Rodzaje radioterapii

Tłuszczak

Radioterapia (lub radioterapia) to leczenie promieniowania jonizującego (AI). W tym celu, w zależności od lokalizacji procesu chorobowego i jego charakteru, stosuje się różne źródła promieniowania jonizującego. Promieniowanie gamma może przenikać do tkanek na dowolną głębokość, a nawet przechodzić przez całe ciało, podczas gdy cząsteczki beta mogą przenikać do tkanek tylko na głębokość 2-5 mm, a cząstki alfa na głębokość do 100 mikronów. Promieniowanie rentgenowskie różni się od promieniowania gamma odpowiednio dłuższą falą, a terapia rentgenowska - niższą mocą penetrującą. Ostatnio za obiecujące uważa się nowe kierunki, takie jak terapia neutronowa, terapia protonowa i terapia mezonem pi..

Figa. 1: Porównawcza dawka skutecznego narażenia, gdy tkanka jest napromieniowana promieniowaniem elektromagnetycznym, cząsteczkami alfa, protonami i neutronami (widoczny jest szczyt Bragga dla cząstek alfa i protonów).

W zależności od zastosowanego rodzaju promieniowania jonizującego rozróżnia się następujące rodzaje radioterapii.

Terapia alfa jest rodzajem radioterapii, w której leczenie odbywa się poprzez wystawienie na działanie promieniowania alfa. Do terapii alfa stosuje się niektóre krótkożyciowe lub szybko emitowane izotopy (radon, produkty potomne cierni). Terapię alfa przeprowadza się w postaci kąpieli radonowych (ogólnych i lokalnych), picia wody radonowej, mikroklastrów, nawadniania, wdychania powietrza wzbogaconego radonem, a także nakładania opatrunków radioaktywnych (aplikatorów z gazy z pochodnymi produktów z piersi) lub maści i roztworów na określone obszary skóry pacjenta. z toriem.

Procedury terapeutyczne alfa mają szeroki zakres zastosowań. Mają więc korzystny wpływ na ośrodkowy i autonomiczny układ nerwowy, gruczoły wydzielania wewnętrznego i układ sercowo-naczyniowy. Działają uspokajająco, przeciwbólowo i przeciwzapalnie. Jednak terapia alfa jest przeciwwskazana w nowotworach złośliwych, gruźlicy, niektórych chorobach krwi podczas ciąży. W Rosji terapia alfa stosowana jest na przykład w kurortach w Piatigorsku.

Terapia beta jest również jedną z metod radioterapii, której działanie terapeutyczne opiera się na biologicznym działaniu cząstek beta wchłoniętych w patologicznie zmienionych tkankach. Jako źródła promieniowania stosuje się różne izotopy promieniotwórcze, których rozpadowi towarzyszy emisja cząstek beta. Terapia beta może być śródmiąższowa, wewnątrzczaszkowa i aplikacyjna. Tak więc zastosowanie beta terapii stosuje się w naczyniakach włośniczkowych, a także w niektórych przewlekłych zapalnych chorobach oczu. Aby to zrobić, aplikatory nakłada się na dotknięte obszary, na których radioaktywne izotopy fosforu (P32), tal (Tl204) itp. Są równomiernie rozmieszczone..

W przypadku guzów opornych na promieniowanie wskazana jest śródmiąższowa terapia beta. Śródmiąższową terapię beta przeprowadza się poprzez wprowadzenie do napromieniowanych tkanek koloidalnych radioaktywnych roztworów złota (Au188), itru (Y90), srebra (Ag111) lub szpilek o długości 3-4 mm za pomocą izotopu Au198 lub Y90.

Metoda beta-terapii wewnątrzczaszkowej jest najczęstsza w pierwotnych lub wtórnych zmianach nowotworowych opłucnej lub otrzewnej. Dzięki tej metodzie koloidalne roztwory Au198 wprowadza się do jamy brzusznej lub opłucnej.

Terapia rentgenowska. W tego rodzaju radioterapii do celów terapeutycznych wykorzystuje się promienie rentgenowskie o energii od 10 do 250 keV. W tym przypadku wraz ze wzrostem napięcia na lampie rentgenowskiej wzrasta energia promieniowania, a wraz z tym wzrasta jej zdolność penetracji w tkankach.

Tak więc do naświetlania z krótkich odległości (do 6-7,5 cm) i leczenia względnie powierzchownych zmian skórnych i błon śluzowych stosuje się radioterapię krótkofalową lub bliskiego zasięgu z energiami promieniowania od 10 do 60 keV. Głębokie lub dalekosiężne leczenie rentgenowskie energią promieniowania od 100 do 250 keV - do napromieniowania z odległości od 30 do 60 cm głęboko położonych ognisk patologicznych. Terapia rentgenowska na średnim dystansie jest stosowana głównie w chorobach o charakterze innym niż nowotworowe.


Terapia gamma. Zakresy promieniowania rentgenowskiego i gamma nakładają się na siebie w szerokim zakresie energii. Oba rodzaje promieniowania są promieniowaniem elektromagnetycznym i przy tej samej energii fotonu są równoważne. Różnica polega na sposobie występowania - promieniowanie rentgenowskie emitowane jest z udziałem elektronów (w atomach lub wolnych), podczas gdy promieniowanie gamma jest emitowane w procesach deekscytacji jąder atomowych.

Ten rodzaj radioterapii jest stosowany w leczeniu zarówno nowotworów złośliwych, jak i łagodnych (najrzadziej). W zależności od guza (lokalizacja, histologia) można je stosować jako kontaktowe (leki radioaktywne wchodzą w kontakt z tkankami; w szczególności takie metody obejmują stosowanie terapii gamma, w której na guz nakłada się specjalną płytkę z lekami radioaktywnymi ułożonymi w określonej kolejności), obie metody zdalne (napromienianie odbywa się na odległość).

Jednym z obszarów terapii gamma jest nóż gamma. Nie mówimy już o rzeczywistej terapii, ale o operacji, ponieważ guz jest całkowicie zniszczony (stąd nazwa - nóż gamma). W tego rodzaju terapii gamma stosuje się źródła promieniowania gamma o wysokiej intensywności. Takimi źródłami są na przykład potężne działa kobaltowe, których źródłem promieniowania jest radionuklid 60 Co. Zastosowanie wysokoenergetycznego promieniowania gamma umożliwia dostarczenie znacznie wyższych dawek do głęboko położonych guzów niż przy zastosowaniu promieniowania rentgenowskiego.

Terapia neutronowa jest rodzajem radioterapii przeprowadzanej z wykorzystaniem promieniowania neutronowego. Metoda opiera się na zdolności do wychwytywania neutronów przez jądra atomowe z późniejszą transformacją i emisją kwantów α, β i γ, które mają działanie biologiczne. W terapii neutronowej stosuje się również napromienianie odległe, wewnątrzczaszkowe i śródmiąższowe..

Promieniowanie zdalne odnosi się na przykład do tak zwanej terapii wychwytu neutronów. W tym przypadku efekt terapeutyczny przejawia się w wyniku wychwytu neutronów termicznych lub pośrednich (energia poniżej 200 keV) przez jądra stabilnych izotopów uprzednio zgromadzonych w guzie (na przykład 10 V), które ulegają rozkładowi pod wpływem wychwyconych neutronów.

Terapia neutronowa jest najbardziej obiecującą metodą leczenia pacjentów z ciężkimi postaciami odpornymi na promieniowanie radioaktywne (tj. Opornymi, niewrażliwymi na działanie promieniowania jonizującego). Takie postacie obejmują na przykład powszechne guzy głowy i szyi, w tym gruczoły ślinowe, mięsaki tkanek miękkich, guzy nawracające i przerzutowe, niektóre postacie guzów mózgu.

Protonoterapia jest rodzajem radioterapii na odległość opartej na wykorzystaniu protonów przyspieszanych do wysokich energii (50-1000 MeV) na synchrofasotronach i synchrotronach.

W przeciwieństwie do innych rodzajów promieniowania stosowanych w radioterapii, wiązki protonów zapewniają unikalny rozkład głębokości dawki. Maksymalna dawka jest skoncentrowana na końcu przebiegu (to znaczy w napromieniowanym ognisku patologicznym - cel), a obciążenie powierzchni ciała i wzdłuż ścieżki do celu jest minimalne. Ponadto ładunek promieniowania za celem jest całkowicie nieobecny. I wreszcie, prawie nie ma rozpraszania promieniowania w ciele pacjenta.

Ten rodzaj terapii pozwala napromieniować patologiczne uszkodzenie małej wielkości (onkologia okulistyczna, radiochirurgia radiowa). Ponadto dzięki tej metodzie stało się możliwe napromienianie nowotworów znajdujących się prawie w pobliżu krytycznych narządów i struktur wrażliwych na promieniowanie, co znacznie zmniejsza ich ekspozycję.

Terapia mezonami Pi jest najnowszą metodą radioterapii opartą na wykorzystaniu ujemnych mezonów pi - cząstek jądrowych wytwarzanych w specjalnych obiektach. Mezony P mają korzystny rozkład dawki, a także wyższą skuteczność biologiczną na dawkę jednostkową. Kliniczne zastosowanie mezonów pi odbywa się w USA i Szwajcarii..

