące leczenia są korzystne, średnia długość życia jest wysoka, z zastrzeżeniem recepty lekarza.
  2. Drugi etap - objętość utworzonego płynu osiąga pięć litrów, wyraźne są objawy kliniczne, rozwija się niewydolność wątroby.
  3. Trzeci (forma ogniotrwała) - brzuch jest znacznie powiększony, substancja płynna osiąga dziesięć lub więcej litrów. Stan gwałtownie się pogarsza, duszność, obrzęk całego ciała, dekompensacja serca.

Diagnoza i leczenie

W przypadku chorób narządów wewnętrznych badanie lekarskie przeprowadza się przy użyciu następujących metod diagnostycznych:

  1. Brzuch perkusyjny. Pacjent obraca się na boki, ocenia się falę szarpnięcia. Taktyka może wykryć ciecz o pojemności większej niż 2 litry. Diagnostyka różnicowa bierze pod uwagę, że adhezyjne zapalenie otrzewnej, które pojawia się wraz z rozwojem gruźlicy i torbieli jajnika, jest ograniczone przestrzenią wysiękową. Dźwięk nie zmienia się wraz z uderzeniami. Podczas stania wysięk przesuwa się w dół. Wyraźny wodobrzusze charakteryzuje się tępym dźwiękiem na całej powierzchni brzucha..
  2. Palpacja. Za pomocą tej metody lekarz może określić wielkość wątroby i gęstość tkanek. Możliwe jest wykrycie stanu zapalnego jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej). Napięty, twardy, bolesny brzuch charakteryzujący się silnym wodobrzuszem.
  3. Trzymając ultradźwięki. Jest uważany za nieszkodliwą metodę, można go kilkakrotnie stosować do monitorowania stanu pacjenta. Pomaga określić płyn w małych objętościach w jamie brzusznej, opłucnej, rozproszonych zmianach w wątrobie i żyle wrotnej. Określa poziom utraty krwi, przyczynę i stopień rozwoju choroby. Wyróżnia go bezpieczeństwo, szybkie wyniki, brak inwazyjnej interwencji.
  4. MRI Badanie ujawnia niewielkie objętości wysięku w trudno dostępnych obszarach, które nie są widoczne przy użyciu innych procedur. Jest przepisywany w celu potwierdzenia marskości wątroby, zapalenia otrzewnej.
  5. Jeśli diagnoza nie zostanie potwierdzona, wówczas wykonuje się terapeutyczny i diagnostyczny środek chirurgiczny (laparocenteza) z badaniem biochemicznym i cytologicznym. Wykonuje się nakłucie przedniej jamy brzusznej i wypompowuje wymaganą ilość wysięku puchlinowego. Metoda jest przypisana do identyfikacji:
  • wykrywanie pierwotnego wodobrzusza;
  • diagnoza marskości z nowotworem złośliwym;
  • aby wykluczyć bakteryjne zapalenie otrzewnej.

W płynie określa się wskaźniki białka i frakcji, bilirubiny, cholesterolu i trójglicerydów, komórki nietypowe. Przejawia się aktywność amylazy, reakcja leukocytów, czerwone krwinki.

Historia przypadku marskości wątroby obejmuje wyniki badań, patogenezę powikłań.

Dodatkowo wymagane są następujące badania:

  • EKG - przeprowadzone w celu oceny stanu mięśnia sercowego w celu określenia zmian wielkości, rytmu, aktywności;
  • Echokardiografia - badana jest struktura i skurcze serca;
  • Prześwietlenie jamy klatki piersiowej w celu ustalenia wodobrzusza eliminuje choroby o charakterze zakaźnym. Radiografia jamy brzusznej ujawnia wzrost wątroby, niedrożność jelit, perforację;
  • dopplerografia - ujawnia stan naczyń krwionośnych.
  • ogólne badanie krwi - przy marskości wątroby obserwuje się zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, hemoglobiny, białych krwinek i płytek krwi. Rozwój zapalenia otrzewnej charakteryzuje się wzrostem liczby leukocytów, wzrost szybkości sedymentacji erytrocytów;
  • biochemiczne badanie krwi - marskość przejawia się wzrostem bilirubiny, zmniejszoną ilością białek we krwi;
  • ogólny test moczu - określa naruszenie układu moczowego. Wykryto niewydolność nerek, co prowadzi do uwolnienia dużej ilości moczu na początkowym etapie choroby. Czwarty etap charakteryzuje się niewielką ilością wydalanego płynu moczowego;
  • badanie bakteriologiczne - stosowane w celu ustalenia bakteryjnego zapalenia otrzewnej. Na podstawie badania wybiera się antybiotyki;
  • biopsja wątroby - pozwala potwierdzić diagnozę.

Terapia

Aby wyleczyć patologię, musisz znaleźć przyczynę pojawienia się. Toksyczne zapalenie wątroby jest spowodowane uszkodzeniem komórek ze szkodliwymi dodatkami w alkoholu i narkotykach. Wirusowe zapalenie wątroby można leczyć nowoczesnymi lekami. Przeszczep narządów jest jedynym sposobem na całkowite usunięcie blizny wątrobowej. W przypadku puchliny brzusznej leczenie ma charakter wspomagający. Płyn gromadzi się z powodu nieprawidłowego funkcjonowania wątroby.

Podczas gromadzenia objętości składnika ciekłego przekraczającego sześć litrów zaleca się laparocentezę. Odbywa się to, jeśli diuretyki nie radzą sobie. W szpitalu woda jest wypompowywana przez nakłucie ściany brzucha. Pobór płynu jest ograniczony do pięciu litrów. Wzrost wypompowanej ilości grozi powikłaniami, stanem szoku. Procedura daje tymczasowy efekt. Po operacji wymagane jest miękkie ściśnięcie brzucha. Laparocenteza nie jest wykonywana w następujących przypadkach:

  • problemy z krzepnięciem krwi, możliwe krwawienie;
  • z chorobą adhezyjną jamy brzusznej;
  • żołądek jest bardzo spuchnięty;
  • jeśli istnieje ryzyko zranienia jelit.

Wskazane jest również bocznikowanie żyły kołnierza. Operacja jest tymczasowa, problem się powtórzy.

Zalecana jest specjalna dieta. Dieta nie obejmuje spożycia soli (aby zapobiec gromadzeniu się wody), napojów alkoholowych, napojów gazowanych, tłustych potraw. Drożdże i słodkie potrawy, masło, majonez są usuwane. Warzywa, dania owocowe są duszone lub gotowane, spożycie w postaci surowej zwiększa tworzenie się gazów.

