Jak sprawdzić nerki: badanie i rodzaje testów

Czerniak

Nerki należą do ludzkiego układu moczowego. Filtrują krew z toksyn i substancji powstających podczas procesów metabolicznych, a także usuwają nadmiar płynu z tkanek z moczu, co chroni organizm przed ogólnym zatruciem.

Ale ze względu na ich podatność na różne patogenne procesy często nie są w stanie poradzić sobie ze swoją funkcją. Dlatego terminowa diagnoza nie tylko pomoże wyleczyć ten narząd, ale także ochroni przed przejściem choroby z ostrej na przewlekłą.

Jakie testy należy wykonać w przypadku problemów z nerkami

Istnieje kilka metod badań laboratoryjnych, których wyniki pomogą ocenić pracę nerek. Głównym materiałem do badań jest krew i mocz..

Aby dowiedzieć się, czy ten narząd funkcjonuje normalnie, do badań należy wykonać tak zwany test nerkowy. W takim przypadku krew ludzka jest pobierana do analizy.

Próbki krwi nerkowej mówią o ilościowej zawartości keratyny, mocznika i kwasu moczowego. Odchylenia od norm zawartości tych składników będą zgłaszać wadliwe działanie nerek i przebieg określonej choroby. Na przykład wzrost poziomu keratyny we krwi wskazuje na możliwy proces zapalny w ich tkankach (na przykład różnego stopnia odmiedniczkowe zapalenie nerek).

Warto zauważyć, że wartości referencyjne tych wskaźników są różne dla wszystkich ludzi, więc kwota w dużej mierze zależy od stylu życia danej osoby, wieku i płci, na przykład poziom kwasu moczowego u kobiety będzie zwykle niższy niż wiek mężczyzny.

Jakikolwiek wzrost tych wskaźników wskaże, że nerki nie radzą sobie dobrze z zadaniem filtracji, a produkty rozpadu aminokwasów nie są całkowicie eliminowane z organizmu..

Nie powinieneś koncentrować się tylko na jednym badaniu, ważne jest, aby uzyskać inne wskaźniki. Istnieje kilka innych metod oceny czynności nerek: ogólny test moczu, test Zimnickiego i test sterylności moczu.

W przypadku ogólnego testu moczu podaje się średnią porcję moczu rano. To badanie bada właściwości fizykochemiczne płynu. Gęstość, pH, kolor i zapach cieczy ocenia się w sposób organoleptyczny. W wyniku reakcji chemicznych możliwe jest oznaczenie zawartości azotynów, białka, glukozy, urobilinogenu, bilirubiny i ciał ketonowych.

Ponadto pod mikroskopem można obliczyć zawartość składników mikrobiologicznych w cieczy. Należą do nich nabłonek, drożdże, białe krwinki, czerwone krwinki, cylindry i śluz. Tak więc wraz ze wzrostem poziomu czerwonych krwinek zwykle mówi się o chorobie narządów wewnętrznych.

Aby upewnić się, że badany materiał jest czysty i wolny od zanieczyszczeń, przed dostawą wymagany jest higieniczny prysznic.

Test według Zimnitsky'ego

Ten test ocenia, jak zmieniają się właściwości fizyczne wszystkich wydalanych moczów w ciągu dnia. Wyniki oceniają jakość czynności nerek. Ta metoda ma wiele zalet i jedną istotną wadę, jest pracochłonna, niezwykle ważne jest zebranie całego materiału w określonym czasie i w osobnym pojemniku.

W każdej próbce określ gęstość, całkowitą objętość i jej ilość przydzieloną na 1 raz. Ważną rolę w badaniu odgrywa liczenie moczu na dzień.

Test na sterylność lub bakteriologiczną hodowlę moczu. W tej metodzie badania określają, które bakterie chorobotwórcze i w jakiej ilości znajdują się w badanej próbce. Mocz zdrowej osoby powinien być sterylny, jeśli zostaną w nim znalezione bakterie chorobotwórcze, wtedy już porozmawiamy o tym, że proces zapalny w nerkach.

W wyniku tej analizy określa się, do jakiego gatunku należy patogen, jego ilość w 1 ml płynu testowego i jego wrażliwość na antybiotyki. Wadą tego rodzaju badań jest czas ich trwania, wynik można uzyskać średnio 7 dni po pobraniu próbki.

Aby uniknąć błędów, próbkę należy pobrać rano w sterylnych naczyniach, ostrożnie przeprowadzając procedury higieniczne. Mocz należy dostarczyć do laboratorium nie później niż 2 godziny po pobraniu próbki..

Główne metody badań nerek

W zależności od sposobu uzyskania informacji o stanie nerek wyróżnia się takie metody badania, jak:

  • Fizyczny.
  • Laboratorium.
  • Instrumentalny.

Zgodnie z koncepcją metody badań fizycznych, zrozumieć całość środków medycznych, które są przeprowadzane podczas przyjęcia. Wszystkie manipulacje przeprowadzane są bezpośrednio przez nefrologa lub jego pielęgniarkę.

Wstęp powinien rozpocząć się od badania pacjenta, jego historia medyczna jest wypełniona, historia medyczna jest sporządzona, a następnie lekarz musi zbadać pacjenta i dotykać na kanapie.

U zdrowej osoby nie można wyczuć nerki. Za pomocą tej metody badawczej można określić torbielowatą chorobę nerek, stopień ich wypadnięcia, różne nowotwory w tkankach, ich wzrost z powodu procesów zapalnych.

Jeśli badanie pacjenta było niezadowalające i istnieje podejrzenie rozwoju choroby nerek, przepisuje się mu szereg testów.

Laboratoryjna metoda badawcza polega na pobieraniu, a następnie badaniu próbek moczu i krwi pod kątem obecności w nich patogenów, oznak procesów zapalnych i patologicznych w ciele pacjenta.

