Testy na raka prostaty

Tłuszczak

Wczesne rozpoznanie raka prostaty zwiększa szanse na całkowite pozbycie się guza. Im wcześniej pacjent zostanie zdiagnozowany, tym szybciej rozpocznie się leczenie i wzrost guza zostanie wykluczony.

Aby potwierdzić obecność zmian w prostacie, wykonuje się badanie krwi, badanie moczu, sekret wytwarzający żelazo. W badaniu laboratoryjnym ujawniają się różne zmiany w ciele mężczyzny.

Rodzaje analiz

Po zdiagnozowaniu można wykonać różne testy na raka prostaty. Lekarz może przepisać pacjentowi dostarczanie krwi, moczu, wydzielanie seksu. W każdym z nich wskaźniki zmieniają się w obecności komórek patologicznych..

Badania krwi

Jedną z powszechnych metod wykrywania różnych zaburzeń w ciele jest ogólne badanie krwi. Pozwala zidentyfikować nie tylko poziom hemoglobiny i innych pierwiastków, ale także obecność procesu zapalnego.

Badanie krwi pod kątem podejrzenia raka prostaty

Pacjent jest zobowiązany do oddania krwi żylnej. W przypadku raka prostaty odnotowano:

  • wzrost białych krwinek;
  • wzrost ESR powyżej 5 mm / h;
  • redukcja hemoglobiny.

Te główne wskaźniki badania krwi na raka prostaty wskazują na zaburzenia w gruczole związane z procesem zapalnym. Jednak przy takich wynikach nie można postawić dokładnej diagnozy. Dlatego w celu wykrycia innych nieprawidłowości wymagane jest oddanie krwi.

Rano wykonuje się badanie krwi na parametry biochemiczne na czczo. Ważne jest, aby wykluczyć przed dostawą:

  • jedzenie tłustych potraw;
  • alkohol;
  • palenie.

W wyniku naruszeń mogą pojawić się różne odchylenia.

  1. Zmiany patologiczne w nerkach i wątrobie są związane z odchyleniem od normalnego poziomu aktywności transaminaz wątrobowych.
  2. Zmniejszenie obrony immunologicznej jest diagnozowane przez zmianę całkowitej ilości białka i frakcji.
  3. Przy zwiększonym moczniku, azocie i kreatyninie istnieje duże prawdopodobieństwo wykrycia nowotworu złośliwego w prostacie.
  4. Krążenie krwi ocenia się na podstawie cholesterolu..

Głównym testem do określenia raka prostaty jest badanie krwi na antygen specyficzny dla prostaty (PSA). Jest markerem nowotworowym choroby, dlatego objawia się już na początkowym etapie.

Przed przejściem analizy zabrania się:

  • jeść, pić kawę i alkohol, palić przez osiem godzin;
  • masować prostatę przez dwa tygodnie;
  • uprawiać seks przez tydzień.

Odchylenia od normy PSA o wysokim stopniu prawdopodobieństwa mogą wskazywać na obecność złośliwych nowotworów w prostacie. Jeśli mężczyzna ma mniej niż 40 lat, poziom antygenu powinien wynosić 2,5 ng / mg. W ciągu następnych 10 lat dopuszczalna wartość mieści się w zakresie 2,5–3,5 ng / mg. Do 60 lat dopuszczalny wynik uważa się za ponad 3,5 ng / mg, ale nie więcej niż 4,5 ng / mg. Pacjenci po 60. i 70. roku życia nie powinni się martwić, jeśli poziom PSA w raku gruczołu krokowego zawiera się w przedziale 4,5–6,5 ng / mg.

Analiza moczu

Analiza moczu jest niezbędną metodą badania zarówno podejrzewanego raka prostaty, jak i innych chorób. Pozwala zidentyfikować różne zaburzenia w ludzkim ciele.

Analiza moczu w przypadku podejrzenia raka prostaty

Kolor moczu może się różnić w zależności od patologii. W przypadku nowotworów złośliwych staje się czerwony odcień. Ponieważ rak może być spowodowany zaburzonym funkcjonowaniem narządów układu moczowo-płciowego, oprócz zanieczyszczeń krwi w badanym materiale mogą występować w dużych ilościach:

  • białka;
  • glukoza;
  • ciała ketonowe;
  • bilirubina;
  • białe krwinki;
  • bakteria
  • cylindry;
  • Sól.

Oprócz ogólnej analizy można wykonać dodatkowe badanie moczu. W tym celu badana jest próbka moczu w celu identyfikacji markera nowotworowego UBS. Jeśli są dostępne, można założyć komórki rakowe w ciele.

Jednak fakt wykrycia nie pozwala na ostateczną diagnozę. Rzeczywiście, aby potwierdzić diagnozę, konieczne jest wykrycie ilości białka 150 razy większej niż norma.

Mocz jest pobierany rano. Badanie jest prowadzone przez cały tydzień..

Biopsja

Biopsja jest zalecana, jeśli poziom antygenu specyficznego dla prostaty we krwi jest dość wysoki. Konieczne jest potwierdzenie lub odrzucenie diagnozy..

Podczas zabiegu pacjent pobiera niewielką ilość tkanki z gruczołu krokowego. Biopsję wykonuje się przez ściany odbytnicy. Próbki tkanek pobiera się z całego miąższu w znieczuleniu miejscowym. Przed wykonaniem testu pacjent musi się przygotować, oczyszczając jelita za pomocą lewatywy.

Biopsję wykonuje się pod nadzorem aparatu USG. Umożliwia to identyfikację obszarów patologicznych z maksymalną dokładnością i pobieranie materiałów właśnie z tych stref.

Po pobraniu próbek próbki są wysyłane do laboratorium. Są one badane przez kilka dni, a następnie można postawić ostateczną diagnozę. W obecności komórek rakowych lekarz będzie w stanie określić stopień rozwoju guza, jego agresywność oraz ryzyko wzrostu i rozmnażania komórek patologicznych na podstawie wyników biopsji..

Inne badania

Badania krwi, moczu i tkanek dotkniętej gruczołu krokowego mają zasadnicze znaczenie w diagnozowaniu nowotworów złośliwych. Jednak w niektórych przypadkach wymagane jest dodatkowe badanie..

Komplikuje przebieg chorób w infekcji układu moczowo-płciowego męskiego ciała. Dlatego lekarz musi sprawdzić wykrycie szkodliwych mikroorganizmów przenoszonych drogą płciową. Obejmują one:

  • chlamydia
  • wirus brodawczaka ludzkiego;
  • opryszczka narządów płciowych;
  • ureaplasma;
  • wirus cytomegalii;
  • mykoplazm;
  • Candida.
Analiza bakteryjna wydzielania prostaty

Identyfikacja bakterii odbywa się na podstawie analizy rozmazu z cewki moczowej. Lekarz może wziąć sekret prostaty do badania, podczas którego określa się nie tylko obecność, ale także liczbę szkodliwych mikroorganizmów w narządach układu moczowo-płciowego.