Leczenie farmakologiczne ma na celu zahamowanie niszczenia tkanki wątroby, aby zapobiec pogorszeniu się stanu pacjenta. Pigułki nie pomogą całkowicie pozbyć się wodobrzusza. Zalecana jest terapia objawowa, która ma na celu usunięcie płynu z jamy. Przebieg leczenia obejmuje:

  • hepatoprotektory - są syntetyczne, roślinne. Ma na celu utrzymanie struktur komórkowych wątroby;
  • fosfolipidy normalizują metabolizm tłuszczów;
  • leki steroidowe o działaniu przeciwzapalnym w celu złagodzenia bólu;
  • albumina pomaga wypełnić brak białka w osoczu krwi;
  • leki moczopędne (diuretyki) usuwają płyn z organizmu.

Aby zapobiec zapaleniu otrzewnej, wybiera się antybiotyki. Na poprawę funkcji nerek wpływa leżenie w łóżku. Używaj środków ludowej, ponieważ główna terapia nie jest tego warta. Efekt leczenia można zauważyć w połączeniu z leczeniem farmakologicznym. Korzystanie z opłat medycznych jest dozwolone za zgodą lekarza, tylko w przypadku braku reakcji alergicznych na składniki.

Ponadto zalecana jest aktywność fizyczna. Zależy od stanu pacjenta, układu sercowo-naczyniowego i układu oddechowego. Przeciwwskazane w przypadku duszności bez aktywności fizycznej, w spoczynku. Piesze wędrówki, gimnastyka, pływanie są dozwolone. Wszystkie rodzaje ćwiczeń są omawiane z lekarzem. Ściśnięcie płuc, narządów otrzewnowych nie pozwala na obciążenie, aby uniknąć pogorszenia.

Operacja wodobrzusza jest możliwa, jeśli stan zdrowia pacjenta pogorszy się, określając przyczynę gromadzenia się płynu. Operacje wykonywane są z rakami wątroby w celu zahamowania procesu onkologicznego, onkologii jamy otrzewnej (usunięcie guza pomaga przywrócić naczynia krwionośne), bakteryjnego zapalenia otrzewnej (brzuch jest otwierany w celu usunięcia ropnych mas). Zaniedbana forma choroby nie jest leczona chirurgicznie.

Pacjent może pozbyć się choroby, jeśli zostanie ustalona przyczyna wystąpienia.

Prognoza

Oczekiwana długość życia zależy od uszkodzenia układu sercowo-naczyniowego, nerek i wątroby. Na etapie początkowego rozwoju lub kompensacji określa się korzystne rokowanie. Diagnoza na początku choroby pomaga przedłużyć życie.

Klęska kilku narządów wewnętrznych nie daje pozytywnego wyniku. Aby obliczyć długość ścieżki życiowej, należy wziąć pod uwagę grupę wiekową, przestrzeganie diety, współistniejące choroby i tempo rozwoju procesu patologicznego.

Stresujący wodobrzusze jest zagrożeniem dla pacjenta, umiarkowaną formę można wyleczyć bez rozwoju powikłań. Pojawienie się niewydolności nerek prowadzi do śmierci w ciągu miesiąca bez hemodializy. Przeszczep wątroby jest uważany za jedyny sposób leczenia opuchlizny. Udana operacja daje prognozy na całe życie przez dziesięć lat.

Lekarze identyfikują grupę ryzyka, dla której pojawienie się puchliny brzusznej stanowi największe zagrożenie: osoby starsze, osoby z przewlekłym niedociśnieniem, pacjenci z onkologią, pacjenci z cukrzycą.

Lekarze zalecają leczenie patologii za pomocą leków, diety. Istnienie niektórych postaci choroby uniemożliwia właściwą terapię i łagodzi objawy kliniczne. Tacy pacjenci nie mogą przedłużyć swojego życia.

Środki zapobiegawcze wodobrzusza jamy brzusznej obejmują terminowe leczenie chorób wątroby. Pojawienie się marskości wątroby ułatwia proces zapalny tkanki wątroby (zapalenie wątroby), który obserwuje się od dłuższego czasu. Diagnoza na wczesnych etapach rozwoju, przeprowadzone leczenie pozwoli uniknąć uszkodzenia komórek wątroby i zachowa narząd.

Wodobrzusze w marskości wątroby

Pod wpływem czynników agresywnych (alkohol, toksyny, wirus zapalenia wątroby) tkanka wątroby ulega zniszczeniu. Komórki stopniowo umierają, zastępowane są tkanką łączną. Przerwanie funkcji narządu powoduje poważne konsekwencje, które nie zależą od przyczyn rozwoju choroby. Wodobrzusze z marskością wątroby są nagromadzeniem płynu w jamie brzusznej, poważnym powikłaniem choroby, poważnie pogarszającym rokowanie życia pacjenta. Może to mieć wpływ na serce i nerki. Najczęściej gromadzenie się płynu powoduje wzrost brzucha.

Co to jest wodobrzusze

Wodobrzusze to nagromadzenie płynu w jamie brzusznej, które występuje z powodu marskości wątroby. Dzieje się tak z powodu wzrostu ciśnienia żylnego, stagnacji krwi. Wraz ze spadkiem liczby zdrowych komórek wątroby krew oczyszcza się gorzej, gromadzą się szkodliwe substancje, spowodowane niewystarczającą produkcją białka i enzymów. Ściany naczyniowe zmniejszają przepustowość. Równowaga płynów jest zaburzona, co stopniowo gromadzi się w otrzewnej.

Patologię rozpoznaje się u 50–60% pacjentów z marskością wątroby w ciągu 10 lat po wykryciu podstawowej dolegliwości. Powikłanie znacznie pogarsza przebieg choroby. Skuteczność leczenia tej choroby zależy od tego, jak wcześnie wykryto zmianę w strukturze tkanek, a bardziej od wysiłków pacjenta w walce z chorobą.

Statystyki medyczne dostarczają danych na temat średniej długości życia z wodobrzuszem:

  • z wyrównaną formą marskości wątroby - od 10 lat, ponieważ wątroba nadal funkcjonuje;
  • etap dekompensacji bez przeszczepu - 80% zgonów w ciągu pierwszych 5 lat;
  • z tendencją do nawrotów, opornością na leczenie - do roku.

Przyczyny

Większość przypadków akumulacji płynów powoduje niewystarczającą produkcję białka. Przez ściany naczyń krwionośnych płyn dostaje się do otrzewnej. Niezdolność wątroby uszkodzonej przez marskość do neutralizacji toksyn powoduje wzrost poziomu sodu, który dodatkowo zatrzymuje wilgoć w ciele.

Inne przyczyny wodobrzusza w marskości wątroby:

  • niedobór układu limfatycznego;
  • zwiększona przepuszczalność naczyń wątrobowych;
  • zaburzona czynność nerek.