Radioterapia

Radioterapia jest szeroko rozpowszechnionym sposobem walki z rakiem. Przez lata technika ta była intensywnie stosowana w onkologii i skutecznie niszczy złośliwy typ komórek, niezależnie od lokalizacji i stopnia rozwoju guza. Według statystyk pozytywne wyniki radioterapii radykalnej w połączeniu z innymi metodami leczenia obserwuje się w ponad 50% zgłoszonych przypadków raka, pacjenci wracają do zdrowia. Wskazana właściwość zabiegu odzwierciedla ważną zaletę radioterapii w porównaniu z innymi technologiami..

Wskazania i przeciwwskazania

Ogólne wskazania do radioterapii opierają się na obecności nowotworów złośliwych. Promieniowanie, podobnie jak chemia, działa jako uniwersalna metoda leczenia nowotworów. Terapia jest stosowana jako niezależny lub pomocniczy środek. W połączeniu z innymi procedurami radioterapia jest przeprowadzana po chirurgicznym usunięciu patologicznych tkanek. Napromienianie odbywa się w celu zniszczenia i zniszczenia pozostałości po działaniu komórek nietypowych. Metoda ta jest łączona z chemioterapią lub bez niej (chemioterapia) i nazywa się ją procedurą chemioradioterapii.

Jako oddzielną terapię stosuje się szlak radiologiczny:

  • do wycinania małych i aktywnie rozwijających się formacji;
  • z guzem nieoperacyjnego typu układu nerwowego;
  • jako terapia paliatywna zmniejszająca wzrost, łagodząca i łagodząca nieprzyjemne objawy u beznadziejnych pacjentów.

Radioterapia jest zalecana w przypadku raka skóry. Technologia pomaga zapobiegać tworzeniu się blizn na dotkniętym obszarze podczas tradycyjnej interwencji chirurgicznej. Procedura leczenia ujawnia własne przeciwwskazania. Wśród głównych ograniczeń i zakazów wykonania procedury odnotowano następujące czynniki:

  • wyraźne zatrucie organizmu;
  • skomplikowany stan ogólny i zły stan zdrowia pacjenta;
  • rozwój gorączki;
  • kacheksja;
  • okres zanikania nowotworów, pojawił się krwioplucie i krwawienie;
  • rozległy rak komórek, mnogość przerzutów;
  • pogłębienie złośliwego tworzenia się w powiększonych naczyniach krwionośnych;
  • zapalenie opłucnej spowodowane rozwojem guza;
  • choroby spowodowane narażeniem na promieniowanie;
  • istniejące patologie somatyczne i przewlekłe na etapie dekompensacji - zawał mięśnia sercowego, niewydolność układu oddechowego, niewydolność serca i naczyń krwionośnych, węzły chłonne, cukrzyca;
  • upośledzone funkcjonowanie narządów krwiotwórczych - powikłana niedokrwistość, peikopenia z białaczką;
  • podwyższona temperatura ciała, której charakter musi zostać zidentyfikowany i wyeliminowany;
  • Lista poważnych chorób.

Dzięki dokładnej i dokładnej ocenie i weryfikacji informacji otrzymanych na etapie przygotowania do zabiegu można wykryć wymienione przeciwwskazania. Po zidentyfikowaniu ograniczeń onkolog wybiera odpowiednie schematy leczenia i technologie..

Rodzaje i schematy radioterapii

W dziedzinie medycyny opracowano wiele schematów i technik naświetlania komórek rakowych. Nowoczesne metody różnią się algorytmem realizacji i rodzajem promieniowania wpływającego na komórki. Rodzaje szkodliwego promieniowania:

  • radioterapia protonowa;
  • radioterapia jonowa;
  • terapia wiązką elektronów;
  • terapia gamma;
  • radioterapia.

Terapia wiązką protonową

Technikę protonową wykonuje się poprzez działanie protonów na dotknięte ogniska nowotworowe. Wchodzą do jądra raka i niszczą komórki DNA. W rezultacie komórka przestaje się namnażać i rozprzestrzeniać na sąsiednie struktury. Zaletą tej techniki jest względnie słaba zdolność protonów do rozproszenia się w otaczającej sferze..

Dzięki tej właściwości można skupić promienie. Celowo działają na nowotwór i tkankę nowotworową, nawet przy głębokiej lokalizacji wzrostu w strukturach dowolnego narządu. Pobliskie materiały, w tym zdrowe komórki, przez które cząsteczki przenikają do raka, podlegają minimalnej dawce promieniowania. W rezultacie obserwuje się nieznaczne uszkodzenie struktur w normalnych tkankach..

Terapia wiązką jonową

Algorytm i znaczenie procedury są podobne do terapii protonowej. Ale w tej technologii wykorzystywane są ciężkie jony. Przy użyciu specjalnych technik cząsteczki te są przyspieszane do prędkości zbliżonej do prędkości światła. Duża ilość energii jest gromadzona w komponentach. Następnie urządzenia są skonfigurowane tak, aby jony mogły przechodzić przez zdrowe komórki bezpośrednio do dotkniętego obszaru, niezależnie od głębokości raka w narządach.

Skacząc przez normalne komórki ze zwiększoną prędkością, ciężkie jony nie uszkadzają tkanki. Jednocześnie podczas hamowania, które następuje, gdy jony wchodzą do guza, energia zgromadzona w środku zostaje uwolniona. W rezultacie komórki DNA w nowotworach są niszczone, a rak umiera. Brak technologii wymaga użycia ogromnego sprzętu - tyratronu. Zużycie energii elektrycznej jest drogie.

Terapia wiązką elektronów

Terapia fotonowa i elektronowa polega na wystawieniu tkanek na działanie wiązek elektronów. Cząsteczki są naładowane objętością energii. Przechodząc przez skorupy, energia elektronów trafia do działu genetycznego komórek i innych materiałów wewnątrzkomórkowych, dzięki czemu uszkodzone ogniska są niszczone. Charakterystyczną cechą technologii elektronicznej jest zdolność elektronów do penetracji płytkiej struktury.

Często promienie wnikają w tkankę nie więcej niż kilka milimetrów. Dlatego terapia elektroniczna stosowana jest wyłącznie w leczeniu nowotworów tworzących się bliżej powierzchni skóry. Zabieg jest skuteczny w leczeniu raka skóry, błon śluzowych itp..

Terapia promieniami gamma

Schemat leczenia odbywa się za pomocą promieniowania z promieniami gamma. Unikalną cechą tych promieni jest posiadanie zwiększonej właściwości penetrującej i zdolność penetracji w głębokie warstwy struktur. W standardowych warunkach promienie mogą czołgać się przez całe ludzkie ciało, działając na prawie wszystkie skorupy i narządy. Podczas przenikania przez materiały promienie gamma działają na komórki, podobnie jak inne schematy promieniowania.

W tkankach aparat genetyczny, a także warstwy wewnątrzkomórkowe, są niszczone i uszkadzane, co powoduje przerwanie procesu rozdzielania komórek i śmierć formacji nowotworowych. Metoda jest wskazana w diagnostyce dużych guzów, z powstawaniem przerzutów na strukturach różnych narządów i tkanek. Technika jest zalecana, jeśli procedura przy użyciu metod o wysokiej precyzji jest niemożliwa.

Terapia rentgenowska

Terapia rentgenowska obejmuje działanie na ciało promieni rentgenowskich. Są w stanie niszczyć zdrowe i onkologiczne tkanki. Radioterapia jest stosowana do wykrywania powierzchniowych guzów i niszczenia zaawansowanych nowotworów złośliwych. Istnieje jednak wyraźne zwiększone napromieniowanie pobliskich zdrowych komórek. Dlatego technika jest zalecana w rzadkich przypadkach.

Algorytmy promieniowania gamma i rentgenowskiego są różne. Proces wdrażania metod zależy od wielkości, lokalizacji i rodzaju nowotworu. Zasób promieniowania jest umieszczony albo w określonej odległości od dotkniętego ogniska, albo w pobliżu i w kontakcie z obszarem napromieniania. Zgodnie z lokalizacją źródła promieniowania (topometria) radioterapia dzieli się na typy:

  • zdalny;
  • bliska ostrość;
  • kontakt;
  • intracavitary;
  • śródmiąższowy.

Zdalna radioterapia

Terapia zdalna ma źródło promieni (promieni rentgenowskich lub gamma) z dala od ciała pacjenta. Odległość między urządzeniem a osobą wynosi ponad 30 cm od skóry ciała. Zdalna radioterapia jest zalecana, gdy wzrost znajduje się głęboko w strukturze. Podczas DLT cząstki wydostające się przez zasób jonizujący przenikają przez zdrowe materiały narządów, są wysyłane do miejsca guza i wywierają niszczycielskie działanie. Za wady tej techniki uważa się zwiększoną ekspozycję tkanek, które stoją na drodze promieni.

Terapia radiologiczna z bliska

Bliższe skupienie oznacza lokalizację źródła promienia w odległości mniejszej niż 7,5 cm od skóry dotkniętej procesem onkologicznym. Ze względu na lokalizację możliwe jest skupienie kierunku napromieniania w wyznaczonej, wybranej części ciała. Zmniejsza to wyraźny wpływ promieniowania na normalne komórki. Procedura jest zalecana dla powierzchownej lokalizacji nowotworów - raka skóry i tkanek śluzowych.