Czasami, gdy przepisane leczenie nie pomaga, w przypadku zaburzeń krzepnięcia krwi, nietolerancji niektórych leków, a jeśli podejrzewa się onkologię, wykonuje się biopsję tkanki nerkowej.

Istotą tej metody badawczej jest to, że za pomocą specjalnej cienkiej igły kawałek tkanki nerkowej jest pobierany do dalszych badań mikrobiologicznych.

Ta metoda jest obecnie najdokładniejsza, pomaga dokładnie określić stopień choroby i prawidłowo przepisać dalszą terapię, ale ze względu na trudności z pobraniem materiału (wykonywanego tylko w znieczuleniu ogólnym w szpitalu lub sali operacyjnej) jest rzadko stosowana w praktyce. Aby to zrobić, potrzebujesz specjalnych dowodów.

Laboratoryjne metody badawcze uzupełnią informacje uzyskane podczas badania przedmiotowego. Na podstawie wartości analiz będzie można dokładnie powiedzieć, jaki jest rodzaj upośledzonej funkcji nerek.

W przypadku odmiedniczkowego zapalenia nerek istnieje wysokie prawdopodobieństwo takich testów:

  • Białe krwinki w moczu i krwi.
  • Zwiększona zawartość cukru w ​​moczu i obecność w nim białka.
  • Obecność bakterii chorobotwórczych w moczu.
  • Temperatura 39–40 °.
  • Dreszcze.
  • Bóle mięśni i stawów.
  • Ból po jednej stronie odcinka lędźwiowego.

Wszystkie testy laboratoryjne wymagają czasu, więc czasami, jeśli jest to absolutnie konieczne, możesz skorzystać z instrumentalnych metod diagnozowania chorób nerek. Takie metody obejmują, na przykład, ultradźwięki nerek..

Ta metoda jest najbardziej skuteczna w diagnozowaniu nowotworów, procesów zapalnych i obecności torbielowatych nowotworów. Pomoże to ustalić obecność kamieni i piasku w nerkach oraz ich obecną lokalizację.

W metodzie badań rentgenowskich środek kontrastowy najczęściej wstrzykuje się dożylnie do ciała, a następnie umieszcza się pacjenta pod aparatem rentgenowskim i wykonuje zdjęcia. Za pomocą tej metody badawczej możesz badać strukturę nerek, rozmiary i ich lokalizację w ciele.

Podczas diagnozowania zdolności filtracyjnej i stopnia drożności całego układu moczowego wykonuje się serię zdjęć. Aby ocenić stan naczyń nerkowych, środek kontrastowy wstrzykuje się bezpośrednio do tętnicy nerkowej przez cewnik.

Ta sama zasada jest stosowana w rezonansie magnetycznym, tylko pacjent jest umieszczony w urządzeniu MRI, a bardziej szczegółowe obrazy są uzyskiwane w trzech rzutach. Uważany za dokładniejszy i bezpieczniejszy niż badanie rentgenowskie..

Jak sprawdzić czynność nerek w domu

Jeśli nefrolog lub terapeuta nie może dostać się do poradni, istnieje kilka sposobów sprawdzenia skuteczności nerek w domu.

Na co należy zwrócić uwagę:

  • jeśli występuje ból w odcinku lędźwiowym, najczęściej z jednej strony.
  • Czasami może się rozpocząć atak kolki nerkowej, najczęściej występuje w wyniku ruchu kamieni z nerki do moczowodu, a następnie do wyjścia, ból pulsuje i kurczy się, wydzielając inne pobliskie narządy osoby,
  • Po przebudzeniu twarz wygląda na opuchniętą, pod oczami pojawiają się torby,
  • Częste oddawanie moczu w nocy.
  • Istnieją warunki, w których ilość uwolnionego moczu jest znacznie mniejsza niż ilość zużytego płynu.
  • Wysokie ciśnienie krwi może wskazywać na naruszenie dopływu krwi do nerek i zatrucie organizmu toksycznymi substancjami, które nie są wydalane podczas.
  • Odbarwienie moczu i obecność dużej ilości białych płatków w osadzie.
  • Wzrost temperatury ciała człowieka będzie mówił o wystąpieniu procesu zapalnego.
  • Nasycony kolor moczu.
  • Zanieczyszczenia krwi warto jednak wziąć pod uwagę fakt, że niektóre produkty mogą zabarwić różowy mocz.

Fakt, że nerki nie działają prawidłowo, można ustalić w domu, ale tylko doświadczony nefrolog lub lekarz ogólny może prawidłowo zdiagnozować i przepisać optymalną terapię dla każdego przypadku.

Nie stosuj samoleczenia, ponieważ w wyniku niewłaściwego leczenia choroba może przekształcić się w kategorię przewlekłą i będzie przypominać o sobie z każdą niewydolnością organizmu.

Rozległe badania laboratoryjne nerek

Kompleksowa analiza w celu oceny głównych wskaźników odzwierciedlających funkcjonowanie nerek.

Kompleksowy test czynności nerek, test czynności nerek.

Jaki biomateriał można wykorzystać do badań?

Krew żylna, codzienny mocz, średnia porcja moczu.

Jak przygotować się do badania?

  • Wyklucz alkohol z diety w ciągu 24 godzin przed badaniem.
  • Dzieci w wieku poniżej 1 roku nie jedzą przez 30-40 minut przed badaniem.
  • Dzieci w wieku od 1 do 5 lat nie jedzą przez 2-3 godziny przed badaniem.
  • Nie jedz przez 12 godzin przed badaniem, możesz pić czystą niegazowaną wodę.
  • Aby wykluczyć (w porozumieniu z lekarzem) przyjmowanie leków moczopędnych w ciągu 48 godzin przed pobraniem moczu.
  • Całkowicie wykluczaj (w porozumieniu z lekarzem) leki w ciągu 24 godzin przed badaniem.
  • Kobietom zaleca się pobieranie moczu przed miesiączką lub 2-3 dni po jej zakończeniu.
  • Wyeliminuj stres fizyczny i emocjonalny na 30 minut przed badaniem.
  • Nie pal przez 30 minut przed badaniem..