Rak prostaty jest często związany ze zmianami hormonalnymi w męskim ciele. Na takie wzrosty i spadki mają wpływ starsi pacjenci. Dlatego ujawniają nie tylko łagodne, ale także złośliwe nowotwory.

Zmiany hormonalne można wykryć podczas badania krwi. Rano oddaje się z żyły na pusty żołądek. Lekarz ocenia poziom:

  • testosteron
  • dihydrotestosteron;
  • hormon folikulotropowy.

Testosteron jest szczególnie ważny. Pod wpływem 5-a-reduktozy zmienia się w dihydrotestosteron. To ostatnie powoduje powstawanie i namnażanie komórek rakowych. Dlatego testy hormonów znajdują się również na liście wymaganych badań..

Jak przeprowadzane są testy na zapalenie gruczołu krokowego, jakie testy są przeprowadzane

Podczas wizyty u urologa w sprawie podejrzenia zapalenia gruczołu krokowego algorytm diagnozowania choroby u lekarza rozpoczyna się od gromadzenia danych, dla których przeprowadza się badanie skarg pacjentów, badanie dotykowe odbytnicy.

Ale bez laboratoryjnych i instrumentalnych metod diagnozy nie można dokładnie ustalić diagnozy choroby.

SPIS TREŚCI (kliknij przycisk po prawej):

Kiedy konieczne jest badanie??

Zapalenie gruczołu krokowego w początkowej fazie rozwoju przebiega bez wyraźnych objawów, które mogą wskazywać na inne, często bardziej niebezpieczne choroby dla mężczyzn.

Z tego powodu pełny obraz kliniczny można uzyskać tylko za pomocą kompleksu metod diagnostycznych..

Podstawą wyznaczenia kompleksowej techniki diagnostycznej są następujące skargi:

  • naruszenie opróżnienia pęcherza;
  • zmniejszona aktywność seksualna;
  • powtarzające się pieczenie w kroczu;
  • depresja psychiczna związana z niezadowoleniem seksualnym;
  • nadmierne zmęczenie przy braku wzrostu normalnego obciążenia;
  • spadek funkcji erekcji;
  • powtarzający się ból podczas wypróżnień;
  • częste oddawanie moczu;
  • „Szybkostrzelność” - szybki wytrysk;
  • długie erekcje w nocy.

Jakie testy mogą pokazać?

Kompleksowa diagnoza zapalenia gruczołu krokowego pozwala ocenić stan gruczołu krokowego, obecność w nim czynników zakaźnych, obecność (brak) reakcji zapalnej, stopień patogennego procesu.

Pomocnicze metody badań umożliwiają lekarzowi zidentyfikowanie:

  • ogólny stan zdrowia mężczyzn;
  • stopień zaangażowania prostaty w procesy rozwoju nowotworu;
  • zdolność istniejących czynników zakaźnych do aktywacji;
  • stopień odporności organizmu na działanie organizmów chorobotwórczych.

Jakie testy robią z zapaleniem gruczołu krokowego?

Analizy z podejrzeniem zapalenia gruczołu krokowego są warunkowo podzielone na 2 grupy:

  1. Najważniejsze z nich to badanie bakteriologiczne moczu, molekularna diagnostyka genetyczna (analiza reakcji łańcuchowej polimerazy), obrazowanie komputerowe i rezonans magnetyczny, ogólna analiza płynu prostaty i moczu.
  2. Pomocnicze - analiza nasienia, po czym odszyfrowuje się spermogram, badanie ultrasonograficzne pęcherza moczowego, wykrycie markerów raka prostaty we krwi, sonografia w postaci przezodbytniczego badania ultrasonograficznego gruczołu krokowego.

Badanie ręczne - koncepcja i procedura

Testowanie funkcjonalne jest główną techniką egzaminacyjną wśród metod manualnych.

Należy przeprowadzić przy braku objawowych objawów ostrego przebiegu zapalenia gruczołu krokowego.

Jedną z metod testowych w ocenie funkcjonowania prostaty jest masaż przezodbytniczy.

Urolog ma możliwość oceny stopnia uszkodzenia narządu, wielkości i kształtu gruczołu, gęstości i tekstury tkanki pęcherzykowej.

W ostrym uszkodzeniu prostaty istnieje ryzyko uszkodzenia obszarów ropno-nekrotycznych i ich migracji do krwi, co grozi ogólnoustrojową reakcją zapalną, znaną jako „posocznica”.

Podczas masażu prostaty w ostrym przebiegu próg bólu zabiegu znacznie się zmniejsza, co zwiększa cierpienie pacjenta podczas zabiegu.

Analiza PSA dla zapalenia gruczołu krokowego - koncepcja i norma

Wskaźnik antygenu specyficznego dla prostaty (PSA) jest ważnym narzędziem diagnostycznym stosowanym w diagnozie patologii urologicznych w badaniu krwi.

Dzięki wykrywaniu liczby markerów nowotworowych we krwi analiza pokazuje obecność lub brak raka w prostacie, a także pozwala monitorować poziom markerów nowotworowych w terapeutycznym leczeniu raka.

Nieznaczny wzrost specyficznego antygenu prostaty we krwi oznacza jakiekolwiek uszkodzenie gruczołu lub obecność w nim procesów zapalnych, któremu towarzyszy przerost narządu.

Z tego powodu mężczyzna przed oddaniem krwi do analizy PSA powinien dołożyć wszelkich starań, aby zapobiec nawet minimalnemu urazowi prostaty, aby nie zakłócać analizy PSA.

Mikrouraz można uzyskać podczas seksu, masturbacji, masażu przezodbytniczego, TRUS i cystoskopii.

Optymalny okres powstrzymania się od analizy po tych procedurach wynosi 7–11 dni.

W przypadku biopsji prostaty czas między zabiegami wynosi około 1 miesiąca.

Tydzień przed zdaniem testu na PSA należy przejść bez aktywnego treningu fizycznego, jedząc pokarmy o wysokiej zawartości tłuszczu, pikantne przyprawy i sól. W tej chwili nie pić ani nie palić..

W dniu badania określonego antygenu zużywa się tylko niegazowaną wodę..

Podczas rozwoju nowotworu złośliwego liczba markerów nowotworowych we krwi wielokrotnie przekracza normę.

Za normalne stężenie antygenu prostaty uważa się stężenie w 1 ml od 1,5 ng do 6,5. Górna granica normy jest rozważana dla mężczyzn w wieku 70 lat.

Każda dekada młodsza niż ten wiek zmniejsza stawkę:

  • u 60-letnich pacjentów wynosi 3,5 ng / ml;
  • 50-letni mężczyźni mają normalne stężenie PSA 2,5 ng / ml;
  • 40-latkowie - 2,0 ng / ml;
  • 35-latkowie - nie więcej niż 1,5 ng / ml.