Kontaktowa radioterapia

Znaczenie tej technologii polega na kontaktowaniu się z zasobem promieniowania jonizującego bezpośrednio w pobliżu regionu rakowego. Sprzyja to wykorzystaniu maksymalnego i intensywnego działania napromieniowanych dawek. Z tego powodu prawdopodobieństwo wzrasta i istnieją szanse na odzyskanie i odzyskanie ciała pacjenta. Obserwuje się również zmniejszony wpływ promieniowania na pobliskie zdrowe tkanki, co zmniejsza ryzyko powikłań.

Terapia kontaktowa jest podzielona na odmiany:

  • Intracavitary - źródło promieni trafia bezpośrednio do obszaru uszkodzonego narządu (po usunięciu macicy, szyjki macicy, odbytnicy i innych narządów).
  • Śródmiąższowe - małe cząstki składnika radioaktywnego (w formie kulistej, w kształcie igły lub drutu) przenikają do bezpośredniej części ogniska raka, do narządu, w możliwie najbliższej odległości do wzrostu lub bezpośrednio do struktury guza (rak prostaty - mierzy się poziom PSA).
  • Śródmiąższowy - zasób promieni wchodzi do szczeliny przełyku, tchawicy lub oskrzeli i wywiera działanie terapeutyczne na narządy.
  • Powierzchowne - składnik radioaktywny jest nakładany bezpośrednio na komórki rakowe znajdujące się na powierzchni skóry lub na tkankach śluzowych.
  • Wewnątrznaczyniowe - źródło promieniowania znajduje się bezpośrednio w naczyniach krwionośnych i jest zamocowane wewnątrz naczynia.

Radioterapia stereotaktyczna

Precyzyjny schemat stereotaktyczny jest uważany za najnowszą metodę leczenia, która umożliwia napromienianie guza nowotworowego niezależnie od jego lokalizacji. W takim przypadku promienie nie mają negatywnego i niszczącego wpływu na zdrowe komórki. Pod koniec pełnego badania, analizy i po ustaleniu określonej lokalizacji nowotworu, pacjenta umieszcza się na specjalnym stole i mocuje za pomocą specjalnych ram. Zapewnia to całkowite unieruchomienie ciała pacjenta podczas leczenia.

Po zamocowaniu korpusu instalowany jest niezbędny sprzęt. Jednocześnie aparat jest regulowany w taki sposób, że po rozpoczęciu zabiegu emiter jonów obraca się wokół ciała pacjenta, promieniując z guza z różnych trajektorii - różnica między odległościami ogniskowymi. Takie promieniowanie gwarantuje maksymalny efekt i najsilniejszy wpływ promieniowania na komórki rakowe. W rezultacie rak jest niszczony i niszczony. Technika ta zapewnia minimalną dawkę napromieniowania normalnych komórek. Promienie są dystrybuowane i wysyłane do kilku komórek znajdujących się na obwodzie guza. Po terapii istnieje minimalne prawdopodobieństwo wystąpienia działań niepożądanych i rozwoju powikłań.

Radioterapia konformalna 3D

Conformal w terapii 3D odnosi się do nowoczesnych technologii leczenia, które pozwalają z maksymalną dokładnością wpływać na nowotwory za pomocą promieni. W takim przypadku promieniowanie nie spada na zdrową tkankę ciała pacjenta. Podczas badania i dostarczania testów pacjent określa lokalizację procesu onkologicznego i formę rozwoju edukacji. Podczas realizacji procedury radioterapii pacjent pozostaje w unieruchomionej pozycji. Precyzyjne urządzenie jest regulowane tak, aby wychodzące promieniowanie nabiera wskazanego kształtu nowotworu i działało celowo na zmianę. Dokładność wiązki wynosi kilka milimetrów.

Przygotowanie do radioterapii

Przygotowanie do radioterapii polega na wyjaśnieniu diagnozy, wybraniu prawidłowego i odpowiedniego schematu leczenia oraz pełnym badaniu pacjenta w celu wykrycia chorób współistniejących lub przewlekłych, a także procesów patologicznych, które mogą wpływać i zmieniać wyniki terapii. Faza przygotowawcza obejmuje:

  • Wyjaśnienie lokalizacji guza - pacjent przechodzi ultradźwięki (ultradźwięki), tomografię komputerową i MRI (rezonans magnetyczny). Wymienione środki diagnostyczne dają możliwość podglądu stanu ciała od wewnątrz i zwrócenia uwagi na lokalizację nowotworu, wielkość wzrostu i kształt.
  • Określenie natury nowotworu - guz składa się z wielu rodzajów komórek. Rodzaj każdej pojedynczej komórki pozwala wyjaśnić badanie histologiczne. Podczas badania część materiału rakowego jest pobierana i badana pod mikroskopem. W zależności od struktury komórkowej określa się i ocenia się wrażliwość na promieniowanie wzrostu. Przy silnej wrażliwości guza na radioterapię wdrożenie kilku sesji terapeutycznych doprowadzi do pełnego i ostatecznego wyzdrowienia pacjenta. Jeśli określisz stabilność edukacji podczas radioterapii do dalszego leczenia i wzmocnisz efekt zabiegu, będziesz musiał zwiększyć dawki promieniowania. Jednak wynik końcowy nie został wystarczająco wyrażony. Elementy i cząsteczki guza pozostają nawet po wzmożonym przebiegu terapii przy użyciu maksymalnej dopuszczalnej ilości promieniowania. W takich sytuacjach wymagane jest stosowanie radioterapii skojarzonej lub zastosowanie innych metod terapeutycznych.
  • Anamneza - ten krok obejmuje konsultację pacjenta z lekarzem. Lekarz przeprowadza wywiad z pacjentem na temat istniejących chorób patologicznych, interwencji chirurgicznych, urazów itp. Szczególnie ważne jest uczciwe udzielenie odpowiedzi na pytania zadane przez lekarza, bez ukrywania ważnych faktów. Pomyślny wynik przyszłego leczenia zależy od przygotowania właściwego planu działania, opartego na faktach uzyskanych z badań osoby i badań laboratoryjnych..
  • Zbiór badań laboratoryjnych i badawczych - pacjenci przechodzą ogólne badanie krwi, biochemiczne badanie krwi w celu oceny funkcjonowania narządów wewnętrznych i analizę moczu w celu oceny czynności nerek, przerzutów do wątroby. Na podstawie wyników diagnostycznych można określić prawdopodobieństwo przeniesienia przez pacjenta zbliżającego się przebiegu radioterapii. Ważne jest, aby ocenić ryzyko skomplikowanych procesów - czy zagraża to życiu.
  • Konsultacje i dyskusja z pacjentem na temat wszystkich aspektów i aspektów radioterapii oraz zgoda pacjenta na terapię - przed rozpoczęciem lekarz w pełni opisuje nadchodzący schemat leczenia, informuje o szansach na udany powrót do zdrowia, mówi o alternatywnych metodach leczenia i metodach leczenia. Lekarz informuje również osobę o istniejących i prawdopodobnych reakcjach niepożądanych, konsekwencjach i powikłaniach, które rozwijają się podczas radioterapii lub po jej zakończeniu. Za zgodą pacjenta podpisuje odpowiednie dokumenty. Następnie lekarze przystępują do procedury radioterapii..

Odżywianie podczas radioterapii

Kluczowym miejscem podczas leczenia jest odżywianie pacjenta poddawanego radioterapii. Zmienia się apetyt, pojawiają się nudności, z powodu których występują problemy z jedzeniem. W trudnym dla organizmu okresie narządy wymagają składników odżywczych. W przypadku braku głodu musisz jeść siłą, zmuszając się.

Podczas leczenia możesz znacznie ograniczyć dietę. Lekarze mogą spożywać słodycze, produkty mięsne i rybne, warzywa i owoce, a także soki i napoje owocowe nie są niebezpieczne. Dieta jest przepisywana na wysoką kaloryczność, nasyconą wszystkimi wymaganymi pierwiastkami śladowymi. Podczas jedzenia należy wziąć pod uwagę zalecenia lekarza:

  • Dieta jest pełna wysokokalorycznych potraw. Nie możesz odmówić sobie lodów, masła i innych produktów.
  • Dzienna dawka jedzenia jest podzielona na kilka części. Zaleca się jeść w małych porcjach, ale często. Zmniejszy to obciążenie przewodu pokarmowego..
  • Ważne jest, aby wypełnić dietę dużą ilością płynu. Należy jednak rozważyć przeciwwskazania do radioterapii, jeśli występuje choroba nerek lub obrzęk. Zaleca się spożywanie większej ilości świeżo wyciśniętych soków owocowych, dozwolone jest spożywanie sfermentowanych produktów mlecznych i jogurtów.
  • Pozwól swoim ulubionym produktom być w pobliżu, zgodnie z zasadami i warunkami przechowywania dozwolonych produktów w klinice. Ciastka, czekoladki i słodycze pomagają utrzymać pozytywny nastrój i pozytywną energię u pacjenta. W razie potrzeby możesz szybko zjeść żądany produkt bez żadnych problemów..
  • Dla poprawy i przyjemniejszego posiłku zaleca się dodanie spokojnej muzyki, włączenie ciekawego programu lub przeczytanie ulubionej książki.
  • Niektóre kliniki pozwalają pacjentom wypić szklankę piwa podczas jedzenia, aby poprawić apetyt. Dlatego ważne jest, aby wyjaśnić pytania dotyczące diety i żywienia w porozumieniu z lekarzem..