Wszystkie te czynniki spowalniają przepływ krwi, zwiększając ciśnienie krwi. Przegrody międzypłatkowe wątroby zawierają wiele żył i tętnic. Wzrost patogennej tkanki ściska je, zaburzając cały układ krążenia. Naruszenie odpływu limfy powoduje gromadzenie się limfy w wątrobie, skąd wnika ona do jamy miednicy.

U zdrowego człowieka żołądek zawiera do 200 ml wody. W przypadku wodobrzusza objętość wynosi do kilku litrów.

Etap komplikacji

Wodobrzusze są określane nawet w początkowych stadiach marskości za pomocą ultradźwięków lub laparoskopii. Istnieją takie etapy akumulacji płynów:

Wodobrzusze w marskości wątroby

Co to jest wodobrzusze w marskości wątroby?

Wodobrzusze z marskością wątroby to nagromadzenie płynu w jamie brzusznej i zwiększenie jego objętości, co następuje z powodu stagnacji krwi i wzrostu ciśnienia w układzie żylnym. Wodobrzusze nie jest niezależną chorobą, ale komplikacją marskości wątroby, która znacznie pogarsza przebieg choroby i pogarsza rokowanie w kierunku wyzdrowienia.

Z uwagi na fakt, że główna choroba powodująca wodobrzusze jest szeroko rozpowszechniona i zajmuje wiodącą pozycję wśród przyczyn śmierci z powodu chorób przewodu pokarmowego, sama wodobrzusze nie jest rzadkością w przypadku marskości wątroby. Statystyki wskazują, że wodobrzusze wystąpią u 50% pacjentów w ciągu 10 lat od zdiagnozowania marskości wątroby.

Ilu żyje z wodobrzuszem w marskości wątroby?

Należy rozumieć, że sam wodobrzusze niezwykle rzadko powoduje śmierć. Aby podać prognozy dotyczące przeżycia, musisz mieć informacje na temat przebiegu choroby podstawowej..

Istnieją jednak następujące dane:

Pacjenci z wyrównaną marskością wątroby i wodobrzuszem mogą żyć dłużej niż 10 lat, ponieważ funkcje narządu pozostają nienaruszone;

Mniej niż 20% pacjentów będzie żyło dłużej niż pięć lat z wodobrzuszem ze zdekompensowaną marskością wątroby bez stanu przeszczepionego narządu;

Ponad połowa pacjentów umiera w ciągu roku, jeśli mają oporną na leczenie (oporną na leczenie) wodobrzusze z tendencją do nawrotów.

Ponadto styl życia pacjenta wpływa na to, czy otrzymuje odpowiednie leczenie, czy ściana brzucha została punktualnie nakłuta, czy przyjmuje leki moczopędne zgodnie z dobrze zaprojektowanym schematem itp. W niektórych przypadkach pomaga to pacjentom przeżyć 10 lub więcej lat. Jednak wodobrzusze są najczęściej uważane za niepożądane powikłanie marskości wątroby i są przyczyną śmiertelności u 50% pacjentów w ciągu dwóch lat..

Przyczyny wodobrzusza w marskości wątroby

Marskość sama w sobie jest główną przyczyną wodobrzusza..

Wynika to z następujących czynników:

Wraz z chorobą dochodzi do śmierci hepatocytów (komórek wątroby), co uruchamia mechanizm nadmiernej odbudowy tkanek narządów, w wyniku czego powstają węzły regeneracyjne, składające się z zarośniętych hepatocytów. Struktura tych węzłów różni się od struktury normalnej tkanki wątroby, co prowadzi do naruszenia krążenia krwi i ucisku żyły wrotnej. Powoduje to gromadzenie się płynu w jamie brzusznej;

Innym powodem rozwoju powikłań jest zastąpienie hepatocytów tkanką włóknistą. Im większy proces, tym mniejsza funkcjonalna zdolność wątroby. To wywołuje rozwój jego niewydolności i zmniejszenie ilości białek krwi. W rezultacie spadek ciśnienia onkotycznego w osoczu i jego ujście do jamy brzusznej z naczyń krwionośnych;

Z powodu utraty osocza całkowita objętość krążącej krwi jest zmniejszona. Ciało reaguje na to zaburzenie, rozpoczynając szereg procesów, w tym zwiększone uwalnianie hormonu aldosteronu. To on promuje zatrzymywanie płynów i sodu. W rezultacie wzrost ciśnienia hydrostatycznego i zaostrzenie puchliny brzusznej;

Przy tym wszystkim serce doświadcza dodatkowego obciążenia, które powoduje rozwój niewydolności serca. Następuje dalszy wzrost objętości płynu puchlinowego..

Objawy wodobrzusza w marskości wątroby

Jeśli niewielkie ilości płynu gromadzą się w jamie brzusznej, nie stanowi to problemu dla pacjenta.

Jednak w miarę postępu choroby osoba zaczyna cierpieć na:

Powiększenie brzucha. W ciągu kilku dni może znacznie wzrosnąć. Skóra staje się gładka, czasem pojawiają się różowe paski, obserwuje się rozszerzone żyły. Kiedy pacjent stoi, żołądek nieco opada, a kiedy leży, ściany boczne wystają, tworząc „żołądek żaby”;

Pacjent skarży się na dyskomfort i ból otrzewnej, przybierając na wadze;

Objaw fluktuacji lub fluktuacji w jamie brzusznej z powodu jej wypełnienia płynem;

Zaburzenia układu oddechowego w wyniku ciśnienia płynu na przeponę i zmniejszenia objętości płuc. Przejawia się to w występowaniu duszności, szybkiego oddychania, niezadowolenia z tlenu. Ten objaw jest szczególnie ostry w pozycji poziomej. Dlatego osoba stara się przyjąć pozycję siedzącą lub stojącą z naciskiem na podniesienie. Wśród innych objawów niewydolności oddechowej, niebieskich ust, kaszlu;

Zaburzenia trawienia Nacisk na żołądek prowadzi do szybszego nasycenia podczas posiłków, a przy mniejszych ilościach jedzenia do uczucia ciężkości, zgagi, odbijania. Czasami obserwuje się wymioty niestrawionego jedzenia, które występuje, gdy ściśnięte jest połączenie przejścia pokarmu do jelit. Z jelit może wystąpić niedrożność jelit, zaparcia, biegunka, wymioty treści jelitowej lub żółci;

Naruszenie pęcherza, które objawia się częstymi popędami do oddawania moczu, zapaleniem pęcherza i odmiedniczkowym zapaleniem nerek;

Obrzęk w okolicy kończyn dolnych z powodu trudnego odpływu limfy;

Pępek wystaje do przodu, często pacjent ma przepuklinę pępkową.