Wiek powyżej 70 lat pozwala na jakikolwiek wzrost poziomów PSA, pod warunkiem, że nie występują nowotwory złośliwe zdrowych komórek prostaty..

Wzrost stężenia antygenu prostaty powyżej 10 ng / ml wskazuje na możliwą łagodną zmianę w gruczole krokowym (gruczolaku) lub przerost gruczołu, przy poziomie związanego PSA wynoszącym 15% w stosunku do wolnego antygenu.

Zwykle stężenie wolnego PSA we krwi wynosi 90% całkowitego stężenia antyproteaz.

W postaci związanej, w ilości 10% całkowitego swoistego antygenu, PSA jest związany z białkami surowicy krwi.

Przy stężeniu PSA do 30 ng / ml rozważana jest możliwa transformacja łagodnego guza w postać złośliwą. Przekroczenie poziomu antygenu prostaty na poziomie 1000 ng / ml wyraźnie wskazuje na rozległy rak gruczołu krokowego..

W formie papierowej po analizie poziom PSA należy wyświetlić w kolumnie, w której antyproteaza jest oznaczona łacińskimi znakami PSA.

Leczenie zapalenia gruczołu krokowego, w którym wartość wskaźnika nie przekracza 7 ng / ml, odbywa się zgodnie z uproszczonym schematem.

Mężczyźni w wieku powyżej 55 lat muszą być badani na poziom PSA we krwi, aby zapobiec rozwojowi zapalenia gruczołu krokowego.

Ogólne badanie krwi na zapalenie gruczołu krokowego i jego normę

W przypadku ogólnego badania krwi procedura pobierania próbek pochodzi z żyły. Wskaźnikami do badania są stężenie hemoglobiny całkowitej, obecność (brak) robaków, obecność procesu zapalnego.

Ten ostatni wskaźnik stanowi podstawę do założenia możliwości zapalenia gruczołu krokowego.

Zgodnie z ogólnym badaniem krwi nie można założyć diagnozy zapalenia gruczołu krokowego, jeśli poziom hemoglobiny we krwi nie spadnie poniżej 110 g / l. Stężenie leukocytów nie powinno przekraczać 9x109.

Podczas odszyfrowywania postaci leukocytów we krwi należy zwrócić uwagę na liczbę leukocytów kłutych, których norma nie przekracza 4.

Wraz z rozwojem stanu zapalnego w prostacie, ESR we krwi wzrasta powyżej 5 mm / h.

Przekraczanie normy pod względem ogólnego badania krwi zmienia się proporcjonalnie do stopnia rozwoju procesu zapalnego w gruczole krokowym: im bardziej norma zostanie przekroczona, tym silniejsze jest zapalenie.

Odesłanie do ogólnego badania krwi przeprowadza urolog po badaniu innymi metodami diagnostycznymi.

Pełna morfologia krwi nie jest jedyną i niezależną podstawą do postawienia diagnozy.

Analiza moczu pod kątem zapalenia gruczołu krokowego

Wskaźnikami analizy moczu w zapaleniu gruczołu krokowego są parametry ilościowe białka, soli, ciał ketonowych i acetonu, komórek krwi i bakterii chorobotwórczych.

Analiza podzielona jest na składniki bakteriologiczne i cytologiczne, co stanowi analizę ogólną.

Pacjent szczególnie starannie przygotowuje się do dostarczenia moczu do analizy, przestrzegając procedury czystości ciała, diety i pobierania moczu.

Analiza wydzielania prostaty i kultury moczu

Należy zebrać wydzielanie prostaty, a następnie patologię metodą mikroskopową.

Obecność patologicznych treści i spójność tajemnicy bada się pod mikroskopem..

Wyniki analizy pozwalają nam ocenić stopień uszkodzenia prostaty i charakter reakcji zapalnej.

Analiza wydzielania prostaty nie jest przeprowadzana podczas ostrego zapalenia gruczołu krokowego.

Wydzielanie gruczołu krokowego jest uzyskiwane przez izolację kropli czystego płynu śluzowego z prostaty przez stymulację narządów przezodbytniczych..

Sekret uwolniony przez otwór cewki moczowej jest umieszczany na szkiełku w postaci rozmazu, a następnie badany przez okular mikroskopu.

Po kilku minutach tajemnice tajemnicy zaczynają przypominać skreślony obraz paproci. W obecności patologii na figurze pojawiają się fragmenty o różnych kształtach..

W przypadkach, w których nie ma wydzielania, nawet po stymulacji przezodbytniczej, pacjent jest proszony o pobranie pierwszej porcji strumienia podczas oddawania moczu, w której istnieje tajemnica gruczołu krokowego.

Analiza chemiczna i bakteriologiczna moczu wykazuje ostre odchylenia wskaźników przy agresywnym rozwoju zapalenia gruczołu krokowego i wyraźnych procesach zapalnych.

Proces pobierania moczu podczas analizy bakteriologicznej charakteryzuje się wysokim stopniem sterylności procedury pobierania próbek, co powinno wykluczać wprowadzanie czynników zakaźnych do szkła laboratoryjnego podczas wypływu z cewki moczowej.

Istnieją 2 metody sterylnego pobierania moczu:

  1. Za pomocą sterylnego cewnika moczowego pobiera się próbki, wkładając instrument przez cewkę moczową w kierunku pęcherza. Ta metoda jest najbardziej sterylna, dopóki metalowa rurka jest sterylna, wyklucza inne warunki zanieczyszczenia moczu..
  2. Za pomocą sterylnego wacika nakładającego się na otwór cewki moczowej, po czym rozpoczyna się oddawanie moczu. Pierwsza część strumienia obficie zwilża wacik, który następnie uwalnia wilgoć i umieszcza go na szklanym szkiełku. Wadą tej metody jest wysokie prawdopodobieństwo przenikania patogennych mikroorganizmów ze skóry prącia do tamponu i na inne sposoby. W przypadku braku cewnika moczowego skórę penisa przylegającą do głowy należy leczyć materiałami dezynfekującymi.

Wyniki posiewu bakteriologicznego moczu wykrywa się kilka dni po wzroście liczby osobników chorobotwórczych mikroorganizmów lub wzroście kolonii.

Analiza wydzielania cewki moczowej

Aby określić poziom leukocytów i zawartość patogennych mikroorganizmów w cewce moczowej, stosuje się technikę rozmazu przy użyciu specjalnej sondy z końcówką w postaci wacika.

Po sondowaniu bawełniany wacik wyciera się okrężnym ruchem na szklanym szkiełku.

Analiza płynu nasiennego

Nasienie jest kompleksem wydzieliny bulwkowo-cewkowej, prostaty, jąder i pęcherzyków nasiennych.