Etapy radioterapii

Podczas leczenia każdej choroby za pomocą radioterapii ważny jest każdy etap terapeutyczny. Zgodność z etapami wiąże się z trudnościami pojawiającymi się podczas zabiegu oraz samopoczuciem pacjenta przed i po sesji. Nie przegap ani nie osiągnij gorszych wyników niż zalecił lekarz. Istnieją trzy etapy radioterapii.

Pierwszy krok

Pierwszym etapem jest okres wstępnego napromieniowania. Przygotowanie do terapii jest ważne w walce z rakiem. Pacjent jest dokładnie badany, analizowane są istniejące choroby przewlekłe, w których dopuszcza się przeprowadzenie procedury leczenia. Skóra jest dokładnie badana, ponieważ radioterapia wymaga integralności skóry i jej normalnego stanu.

Następnie onkolog, radioterapeuta, fizyk i dozymetr obliczają dawkę promieniowania stosowaną w przyszłości i sprawdzają, przez które obszary tkanki przejdzie inwestycja. Dokładność obliczonej odległości do nowotworu sięga jednego milimetra. Do radioterapii i obliczania wskaźnika stosuje się najnowszy, bardzo precyzyjny sprzęt, zdolny do uzyskania trójwymiarowego obrazu dotkniętych struktur. Pod koniec przepisanych środków przygotowawczych lekarze wyznaczają obszary na ciele pacjenta, w których promieniowanie będzie wykonywane w miejscach raka. Oznaczenie następuje poprzez zastosowanie oznaczenia określonych obszarów. Pacjent zapoznaje się z zasadami zachowania, uczy się zachowywać poprawnie przed i po terapii, aby zachować markery do przyszłej procedury.

Druga faza

Środkowy etap jest uważany za najważniejszy i odpowiedzialny. Tutaj wykonuje się radioterapię (IMRT). Liczba sesji, liczba niezbędnych procedur zależy od indywidualnych czynników. W zależności od sytuacji, wyników analizy i diagnozy czas trwania kursu waha się od jednego do dwóch miesięcy.

Jeśli radioterapia działa jako procedura przygotowawcza dla pacjenta do zabiegów chirurgicznych, okres ten jest skrócony do 14-21 dni. Sesja standardowa jest przeprowadzana przez pięć dni. Następnie w ciągu dwóch dni pacjent zostaje przywrócony. Osoba zostaje wysłana do specjalnego pokoju z całym niezbędnym wyposażeniem, gdzie spoczywa w pozycji leżącej lub siedzącej.

Źródło promieniowania jest umieszczone w części ciała wskazanej przez marker. Aby zachować i nie zranić zdrowych materiałów, pozostałe obszary pokryte są chusteczkami ochronnymi. Następnie lekarze wychodzą z pokoju, po konsultacji z osobą. Kontakt z lekarzami odbywa się za pomocą specjalnego sprzętu. Po chemioterapii procedura różni się od promieniowania w przypadku braku bólu..

Trzeci etap

Ostatnim etapem jest okres po napromieniowaniu, początek kursu rehabilitacyjnego. Podczas leczenia pacjent przechodzi skomplikowane procedury, napotyka trudności i jest narażony na negatywne skutki radioterapii. W rezultacie osoba odczuwa znaczące zmęczenie fizyczne i emocjonalne i pojawia się senny nastrój. Dla otaczających krewnych ważne jest zapewnienie pacjentowi komfortowej atmosfery na poziomie emocjonalnym..

Ważny odpoczynek, prawidłowe i zdrowe odżywianie. Zaleca się regularne uczestnictwo w wydarzeniach kulturalnych, wystawach, cieszenie się przedstawieniami teatralnymi, atmosferę muzealną. Konieczne jest prowadzenie pełnoprawnej działalności, aby prowadzić życie towarzyskie. Przyczyni się to do szybkiego powrotu do zdrowia za pomocą akceleratorów i powrotu do zdrowia, a także pomoże wyleczyć konsekwencje. W akceleratorze liniowym możliwe jest podzielenie pojedynczej wiązki na wiele segmentów. Ale liniowy można zastąpić tradycyjnym aparatem. Podczas stosowania metody zdalnego leczenia ważne jest monitorowanie stanu skóry i ochrona przed promieniowaniem ultrafioletowym.

Pod koniec radioterapii wymagane jest regularne badanie przez lekarza. Lekarz monitoruje stan ciała i samopoczucie pacjenta, aby zapobiec powikłaniom. Jeśli stan się pogorszy, musisz natychmiast szukać pomocy u specjalisty.

Okres rehabilitacji

Poprawa skuteczności radioterapii i zminimalizowanie negatywnego wpływu promieni na organizm, a także szybkie odzyskanie i wyeliminowanie nieprzyjemnych konsekwencji pomoże w przestrzeganiu zasad i następujących zaleceń medycznych:

  • Po każdej sesji wymagany jest odpoczynek przez co najmniej 4-5 godzin.
  • Powinieneś naprawić dietę i dostosować menu. Odżywianie musi być wypełnione wystarczającą ilością zdrowych witamin, minerałów i minerałów. Jedzenie i naczynia powinny być łatwo wchłaniane przez organizm, ponieważ narządy po terapii są znacznie osłabione, a wywierany ładunek powinien zostać zmniejszony. Powinieneś jeść frakcyjnie, małymi porcjami kilka razy dziennie. Głównymi produktami wszystkich potraw są świeże warzywa i owoce..
  • Pij wystarczającą ilość płynu, nie zaniedbuj zalecanego schematu picia. Aby uzyskać pełne i ostateczne uwolnienie toksycznych pierwiastków oraz usunąć promieniowanie z organizmu, zużyta objętość powinna wynosić co najmniej 2-2,5 litra na dzień.
  • Bielizna powinna być wykonana z naturalnych materiałów. Odzież powinna przepuszczać powietrze, pozwalając ciału „oddychać”. Lepiej jest wybrać len z naturalnej bawełny i lnu..
  • Ściśle przestrzegaj zasad higieny. Każdego dnia musisz poświęcać czas na higieniczny element życia. Zaleca się myć ciepłą, nie gorącą wodą (komfortową temperaturą) za pomocą łagodnego roztworu mydła bez zbędnych dodatków chemicznych. Lepiej jest wyrzucić myjkę i gąbkę podczas mycia ciała..
  • Przez cały cykl terapii nie wolno używać perfum. Miejsce narażone na promieniowanie wymaga ochrony przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych. Promienie ultrafioletowe są szkodliwe dla słabej skóry.
  • Każdego dnia pacjenci wykonują ćwiczenia oddechowe. Ćwiczenie nasyca tkanki i komórki narządów tlenem.
  • Użyj żelowej pasty do zębów, miękkiej szczoteczki. Stosowanie protez należy tymczasowo porzucić..
  • Często chodzisz na świeżym powietrzu i zakochujesz się w krótkich spacerach przez co najmniej 2-3 godziny każdego ranka i wieczora.
  • Odrzucaj płyny zawierające alkohol i wyroby tytoniowe.

Lekarz tworzy i maluje najlepsze kompleksy terapii rehabilitacyjnej, indywidualnie dostosowane dla każdego pacjenta. Podczas kompilowania algorytmu, planowania harmonogramu, bierze się pod uwagę specjalne czynniki - onkologię wykrytą u pacjenta, całkowitą liczbę sesji i przebiegów radioterapii, wskaźnik wieku, istniejące przewlekłe patologie somatyczne. Rehabilitacja nie wymaga długiego czasu. Pacjent szybko wraca do zdrowia i wraca do normalnego trybu życia..

Konsekwencje i działania niepożądane

Radioterapia ma wiele pozytywnych aspektów i skutecznie radzi sobie z niszczeniem komórek rakowych. Narażenie na promieniowanie powoduje jednak konsekwencje i skutki uboczne, które wpływają na stan i samopoczucie pacjenta:

  • Zaburzenia zdrowia psychicznego i niestabilność tła emocjonalnego - procedura radioterapii jest uważana za nieszkodliwe leczenie. Jednak po zakończeniu leczenia pacjenci wykazują apatię i depresję. Pojawienie się negatywnych emocji może prowadzić do negatywnych konsekwencji. Ważne jest, aby po radioterapii przestrzegać ustalonych zasad i ściśle przestrzegać zaleceń lekarza.
  • Podczas zabiegu obserwuje się zmiany w strukturze krwi. Możliwe jest zwiększenie liczby białych krwinek, liczby czerwonych krwinek i płytek krwi. Istnieje ryzyko krwawienia. Lekarze systematycznie badają badanie krwi. Zmieniając standardowe wskaźniki normy, lekarz podejmuje działania w celu ustabilizowania poziomu pierwiastków we krwi.
  • Łysienie, silne wypadanie włosów, kruchość i łamliwość płytki paznokcia, która daje kościom, zmniejszenie lub brak apetytu, nudności i wymioty po napromieniowaniu. Jednak w okresie rehabilitacji znikają negatywne objawy, a wskaźniki stabilizują się. Na początku pacjent będzie potrzebował pomocy psychologów, aby zapobiec wystąpieniu depresji.
  • Oparzenie skóry jest integralną i nieuniknioną częścią radioterapii. Problem występuje ze zwiększoną wrażliwością skóry lub obecnością współistniejącej choroby - cukrzycy. Uszkodzone obszary, z lub bez penetracji kości, zaleca się leczyć specjalnymi roztworami przepisanymi przez lekarza.
  • Uszkodzenie błony śluzowej jamy ustnej (z rakiem języka), górnej szczęki, gardła (rak jamy ustnej i gardła), tarczycy, obrzęk krtani. Konsekwencje powstają podczas naświetlania części mózgu i okolicy szyjnej. Aby złagodzić objawy i złagodzić stan lekarza, zdecydowanie zaleca się zaprzestanie używania alkoholu i wyrobów tytoniowych. Ważne jest, aby zmienić szczotkę na inny model z miękkim włosiem i regularnie płukać usta naparem z ziół, które mają działanie lecznicze na błony śluzowe i właściwość, aby ułatwić proces.
  • Po napromieniowaniu kręgosłupa, brzucha i miednicy występują problemy z błonami śluzowymi jelit, żołądka, jajników, pęcherza moczowego u mężczyzn i kobiet oraz ze strukturą kości.
  • Kaszel, ból w okolicy gruczołu sutkowego są towarzyszącymi konsekwencjami radioterapii klatki piersiowej.
  • W niektórych przypadkach łączona radioterapia zapobiega ryzyku zajścia w ciążę. Jednak prognozy dotyczące poczęcia dziecka są korzystne. Kilka lat po terapii i zakończeniu działań rehabilitacyjnych, sześć miesięcy później kobieta może urodzić i urodzić dziecko bez problemów zdrowotnych.
  • Zaparcia i hemoroidy występują po zabiegu z onkologią odbytnicy. Aby przywrócić przewód pokarmowy, lekarz przepisuje specjalną dietę.
  • Obrzęk nabłonkowy, pigmentacja skóry i ból towarzyszą radioterapii piersi.
  • Zdalna procedura powoduje silne swędzenie, łuszczenie się skóry, zaczerwienienie i małe pęcherze.
  • Uderzenie w głowę i szyję wywołuje rozwój ogniskowego lub rozproszonego łysienia oraz upośledzenie słuchu i funkcji oka.
  • Ból gardła, ból podczas jedzenia, ochrypły głos.
  • Manifestacja bezproduktywnego kaszlu, zwiększonej duszności, bólu w układzie mięśniowym.
  • Po ekspozycji na przewód pokarmowy obserwuje się znaczny spadek masy ciała, apetyt zanika, odnotowuje się mdłości i wymioty, pojawia się ból żołądka.

Tolerancja na promieniowanie różni się indywidualnie u poszczególnych pacjentów. Na wynik ma wpływ dawka promieniowania, stan skóry, kategoria wiekowa pacjenta i inne czynniki. Działania niepożądane znikają po pewnym czasie po zakończeniu leczenia. Pacjent szybko odzyskuje przytomność, dawka jest normalnie tolerowana, ciało zostaje przywrócone. Leczenie onkologiczne jest oferowane przez kilka centrów onkologicznych w Rosji. Być może będziesz musiał wyjechać za granicę.

Radioterapia

Radioterapia (lub radioterapia, radioterapia) to metoda leczenia raka za pomocą promieniowania jonizującego. Odnosi się do rodzajów lokalnych skutków dla guza. Radioterapia przeprowadzana jest na specjalnym sprzęcie w postaci medycznego akceleratora liniowego, który zasila ukierunkowany przepływ cząstek elementarnych do określonego obszaru wpływu.

Istota radioterapii

Pod wpływem strumienia cząstek elementarnych struktura DNA agresywnych komórek złośliwych ulega nieodwracalnemu zniszczeniu, co uniemożliwia ich dalszy podział. To aktywne, szybko dzielące się komórki rakowe są bardziej podatne na jonizację i umierają szybciej w wyniku promieniowania w porównaniu ze zdrowymi tkankami. DNA komórki nowotworowej jest również zaburzone pośrednio podczas radioterapii - z powodu radiolizy wody i zmian w cytoplazmie komórki, które są niezgodne z jej funkcjami życiowymi.

Nowoczesny sprzęt medyczny pozwala zwiększyć efektywność terapii dzięki węższemu, dokładniejszemu i mocniejszemu skoncentrowanemu kierunkowi wiązki z cząsteczkami jonów w obszarze dotkniętym rakiem, co pozwala zmaksymalizować zachowanie zdrowej tkanki.

Rodzaje radioterapii

W zależności od celu leczenia i indywidualnych cech choroby można zastosować następujące rodzaje promieniowania jonizującego:

  • promieniowanie alfa;
  • promieniowanie beta;
  • promieniowanie gamma;
  • promieniowanie rentgenowskie;
  • promieniowanie neutronowe;
  • promieniowanie protonowe;
  • promieniowanie mezonowe pi.

Istnieją trzy sposoby wpływania na guz za pomocą wiązki:

  1. Zdalny. Pod kontrolą ultradźwięków, CT lub MRI promienie są zdalnie kierowane do węzła przez skórę, przechodząc przez zdrowe tkanki i łącząc wiązkę cząstek elementarnych na guzie.
  2. Kontakt. Bardziej traumatyczna metoda, ponieważ musisz wprowadzić igłę, drut lub kapsułkę do dotkniętego obszaru, aby uzyskać bezpośredni wpływ przepływu promieniowania na komórki rakowe. Zaletą jest to, że można je wszczepić przez długi czas. Ponadto napromienianie kontaktowe n = można wykonać podczas operacji chirurgicznej. Dzięki tej metodzie zdrowe tkanki są mniej narażone na promieniowanie niż na odległość. Kontakt kontaktowy nazywa się brachyterapią..
  3. Terapia radionuklidowa. W przypadku przerzutów do kości radiofarmaceutyk jest wstrzykiwany do krwi pacjenta, która ma selektywne gromadzenie się w ogniskach kości z patologicznie poprawionym metabolizmem minerałów.

Schemat radioterapii

Schemat leczenia zależy od stadium, rodzaju, umiejscowienia guza i celu zabiegu. Początkowy przebieg leczenia trwa zwykle od 2 tygodni do 7 tygodni, a zabieg do 5 razy w tygodniu. Sama sesja napromieniania trwa od kilku minut do 45 minut. W przypadku leczenia pomocniczego w przypadku nieoperacyjnych guzów lub oprócz innych rodzajów leczenia (chemioterapia lub chirurgia) można zalecić jednorazowe zabiegi. Radioterapię można prowadzić jako środek zapobiegawczy..

Wskazania

Radioterapia jest stosowana w leczeniu nowotworów o różnej etiologii. Na przykład z rakiem mózgu, piersi, szyjki macicy, żołądka, krtani, płuc, trzustki, prostaty, kręgosłupa. Dobrze ulegają guzom skóry i mięsakowi tkanek miękkich. Można leczyć chłoniakiem z wiązki radiowej i białaczką.

Skutki uboczne i powikłania

W wyniku napromieniowania mogą ucierpieć zdrowe tkanki i mogą wystąpić reakcje miejscowe. Takie skutki narażenia nazywane są lokalnymi.

Należą do nich: suchość i łuszczenie się skóry, zwiększona kruchość naczyń krwionośnych w miejscu napromieniowania, małe krwotoki ogniskowe, oparzenia promieniowaniem skóry aż do powstania wrzodów.

Konsekwencje ogólnoustrojowe wynikają z rozpadu guza po napromieniowaniu i ogólnego zatrucia organizmu produktami rozpadu. W tym przypadku pojawiają się osłabienie, zmęczenie, nudności i wymioty, włosy często wypadają, paznokcie stają się kruche, zmienia się liczba krwinek, hamowane jest tworzenie krwi. Wszystkie manifestacje są tymczasowe i przemijają, gdy ciało wraca do zdrowia..

Skutki uboczne i nieprzyjemne skutki radioterapii można zminimalizować, jeśli dokładnie przestrzegasz zaleceń lekarzy, przestrzegasz reżimu picia i odżywiania, nosisz luźne ubrania wykonane z naturalnych tkanin itp..

Urządzenie do napromieniania onkologicznego

Informacje o pracy i harmonogram

Wysoko wykwalifikowana opieka szpitalna

Usługi centrum medycyny rehabilitacyjnej

Nowoczesna diagnostyka - szansa na zapobieganie chorobie

Konsultacje on-line dla lekarzy na temat złożonych przypadków praktycznych

Zatrudnienie w LRT FGAU

Standardy i procedury świadczenia opieki medycznej

Przeprowadzenie etycznego badania badań klinicznych, badań medycznych

Artykuły i prezentacje



Kierownik Zakładu Doktor Radioterapeuty

Solchak Chayana Togus-Oolovna

Krymsky Aleksiej Wiktorowicz


Chakimow Ilnur Albertowicz

Departament radiologiczny Federalnej Instytucji Autonomicznej „Centrum Leczenia i Rehabilitacji” jest wyposażony w unikalny, najnowocześniejszy sprzęt do treningu przed radioterapią i radioterapii. Sprzęt został wyprodukowany przez wiodących producentów takiego sprzętu - Varian i Elekta AB.

W większości przypadków leczenie nowotworów wymaga zintegrowanego podejścia z wykorzystaniem operacji, radioterapii i chemioterapii. O sukcesie leczenia decyduje wiele czynników, wśród których najważniejsze to kwalifikacje personelu medycznego i wyposażenie techniczne kliniki.