Pierwsze objawy można zauważyć, gdy ilość płynu przekroczyła 1 litr. Jego maksymalna zawartość w jamie brzusznej z wodobrzuszem może osiągnąć 25 litrów. Ponadto, zanim pojawią się pierwsze objawy wodobrzusza, pacjent będzie niepokojony objawami choroby podstawowej, czyli marskością wątroby. Wśród nich zwiększone osłabienie i zmęczenie, ból zlokalizowany w prawym podżebrzu.

Jak leczyć wodobrzusze w marskości wątroby

Po potwierdzeniu diagnozy lekarze przystępują do leczenia wodobrzusza. Ale ponieważ jest to konsekwencja choroby wątroby, terapia ma przede wszystkim na celu wyeliminowanie marskości wątroby.

Leczenie uzależnień ogranicza się do przyjmowania następujących grup leków:

Syntetyczne hepatoprotektory, na przykład kwas ursodeoksycholowy, który chroni organizm przed szkodliwym działaniem kwasów żółciowych, obniża poziom cholesterolu, poprawia przepływ krwi i zapobiega śmierci hepatocytów;

Hepatoprotektory pochodzenia roślinnego, na przykład Carsil i Allohol, które dają efekt żółciopędny, zwiększają ruchliwość jelit;

Niezbędne fosfolipidy, na przykład Essential i Phosphogliv, które przywracają uszkodzone fosfolipidy, normalizują metabolizm tłuszczów i węglowodanów, łagodzą zatrucie, stymulują wzrost hepatocytów;

Hepatoprotekcyjne aminokwasy, na przykład ornityna i metionina. Mają działanie ochronne, stymulują procesy metaboliczne w ciele;

Leki przeciwwirusowe, w tym Pegasis (wzmacnia układ odpornościowy organizmu, walczy z wirusowym zapaleniem wątroby typu C i B), rybawiryna (pomaga zwalczać wirusowe zapalenie wątroby typu C), adefowir (niszczy komórki wirusowe zapalenie wątroby typu B);

Sterydowe leki przeciwzapalne, na przykład prednizon. Jest zalecany do stosowania w marskości wątroby spowodowanej procesami autoimmunologicznymi;

Albumina, należąca do grupy preparatów białkowych, która przyczynia się do normalizacji ciśnienia koloidalnego, uzupełnia niedobór białek we krwi;

Leki moczopędne różnych grup, na przykład Aldactone, Spirix, Lasix, Diacarb i inne. Są to przede wszystkim zapobieganie wodobrzuszowi..

Ponadto pacjent musi przestrzegać diety. Lekarze zalecają tabelę numer pięć. Objętość wypijanego płynu należy zmniejszyć do 1,5 litra na dzień.

Pacjent musi przestrzegać leżenia w łóżku, ponieważ w pozycji poziomej poprawia filtrację krwi z powodu zwiększonej czynności nerek.

Jeśli leczenie zachowawcze nie przyniosło pożądanego efektu, pacjentowi przepisuje się środek operacyjny. Nazywa się to laparocentezą, gdy przy użyciu specjalnej igły z jamy otrzewnej usuwa się nadmiar płynu. Z reguły lekarze nie czyszczą więcej niż 5 litrów na raz, ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia stanu zapalnego. Takie manipulacje mogą znacznie zmniejszyć ból i poprawić samopoczucie pacjenta, jednak istnieje wysokie ryzyko powikłań.

W najcięższych przypadkach wymagana jest przeszczep narządu.

Dieta na marskość wątroby z wodobrzuszem

Dieta jest ograniczona nie tylko do wody, ale także soli kuchennej. Zabrania się pieczenia dóbr bogatych, smażonych i wędzonych potraw, słodyczy, konserw w puszkach, grzybów, tłustego mięsa, margaryny, majonezu, kawy i, oczywiście, alkoholu.

Jednocześnie pacjentowi wolno owsiankę, kaszą gryczaną i ryżową, świeże warzywa, kefir i twarożek, chude mięso, rosół z dzikiej róży, chleb żytni, białko jaja i niektóre inne produkty.

Przykładowe menu

Przybliżone menu pacjenta z wodobrzuszem może wyglądać następująco:

Na śniadanie możesz zjeść białkowy omlet, kromkę chleba żytniego i wypić go z bulionem z dzikiej róży;

Jako pierwsza przekąska dozwolone są ciasteczka z niejadalnego ciasta i słaba herbata z mlekiem;

Na lunch można ugotować sałatkę z ogórków, kapusty i zielonego groszku z dodatkiem oliwy z oliwek, zupy z makaronem i indykiem, morszczuka zrazy, galaretki wiśniowej;

Jako drugą przekąskę wolno jeść krakersy z miodem i herbatę z cytryną;

Na obiad można ugotować zupę ryżową i kotlety z indyka z tłuczonymi ziemniakami, kompot z suszonych owoców;

Możesz zakończyć dzień szklanką kefiru.

Ważne jest, aby obliczyć objętość płynu, aby w ciągu dnia nie przekraczała 1,5 litra, w tym zup i innych płynnych naczyń. Dieta może się nieznacznie różnić w zależności od nasilenia choroby podstawowej i stopnia wodobrzusza. Więcej informacji o tym, co możesz jeść, a czego nie możesz zrobić z marskością wątroby?

Autor artykułu: Kuzmina Vera Valerevna | Endokrynolog, dietetyk

Edukacja: Dyplom Rosyjskiego Państwowego Uniwersytetu Medycznego im N. I. Pirogov, specjalność „Medycyna ogólna” (2004). Pobyt na Moskiewskim Uniwersytecie Medycznym i Stomatologicznym, dyplom „Endokrynologia” (2006).

Nadwaga stanowi dodatkowe ryzyko.!

11 najbardziej szkodliwych pokarmów na cukrzycę

Choroba ma inne rokowanie. Przy odpowiednim leczeniu, które rozpoczęło się na czas, możliwe jest zatrzymanie postępu procesu patologicznego. Istotną rolę odgrywa także obecność współistniejących chorób, powikłań, stylu życia danej osoby i stadium marskości wątroby. Z zachowaną funkcjonalnością.

Dzisiaj marskość nie jest uważana za chorobę absolutnie śmiertelną, a jednocześnie utrzymując odpowiedni styl życia i poddając się optymalnemu przebiegowi leczenia (najczęściej jest to lek przez całe życie), osoba może żyć do bardzo starości, nie odczuwając dużego dyskomfortu.

W przypadku marskości wątroby zmienia się rozmiar, kształt, gęstość i struktura wewnętrzna narządu. Włókna włókniste wnikają i ściskają wątrobę, a hepatocyty, które przeżyły, mnożą się intensywnie, próbując zrekompensować niedobór. W rezultacie wątroba staje się mała, twarda i wyboista, ale to nie jest najgorsze.