Na podstawie charakteru i składu tajemnicy, która jest obowiązkowo prezentowana przez prostatę, oceniają obecność i stopień rozwoju procesu zapalnego na podstawie leukocytów i możliwej obecności erytrocytów.

Fragmenty osłabionych i martwych męskich komórek płciowych występują podczas patogennych procesów metabolicznych i odpowiedzi immunologicznych.

Proces zapalny w prostacie można również ocenić na podstawie równowagi kwasowo-zasadowej płynu. Normalne pH wytrysku ma niewielkie przesunięcie kwasowe.

Gdy pH podłoża odbiega od neutralnego do alkalicznego, wzrasta podejrzenie procesu zapalnego w gruczole.

Zapalenie gruczołu krokowego wskazuje 8 na 10 martwych lub inaktywowanych plemników.

Większy odsetek gamet, które nie są w stanie zapłodnić jaja, ujawnia stany rakowe chorób prostaty lub patologii, obejmujące nie tylko prostatę, ale także jądra mężczyzny.

Transformowane plemniki wykazują patologie funkcji hormonalnej, rozwój raka prostaty lub nieprawidłowości genetyczne.

Jeśli występują trudności z bakteriologiczną analizą treści prostaty, wytrysk zostaje wysiany.

Analiza nasienia jest uważana za jedną z najbardziej niezawodnych metod laboratoryjnych do wykrywania stanu zapalnego w prostacie..

Z tego powodu i ze względu na wysoką wiarygodność wyników często w diagnostyce zapalenia gruczołu krokowego często stosuje się analizę płynu nasiennego przez urologów..

WAŻNE WIEDZIEĆ: W ostrej postaci zapalenia gruczołu krokowego procedura cystografii jest przeciwwskazana.

Dodatkowe metody badawcze

Główne metody wykrywania zapalenia gruczołu krokowego wymienione powyżej nie dają pełnej gwarancji wiarygodnego wyniku dodatniego.

Aby zwiększyć wiarygodność wyników, stosuje się kilka dodatkowych technik, wskazanych powyżej w klasyfikacji, jeśli infekcja prostaty, kliniczne objawy zapalenia nie ustaną nawet po zastosowaniu metod terapeutycznych.

Dodatkowe badanie jest wymagane w przypadku wykrycia objawów zapalenia gruczołu krokowego, co powoduje rozwój złośliwego guza w prostacie lub narządach miednicy.

Technika pomocnicza jest nieunikniona w przypadku powikłań po zapaleniu gruczołu krokowego.

Podsumowanie oceny metod diagnostycznych

Pomimo dużej liczby głównego i dodatkowego kompleksu metod wykrywania zapalenia gruczołu krokowego skuteczność jednego z nich przewyższa inne pod względem oceny zarówno pod względem częstotliwości stosowania, jak i stopnia wiarygodności wyników.

Ta technika to TRUS, gdy czujnik włożony do ampułki odbytniczej wykazuje konsystencję, wielkość gruczołu krokowego, obecność kamieni i zwapnień w nim.

Metody diagnozowania raka prostaty - jak rozpoznać raka prostaty

Pierwsze oznaki raka prostaty

Objawy raka:

  • Problemy z oddawaniem moczu.
  • Krwiomocz, krew w moczu.
  • Ból podczas oddawania moczu i współżycia.
  • Zmiana zapachu moczu - pojawienie się tak zwanego smaku „apteki” lub „ryby”.
  • Częste nocne wycieczki do toalety.
  • Ból w dolnej części pleców, promieniujący do pęcherza, moszny.

Kiedy pojawia się którykolwiek z wymienionych objawów, przeprowadza się diagnostykę różnicową raka prostaty, w tym badania kliniczne i instrumentalne. Nowoczesne metody pozwalają określić początkowe objawy onkologii, gdy nie ma charakterystycznych symptomatologii.

Rak prostaty można określić na podstawie analizy PSA, badań klinicznych i biochemicznych moczu i krwi, biopsji, a następnie histologii.

Główne metody wykrywania raka prostaty

Metody diagnostyczne dla onkologii obejmują badania instrumentalne i kliniczne próbek tkanek i narządów wewnętrznych. Po pojawieniu się pierwszych oznak guza pacjent zostaje zarejestrowany u urologa. Monitoruje się ogólny stan ciała mężczyzny, określa się obecność i charakter proliferacji tkanek.

Podstawowa diagnoza raka prostaty obejmuje:

  • Szybki test - badanie poziomu antygenu specyficznego dla prostaty. Zwiększona ilość białka wskazuje na proces zapalny lub rozwój onkologii.
  • Badanie palcem - pomaga ustalić obecność guza, ale nie jego naturę.
  • Biochemiczne i kliniczne badania krwi i moczu. Zmiany poziomu czerwonych krwinek i białych krwinek wskazują na istniejące nieprawidłowości w funkcjonowaniu gruczołu krokowego. Analiza testosteronu pomaga odróżnić przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego od raka.

Jeśli wstępne badanie wykazało podejrzenie raka prostaty, zalecane są dodatkowe instrumentalne testy diagnostyczne:
  • USG lub TRUS.
  • Biopsja.
  • Uretroskopia i cystoskopia.
  • Rentgen.
  • Skanowanie radioizotopowe.
  • Tomografia.

Wszystkim mężczyznom narażonym na ryzyko (wiek po 40 latach, obecność bliskich krewnych z rakiem prostaty) zaleca się dodatkowo przeprowadzenie analizy genetycznej predyspozycji do onkologii.

Diagnoza palca odbytniczego

Najtańszy i najłatwiejszy test na raka prostaty - badanie rektalne.

  • Zaletą tej metody jest szybkie określenie obecności guza i wzrostu tkanki.
  • Główną wadą jest duży odsetek błędów diagnostycznych i możliwość bardzo późnego wykrycia raka.

Niemożliwe jest określenie charakteru edukacji podczas badania doodbytniczego, a także różnicowanie pierwotnych zmian w tkankach.

Badanie doodbytnicze wykonuje wykwalifikowany urolog. Przez odbyt w odbytnicy lekarz wkłada palec wskazujący 3-5 cm, a następnie bada gruczoł krokowy.

W przypadku cyfrowego badania doodbytniczego charakterystyczne są następujące zmiany:

  • Wyraźnie zlokalizowane pieczęcie są wyczuwalne.
  • Węzły o gęstej konsystencji są określone.
  • Diagnoza proliferacji objętości gruczołów.


Dokładność badania diagnostycznego jest warunkowa. Kilka danych wpływa na dane z cyfrowego badania doodbytniczego:
  • Kwalifikacje lekarza prowadzącego badanie.
  • Wzrost guza, który nie zawsze występuje, szczególnie na etapach 1-2 onkologii.
  • Anatomiczne cechy pacjenta. Na nadwrażliwość cyfrowego badania doodbytniczego wpływa pacjent z nadwagą. Trudno jest określić wzrost gruczołu u człowieka cierpiącego na otyłość.