Podstawą sprzętu medycznego naszego oddziału są akceleratory liniowe. Są dwa z nich na oddziale radiologii. To jest Clinac-2100 (Varian) i Elekta Infinity. Sprzęt pozwala każdej patologii na przeprowadzenie tak zwanej „radioterapii konformalnej”, tj. stworzyć pole napromieniania, które podąża za konturami nowotworu. Te możliwości zapewnia obecność kolimatorów multilobalnych i mikromultilobalnych, które umożliwiają precyzyjne napromieniowanie formacji patologicznej przy minimalnym lub zerowym wpływie na otaczające ją zdrowe tkanki. Pozwalają zwiększyć dawkę w ognisku patologicznym i zmniejszyć ryzyko lokalnej i ogólnej reakcji organizmu na promieniowanie.

Jakość promieniowania gwarantuje system szkolenia przed promieniowaniem - nowoczesne tomografy rentgenowskie i rezonans magnetyczny, symulatory rentgenowskie i laserowe, zautomatyzowane systemy planowania anatomiczno-anatomicznego oraz systemy kontroli dostarczanej dawki promieniowania.

Jak w każdej firmie podstawą udanej pracy jest personel. Oddział radiologii zatrudnia doświadczonych specjalistów, którzy zostali przeszkoleni w wiodących zachodnich klinikach - w szpitalu Charite w Niemczech, klinikach uniwersyteckich w Brukseli, Hamburgu, Monachium, Erlangen, Erfurcie itp. Lekarze i fizycy są certyfikowani przez Elekta AB i Varian

Radioterapia jest stosowana w leczeniu różnych patologii onkologicznych. Dotyczy to nie tylko nowotworów złośliwych, ale także łagodnych. Odbywa się to po chirurgicznym usunięciu guza i niezależnie, bez operacji. Ta metoda leczenia jest skuteczna w niektórych chorobach nienowotworowych, gdy inne metody nie przynoszą ulgi..

W radioterapii na oddziale radiologii stosowane są dwie metody - konwencjonalna radioterapia oraz stereotaktyczna radiochirurgia / radioterapia. Metody te umożliwiają szeroki wybór programu leczenia dla każdej konkretnej choroby i dla każdego konkretnego pacjenta..

Możliwości radioterapii

Sprzęt używany na oddziale pozwala na dowolną patologię w celu przeprowadzenia tak zwanej radioterapii konformalnej, to znaczy stworzenia pola napromieniowania, które powtarza kontury nowotworu.

Warunki takiego naświetlania są tworzone przez kolimator wielopłatkowy, który zmienia swoje kontury zgodnie z konturami formacji patologicznej. Minimalizuje to nadmierne napromieniowanie normalnych tkanek, zmniejsza działania niepożądane i chroni przed powikłaniami. Również w arsenale lekarzy istnieją skuteczne metody radzenia sobie z działaniami niepożądanymi, w tym lekami, laseroterapią i hiperbarycznym natlenianiem. W razie potrzeby pacjenci przechodzą kurs rehabilitacji w Centrum Medycyny Rehabilitacyjnej i Rehabilitacji.

Przed rozpoczęciem radioterapii pacjenci poddawani są przygotowaniu przed napromieniowaniem, które obejmuje produkcję indywidualnego urządzenia utrwalającego do radioterapii lub radioterapii stereotaktycznej, tomografii komputerowej, rezonansu magnetycznego, w niektórych przypadkach ultradźwięków i angiografii.

Dane ze wszystkich badań są podsumowane w systemie planowania anatomiczno-dawkowego. System pozwala wziąć pod uwagę gęstość wszystkich tkanek w obszarze napromieniania, doprowadzić niezbędną dawkę terapeutyczną do ogniska patologicznego i chronić normalne tkanki przed prześwietleniem. Dokładność centrowania wiązki promieniowania sprawdza się za pomocą laserowej tomografii komputerowej i symulatorów rentgenowskich.

Wyposażenie działu

Najnowszy akcelerator cyfrowy najnowszej generacji Electa Imfinity pozwala przenieść leczenie na nowy poziom dokładności i skrócić czas zabiegów. System oparty jest na technologiach cyfrowych siódmej generacji, dziś jest najskuteczniejszy wśród podobnych urządzeń do radioterapii, pozwala na wykonanie uderzenia jeszcze bardziej precyzyjnie i szybko, niezwykle precyzyjnie wybierając indywidualne ustawienia dla każdego pacjenta. Z powodzeniem stosuje się go w leczeniu pacjentów z nowotworami ośrodkowego układu nerwowego, cierpiącymi na raka trzustki, wątroby, w tym z pojedynczymi przerzutami wątroby i płuc, kości kręgosłupa. Ponadto jedną z zalet tego urządzenia dla pacjentów jest zapewnienie wysokiego stopnia bezpieczeństwa ekspozycji dzięki ultra-niskim dawkom promieniowania.

Symulator rentgenowski

TERAPEUTYCZNE URZĄDZENIE GAMMA DO KONTAKTU NAWADNIANIA MULTISOURCE HDR Z KONTROLĄ X-RAY DO PLANOWANIA INSTALACJI ENDOSTATU 3D-4D

Kopychev Yuri Evgenievich
Dr, radiolog (terapeuta) miód. nauk

Czas trwania radioterapii zależy od charakterystyki choroby, dawki i zastosowanej metody ekspozycji. Przebieg terapii gamma trwa zwykle od 6 do 8 tygodni (30 do 40 sesji). W większości przypadków radioterapia jest dobrze tolerowana przez pacjenta i hospitalizacja nie jest wymagana. Przy pewnych wskazaniach radioterapia jest przeprowadzana w szpitalu.

PRACOWNIKÓW
ANIKEEVA OLGA YURYEVNA, kierownik działu, radiolog, MD
CRIMEAN ALEXEY VIKTOROVICH, radiolog
TEVS KORNEY SERGEEVICH, radiolog
KHAKIMOV ILNUR ALBERTOVICH, radiolog
MARTYNOVA MARGARITA VALERIEVNA, szef grupy ekspertów fizyków
Biedny Igor Witalijewicz, fizyk medyczny
MOISEEV ALEXEY NIKOLAEVICH fizyk medyczny
SAFONOVA EKATERINA ANATOLIWNA, starsza pielęgniarka
KHARLASHKINA IRINA ALEKSANDROVNA, siostra-kochanka
BRIGIDA NATALIA YURIEVNA, pielęgniarka
LAKOMSKAYA ELENA VALERYEVNA, pielęgniarka
ZHEREBTSOVA NATALYA VLADIMIROVNA, pielęgniarka
PETLEVA GALINA BORISOVNA, pielęgniarka
DŁUGA WIECZNA GENNADIEVICH, brat medyczny
DROZDOVA OLGA ALEXANDROVNA, rejestrator medyczny

Powołanie na leczenie i niezbędne dokumenty

Wszystkie konsultacje odbywają się wyłącznie po wcześniejszym uzgodnieniu telefonicznym 8 (495) 730-98-89

Aby odwiedzić konsultację, musisz ją mieć przy sobie :

  • paszport
  • kopia polisy ubezpieczenia zdrowotnego
  • ŚNIEGI
  • dostępna dokumentacja medyczna

Ubiegając się o leczenie, musisz mieć:

  • Konsultacja onkologiczna
  • Wyciąg z historii medycznej.
  • Dane z instrumentalnych metod badawczych (CT, MRI, USG, endoskopia, radiografia) z opisem i udostępnieniem elektronicznego formatu badań (dyski CD, karty flash z badaniami)
  • Wnioski patologiczne (histologiczne).
  • Raport terapeuty wskazujący na współistniejące choroby przewlekłe.
  • Elektrokardiografia (EKG) z opisem.
  • Ogólne badanie krwi (recepta do dwóch tygodni).
  • Analiza moczu (do dwóch tygodni temu).
  • Biochemiczne badanie krwi (w wieku 1 miesiąca)
  • Markery wirusowego zapalenia wątroby typu B, C, PB, HIV (przez okres nie dłuższy niż 4 tygodnie).
  • W razie potrzeby konsultacja z innymi specjalistami
  • Paszport.
  • Kopia polisy ubezpieczenia zdrowotnego.
  • ŚNIEGI
  • Świadectwo inwalidztwa przedłużone o datę hospitalizacji

UWAGA! Wydając zaświadczenie o niezdolności do pracy w FSAI „LRT”, proszę podać dokładną i pełną nazwę organizacji (miejsce pracy)

Radioterapia raka: rodzaje, wskazania i zasady działania

Obecnie radioterapia raka jest przepisywana prawie połowie pacjentów z rakiem: rozważ rodzaje radioterapii, wskazania i biologiczne aspekty leczenia.

W ostatnich latach poczyniono znaczne postępy w zrozumieniu mechanizmów rozwoju, metod diagnozowania i leczenia raka.

Wraz ze wzrostem zachorowalności onkologia pozostaje głównym problemem medycznym XXI wieku..

Nowoczesne metody leczenia obejmują chirurgiczne usunięcie nowotworów, radioterapię, chemioterapię, immunoterapię, terapię celowaną i hormonalną.

Radioterapia, którą otrzymuje 50% chorych na raka, pozostaje istotnym elementem leczenia raka na świecie..

Według brytyjskich ekspertów zapewnia średnio 40% całkowitej skuteczności klinicznej.

Celem radioterapii jest pozbawienie komórek rakowych ich potencjału reprodukcyjnego..