Przegląd badań

Nerki są głównymi narządami układu moczowego i odgrywają ważną rolę w utrzymaniu homeostazy w ludzkim ciele. Układ moczowy to kompleks narządów, które zapewniają oddawanie moczu - nerki i oddawanie moczu - moczowody, pęcherz moczowy, cewka moczowa. Nerki, jako główny organ, pełnią szereg ważnych funkcji. Wydalająca (wydalnicza) funkcja nerek przejawia się w usuwaniu końcowych produktów przemiany materii i obcych substancji z organizmu. Funkcja homeostatyczna pozwala dostosować metabolizm wody i soli oraz równowagę kwasowo-zasadową. Uczestniczą również w regulacji systemowego ciśnienia krwi, pełnią funkcję hormonalną, objawiającą się syntezą wielu hormonów i regulują erytropoezę. W związku z tym, aby ocenić funkcjonowanie nerek, istnieje kilka laboratoryjnych parametrów diagnostycznych do oceny, która krew i mocz są wykorzystywane jako biomateriał.

Ogólna analiza moczu za pomocą mikroskopii osadu moczu to zestaw testów diagnostycznych do oceny ogólnych właściwości moczu, jego właściwości fizykochemicznych, oceny zawartości produktów metabolicznych oraz identyfikacji jakościowej i ilościowej zawartości wielu związków organicznych. Testy te odzwierciedlają stan funkcjonalny nerek, dróg moczowych, pozwalają nam ocenić ogólne procesy metaboliczne, sugerują obecność możliwych zaburzeń, obecność procesów zakaźnych i zapalnych.

Zwykle nerki, ich jednostki strukturalne i funkcjonalne - nefrony, procesy filtracji i reabsorpcji pozwalają na utrzymanie stałego i stabilnego poziomu substancji makromolekularnych, głównie białek, elektrolitów i polipeptydów o niskiej masie cząsteczkowej w osoczu krwi, pierwotnym i wtórnym moczu. Ale w obecności patologii nerek, wyrażonej jako naruszenie filtracji kłębuszkowej, jakościowy i ilościowy skład tych wskaźników zmienia się i może odzwierciedlać nasilenie procesu patologicznego.

Białkomocz - zwiększone wydalanie białka z moczem, może towarzyszyć prawie każdej patologii nerek: różne formy nefropatii, kłębuszkowe zapalenie nerek, odmiedniczkowe zapalenie nerek, przewlekła choroba nerek. W ciele zdrowego człowieka zwykle tylko niewielka ilość białka jest wydalana z moczem, głównie albumina o najmniejszym rozmiarze - mikroalbumina, ponieważ kłębuszki nerkowe nienaruszonej nerki są nieprzepuszczalne dla większych cząsteczek albuminy. W obecności mikroalbuminy w moczu w ilości przekraczającej dopuszczalne wartości można założyć wystąpienie jednego lub drugiego patologicznego procesu nerek. Wraz z postępem zmiany w moczu można wykryć większą albuminę, a także białkomocz. W celu pełniejszej oceny utraty białka w moczu zaleca się oznaczenie całkowitego białka w surowicy krwi, a także frakcji białkowych, w szczególności albuminy..

Aby ocenić stan funkcjonalny nerek, w szczególności ocenić bezpieczeństwo procesów filtracji kłębuszkowej, stosuje się kilka parametrów diagnostycznych. Najważniejsze i charakterystyczne są oznaczanie poziomu mocznika i kreatyniny w surowicy oraz ocena wskaźnika filtracji kłębuszkowej. Kreatynina jest nieenzymatycznym rozkładem kreatyny i fosforanu kreatyny, który tworzy się w mięśniach. Mocznik jest jednym z głównych produktów metabolizmu białek zawierających azot. Zwykle metabolity te są wydalane z ludzkim ciałem wraz z moczem. Dzięki ich zwiększonej zawartości w surowicy krwi można ocenić obecność patologicznych procesów w nerkach, które zakłócają normalne funkcjonowanie filtra nerkowego, objawiające się wzrostem ich wydalania i nadmierną akumulacją.

Nerka reguluje również zawartość pierwiastków o niskiej masie cząsteczkowej, takich jak jony sodu, potasu, wapnia i fosforu. Wynika to głównie ze stabilnie zachodzących procesów filtracji i reabsorpcji. Utrzymywanie i eliminowanie tych niezbędnych produktów powinno być utrzymywane na względnie stałym poziomie, niezależnie od ilości, jaką dostają się do organizmu. Zmiana zawartości surowicy może wskazywać na naruszenie koncentracji i funkcji wydalniczej nerek z powodu procesów patologicznych.

Erytropoetyna jest hormonem polipeptydowym syntetyzowanym głównie w nerkach. Jego wydzielanie jest stymulowane niedotlenieniem. Kontroluje różnicowanie komórek macierzystych szpiku kostnego. W ciągu kilku godzin hormon przekształca niezróżnicowane komórki szpiku kostnego w czerwone krwinki, a stężenie czerwonych krwinek we krwi wzrasta. Zaburzona czynność nerek prowadzi do zmniejszenia wydzielania erytropoetyny. Wzrost poziomu tego hormonu najczęściej może wskazywać na obecność łagodnego lub złośliwego guza, a także policystyczną chorobę nerek..

Badanie diagnostyczne stanu nerek i narządów moczowych jest nierozerwalnie związane z określeniem głównych wskaźników klinicznych badań krwi, które można uzupełnić poprzez zliczenie formuły leukocytów i wskaźnika sedymentacji erytrocytów. Te parametry umożliwiają ocenę obecności możliwego procesu zapalnego narządów układu moczowego, aby pośrednio ocenić niewystarczającą lub zwiększoną hormonalną produkcję erytropoetyny przez nerki.

Do czego służy badanie??