Niemożliwe jest dokładne rozpoznanie raka za pomocą badania doodbytniczego. Wyniki badania pozwalają podejrzewać obecność guza i stawiają warunki do wyznaczenia biopsji tkanek prostaty..

Badanie ultrasonograficzne

Analiza antygenu specyficzna dla prostaty

Najbardziej pouczającą laboratoryjną metodą diagnostyczną do badań przesiewowych w kierunku raka prostaty jest test oncomarker lub PSA. Istota tej techniki jest następująca:

  • W normalnym stanie antygen specyficzny dla prostaty jest całkowicie nieobecny we krwi mężczyzny.
  • Jeśli struktura tkanki gruczołu krokowego jest zaburzona, pewna ilość PSA dostaje się do krwioobiegu.
  • Im wyższy poziom antygenu, tym silniejsze i wyraźniejsze jest uszkodzenie prostaty.

Wczesna diagnoza raka prostaty odbywa się z obowiązkowym wyznaczeniem analizy antygenu specyficznego dla prostaty. Badanie krwi na PSA jest zalecane co najmniej 1 raz w roku po przekroczeniu przez mężczyznę 40-latka. Gdy podejrzewa się raka prostaty, testy są wykonywane co 3 miesiące..

Istnieje kilka rodzajów badań biochemicznych na obecność antygenu:

  • Określenie całkowitego i wolnego PSA jest uważane za najprostszy i najszybszy sposób na odróżnienie onkologii od procesów zapalnych układu moczowo-płciowego danej osoby. Przy diagnozowaniu brane są pod uwagę: tendencja do wzrostu poziomu PSA i różnica między wskaźnikami całkowitymi i bezpłatnymi.
  • Test molekularny - zwany PROGENSA PCA3. Został opracowany i przetestowany przez angielskich onkologów. Analiza prostaty pod kątem komórek rakowych za pomocą testu molekularnego pozwala odróżnić rozwój onkologii od innych zaburzeń. Jest popularny ze względu na to, że zmniejszył liczbę pacjentów kierowanych na biopsję prostaty o 35-40%..

Europejskie randomizowane (podzielone na kilka grup) badanie przesiewowe w kierunku raka prostaty potwierdziło wysoką skuteczność PROGENSA PCA3. We współczesnych metodach diagnostycznych przeprowadzanie testu molekularnego odbywa się jednocześnie z ogólną analizą PSA.

40 lat to wiek, w którym co roku mężczyźni muszą być badani na raka prostaty..

Pobieranie tkanek do histologii (biopsja)

Po określeniu wzrostu wielkości gruczołu krokowego za pomocą badania cyfrowego lub wykryciu wzrostu poziomów PSA zaleca się histologię (biopsję) w celu wyjaśnienia diagnozy. Próbki tkanek pobiera się od pacjenta z kilku części prostaty..

Badanie histologiczne określa agresywność guza i stadium raka. Metoda cytologiczna jest mniej informacyjna i praktycznie nie jest stosowana podczas badania formacji prostaty..

Diagnostyka laboratoryjna raka prostaty u mężczyzn jest przeprowadzana zgodnie z kilkoma standardami i pozwala określić charakter i stopień wykształcenia:

  • TNM to standardowa międzynarodowa klasyfikacja do określania stadium powstawania raka. Korzystne rokowanie terapii w diagnozie 1-2 stopni. Na 3. etapie rozwoju onkologii obserwuje się infiltrację i przerzuty do sąsiednich narządów. Etap 4 nie działa. Terapia sprowadza się do przedłużenia życia i zmniejszenia objawów raka.
  • Indeks Gleasona - w przeciwieństwie do TNM, różnicuje agresywność procesu nowotworowego, a nie etap jego rozwoju. Ocena opiera się na badaniu dwóch próbek tkanek. Wzrost wyników wskazuje na wzrost agresywności komórek złośliwych..
  • IDU - śródnabłonkowa neoplazja prostaty. Stan przedrakowy. Proliferacja tkanek jest łagodna, ale może mutować w nowotwór złośliwy..
  • Badanie immunohistochemiczne - sekcja tkanki jest sprawdzana pod kątem wrażliwości na stymulację hormonami i innymi lekami. Stosuje się markery immunohistochemiczne ER i PR, Ki-67 er2neu, VEGF i p53. Konieczna jest analiza w celu ustalenia taktyki leczenia..
    Po badaniu IHC wykrywa się odporność guza na chemioterapię i przyjmowanie hormonów. Zastosowanie markerów immunohistochemicznych pomaga w dokładnym prognozowaniu leczenia i sprawdzeniu wykonalności operacji.

Analiza moczu pod kątem raka prostaty

Wyniki testu moczu na raka prostaty są dodatkowym czynnikiem niezbędnym do postawienia diagnozy. Badania mają na celu odejście od normy następujących elementów:

  • Białe krwinki są optymalne, gdy białe krwinki w moczu nie są w ogóle wykrywane podczas badania. Jeśli mężczyzna ma podwyższone białe krwinki - wskazuje to na poważne naruszenia w funkcjonowaniu narządów wewnętrznych układu moczowo-płciowego i często wskazuje na raka.
  • Poziom hemoglobiny - istnieje wiele powodów, aby zwiększyć głośność, od uprawiania sportu po ciężkie zatrucie. Wysoki poziom hemoglobiny objawia się zabarwieniem moczu w kolorze ciemno-brązowo-czerwonym.
  • Marker nowotworowy UBS, fragment białka, niewątpliwie wskazuje na obecność raka prostaty. W diagnostyce różnicowej brane są pod uwagę wskaźniki 150 razy wyższe od normy.

Osobno badana jest kwasowość, gęstość moczu, obecność bilirubiny, marker zakaźny. Testy kliniczne znajdują się na liście badań wymaganych do diagnostyki przesiewowej..

Uretroskopia i cystoskopia

Podczas uretroskopii błonę śluzową gruczołu i pęcherza bada się pod kątem wzrostu, torbieli i formacji nowotworowych. Za pomocą cystoskopu określ objętość prostaty.

Jeśli zostaną określone zmiany patologiczne, niezbędne badania obejmują pobieranie próbek tkanek do celów histologicznych. Przeciwwskazaniem do cystoskopii jest każdy proces zapalny kanału cewki moczowej i układu moczowo-płciowego, w okresie zaostrzenia.

Zastosowanie rentgenowskie

Rozpoznanie raka prostaty opiera się na badaniach klinicznych i biochemicznych w połączeniu z wynikami badania instrumentalnego.

Aby rozróżnić przyczyny niepokojących objawów (zmniejszona potencja, krwiomocz, zaburzenia oddawania moczu), zaleca się radiografię, skanowanie radioizotopowe i tomografię. Wybór konkretnej metody zależy od możliwości centrum medycznego, niezbędnej szybkości analizy..