Istnieje kilkadziesiąt nowoczesnych rodzajów hepatoprotektorów, które są przepisywane zgodnie z ich właściwościami: w celu utrzymania wątroby podczas leczenia szkodliwymi dla niej lekami, w celu zapobiegania zaburzeniom po operacjach lub chorobie, a także w celu przywrócenia komórek i tkanek.

W przypadku marskości wątroby najczęściej przepisywana jest dieta nr 5. Jego istotą jest wykluczenie z diety pokarmów szkodliwych dla wątroby. Zastępują je bardziej użyteczne, nie drażniące przewód pokarmowy i miąższ wątroby. Ciało musi być wzbogacone w składniki odżywcze, podczas gdy obciążenie.

Oczekiwana długość życia pacjenta z marskością żółciową zależy od stadium rozpoznania choroby. Często bezobjawowi ludzie żyją z tą chorobą przez okres do 20 lat lub dłużej i nawet nie podejrzewają, że mają marskość żółciową. Po wystąpieniu pierwszych objawów klinicznych oczekiwana długość życia jest bliska.

Przewidywanie, ile osób z podobną chorobą może przeżyć, jest dość problematyczne, ponieważ zależy od stanu całego organizmu, od funkcjonowania układu odpornościowego, od obecności współistniejących chorób itp. Niemniej jednak rokowanie dotyczy właśnie marskości alkoholowej..

Wodobrzusze brzuszne z marskością wątroby

Ludzka wątroba jest jednym z najbardziej wrażliwych narządów, który może stracić swoje funkcje pod wpływem wielu negatywnych czynników. Wpływają na nią toksyny, wirusy, alkohol, metale ciężkie, które dostają się do środka. Wszystkie z nich niszczą hepatocyty i przyczyniają się do zastąpienia martwicy tkanką włóknistą. W rezultacie pacjent zaczyna rozwijać marskość wątroby. Jest to poważna choroba, którą bada hepatologia. Na ostatnim etapie patologia jest praktycznie nieuleczalna i prowadzi do rozwoju powikłań, z których jednym jest wodobrzusze. U ludzi nadal nazywa się to kroplami, ponieważ charakteryzuje się obecnością wolnego płynu w otrzewnej.

Charakterystyka marskości wątroby

Patologiczny stan wątroby, wynikający z poważnych nieprawidłowości w krążeniu krwi narządu i charakteryzujący się trwałym uszkodzeniem tkanek, nazywa się marskością wątroby. Zagraża nie tylko jakości życia pacjenta, ale często powoduje śmierć, więc nie można go leczyć w domu za pomocą środków ludowych. Pacjent jest zobowiązany do przestrzegania zaleceń lekarza, regularnych badań i prawidłowego zachowania. W niektórych przypadkach nie można zrezygnować z operacji przeszczepu narządu..

Zapalenie wątroby może wywołać pojawienie się marskości wątroby. To z kolei powoduje rozwój szeregu poważnych patologii, takich jak niewydolność wątroby, wodobrzusze, nadciśnienie wrotne. Negatywne powikłania są najczęściej wynikiem zaawansowanego stanu choroby i mówią o niekorzystnym rokowaniu.

Co to jest wodobrzusze?

Komórki wątroby obumierają stopniowo, ale nieodwracalnie. Na ich miejscu powstają stawy włókniste. Zakłócają normalny przepływ krwi przez naczynia, więc system nie radzi sobie w pełni z zadaniem i nie oczyszcza go z toksyn. Ciało ludzkie jest zanieczyszczone toksynami, wyciekająca ciecz stopniowo gromadzi się w jamie brzusznej i nie ma czasu na naturalne wydalanie z przepływami limfatycznymi. Tak więc wodobrzusze zaczynają się od marskości wątroby. Ta komplikacja jest jedną z najczęstszych. Patogeneza choroby dzieli się na kilka etapów:

  1. Przemijający. W okolicy brzucha obserwuje się nie więcej niż 400 g płynu.
  2. Umiarkowany. Charakteryzuje się niewielkim nagromadzeniem płynu w jamie brzusznej, objętość nie przekracza 3-4 litrów. Na tym etapie wykonuje się nakłucie w celu określenia jakościowego składu substancji transudantowej. W przypadku braku krwi prognozy na powrót do zdrowia będą optymistyczne.
  3. Czas. Pacjent ma obfite nagromadzenie płynu (od 10 do 20 litrów) w jamie brzusznej, dużej jamie brzusznej z cienką półprzezroczystą skórą. Są skargi na niewydolność oddechową, problemy z pamięcią, koncentrację uwagi, zmęczenie, wybrzuszenie pępka (który przypomina przepuklinę), obrzęk ciała.

Obecność niewielkiej ilości płynu w otrzewnej jest normalna. Konieczne jest zapobieganie przywieraniu narządów i wyeliminowanie tarcia między nimi. Ale jest stale aktualizowany i nie kumuluje się w dużych ilościach, jeśli dana osoba jest zdrowa. Tylko poważna patologia może przyczynić się do takiego naruszenia.

Uwaga! Wodobrzusze obserwuje się głównie z marskością wątroby (w 75% przypadków), nie rozwija się samoistnie. Najbardziej niebezpieczny jest trzeci stopień, który często jest przyczyną śmierci..

Przyczyny komplikacji

Leczenie wodobrzusza w marskości wątroby rozpoczyna się od poszukiwania przyczyny jego pojawienia się. Jak już wspomniano, rozwija się na tle innej choroby, więc lekarz zawsze ma za zadanie określić główne czynniki, które spowodowały gromadzenie się płynu. Oni mogą być:

  • Rozwój zakrzepicy żył wątrobowych.
  • Choroby żołądka lub jelit.
  • Onkologia narządów wewnętrznych.
  • Przekrwienie żylne.
  • Niewydolność serca.
  • Cukrzyca.
  • Rozwój raka otrzewnej.
  • Zapalenie otrzewnej.

Nagromadzenie płynów w jamie brzusznej u kobiet nie jest objawem poważnej choroby w niektóre dni cyklu miesiączkowego. Jest to naturalny proces i stopniowo ustępuje sam, bez szkody dla zdrowia pacjenta. Dlatego jeśli podejrzewasz rozwój wodobrzusza, płeć piękna, oprócz poddania się podstawowym procedurom diagnostycznym, musi skonsultować się z dodatkowym ginekologiem i wykluczyć prawdopodobieństwo problemów z układem rozrodczym. Cięcie cesarskie, infekcje dróg rodnych, endometrioza mogą również wywoływać wodobrzusze..