  • Aby ocenić stan funkcjonalny nerek i narządów moczowych.
  • Aby ocenić wydalanie (wydzielanie), metaboliczne (utrzymanie metabolizmu woda-sól i równowaga kwasowo-zasadowa), hormonalna rola nerek.
  • Aby wykryć choroby nerek: nefropatia, zespół nerczycowy, kłębuszkowe zapalenie nerek, odmiedniczkowe zapalenie nerek, choroba policystyczna, łagodne i złośliwe guzy, przerzuty do nerek, przewlekła choroba nerek, amyloidoza, gruźlica nerek i inne.

Kiedy zaplanowane jest badanie?

  • Kiedy musisz ocenić stan funkcjonalny nerek.
  • Z badaniami profilaktycznymi.
  • W ostrych i przewlekłych chorobach nerek i narządów moczowych (moczowody, pęcherz moczowy, cewka moczowa).
  • Z objawami choroby układu moczowego.
  • Podczas przepisywania leczenia patologii nerek i dróg moczowych, a także monitorowania terapii farmakologicznej.
  • Z objawami zaburzeń czynności nerek, w celu sprawdzenia statusu pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, pacjentów poddawanych hemodializie, po przeszczepie nerki.
  • Do diagnostyki różnicowej niedokrwistości.

Co oznaczają wyniki??

Dla każdego wskaźnika zawartego w kompleksie:

Przyczyny wzrostu i zmniejszenia:

  • odwodnienie (odwodnienie);
  • nefropatia;
  • Kłębuszkowe zapalenie nerek;
  • odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • Wielotorbielowatość nerek;
  • amyloidoza nerek;
  • choroby ogólnoustrojowe tkanki łącznej;
  • choroba nerek z towarzyszącym zespołem nerczycowym;
  • złośliwa choroba nerek (gruczolakorak nerki);
  • łagodna choroba nerek;
  • reakcja odrzucenia przeszczepu nerki;
  • niedokrwistość.

Co może wpłynąć na wynik?

Kto przepisuje badanie?

Terapeuta, nefrolog, urolog, lekarz ogólny, endokrynolog, anestezjolog reanimacyjny, hematolog, pediatra, kardiolog, gastroenterolog, neuropatolog, położnik-ginekolog, chirurg.

Literatura

  1. Dolgov V.V., Menshikov V.V. Kliniczna diagnostyka laboratoryjna: wytyczne krajowe. - T. I. - M.: GEOTAR-Media, 2012. - 928 s..
  2. Zasady wewnętrzne chorób Fauci, Braunwald, Kasper, Hauser, Longo, Jameson, Loscalzo Harrison, wydanie 17, 2009.
  3. Stephen R, Jolly SE, Nally JV Jr, Navaneethan SD Albuminuria: kiedy mocz przewiduje chorobę nerek i układu krążenia / Cleve Clin J Med. 2014 styczeń; 81 (1): 41-50. doi: 10.3949 / ccjm.81a.13040. Przejrzeć.

Badania krwi w kierunku choroby nerek

Leczenie chorób nerek i dróg moczowych odbywa się zawsze po serii laboratoryjnych i instrumentalnych metod diagnostycznych, które pozwalają lekarzowi zidentyfikować najmniejsze zaburzenia w funkcjonowaniu narządów miednicy, dokonać ostatecznej diagnozy, przepisać niezbędne leczenie. Ważne w ostatecznej diagnozie są wyniki badania krwi na chorobę nerek, które pomagają zidentyfikować chorobę, monitorować jej dynamikę, skuteczność terapii.

W chorobach nerek najważniejszymi wskaźnikami są analiza moczu i badanie krwi, które zaleca się wykonywać zarówno podczas pierwszej wizyty u lekarza, jak i podczas leczenia i po nim. Aby uzyskać jak najdokładniejsze wyniki, aby wyeliminować ich zniekształcenie, ważne jest, aby wiedzieć, jakie testy należy przejść i jak się na nie przygotować.

Testy na nerkach: do czego służą?

To kompleksowe badanie krwi, które pozwala zdiagnozować patologie narządów moczowych, ocenić funkcjonowanie narządów wewnętrznych i zidentyfikować odchylenia. Obejmują one ogólne i biochemiczne badanie krwi, które określają możliwe procesy zapalne, poziom trzech głównych wskaźników: kreatyniny, mocznika, kwasu moczowego. Jeśli dana osoba ma historię choroby nerek, poziom tych składników zostanie zwiększony lub zmniejszony, co pozwoli lekarzowi przeprowadzić głębsze badanie.

Chore nerki nie są w stanie usunąć tych substancji z organizmu, więc ich stężenie zostanie zwiększone. Kiedy narządy są uszkodzone, ich tkanki są odpowiedzialne za oczyszczanie krwi z toksycznych związków. Przy procesach patologicznych w układzie moczowym substancje azotowe gromadzą się w tkankach nerek:

Ogólne badanie krwi, w przeciwieństwie do badania biochemicznego, jest mniej pouczające, jednak jego wyniki pozwalają zdiagnozować procesy zapalne w ciele i ustalić ostrą lub przewlekłą fazę chorób.

Głównymi wskaźnikami ogólnego badania krwi są:

  • białe krwinki;
  • Czerwone krwinki;
  • ESR (szybkość sedymentacji erytrocytów).

Każdy ze wskaźników jest wskaźnikiem patologicznego procesu w ludzkim ciele.

Badanie krwi pozwala zidentyfikować określone enzymy w osoczu, które mają negatywny wpływ na funkcjonowanie nerek i układu moczowo-płciowego. Nadmiar enzymów jest oznaką choroby nerek, którą należy leczyć zgodnie z zaleceniami lekarza po ostatecznej diagnozie.