Radiografia jest wykonywana przy użyciu kontrastu. Marker podaje się dożylnie. Prostatografia nie jest bardzo pouczająca i praktycznie nie jest przepisywana ze względu na niebezpieczeństwo narażenia. Zdjęcia pokazują powiększenie gruczołu i wygląd formacji ogniskowych.

Skanowanie radioizotopowe

Diagnostyka radioizotopowa lub radionuklidowa służy do określenia przerzutów do kości. Technika ta jest bardzo pouczająca w badaniu tkanek miękkich.

Istota metody polega na cechach specyficznego dla prostaty antygenu błonowego syntetyzowanego na komórkach rakowych. W warunkach chemicznych powstały ligandy (radionuklidy) skierowane na PSMA.

Po wprowadzeniu radioizotopów do tkanki gruczołu krokowego marker gromadzi się w komórkach złośliwych. Skanowanie ujawnia lokalizację guza i przerzuty.

Rak prostaty w tomografii

Tomografia jest referencyjną metodą diagnostyczną. W zależności od metody badawczej na zdjęciach widać początkowe oznaki rozwoju raka, zmiany w strukturze uszkodzonych tkanek, których nie można odróżnić innymi metodami.

Dzisiaj CT, MRI i PET są standardem w diagnozowaniu raka:

  • Rezonans magnetyczny jest metodą całkowicie bezpieczną. W wyniku skanowania ludzkiego ciała uzyskuje się trójwymiarowy obraz gruczołu krokowego i całego układu moczowo-płciowego. Diagnostyka MRI jest szczególnie skuteczna we wczesnych stadiach raka.
    Odszyfrowanie analizy daje wyobrażenie o patologicznych zmianach w tkankach gruczołu i obecności naciekania w tkankach miękkich. Zalecenia dotyczące wczesnego wykrywania onkologii prostaty, opracowane przez europejskich ekspertów wskazują na potrzebę MRI.
  • Tomografia komputerowa - nie jest zalecana do wstępnej diagnozy raka. CT skutecznie monitoruje wzrost i lokalizację guza w okresie przedoperacyjnym. Aby zwiększyć zawartość informacji, skanowanie jest przeprowadzane z dodatkiem kontrastu.
  • Pozytonowa tomografia emisyjna (PET - CT) - skanowanie przeprowadza się po wprowadzeniu specjalnych preparatów farmaceutycznych: choliny, fluorodeoksyglukozy, metiny i amonu. Badania PET pozwalają zobaczyć zmiany strukturalne, określić obecność zaburzeń w pracy narządów wewnętrznych. Podobne wyniki nie są dostępne dla żadnej innej metody badania instrumentalnego..
    Diagnostyka morfologiczna radiotermometrii mikrofalowej z wysoką dokładnością różnicuje zapalenie gruczołu krokowego od powstawania raka.

Tomografia jest częścią obowiązkowych testów diagnostycznych raka prostaty. Szerokie zastosowanie ogranicza stosunkowo wysokie koszty analizy.

Diagnostyka różnicowa

Po otrzymaniu wyników badań potwierdzających lub wykluczających raka prostaty urolog przeprowadza diagnostykę różnicową raka. Dokładne wnioski wymagają badań klinicznych moczu i krwi, wyników PSA i obrazów uzyskanych podczas skanowania podczas tomografii lub prześwietlenia.

Dokładna diagnoza wymaga profesjonalizmu urologa onkologicznego. Pod jego kierownictwem przydzielane są rodzaje badań. Daje także zalecenia dotyczące diagnozy i odszyfrowuje wyniki..

Jak pokazuje praktyka, aby zidentyfikować onkologię na wczesnym etapie, lepiej skontaktować się ze specjalistycznym centrum medycznym o dobrej reputacji. Tylko w tym przypadku możesz być pewien, że personel medyczny weźmie pod uwagę nowoczesne aspekty diagnozy i będzie w stanie wykryć wczesne objawy raka. Oszczędzanie na zdrowiu i życiu jest niebezpieczne!

Jak diagnozuje się raka prostaty??

W większości przypadków rak prostaty jest wykrywany na wczesnym etapie podczas analizy poziomu PSA (antygenu specyficznego dla prostaty) we krwi. Inną metodą diagnozowania raka prostaty jest dotykanie prostaty przez odbytnicę. Ponieważ gruczoł krokowy znajduje się bezpośrednio przed odbytnicą, podczas badania lekarz może odczuwać obrzęk lub zaciśnięcie gruczołu krokowego. To może być rak. Jeśli corocznie sprawdzasz swoje zdrowie i jeśli jeden z tych wskaźników (wyniki badania palpacyjnego lub poziom PSA) wskazuje na zmiany, możliwe jest, że rak został wykryty na wczesnym etapie, kiedy prawdopodobieństwo całkowitego wyleczenia jest znacznie wyższe.

We wczesnych stadiach rak prostaty zwykle nie powoduje żadnych objawów. Problemy z oddawaniem moczu zwykle powodują raka w późniejszych stadiach. Jednak najczęściej problemy z oddawaniem moczu są powodowane przez inną, bezpieczniejszą chorobę - łagodny przerost prostaty (BPH).

W późniejszych stadiach rak prostaty może powodować następujące problemy:

  • problemy z erekcją (impotencja);
  • domieszka krwi w moczu;
  • ból pleców, bioder, żeber lub innych kości;
  • osłabienie i drętwienie nóg i stóp;
  • niemożność powstrzymania opróżniania jelit i pęcherza.

Pamiętaj: inne choroby mogą również powodować podobne problemy.!

Powinieneś skonsultować się z lekarzem w sprawie potrzeby przeprowadzenia badań i zdecydować, czy chcesz je przeprowadzić. Konieczne jest również wzięcie pod uwagę wieku i stanu zdrowia.

Oznaczanie poziomu PSA we krwi

PSA (antygen specyficzny dla prostaty) jest substancją wytwarzaną przez gruczoł krokowy. Przeważająca ilość PSA znajduje się w nasieniu, niewielka ilość we krwi. Większość zdrowych mężczyzn ma poziom PSA we krwi poniżej 4 ng / ml (nanogramy na mililitr). Jeśli poziom PSA we krwi wzrośnie, zwiększa się również szansa na raka prostaty. Jeśli poziom PSA we krwi wynosi od 4 do 10 ng / ml, prawdopodobieństwo raka prostaty wynosi jeden na cztery. Jeśli poziom PSA we krwi jest wyższy niż 10 ng / ml, prawdopodobieństwo nowotworu prostaty wzrasta o 50%. Jednak u niektórych mężczyzn z rakiem prostaty poziomy PSA we krwi są poniżej 4 ng / ml.

Czynniki powodujące wzrost poziomu PSA we krwi (inne niż rak).