Minęło ponad 100 lat, odkąd Marie Curie otrzymała drugą Nagrodę Nobla za badania nad radem. W ciągu tego stulecia stały postęp w radioterapii i zrozumienie biologii nowotworów przyczyniły się do wielokrotnego wzrostu przeżycia pacjentów z rakiem i do zminimalizowania skutków ubocznych leczenia.

Szybki postęp wynika z postępów w obrazowaniu medycznym, komputerowych systemach planowania i aparacie do radioterapii.

W tym artykule omówimy zasady, odmiany i wskazania do radioterapii..

Zasady radioterapii

Promieniowanie to czynnik fizyczny stosowany do zabijania komórek rakowych..

Promieniowanie jonizujące otrzymało tę nazwę, ponieważ tworzy jony (cząstki naładowane elektrycznie) i uwalnia energię w komórkach tkanek, przez które przechodzi. Ta zdeponowana energia może zabijać komórki rakowe lub powodować zmiany genetyczne prowadzące do ich późniejszej śmierci..

Promieniowanie wysokoenergetyczne uszkadza materiał genetyczny komórek (kwas dezoksyrybonukleinowy, DNA) i blokuje ich zdolność do dzielenia się.

Ale promieniowanie uszkadza zarówno komórki normalne, jak i rakowe.

Dlatego celem radioterapii jest maksymalizacja dawki napromieniowania nieprawidłowych komórek, minimalizując wpływ na zdrowe komórki, które sąsiadują bezpośrednio z guzem lub znajdują się na drodze promieni jonizujących.

Normalne komórki mogą odzyskać szybciej niż komórki rakowe i są w stanie utrzymać normalny stan funkcjonalny po naświetlaniu.

Komórki rakowe są znacznie bardziej wrażliwe na promieniowanie jonizujące, a ich wewnętrzne mechanizmy są gorsze w naprawianiu uszkodzeń materiału genetycznego..

Radioterapię można z powodzeniem stosować zarówno w terapii leczniczej (w celu leczenia raka), jak iw terapii paliatywnej (w celu złagodzenia objawów spowodowanych przez chorobę).

Aby zwiększyć skuteczność leczenia, opracowano połączone strategie, które łączą promieniowanie z metodami chirurgicznymi, chemioterapią i immunoterapią.

W przypadku zastosowania przed operacją (terapia neoadjuwantowa) promieniowanie będzie miało na celu zmniejszenie guza.

Po zastosowaniu po zabiegu (terapia uzupełniająca) promieniowanie zniszczy mikroskopijne resztkowe komórki nowotworowe pozostałe po zabiegu.

Główne wskazania do radioterapii

Dobrze wiadomo, że guzy różnią się wrażliwością na promieniowanie..

Główne wskazania do radioterapii raka wymieniono poniżej..

Rodzaje raka, które można leczyć tylko radioterapią we wczesnych stadiach:

• Rak płaskonabłonkowy skóry
• Rak podstawnokomórkowy skóry
• Rak prostaty
• Chłoniaki Hodgkina i chłoniaki nieziarnicze
• Niedrobnokomórkowego raka płuca
• Rak głowy i szyi
• Rak szyjki macicy.

Rodzaje raka, które można leczyć radioterapią w połączeniu z innymi metodami:

• Mięsaki tkanek miękkich
• Rak sutka
• Rak odbytnicy i kanału odbytu
• Lokalnie zaawansowany rak szyjki macicy
• Lokalnie zaawansowany rak głowy i szyi
• Chłoniaki w zaawansowanych stadiach
• rak pęcherza
• rak endometrium
• rak mózgu.

Istnieje wiele innych chorób, w których radioterapia może przynieść korzyści kliniczne. Ta lista jest obecnie poszerzana wraz z wprowadzeniem bardziej skutecznych schematów leczenia skojarzonego..

Rodzaje radioterapii raka

Istnieją dwa zasadniczo różne sposoby dostarczania promieniowania do obszaru lokalizacji guza - radioterapia wewnętrzna i zewnętrzna.

Radioterapia zewnętrzna działa z zewnątrz ciała, kierując promienie wysokoenergetyczne (fotony, protony lub cząsteczki promieniowania) do tkanki nowotworowej. Jest to najprostsza i najczęściej stosowana metoda w prawdziwej praktyce klinicznej..

Wewnętrzna radioterapia lub brachyterapia opiera się na dostarczaniu źródeł promieniotwórczych, które są zamknięte w cewnikach lub ziarnach dostarczanych bezpośrednio do guza. Brachyterapia jest szeroko stosowana w leczeniu nowotworów ginekologicznych i nowotworów złośliwych gruczołu krokowego..

Celem każdej radioterapii jest dostarczenie guza najwyższej możliwej dawki przy zachowaniu zdrowej tkanki. Postęp technologiczny, w tym nowe techniki obrazowania, mocniejsze komputery, oprogramowanie i zaawansowane akceleratory liniowe, pomagają to osiągnąć..

Radioterapia frakcyjna

Radioterapia wykonywana w trybie frakcjonowanym opiera się na różnicy właściwości radiobiologicznych komórek nowotworowych i normalnych.

Jest to reżim, w którym przeżycie zdrowych komórek jest zapewnione przez delikatniejszą, subletalną ekspozycję na kilka małych dawek promieniowania.

Normalne komórki ciała dzielą się stosunkowo wolno w porównaniu z szybko proliferującymi komórkami nowotworowymi, dlatego mają więcej czasu na naprawę uszkodzeń DNA przed replikacją.

Pierwsze obserwacje efektów frakcjonowanej radioterapii pochodzą z lat 20. XX wieku. Po długoterminowych badaniach zaproponowano schematy radioterapii z różnymi dawkami, liczbą sesji i całkowitym czasem leczenia..

Nowoczesne tryby oparte są na zaawansowanej formule liniowo-kwadratowej, która uwzględnia czynniki czasu i dawki dla różnych rodzajów guzów i normalnych tkanek ludzkiego ciała.

Typowy schemat radioterapii składa się obecnie z codziennych frakcji w dawkach od 1,5 do 3 Gy przepisywanych przez kilka tygodni.

Radioterapia konformalna 3D (3D-CRT)

Radioterapia 2D z wykorzystaniem prostokątnych pól opartych na obrazowaniu rentgenowskim została zastąpiona radioterapią 3D opartą na danych CT. 3D-CRT dokładnie lokalizuje guz i ważne struktury zdrowych narządów w celu optymalnego umieszczenia wiązki i osłony.

Najważniejsze jest dostarczenie promieniowania do całkowitej objętości guza (GTV) z marginesem mikroskopowego rozszerzenia guza - nazywa się to docelową objętością promieniowania klinicznego (CTV). W takim przypadku należy wziąć pod uwagę niepewności związane z ruchem ciała i zmianami ustawień - nazywa się to planowaną objętością docelową (PTV).

Modulowana radioterapia intensywności (IMRT)

IMRT pozwala lekarzowi ustawić obszary napromieniania o nieregularnym kształcie, które odpowiadają geometrii guza, jednocześnie zginając się wokół sąsiednich narządów.

Radioterapia modulowana intensywnością wymaga dwóch składników:

• Oprogramowanie do planowania wstecznego
• Kontrolowana komputerowo modulacja intensywności kilku wiązek.

Obecnie IMRT jest dostępny w większości ośrodków klinicznych na świecie, które są wyposażone w akceleratory liniowe ze statycznymi lub dynamicznymi kolimatorami lub arkuszami do tomoterapii..

Poprawiło to stosunek terapeutyczny dla kilku rodzajów guzów zlokalizowanych w różnych częściach ciała. IMRT jest szczególnie skuteczny w przypadku raka głowy i szyi, raka ginekologicznego i raka prostaty..

Kontrola wizualna radioterapii (IGRT)

Ponieważ granice ekspozycji stają się cienkie i zgodne, ryzyko utraty guza z powodu ruchu narządów i zmian w ustawieniach urządzenia staje się wyższe.

Kiedy krytyczne struktury znajdują się blisko guza, niewielki błąd w pozycji ciała może prowadzić do niezamierzonego narażenia na normalne narządy.

IGRT umożliwia wykrycie takich błędów na podstawie informacji uzyskanych przez wizualizację bezpośrednio przed sesją ekspozycji. Jednym źródłem danych jest codzienny skan CT za pomocą wiązki stożkowej przed każdą sesją..

Zwiększona dokładność pozwoliła znacznie zwiększyć dawkę promieniowania i poprawić stosunek terapeutyczny raka głowy i szyi oraz raka prostaty i wielu innych nowotworów złośliwych.

Radioterapia stereotaktyczna (SBRT)

Powyższe postępy technologiczne doprowadziły do ​​opracowania metody SBRT, która z wysoką dokładnością zapewnia wysokie indywidualne dawki promieniowania w zaledwie kilku frakcjach, umożliwiając usunięcie małych, wyraźnie określonych guzów pierwotnych lub oligometastatycznych w dowolnym miejscu w ciele.

Z powodu dużej dawki promieniowania każda tkanka bezpośrednio przylegająca do nowotworów może zostać potencjalnie uszkodzona. Ale ponieważ objętość normalnej tkanki w obszarze dużych dawek jest niewielka, klinicznie znacząca toksyczność jest minimalna..

Ten rodzaj radioterapii wykazał doskonałe wyniki w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca na wczesnym etapie u pacjentów nieodpowiednich do operacji.