Wskazania na spotkanie

Głównym wskazaniem do badania krwi mogą być zarówno pierwotne zaburzenia lub choroby nerek, jak i przewlekłe patologie:

  1. Odmiedniczkowe zapalenie nerek.
  2. Kłębuszkowe zapalenie nerek.
  3. Niewydolność nerek.
  4. Wyścigi konne.
  5. Ból innej natury w dolnej części pleców lub podbrzuszu.
  6. Obrzęk twarzy, kończyn.
  7. Genetyczne predyspozycje do patologii nerek.
  8. Okres ciąży.
  9. Długotrwałe stosowanie silnych leków.
  10. Przebarwienia i zapach moczu.

Testy laboratoryjne moczu i krwi w kierunku patologii wpływających na nerki są jednym z głównych i niedrogich sposobów diagnozowania choroby, oceny ogólnego stanu pacjenta i rozpoznawania współistniejących patologii.

Jak pobiera się krew?

Próbki krwi należy wykonywać na pusty żołądek z żyły łokciowej, jeśli chodzi o analizę biochemiczną, lub z palca, gdy przechodzi się analizę ogólną. Jako wyjątek w sytuacjach awaryjnych lub w nagłym i poważnym stanie pacjenta ogrodzenie można wykonać o dowolnej porze dnia, ale wówczas istnieje ryzyko zniekształcenia wyników.

W procesie analizy używana jest specjalna surowica uzyskana przez odwirowanie pełnej krwi. Materiał biologiczny po pobraniu jest wysyłany do laboratorium w celu przeprowadzenia badań na specjalnym sprzęcie..

Wyniki badań są przekazywane lekarzowi prowadzącemu, który będzie w stanie poprawnie zinterpretować morfologię krwi, rozpoznać normę lub odchylenia. Przy wysokim poziomie mocznika, wzroście kreatyniny możemy mówić o trwającym zapaleniu w tkankach nerek lub niewydolności nerek.

Jak przygotować się do badania krwi?

Aby uzyskać jak najdokładniejsze wyniki, musisz poprawnie wykonać testy. Ważne jest, aby wykluczyć skutki niekorzystnych czynników, które mogą wpłynąć na końcowy wynik:

  1. 3-5 dni przed testami nerkowymi nie należy przyjmować glikokortykosteroidów i leków moczopędnych. Jeśli nie jest to możliwe, poinformuj swojego lekarza o przyjęciu..
  2. Przestrzegaj diety 4 dni przed badaniem, odmawiaj tłustych, pikantnych, smażonych potraw, a także alkoholu.
  3. Przez 4-5 dni ogranicz spożycie smażonych, pikantnych i tłustych potraw.
  4. Aby wykluczyć, jeśli to możliwe, palenie, stres fizyczny i psychiczny.
  5. Analiza na czczo.
  6. Odpocznij 10–15 minut przed poddaniem się.

Przy odpowiednim przygotowaniu i dostarczeniu badania krwi wyniki będą indykatywne, co pozwoli lekarzowi zidentyfikować możliwe naruszenia układu moczowego, rozpoznać chorobę lub monitorować jej dynamikę. Wyniki badania będą gotowe w ciągu 24 godzin. W nagłych przypadkach deszyfrowanie jest szybsze.

Dekodowanie: norma i odchylenie

W przypadku próbek nerek istnieje szereg wartości cyfrowych „normalnych” i „odchyleń”, mierzonych w jednostkach specjalnych - mikromoli na litr (μmol / l).

Wskaźniki normy

  • mocznik - od 2,8 do 8,1 μmol / l;
  • kreatynina - od 44 do 110 μmol / l;
  • kwas moczowy - od 210 do 420 mikromoli / l.
  • mocznik - 2-6,5 mikromola / l;
  • kreatynina - 44-104;
  • kwas moczowy - 140-350.
  • mocznik - 1,8-5,1 μmol / l;
  • kreatynina - 27-88,
  • kwas moczowy - 140-340.

Wskaźniki mogą się nieznacznie różnić w każdym okresie wiekowym u dziecka. U zdrowej osoby często przechodzą na mniejszą lub większą stronę, ale nie znacząco. Częściej zmiana ta wynika z niewłaściwego przygotowania do samej procedury.

Odchylenia od normy

Zmiana poziomu kreatyniny w górę jest oznaką MKD, policystycznych, zapalnych procesów lub wynikiem toksycznego działania na organizm. Zmniejszone wskaźniki wskazują na problemy z wątrobą, odwodnienie lub wyczerpanie.

Zwiększony poziom mocznika wskazuje na marskość wątroby, nowotwory złośliwe i inne poważne choroby. Wskaźniki są zmniejszone, jeśli istnieje ryzyko rozwoju zapalenia nerek, niedokrwistości hemolitycznej.

Zwiększony kwas moczowy jest obecny w 1. trymestrze ciąży, z przewlekłym alkoholizmem, z niewłaściwą dietą, nadmiernym spożywaniem pokarmów białkowych oraz u osób starszych. Wskaźniki są niskie - oznaka ostrej gruźlicy, choroby wątroby lub dróg żółciowych.

W przypadku przewlekłych patologii nerek, niewydolności nerek w osoczu krwi wszystkie wskaźniki zostaną zwiększone. Dekodujący badanie krwi powinien obserwować lekarz prowadzący, biorąc pod uwagę cechy ciała pacjenta.

Odchylenia od normy nie zawsze są patologią. Przy ustalaniu diagnozy lekarz powinien wykluczyć fizjologiczny wzrost enzymów w osoczu u pacjenta z powodu:

  • ciąża
  • diety mięsne;
  • nadmierne obciążenia sportowe;
  • przyjmowanie anabolików;
  • zaawansowany wiek;
  • dojrzewanie w rozwoju dziecka.

Wniosek

Choroby nerek, układu moczowego mają inną klinikę, charakter, nasilenie objawów, więc przy pierwszym podejrzeniu musisz skontaktować się z nefrologiem lub urologiem. Terminowe konsultacje, uzyskane wyniki badań laboratoryjnych i instrumentalnych pomogą z czasem rozpoznać chorobę, zatrzymać jej postęp.