  • BPH (łagodny przerost prostaty) jest powiększoną prostatą, która nie jest związana z rakiem i którą ma wielu starszych mężczyzn.
  • Wiek - poziomy PSA rosną z wiekiem, nawet jeśli nie występują żadne zmiany w samej prostacie.
  • Zapalenie gruczołu krokowego - infekcje i stany zapalne gruczołu krokowego.
  • Wytrysk może na pewien czas zwiększyć poziom PSA, ale potem wraca do normy..

Określenie poziomów PSA jest ważne nie tylko we wczesnej diagnozie raka prostaty. Jest również stosowany w innych przypadkach..

  • Jeśli u mężczyzny zdiagnozowano raka prostaty, określenie poziomów PSA wraz z innymi badaniami może pomóc ustalić, które dodatkowe badania są potrzebne i którą metodę leczenia zastosować..
  • Zbyt wysoki poziom PSA może wskazywać, że guz rozprzestrzenił się poza prostatę. Pomaga to określić metodę leczenia, ponieważ niektórych metod leczenia nie można zastosować, jeśli komórki rakowe rozprzestrzeniły się już na węzły chłonne lub inne narządy..
  • Poziomy PSA pomagają określić skuteczność leczenia i czy występuje nawrót raka po leczeniu.
  • Jeśli zamiast natychmiastowego leczenia wybierzesz strategię obserwacji, określającą poziom PSA, możesz monitorować rozwój raka i, jeśli to konieczne, rozpocząć leczenie.

Poziomy PSA nie wskazują na zmiany, takie jak ponowny rozwój raka prostaty po leczeniu (nawrót) lub jego rozprzestrzenienie poza prostatę (przerzuty). Według wskaźników PSA nie można przewidzieć, jakie objawy wystąpią, i przewidzieć oczekiwaną długość życia. Wielu pacjentów z bardzo wysokim poziomem PSA czuje się dobrze i nie ma na co narzekać. Ale inni pacjenci z niskim poziomem PSA mają wyraźne objawy. W przypadku innych niepożądanych chorób należy również monitorować zmianę poziomu PSA, ustalenie jego poziomu za pomocą tylko jednego badania krwi jest nieskuteczne.

Badanie dotykowe prostaty przez odbytnicę

Podczas tego badania lekarz nakłada specjalną rękawiczkę na dłoń i nakłada smar na palec, a następnie wkłada natłuszczony palec do odbytnicy i bada gruczoł prostaty. Jeśli w tym samym czasie znajdzie nieprawidłowości lub foki, może to być rak. Gruczoł krokowy znajduje się bezpośrednio przed odbytnicą, a większość rodzajów raka, który powstaje w prostacie, rozpoczyna się w części przylegającej do odbytnicy i można ją wyczuć. Chociaż ta procedura jest nieprzyjemna, jest bezbolesna i przebiega szybko..

W porównaniu z określeniem poziomu PSA, badanie dotykowe prostaty jest mniej skuteczną metodą, ale czasami w ten sposób można wykryć raka u mężczyzn, u których poziom PSA we krwi jest prawidłowy. Należy również wykonać badanie dotykowe gruczołu krokowego, jeśli już udowodniono obecność raka prostaty. Za pomocą tej metody badawczej można określić rozprzestrzenianie się raka w gruczole. Ta metoda może także ustalić, czy rak wznowił leczenie..

USG przezodbytnicze

Podczas ultrasonografii przezodbytniczej stosuje się fale dźwiękowe, które za pomocą komputera tworzą obraz prostaty. Aby przeprowadzić to badanie, do odbytnicy wprowadza się małą sondę. Ta sonda wytwarza fale dźwiękowe, które wchodząc do gruczołu krokowego odbijają „echo”, które jest następnie odbierane przez sondę. Komputer zamienia to echo w czarno-biały obraz..

To badanie trwa tylko kilka minut. Podczas wkładania sondy do odbytnicy odczujesz lekki nacisk, ale zwykle jest on bezbolesny. Podczas biopsji stosuje się również przezodbytnicze ultradźwięki, aby prawidłowo wprowadzić igłę do biopsji i pobrać próbkę bezpośrednio z części prostaty dotkniętej rakiem..

Biopsja prostaty

Jeśli niektóre objawy lub wyniki badań podejrzewają raka prostaty, musisz wykonać biopsję prostaty, aby w pełni potwierdzić tę diagnozę..

Biopsja jest jedyną metodą, która może być zastosowana do dokładnego zdiagnozowania raka prostaty. Podczas biopsji komórki prostaty są pobierane, a następnie wysyłane do laboratorium w celu ustalenia obecności komórek rakowych w próbce tkanki. Do biopsji zwykle stosuje się kaniulę. Dzieje się to w następujący sposób: podczas ultrasonografii przezodbytniczej lekarz, po obrazie komputerowym, wprowadza igłę przez ścianę odbytnicy do gruczołu krokowego. Po usunięciu igły pozostaje w niej mały kawałek chusteczki (o długości około 1 cm i szerokości 2 mm). Niektórzy lekarze wykonują zastrzyk przez skórę w okolicy odbytu i moszny..

Chociaż z tego opisu można wywnioskować, że ta procedura jest bolesna, powoduje jedynie niewielki dyskomfort, ponieważ wszystko dzieje się bardzo szybko. Podczas badania lekarz może użyć narzędzia do znieczulenia miejscowego. Biopsja trwa około 15 minut. Przed wykonaniem tej procedury możesz poprosić lekarza o zastosowanie znieczulenia miejscowego. Czasami próbki tkanek są pobierane z różnych części gruczołu krokowego. Zapytaj swojego lekarza, ile próbek on od ciebie zabierze..

Aby zmniejszyć ryzyko infekcji, lekarz może przepisać antybiotyki, które należy zażywać przed i po biopsji. Kilka dni po biopsji możesz odczuwać ból w obszarze biopsji, obserwować niewielką domieszkę krwi w moczu lub niewielkie wydzielanie krwi z odbytnicy. U niektórych mężczyzn domieszkę krwi w nasieniu można zaobserwować w ciągu jednego lub nawet dwóch miesięcy po biopsji..

Czasami rak może dotknąć tylko niewielką część gruczołu krokowego, dlatego w niektórych przypadkach komórki rakowe mogą nie zostać wykryte w próbce tkanki pobranej przez biopsję, chociaż w rzeczywistości występuje rak. Nazywa się to „błędnie błędną odpowiedzią”. Jeśli próbka Twojej biopsji nie zawiera komórek rakowych, ale lekarz jest pewien, że nadal masz raka, konieczna jest druga biopsja.

Próbka tkanki jest wysyłana do laboratorium. W próbce lekarz szuka komórek rakowych. Jeśli znajdują się w nim komórki rakowe, konieczne jest określenie stopnia raka. System klasyfikacji komórek nowotworowych pozwala dokładniej określić tempo rozwoju i rozprzestrzeniania się guza.