U mężczyzn patologia rozwija się najczęściej na tle niedożywienia, nadużywania mocnych napojów i stosowania narkotyków drogą iniekcji. Dropsy pojawiają się nie tylko w wyniku marskości wątroby, ale także z powodu wejścia nietypowych komórek do otrzewnej, reumatoidalnego zapalenia stawów, tocznia rumieniowatego lub mocznicy.

Jak objawia się choroba

Symptomatologia choroby zależy bezpośrednio od szybkości gromadzenia się płynów. U niektórych pacjentów pierwsze objawy pojawiają się natychmiast, a inne nie istnieją od miesięcy. Główne objawy kliniczne patologii to:

  • Widoczne powiększenie brzucha.
  • Żylne formy żylne.
  • Gwałtowny wzrost masy ciała.
  • Pojawienie się „fartucha” w dolnej części brzucha.
  • Obrzęk nóg lub twarzy.
  • Pojawienie się duszności i tachykardii.
  • Nudności, utrata apetytu, zaparcia.
  • Zwolnione tempo.

Gwałtowny wzrost wielkości brzucha wskazuje, że układ limfatyczny nie wytrzymuje lub poszczególne naczynia są silnie ściśnięte. Duża ilość wody wpływa na narządy trawienne, nie pozwalając im poradzić sobie z zadaniem. Pacjenci często skarżą się na odbijanie, zgagę, wzdęcia i inne nieprzyjemne objawy. Dlatego dieta jest obowiązkowa w przypadku marskości wątroby z wodobrzuszem, co pozwala zmniejszyć obciążenie przewodu żołądkowo-jelitowego.

Badania diagnostyczne

Pacjent konsultuje się z lekarzem z charakterystycznymi objawami patologii w ciele. Po przeprowadzeniu badania wzrokowego, badaniu palpacyjnego brzucha, słuchaniu fonendoskopem i zebraniu wywiadu specjalista przepisuje badanie diagnostyczne. Lekarzowi nie będzie trudno ustalić problem, ponieważ patologia objawia się fluktuacjami „fali” podczas badania palpacyjnego otrzewnej.

Aby potwierdzić diagnozę, zalecane są następujące metody instrumentalne:

  • ultradźwięki w celu wykrycia zwiększonej akumulacji płynów;
  • laparoskopia w celu oceny zmian w stanie narządów wewnętrznych;
  • laparocenteza (wykonuje się nakłucie w celu usunięcia wolnej wody);
  • Tomografia komputerowa;
  • Rentgen klatki piersiowej;
  • Rezonans magnetyczny;
  • angiografia (jeśli przyczyną pojawienia się problemów naczyniowych).

W ciężkich przypadkach diagnoza i leczenie marskości wodobrzusza odbywa się w szpitalu. Zalecane jest biochemiczne badanie krwi, które pozwala określić poziom białka, kreatyny, mocznika i potasu. Po badaniu, na podstawie wyników protokołu, lekarz podejmuje decyzję o wyborze konkretnej taktyki.

Główne metody leczenia

Niemożliwe jest samodzielne wyleczenie się z wodobrzusza w domu, ponieważ problem stanowi poważne zagrożenie. Całkowite usunięcie jest możliwe dzięki terminowemu kontaktowi z placówką medyczną i przejściu pełnego przepisanego kursu.

Leczenie odbywa się w połączeniu z korektą choroby, która spowodowała rozwój opuchlizny. Odbywa się to na jeden z następujących sposobów:

  1. Terapia lekowa. Polega na przyjmowaniu leków mających na celu normalizację wątroby, eliminację stanów zapalnych i wzmocnienie organizmu jako całości. Są one wybierane w zależności od objawów występujących u pacjenta. Zazwyczaj są to leki moczopędne (furasemid, kwas etakrynowy, spironolakton), hepatoprotektory (Essentiale, Heptral).
  2. Laparocenteza Jeśli zalecenia dotyczące leczenia zachowawczego nie przyniosły pożądanego rezultatu, specjalista przepisuje nakłucie otrzewnej. Ta technika pozwala pozbyć się nadmiaru płynu i zmniejszyć ryzyko powikłań. Ściana jest przebita igłą w pępku, po czym usuwa się nagromadzoną wodę.
  3. Operacja pomostowania: Operacja założenia pomostów naczyniowych. Między żyłami wątrobową a obojczykową powstaje komunikat. Pozwala obniżyć ciśnienie krwi, co prowadzi do normalizacji odpływu płynu.
  4. Przeszczep. Ta metoda jest uważana za najbardziej radykalną, ponieważ pozwala natychmiast rozwiązać problemy z marskością wątroby i wodobrzuszem. Ale odbywa się to pod warunkiem, że pacjent nie ma przeciwwskazań (zaburzenia psychiczne, patologie serca).

Główną metodą leczenia jest terapia lekowa. Lekarz wybiera kompleks indywidualnie, biorąc pod uwagę szybkość utraty płynów i etap rozwoju patologii. Ale nie powinniśmy zapominać o potrzebie dostosowania diety. Środki ludowe są stosowane tylko pod nadzorem lekarza. Najczęściej zaleca się ostropest. Zioło to ma pozytywny wpływ na tkankę wątroby i spowalnia postęp marskości wątroby..

Dieta na wodobrzusze

Prawidłowe odżywianie w przypadku marskości z wodobrzuszem jest podstawą skutecznego leczenia. Pozwala zmniejszyć obciążenie układu pokarmowego i złagodzić stan pacjenta. Żywność zawierająca dużą ilość tłuszczu, soli i szkodliwych konserwantów jest całkowicie usuwana z menu. Marynaty, marynaty i kiełbaski są wyłączone.

Żywność powinna składać się z następujących produktów:

  • Niskotłuszczowe mięso drobiu, królika, indyka.
  • Ryż, płatki owsiane, zboża z kilku zbóż na wodzie.
  • Olej roślinny i nasiona.
  • Ryba o niskiej zawartości tłuszczu.
  • Przyprawy (goździki, natka pietruszki, majeranek, kminek).
  • Papryka, czosnek, cebula.
  • Nabiał.

Jeśli rozwinął się wodobrzusze na tle marskości wątroby, pacjentowi przypisano tabelę nr 5. Ta dieta jest wystarczająco zbilansowana, aby wprowadzić wszystkie niezbędne przydatne składniki do organizmu, bez przeciążania przewodu pokarmowego. W diecie powinno być dużo błonnika i zmniejszone spożycie tłuszczów i węglowodanów. Pokarmy dietetyczne można dodawać tylko w małych ilościach. Idealnie sól powinna być całkowicie porzucona.