  • żyj zdrowo;
  • przestań pić alkohol;
  • Jeść prawidłowo;
  • leczyć współistniejące choroby na czas;
  • raz na 6 miesięcy w celu wykonania badań moczu i krwi;
  • zwiększyć odporność;
  • monitorować higienę osobistą.

Głównym środkiem zapobiegawczym jest wizyta u lekarza przy pierwszych oznakach choroby. Nie musisz sam brać środków przeciwbólowych ani leczyć się środkami ludowymi. Samoleczenie doprowadzi do utraty cennego czasu i nieodwracalnych procesów w nerkach i innych układach organizmu..

5 pytań na temat choroby nerek: kto jest zagrożony i jakie testy należy podjąć

Cukrzyca, otyłość, choroby serca i naczyń? Poniżej znajdują się nerki

Światowy Dzień Nerek odbywa się dziś w 154 krajach. Choroby nerek są szczególnie zaniepokojone w naszym kraju, gdzie lekarze i pacjenci nadal niewiele o nich wiedzą. Znaleźliśmy odpowiedzi na 5 istotnych pytań na temat zdrowia nerek i zapraszam wszystkich do oceny: jakie jest ryzyko choroby dla Ciebie i Twoich bliskich.

Co robią nerki, jak działają?

Nerki to sparowany narząd, główny filtr naszego ciała. Cała ludzka krew przechodzi przez nerki w ciągu 5 minut. Przez jeden dzień nerki przechodzą przez siebie i oczyszczają 200 l krwi z podstawowych produktów organizmu, usuwając nadmiar wody i szkodliwych substancji z organizmu ludzkiego. Wchodząc do nerek krew przepływa przez 2 miliony nefronów (filtry) i 160 km naczyń krwionośnych.

Nerki utrzymują stałość środowiska wewnętrznego organizmu, wykonują regulację metabolizmu wody i soli, ciśnienia krwi, metabolizmu fosforu i wapnia, tworzenia czerwonych krwinek, wydzielania, wydzielania wewnętrznego i innych funkcji. Każda ludzka nerka waży 120-200 g, jej długość wynosi 10-12 cm, jej szerokość wynosi 6 cm, a grubość 3 cm. Nerka przypomina swoim rozmiarem mysz komputerową. Nerki radzą sobie z oczyszczaniem krwi, dopóki nie utracą 80-85% swojej funkcji.

Kto jest zaangażowany w leczenie choroby nerek? Jak często są one powszechne?

Choroby nerek są zarządzane przez nefrologów. Jednak ci wąscy specjaliści (ogółem w Rosji jest mniej niż 2000 osób) przyjmują tylko pacjentów z klasycznymi diagnozami nefrologicznymi - zapaleniem nerek i odmiedniczkowym zapaleniem nerek (zapalenie nerek), kamicą moczową. W tym przypadku najbardziej niebezpiecznym stanem jest dzisiaj przewlekła choroba nerek (CKD), która polega na nieodwracalnym zaburzeniu czynności nerek. W zaawansowanych stadiach CKD życie osoby bez nerkowej terapii zastępczej (dializa lub przeszczep nerki) jest praktycznie niemożliwe.

Co dziesiąta osoba dorosła na świecie cierpi na przewlekłą chorobę nerek o różnym nasileniu. Światowa Organizacja Zdrowia przygotowuje się do włączenia CKD do listy „zabójczych chorób” ludzkości - w następstwie raka, cukrzycy, chorób układu krążenia i złych nawyków. W Rosji liczba osób cierpiących na CKD szacuje się na około 15 milionów osób. Problem polega na tym, że w naszym kraju wciąż nie ma osobnych statystyk dotyczących tej choroby, ponieważ często występuje jako wtórne - z cukrzycą i chorobami serca i naczyń krwionośnych (nadciśnienie i miażdżyca).

Kto ponosi ryzyko „zarobienia” przewlekłej choroby nerek?

Powszechnie przyjmuje się, że CKD jest dolegliwością osób starszych, która rozwija się po 50 latach, kiedy ciało stopniowo się zużywa. Jednak w Rosji główną grupą pacjentów są osoby w wieku od 30 do 40 lat. Eksperci wymieniają następujące czynniki ryzyka:

  • nadużywanie alkoholu, palenie;
  • niekontrolowane stosowanie narkotyków, zwłaszcza środków przeciwbólowych, a także różnych dodatków do żywności;
  • żywność z nadmiarem białek i tłuszczów zwierzęcych, sól - zwłaszcza fast foody, żywność uliczna i żywność gotowa, a także różne napoje gazowane;
  • nadwaga, zaburzenia metaboliczne, cukrzyca.

Nie musisz być specjalistą, aby zrozumieć: nerki są złożonym filtrem, który powstał w trakcie ewolucji. Sto lat temu toksyny, z którymi miały do ​​czynienia nerki, były wynikiem spożywania przez ludzi głównie pokarmów roślinnych. W tamtych czasach leki były nadal rzadkością..

Tak, często silny pijący może wystarczyć, jak powiedzieli wtedy, udar apopleksyjny - udar. Możliwe jest, że naruszenie funkcji filtrującej nerek doprowadziło do takiego wyniku, z powodu którego sole osadzały się na ścianach naczyń, a ich światło krytycznie zwęziło się. Dziś ten mechanizm został dobrze zbadany: wiadomo, że upośledzona czynność nerek zwiększa ryzyko udaru i zawału serca o 25-30 razy.

Nerki współczesnego człowieka nie są w stanie oprzeć się wszelkim obciążeniom, jakie niesie ze sobą cywilizacja. Pozostaje tylko pomyśleć o swojej diecie i ogólnie stylu życia - czy prowadzi to bezpośrednio do niepełnosprawności. Eksperci rozważają pierwsze środki zapobiegania CKD, aby zrezygnować ze złych nawyków, zmniejszyć spożycie kalorii, zmniejszyć ewentualną nadwagę, a także regularne badania krwi i moczu.