SBRT doskonale nadaje się do leczenia raka prostaty, nowotworów głowy i szyi, raka wątrobowokomórkowego, raka nerki, raka trzustki i nowotworów OUN.

Rodzaje promieniowania: promieniowanie rentgenowskie i gamma

Promieniowanie rentgenowskie i gamma, szeroko stosowane w praktyce klinicznej, to rzadkie promieniowanie jonizujące. Wszystko to są promienie elektromagnetyczne o niskim liniowym przenoszeniu energii, składające się z cząstek bez masy (fotonów).

Promienie X są generowane przez urządzenie, które wzbudza elektrony (na przykład lampy katodowe i akceleratory liniowe), a promienie gamma powstają w wyniku rozpadu substancji radioaktywnych (na przykład kobalt-60, rad i cez).

Elektrony, protony i neutrony

Wiązki elektronów są najczęściej stosowane w radioterapii..

Są one szczególnie przydatne w leczeniu guzów w pobliżu powierzchni ciała, ponieważ nie wnikają wystarczająco głęboko w obiekty biologiczne..

Radioterapia zewnętrzna jest również przeprowadzana z ciężkimi cząsteczkami:

• neutrony generowane przez generatory neutronów i cyklotrony;
• protony tworzone przez cyklotrony i synchrotrony;
• jony ciężkie (hel, węgiel, azot, argon, neon) wytwarzane przez synchrocyklotrony i synchrotrony.

Wiązki protonowe są stosunkowo nową formą promieniowania stosowaną w onkologii. Protonowa terapia raka oferuje lepszy rozkład dawek dzięki unikalnemu profilowi ​​absorpcji tkanek zwanemu pikiem Bragga.

Istotą tego zjawiska jest to, że protony emitują maksymalną energię niszczącą na ściśle określonej głębokości wewnątrz guza, minimalizując uszkodzenie zdrowych tkanek na ich drodze.

Wiązki neutronów są generowane wewnątrz generatorów neutronów po odchyleniu wiązek protonów do celu. Mają wysoki liniowy transfer energii (LET) i mogą powodować większe uszkodzenie DNA niż fotony.

Ograniczenia terapii neutronowej związane są głównie ze złożonością generowania cząstek neutronowych, a także z konstrukcją akceleratorów odpowiedniego typu.

Radioterapia ciężko naładowanymi cząsteczkami charakteryzuje się tym, że cząstki mają wyższy LET i wysoką wydajność biologiczną. Dlatego ciężkie cząstki mogą być bardziej skuteczne w odpornych na promieniowanie chorobach onkologicznych, takich jak mięsak, czerniak i glejak.

Sprzęt do radioterapii ciężko naładowanymi cząsteczkami jest znacznie droższy niż do naświetlania fotonami (promieniami rentgenowskimi i gamma).

Jednak potencjalna skuteczność tej metody wspiera zwiększone zainteresowanie badaczy. Niższe koszty cyklotronów prawdopodobnie doprowadzą w przyszłości do większego wykorzystania protonów i ciężkich cząstek.

Biologiczne aspekty radioterapii

Biologiczna skuteczność radioterapii raka (zabijanie komórek) zależy od liniowego transferu energii, dawki całkowitej, frakcjonowania i wrażliwości na promieniowanie docelowych komórek lub tkanek.

Promieniowanie z niskim LET dostarcza stosunkowo niewielką ilość energii, podczas gdy promieniowanie z wysokim LET dostarcza wyższej energii do komórek rakowych..

Chociaż napromieniowanie ma na celu zabicie komórki nowotworowej, nienowotworowe normalne tkanki otaczające guz są również uszkadzane przez promieniowanie..

Celem radioterapii jest maksymalizacja dawki dla komórek nowotworowych przy najmniejszym możliwym wpływie na normalne zdrowe komórki..

Biologiczne skutki radioterapii mogą być bezpośrednie lub pośrednie:

• Działanie bezpośrednie: promieniowanie - uszkodzenie DNA - śmierć komórki.
• Działanie pośrednie: promieniowanie - uwalnianie wolnych rodników - oksydacyjne uszkodzenie DNA - śmierć komórki.

Zatem promieniowanie może albo bezpośrednio zdestabilizować materiał genetyczny komórek rakowych, albo zainicjować uszkodzenie DNA przez wolne rodniki w wyniku jonizacji i wzbudzenia wodnego składnika komórek.

Dwuniciowe pęknięcia DNA są nieodwracalne i bardziej niebezpieczne dla komórki niż pęknięcia jednoniciowego DNA. Jest to śmiertelne uszkodzenie dla większości komórek rakowych, a także dla normalnych komórek otaczających guz..

Głównym celem radioterapii jest pozbawienie komórek rakowych potencjału reprodukcyjnego, a następnie nieuchronna śmierć. Komórki, których DNA jest uszkodzony bez możliwości przywrócenia (naprawy), przestają się dzielić i wkrótce umierają.

Jednak mechanizmy śmierci komórek w radioterapii są złożone, różnorodne i nie do końca poznane na poziomie molekularnym..

Określenie wariantu śmierci komórkowej wywołanej promieniowaniem i innych zaangażowanych mechanizmów jest ważne dla poprawy wyników radioterapii.

Opcje śmierci komórki przez naświetlanie

Radioterapia, podobnie jak większość rodzajów leczenia przeciwnowotworowego, osiąga efekt terapeutyczny poprzez indukowanie śmierci komórki..

W tym samym czasie komórki rakowe nie umierają natychmiast. Zanim zaczną umierać, potrzeba godzin, dni i tygodni leczenia, po czym proces niszczenia guza trwa kilka tygodni lub nawet miesięcy po zakończeniu kursu.

Opcje śmierci komórek rakowych pod wpływem promieniowania:

Apoptoza

Zaprogramowana śmierć komórki lub apoptoza jest głównym mechanizmem niszczenia guza w radioterapii.

Apoptoza charakteryzuje się zmniejszeniem liczby komórek i powstawaniem ciał apoptotycznych. Mitochondria odgrywają wiodącą rolę w tym procesie. Apoptoza komórek towarzyszy fragmentacji komórek DNA z pęcherzykami.

Indukcja apoptozy w komórkach rakowych odgrywa kluczową rolę w radioterapii.

Katastrofa mitotyczna

Ten rodzaj śmierci komórkowej występuje podczas nieprawidłowej mitozy (podziału komórki) lub po niej i jest spowodowany nieprawidłową segregacją chromosomów, co prowadzi do powstawania gigantycznych komórek o nieprawidłowej morfologii jądrowej i wielu jądrach.

Komórki mają jeden lub więcej mikrojąder. Po napromieniowaniu śmierć litych komórek nowotworowych następuje w wyniku nieprawidłowych zdarzeń mitotycznych..

Powyższe dwa rodzaje śmierci komórek stanowią podstawę efektu biologicznego spowodowanego promieniowaniem jonizującym.

Martwica guza

Komórki mają nietypowy kształt jądra z wakuolizacją, niekondensowaną chromatyną i rozpadającymi się organellami komórkowymi. Charakteryzują się obrzękiem mitochondrialnym i pęknięciem błony plazmatycznej, a następnie utratą zawartości wewnątrzkomórkowej.

Po radioterapii martwica występuje rzadziej, ale występuje w niektórych eksperymentalnych liniach lub tkankach raka..

Starzenie się komórek

Starzenie się odnosi się do trwałej i nieodwracalnej utraty zdolności podziału komórek. Starzejące się komórki są żywotne, ale nie dzielą się, przestają syntetyzować DNA, zwiększają rozmiar i spłaszczają się, a zwiększa się w nich ziarnistość.

Doniesiono, że starzenie obserwuje się w komórkach rakowych po silnym stresie komórkowym. Może to nastąpić w wyniku uszkodzenia DNA spowodowanego promieniowaniem. Później komórki umierają głównie w wyniku apoptozy..

Autofagia

Zjawisko to opisano stosunkowo niedawno. Autofagia jest wariantem śmierci komórki w odpowiedzi na promieniowanie. Autofagia to genetycznie regulowana programowana śmierć komórki, w której komórka trawi się sama..

Proces ten obejmuje przedział autofagiczny / lizosomalny. Charakteryzuje się tworzeniem wakuoli z podwójną błoną w cytoplazmie, które izolują organelle, skondensowaną chromatynę jądrową i rybosomy.

Doniesiono, że różne geny i szlaki wewnątrzkomórkowe (p53, kaspazy, TNF-alfa, mTOR) są zaangażowane w różne warianty śmierci komórek rakowych wywołanej promieniowaniem.

Jednak naukowcy nadal mają wiele do zrozumienia w odniesieniu do szlaków śmierci komórkowej, które powodują onkogenezę i oporność na radioterapię..

W ostatnich latach wiedza na temat wewnętrznych szlaków molekularnych zaangażowanych w śmierć komórek po napromieniowaniu szybko rośnie..

Szczególnie interesujące są mechanizmy odpowiedzi i naprawy uszkodzeń DNA, sygnalizacja wewnątrzkomórkowa w odpowiedzi na pojedyncze lub frakcjonowane promieniowanie, a także wpływ promieniowania na mikrośrodowisko guza.

Nowe postępy w sekwencjonowaniu genomu otwierają szersze ukierunkowane molekularnie strategie radioterapii raka na następną dekadę.

Wideo: etapy radioterapii w onkologii

Konstantin Mokanov: magister farmacji i profesjonalny tłumacz medyczny