Środki ludowe

Kompleksową terapię często uzupełnia się leczniczymi ziołami i roślinami. Mogą zmniejszyć objawy nieprzyjemnych objawów i przyczynić się do szybkiego powrotu do zdrowia. Następujące narzędzia sprawdziły się dobrze:

  • Wywar z pietruszki. Przygotowuje się go ze świeżych liści, które wlewa się wrzącą wodą i nalega na pół godziny. Konieczne jest przyjmowanie leku w pół szklanki co godzinę rano. Trzy dni wystarczą, aby złagodzić ten stan.
  • Łuska Fasoli. Główny składnik gotuje się przez 10 minut, po czym woda jest spuszczana i podawana we wlewie. Wystarczy 20 minut. Konieczne jest zabranie środków otrzymanych rano, następnym razem - pół godziny przed śniadaniem i to samo 30 minut przed lunchem. Ostatnie spotkanie jest zaplanowane na 20:00.

Nie możesz sam wyleczyć choroby. Dlatego tradycyjna medycyna dotyczy wyłącznie leków konwencjonalnych. Aby wykluczyć pojawienie się działań niepożądanych, przed podjęciem warto skonsultować się z lekarzem.

Możliwe komplikacje

Odpowiedź na pytanie, jak długo pacjent będzie żył z wodobrzuszem na tle marskości wątroby, w dużej mierze zależy od terminowości wizyty u lekarza. Sama choroba jest dekompensacją, czyli komplikacją już istniejącej patologii, dlatego brak kompetentnej opieki często prowadzi do śmierci.

Możliwe konsekwencje to:

  • Pojawienie się krwawienia o różnej lokalizacji.
  • Rozwój encefalopatii wątrobowej.
  • Zakrzepy w śledzionie lub w żyle kołnierza.
  • Zapalenie otrzewnej.
  • Zespół Hepotoreanal.

Ważne jest, aby wiedzieć! Choroba zagraża pacjentowi, dlatego niezwykle ważne jest skontaktowanie się z lekarzem na etapie podstawowym. Umożliwi to specjalistom przepisanie niezbędnej terapii, wyeliminowanie powikłań i zwiększenie oczekiwanej długości życia.

Prognozy dotyczące powrotu do zdrowia i środki zapobiegawcze

Żaden lekarz nie może dokładnie określić, jak długo pacjent przeżyje z opuchnięciem brzucha i marskością wątroby. Wszystko zależy od wieku pacjenta i stadium choroby. Prognozy u osób powyżej 60. roku życia są skomplikowane z powodu poważnych przewlekłych dolegliwości. W połowie przypadków są chorzy, w niektórych oprócz wodobrzusza występuje niewydolność nerek, rak wątroby, cukrzyca lub nadciśnienie. Tacy pacjenci z reguły nie żyją dłużej niż dwa lata..

Wodobrzuszom można zapobiec tylko poprzez wyeliminowanie prawdopodobieństwa wystąpienia chorób, które je wywołują. Ważne jest również prawidłowe odżywianie, nie picie alkoholu, uprawianie sportu i regularne badania lekarskie. Nie ma na to uniwersalnego lekarstwa, więc utrzymanie zdrowia pacjenta zależy od dobrego stylu życia.

Wodobrzusze są poważnym powikłaniem, które sugeruje, że choroba już się rozpoczęła, a prawdopodobieństwo pełnego wyleczenia jest bardzo małe. Dlatego nie należy samoleczenia ani lekceważyć zaleceń lekarza.

Właściwe podejście, wysokiej jakości odżywianie i nowoczesne metody leczenia dają nadzieję na przywrócenie zdrowia i wydłużenie życia.

Wodobrzusze w marskości wątroby

Wodobrzusze z marskością wątroby są jednym z najbardziej charakterystycznych powikłań choroby, które występują ze względu na wzrost ciśnienia w układzie żyły wrotnej i objawiają się nagromadzeniem swobodnego wysięku w jamie brzusznej z gwałtownym wzrostem objętości brzucha. Wodobrzusze nie jest odrębną jednostką nozologiczną, ale jedynie objawem wskazującym na postęp patologii i rozwój jej powikłań w wyniku wyczerpania potencjału mechanizmów kompensacyjnych.

Według badań statystycznych, z marskością wątroby uszkodzenie wodobrzusza rozwija się co drugi pacjent, który był chory przez 7-10 lat. W większości przypadków klinicznych to powikłanie choroby podstawowej wskazuje na dekompensację procesu patologicznego i prowadzi do śmierci w ciągu 2-5 lat od pojawienia się pierwszych objawów.

Dlaczego rozwija się proces patologiczny??

Gromadzenie się płynu w jamie brzusznej podczas marskości wątroby jest ułatwione przez kilka procesów towarzyszących tej patologii:

  • zwyrodnienie hepatocytów i naruszenie architektoniki wątroby prowadzi do wzrostu ciśnienia w żyle wrotnej, co znacznie pogarsza przepływ krwi w układzie naczyń brzusznych i sprzyja gromadzeniu się płynu
  • wodobrzusze w marskości rozwijają się również z powodu zastąpienia normalnych hepatocytów tkanką włóknistą, co powoduje zmniejszenie ich głównej funkcji - syntezy białek krwi, co prowadzi do obniżenia ciśnienia osmotycznego osocza i jego wyjścia do jamy brzusznej;
  • proces patologiczny przyczynia się do rozwoju niewydolności serca i zwiększenia objętości wolnego płynu;
  • zmniejszenie objętości osocza prowadzi do zwiększenia uwalniania hormonu aldosteronu, który zatrzymuje płyn w organizmie i prowadzi do nasilenia objawów wodobrzusza.

Cechy obrazu klinicznego

Z reguły nieznaczne nagromadzenie wysięku w jamie brzusznej nie jest widoczne w ogólnym stanie i samopoczuciu pacjenta. Pierwsze objawy wodobrzusza pojawiają się, gdy ilość płynu w jamie brzusznej osiąga jeden litr..

W praktyce wodobrzusze objawia się gwałtownym wzrostem objętości brzucha z powodu gromadzenia się wysięku w jamie brzusznej, którego ilość może osiągnąć 20-25 litrów. Na przedniej ścianie powiększonego brzucha pojawiają się świeże rozstępy, skóra staje się cieńsza, a przez nią widać rozszerzone żyły. Objaw puchliny brzusznej jest objawem fluktuacji (fluktuacji patologicznych), a także znacznych zaburzeń trawiennych: nudności, częstych wymiotów, zaburzeń stolca, wzdęć i wzdęć.

Na tle wzdęć, dyskomfortu i bólu wzdłuż jelita może powstać przepuklina pachwinowa, a kończyny dolne puchną. Pacjenci z wodobrzuszem skarżą się na duszność, która jest wynikiem niewydolności oddechowej spowodowanej uciskiem płuc przez przeponę. Wodobrzusze prowadzą również do dysfunkcji miednicy, gdy wykryte zostaną zaburzenia pęcherza i wewnętrznych narządów płciowych.