Jak wykryć przewlekłą chorobę nerek?

Na początkowym etapie uszkodzenie nerek przebiega bezobjawowo. Jednak nieprawidłowości w funkcjonowaniu nerek są dobrze wykrywane za pomocą prostych testów i analiz. To:

  • ogólna analiza moczu;
  • biochemiczne badanie krwi w celu określenia poziomu kreatyniny (jest to jeden z końcowych produktów metabolizmu białek w organizmie, który ma być wydalany przez nerki - mierzy funkcję wydalniczą nerek według jego poziomu);
  • USG nerek;
  • test mikroalbuminurii (białko w moczu). Zwykle białko pozostaje w ciele i nie przenika do moczu. Obecność białka (albuminy) w moczu może wskazywać na zaburzenie czynności nerek. Cierpiąc na cukrzycę, nadciśnienie tętnicze, analizę tę należy wykonać co najmniej 1 raz w roku w celu wczesnego rozpoznania przewlekłej choroby nerek na wczesnym etapie..

W momencie pierwszej wizyty u nefrologa ponad połowa pacjentów ma już późne stadia CKD, kiedy leczenie jest niemożliwe i pozostaje tylko dializa lub przeszczep. Jednak tym osobom z reguły już cierpiącym na cukrzycę, otyłość lub choroby sercowo-naczyniowe może pomóc lekarz prowadzący - endokrynolog, kardiolog lub terapeuta, jeśli w odpowiednim czasie przepisał badania krwi i moczu, poprawnie zinterpretował ich wyniki i zalecił leczenie wspomagające. Na tym etapie choroby z powodzeniem stosuje się dziś metody nefroprotekcji - zestaw środków terapeutycznych i zapobiegawczych, które pozwalają „spowolnić” rozwój CKD.

Niestety 60–70% pacjentów z PChN w Rosji dowiaduje się o swojej diagnozie na oddziale intensywnej terapii, gdzie kończy się ostrą niewydolnością nerek, kryzysem nadciśnieniowym, zawałem serca lub udarem mózgu. W tym momencie z reguły istnieje tylko jedno wyjście - nerkowa terapia zastępcza.

Proste testy dostarczone na czas nie tylko ratują i przedłużają życie wielu ludzi, ale także ogromną korzyść ekonomiczną. Biochemiczne badanie krwi kosztuje klinikę tylko 100 rubli, a sesja hemodializy kosztuje od 6000 do 10 000 rubli. Koszt 156 sesji rocznie (3 razy w tygodniu przez 4 godziny) to ponad 750 000 rubli. na pacjenta, biorąc pod uwagę podaż leku - do 1,5 miliona rubli. W roku.

Co to jest nerkowa terapia zastępcza??

Są to zabiegi zastępujące czynność nerek: hemodializa, dializa otrzewnowa i przeszczep nerki. Podczas hemodializy (jest to najczęstsza procedura dla osób otrzymujących nerkową terapię zastępczą w Rosji) krew jest oczyszczana przez sztuczną błonę za pomocą aparatu „sztucznej nerki”. Procedura jest przeprowadzana tylko w placówce medycznej pod nadzorem lekarzy, jej regularność i czas trwania jest bardzo ważny. Dializa otrzewnowa obejmuje oczyszczanie krwi poprzez zmianę specjalnych roztworów w jamie brzusznej pacjenta i może być przeprowadzana niezależnie w domu..

Niestety dzisiaj, z powodu braku miejsc dializ w naszym kraju, hemodializa jest dostępna tylko dla połowy potrzebujących jej pacjentów. W krajach UE wskaźnik pokrycia dializą wynosi 600 osób na milion osób, w USA - 1400 osób na milion osób, a w Rosji - 140 osób (około 200 w Moskwie i Sankt Petersburgu) na milion osób.

Ponadto centra dializ w Rosji są nierównomiernie rozmieszczone i nie każdy pacjent może do nich niezależnie dotrzeć. Średni wiek pacjentów poddawanych terapii substytucyjnej w naszym kraju wynosi 47 lat, w krajach rozwiniętych - 15 lat więcej. Wielu starszych rodaków po prostu nie poddaje się dializie.

Przeszczep nerki jest radykalną metodą leczenia PChN, przywraca osobę do pełnego życia i jest bardziej ekonomicznie wykonalna. Istnieje jednak więcej przeciwwskazań do transplantacji - wieku i medycyny, niż do procedury dializy. W Rosji rocznie wykonuje się ponad 1000 operacji przeszczepu nerki, w Stanach Zjednoczonych - 10 razy więcej.

W przypadku pytań medycznych najpierw skonsultuj się z lekarzem.

Jakie testy należy wykonać, aby sprawdzić czynność nerek?

Nerki są sparowanymi narządami. Ich funkcją jest filtrowanie krwi, usuwanie produktów rozpadu i toksyn z moczu. Upośledzona czynność nerek prowadzi do zatrucia organizmu przez produkty rozpadu, choroby innych narządów i układów. Terminowe wykrywanie odchyleń jest łatwiejsze do leczenia i prowadzi do mniej negatywnych konsekwencji. Jak sprawdzić nerki, decyduje nefrolog lub urolog. Lekarz przepisuje kilka testów i technik sprzętowych, które zidentyfikują nieprawidłowości w pracy organizmu.

Jak sprawdzić nerki w domu

Patologie nerek mają podobne objawy z chorobami gastroenterologicznymi i problemami z układem rozrodczym.