Na podstawie wyników biopsji można potwierdzić obecność guza i określić jego stopień. Wyniki biopsji mogą również zawierać inne informacje potrzebne do oceny guza. Mogłoby być:

  • liczba próbek tkanek pobranych przez biopsję, które zawierają komórki rakowe (na przykład siedem z dwunastu próbek zawiera komórki rakowe);
  • liczba komórek rakowych w każdej próbce (w procentach);
  • czy rak znajduje się w jednej części gruczołu krokowego (po prawej lub lewej stronie), czy w obu (obustronnie).

Czasami komórki nie są jak komórki rakowe, ale jednocześnie komórki te nie wyglądają jak normalne komórki. W takich przypadkach konieczna jest druga biopsja..

Diagnostyczne metody obrazowania w celu określenia stadium raka

Nie wszyscy mężczyźni, u których zdiagnozowano raka prostaty, wymagają dalszych badań. Jeśli nadal musisz je przeprowadzić, zwykle przeprowadź następujące badania:

Radiologiczny skan kości

Poza prostatą rak najczęściej rozprzestrzenia się na kości. Radiologiczny skan kości ujawnia, gdzie komórki rakowe znajdują się w kościach. W tym celu do żyły zostanie wstrzyknięta substancja radioaktywna. Zawiera niewielką dawkę promieniowania i nie powoduje żadnych skutków ubocznych. Substancja radioaktywna gromadzi się w chorych komórkach kostnych i podczas skanów ciała wskazuje miejsca, w których znajdują się tak zwane „gorące punkty” w kościach. Może się okazać, że komórki te nie są komórkami rakowymi, ponieważ substancja radioaktywna gromadzi się zarówno w komórkach dotkniętych zapaleniem stawów, jak i w komórkach zmienionych z powodu innej choroby. Potrzebne są dalsze badania, aby dowiedzieć się, co stało się z komórkami kostnymi..

Tomografia komputerowa (CT)

Tomografia komputerowa wykorzystuje promieniowanie rentgenowskie. Seria zdjęć jest kręcona pod różnymi kątami. Komputer generalizuje te obrazy, a wynikiem jest szczegółowy obraz. Po zrobieniu pierwszej serii zdjęć lekarz może poprosić o wypicie środka kontrastowego. Pomoże to „przebarwić” jelita, aby odróżnić je od guza. Ten nieszkodliwy środek kontrastujący zabarwiający można również wstrzyknąć dożylnie. Za pomocą tomografii komputerowej można ustalić, czy rak rozprzestrzenił się na węzły chłonne miednicy. Węzły chłonne są równe wielkości groszku i są zbiorem białych krwinek, tworzą sieci i zwalczają infekcje.

Badanie tomografii komputerowej trwa dłużej niż konwencjonalne badanie rentgenowskie. Powinieneś leżeć nieruchomo na specjalnym stole, który znajduje się w cylindrycznym aparacie. Ponieważ urządzenie jest bardzo zatłoczone, możesz odczuwać pewne niedogodności.

Rezonans magnetyczny (MRI)

Zostało to zbadane podobnie do tomografii komputerowej, tylko tutaj wykorzystują fale radiowe i silne pole magnetyczne. Za pomocą rezonansu magnetycznego można uzyskać bardzo wyraźny i dokładny obraz, który pomaga lekarzowi ustalić, czy rak rozprzestrzenił się na pęcherzyki nasienne i pęcherz..

Badanie obrazowania rezonansu magnetycznego trwa dłużej niż badanie tomografii komputerowej - trwa około godziny. Podczas badania znajdujesz się w ciasnej „rurze”, która Cię ściska i może powodować uczucie dyskomfortu. Aby uzyskać lepszy obraz, większość lekarzy wkłada sondę do odbytnicy. Powinien tam pozostać przez około 30-45 minut, co może powodować dyskomfort. Podobnie jak w badaniu tomografii komputerowej, środek kontrastujący z barwnikiem można wstrzyknąć do żyły, ale jest to bardzo rzadko wykonywane..

Skan radiologiczny prostaty

Podobnie, jak w przypadku radiologicznych skanów kości, podczas skanowania radiologicznego prostaty wprowadza się substancję radiologiczną, która zawiera niewielką dawkę promieniowania i która pomaga określić obszar raka poza prostatą. Tylko komórki prostaty przyciągają materiał radioaktywny użyty w tym badaniu, nawet jeśli komórki te znajdują się gdzie indziej w twoim ciele. Zaletą tego badania jest to, że można uzyskać obraz rozprzestrzeniania się raka w węzłach chłonnych i innych narządach. Użyj go, aby dowiedzieć się, czy rak prostaty lub inna choroba powoduje problemy..

Biopsja węzłów chłonnych

Biopsję węzłów chłonnych można wykorzystać do ustalenia, czy komórki rakowe rozprzestrzeniły się na pobliskie węzły chłonne. Jeśli tak się stanie, nie można przeprowadzić leczenia chirurgicznego, a lekarz musi wybrać inne metody leczenia. Istnieją różne rodzaje biopsji.

  • Biopsja podczas operacji. Chirurg może usunąć węzły chłonne poprzez nacięcie podłużne w dolnej części brzucha. Biopsję zwykle wykonuje się podczas zabiegu chirurgicznego w celu usunięcia gruczołu krokowego. Kiedy leżysz na stole operacyjnym i jesteś w znieczuleniu, węzły chłonne są sprawdzane w laboratorium. Na podstawie wyników analiz chirurg postanawia kontynuować operację. Jeśli komórki nowotworowe zostaną znalezione w węzłach chłonnych, operacja jest zwykle przerywana. Wynika to z faktu, że usunięcie gruczołu krokowego nie wyleczy cię z raka, ale może powodować poważne komplikacje i działania niepożądane..
  • Biopsja podczas laparoskopii. Lekarz używa cienkich, elastycznych rurek, które wkłada się przez małe nacięcia do żołądka i bada węzły chłonne znajdujące się bezpośrednio przy gruczole krokowym. Te węzły chłonne można usunąć za pomocą specjalnych narzędzi wprowadzanych przez te kanały. Ponieważ w tym przypadku nie wykonuje się dużego nacięcia, okres rekonwalescencji trwa tylko kilka dni, a po operacji pozostaje tylko niewielka blizna. Ta metoda jest rzadko stosowana i tylko u mężczyzn, którym przepisuje się radioterapię zamiast operacji..
  • Biopsja aspiracyjna igły. Wykonując biopsję aspiracyjną igły w celu pobrania próbki tkanki, lekarz dezynfekuje powierzchnię skóry, przez którą, zgodnie z obrazem tomografii komputerowej, cienką igłę wprowadza się bezpośrednio do węzłów chłonnych. Ta procedura jest wykonywana ambulatoryjnie, a w ciągu kilku godzin po jej zakończeniu możesz wrócić do domu. Ta metoda jest rzadko stosowana..