Najważniejsze informacje o dietetycznym jedzeniu: na co zwrócić uwagę

W przypadku wodobrzusza i marskości wątroby bardzo ważny jest reżim i charakter żywienia chorego. Nieprzestrzeganie diety z takim uszkodzeniem wątroby może znacznie zaostrzyć proces patologiczny i doprowadzić do rozwoju poważnych powikłań, które mu towarzyszą.

Odżywianie w przypadku marskości wątroby z wodobrzuszem polega na ostrym ograniczeniu przyjmowania płynów i chlorku sodu. W dietetyce ten schemat pokarmowy znany jest jako tabela dietetyczna nr 5. Eksperci zalecają, aby ich pacjenci spożywali wyłącznie naturalne produkty o minimalnej zawartości konserwantów, stabilizatorów lub barwników. Jeśli chodzi o płyny, lekarze ostrzegają przed niebezpieczeństwem, że osoba, która nie przestrzega podstawowych zasad ograniczania ilości spożywanych napojów, może wyprzedzić (objętość płynu nie powinna przekraczać 2 litrów dziennie).

Dieta z wodobrzuszem z marskością wątroby kategorycznie zabrania stosowania następujących pokarmów:

  • wędliny, kiełbasy, kiełbasy i konserwy;
  • smażone potrawy, zwłaszcza mięso;
  • żywność przygotowywana na bazie tłuszczów zwierzęcych;
  • produkty maślane, słodycze, ciastka;
  • grzyby w dowolnej formie;
  • majonez i ostre sosy;
  • margaryna;
  • napoje zawierające kofeinę;
  • alkohol.

W wielu schematach żywieniowych dla wodobrzusza występują produkty takie jak:

  • niskotłuszczowy twarożek, kefir, mleko, śmietana;
  • chleb żytni, otręby;
  • owies, kasza gryczana, kasza ryżowa;
  • rosół z dzikiej róży i galaretki ze świeżych jagód (żurawina, wiśnie);
  • mięso drobiowe, wołowina;
  • białko jajka;
  • ryba.
  1. śniadanie - omlet na parze, kawałek chleba z otrębami, słaba herbata;
  2. lunch - lekka zupa z ryżem i klopsikami z kurczaka, puree z groszku z rybą na parze, sałatka z warzywami i ziołami, rosół z dzikiej róży;
  3. popołudniowa herbata - tłuczone ziemniaki i ciastka rybne, galaretka wiśniowa;
  4. obiad - zupa makaronowa, krakersy z miodem, kefir.

Jako przekąskę możesz użyć ciasteczek owsianych, banana, herbaty z mlekiem lub cytryną.

Nowoczesne podejścia do leczenia

Ponieważ wodobrzusze są powikłaniem marskości wątroby, leczenie należy włączyć do schematu leczenia głównego procesu patologicznego. W praktyce leczenie wodobrzusza w marskości wątroby odbywa się medycznie i chirurgicznie, a także za pomocą specjalnej terapii dietetycznej mającej na celu usunięcie nadmiaru płynu z organizmu.

Leki na marskość wątroby z wodobrzuszem obejmują stosowanie następujących grup leków:

  • syntetyczne hepatoprotektory, których działanie ma na celu poprawę miejscowego przepływu krwi i stworzenie dodatkowej bariery ochronnej dla hepatocytów;
  • hepatoprotektory naturalnego pochodzenia, które niezawodnie chronią tkankę gruczołową przed postępującym zniszczeniem i zastąpieniem zdrowych hepatocytów miejscami zwłóknienia;
  • aminokwasy o działaniu hepatoprotekcyjnym;
  • leki żółciopędne, które poprawiają odpływ żółci i zapobiegają jej przedostaniu się do krwioobiegu;
  • fosfolipidy, które zmniejszają objawy zespołu zatrucia i poprawiają metabolizm tłuszczów, węglowodanów;
  • albuminy, które uzupełniają brakującą ilość białka w osoczu krwi i normalizują ciśnienie osmotyczne;
  • hormony steroidowe, które zmniejszają objawy procesów autoimmunologicznych, które są wywoływane przez marskość;
  • środki przeciwwirusowe, które zaleca się stosować w przypadku marskości wątroby o etiologii wirusowej;
  • leki moczopędne, które pomagają usunąć nadmiar płynu z organizmu i zapobiegają gromadzeniu się wodobrzusza.

Eksperci wolą leczyć wodobrzusze metodą chirurgiczną w skrajnych przypadkach, gdy wszystkie metody zachowawcze były całkowicie nieskuteczne i nie przyniosły pacjentowi poprawy stanu ogólnego. Operacja wypompowania nadmiaru płynu z jamy brzusznej nazywa się laparocentezą. Technika polega na usunięciu wysięku przez nakłucie wykonane specjalną igłą. Procedura jest przeprowadzana pod ścisłym nadzorem lekarza prowadzącego..

Jednorazowo pacjentowi nie należy usuwać więcej niż 5 litrów płynu, ponieważ zawsze istnieje ryzyko, że u pacjenta rozwinie się stan zapalny, a nawet nagła śmierć.

Prognozy i oczekiwana długość życia pacjentów z wodobrzuszem.

Niestety marskość wątroby i jej powikłania należą do chorób, których nie można całkowicie wyleczyć. Dlatego jest to najczęstsza przyczyna śmierci pacjentów z oddziału gastroenterologicznego. Ilu żyje z marskością wątroby po wystąpieniu wodobrzusza? Lekarze muszą codziennie słyszeć podobne pytanie. Spróbujmy znaleźć odpowiedzi na to pytanie.

Szereg czynników wpływa na oczekiwaną długość życia pacjentów z wodobrzuszem:

  • właściwy sposób życia osoby;
  • diety;
  • indywidualne cechy ciała pacjenta;
  • adekwatność i terminowość leczenia dolegliwości;
  • stadium choroby w odniesieniu do jej kompensacji;
  • szybkość procesu patologicznego.

Badając pytanie, ile żyją z wodobrzuszem w marskości wątroby, naukowcy byli w stanie ustalić, że pacjenci z wyrównaną postacią choroby i zespołem łagodnego wodobrzusza mogą żyć dłużej niż 10 lat, pod warunkiem, że objawy patologiczne są leczone prawidłowo i na czas, a także zapobiega się powikłaniom.

Niestety, według statystyk, u wielu pacjentów z wodobrzuszem diagnozowana jest zdekompensowana marskość wątroby. W tym wariancie przebiegu choroby prognozy dla chorego nie są najlepsze. Z reguły pacjenci umierają z powodu powikłań choroby podstawowej w ciągu 2-5 lat od pojawienia się pierwszych oznak gromadzenia się płynu w jamie brzusznej.