Główne objawy wyróżniające:

  • Ból pleców powyżej dolnej części pleców. Ostry ból jest oznaką kolki nerkowej. Ból bólu wskazuje na przewlekłą patologię.
  • Wysokie ciśnienie krwi.
  • Obrzęk. Występują z powodu słabej wydajności narządów. Płyn nie jest filtrowany do układu moczowego, ale gromadzi się w tkankach organizmu. Najczęściej spuchnięte nogi.
  • Zmiana koloru moczu. W zależności od przyczyny problemu mocz może zmienić kolor na brązowy lub pomarańczowy, śluz, smugi krwi, pojawiają się w nim płatki.
  • Zmienia się ilość wydalanego moczu na dzień. Zwykle osoba wytwarza około 1,5-2 litrów moczu dziennie. Jeśli ta ilość wzrośnie lub zmniejszy się przy braku zmian w schemacie picia, nerki nie będą działać prawidłowo.

Jeśli wystąpią niepokojące objawy, koniecznie odwiedź lekarza. Niemożliwe jest niezależne leczenie żadnej choroby, ponieważ bez wyniku testów nie można postawić prawidłowej diagnozy. Chorobę nerek można założyć tylko pod warunkiem zaobserwowania większości objawów..

Co robi lekarz w recepcji

Badanie nerek wykonuje nefrolog - lekarz, który leczy patologię tego narządu. Możesz udać się do recepcji samodzielnie lub w kierunku terapeuty / urologa. Po zebraniu wywiadu lekarz bada osobę przez badanie dotykowe i perkusyjne. W trakcie tego badania obszar nerek jest odczuwany i stukany. Przez badanie dotykowe można określić wypadnięcie nerki, a ból po naciśnięciu lub stuknięciu będzie dowodem problemów z narządem.

Po badaniu nefrolog powie ci, od czego zacząć diagnozę. Jego etapy i metody zależą od diagnozy, którą lekarz podejrze podczas badania.

Testy laboratoryjne

Rozpoznanie choroby nerek nie jest możliwe bez laboratoryjnych badań krwi i moczu. Każda choroba zaburza metabolizm, zmienia się skład i proporcje składników w płynach. Zmiany te są wyraźnie widoczne w analizach..

Jaki test moczu przekazać, aby sprawdzić nerki

Zmiany w działaniu organów filtrujących wpłyną na ilość, skład i konsystencję wydalanego moczu. Najczęściej patologię można znaleźć nawet po przejściu ogólnej analizy. Ale określone testy mogą wymagać określonych testów..

Ogólna analiza moczu

Jest to główna analiza potrzebna do sprawdzenia nerek. Określa ilość soli, mocznika i białka w moczu. Aby uzyskać prawidłowe wyniki, nie można przyjmować leków i jeść produktów barwiących w przeddzień badania - zmieniają odcień i przezroczystość płynu. Jeśli nie można anulować zażywania narkotyków, należy ostrzec lekarzy przed zażywaniem narkotyków.

Do badania konieczne jest pobranie 30-50 ml porannego moczu ze średniej porcji.

Zimnicki

Korzystając z tej analizy, czynność nerek określa się na podstawie stężenia i rozcieńczenia moczu. Do badań dzienna ilość moczu jest dostarczana do laboratorium. Wyniki są zniekształcone u kobiet podczas menstruacji, więc lepiej nie podawać moczu w pierwszych dniach cyklu.

Ten sam test określa deficyt tworzenia moczu lub nadmiar moczu. Wyniki analizy powinny uwzględniać schemat picia pacjenta, to znaczy ilość płynu spożywanego przez niego w ciągu dnia. Norma wynosi 2 litry, ale dopuszczalne są odchylenia w granicach pół litra.

Przez Nechiporenko

W przypadku niewydolności nerek mocz jest wytwarzany z przerwami. Analiza Nechiporenko ujawnia ten warunek. Aby uzyskać wiarygodny wynik, będziesz musiał zbierać mocz co godzinę przez 12 godzin. Czasami pacjenci fałszują wynik, zbierając mocz co kilka godzin i dzieląc go na kilka części. Działania te prowadzą do fałszywych wyników testu, co utrudnia diagnozę.

Bakposev

Obowiązkowe testy na zapalenie nerek obejmują bacosow. W laboratorium niewielką ilość moczu bada się pod mikroskopem, aby określić w nim patogenne mikroorganizmy, a także ich różnorodność i oporność na antybiotyki..

Inne techniki

Pełne badanie nerek obejmuje badanie pod kątem określonych wskaźników w chorobach przewlekłych. Na przykład osoby z nefropatią cukrzycową muszą regularnie sprawdzać poziom albuminy (białka) w moczu.

Inną szczegółową analizą dla diagnostyki funkcjonalnej jest badanie Bens-Jones. Tak więc guzy nerek są określone.

Ogólne kliniczne i biochemiczne badanie krwi

Rozpoznanie choroby nerek zawsze obejmuje badanie krwi. Pokazuje stężenie różnych substancji, które zmienia się wraz z chorobami. Zwykle krew w nerkach jest usuwana z mocznika, kreatyniny i kwasu moczowego. W przypadku choroby wskaźniki tych substancji w ogólnej analizie przekroczą normę.

Badanie biochemiczne pokazuje zmiany poziomu białka, enzymów nerkowych. Taka analiza nie pokazuje stanu nerek i nie pozwala ustalić konkretnej choroby..

Instrumentalne metody diagnozy nerek

Diagnostyka sprzętowa dostarcza informacji o uszkodzeniu narządu, lokalizacji procesów zapalnych i nowotworowych. Nieinwazyjne metody, takie dane można uzyskać za pomocą ultradźwięków, promieniowania rentgenowskiego, tomografii. Przed badaniem nerek należy uzyskać od lekarza skierowanie w sprawie konieczności wykonania procedur.

Metoda opiera się na reakcji tkanek o różnej gęstości na ultradźwięki. Dzięki ultradźwiękom możesz określić wielkość nerek, ich lokalizację w ciele, obecność piasku, nowotworów i stanów zapalnych. Istnieją dokładniejsze metody, ale są one przepisywane ze względu na przeciwwskazania tylko wtedy, gdy niemożliwe jest ustalenie patologii za pomocą ultradźwięków.

Rentgen

Badanie rentgenowskie pokazuje stan nerek, obecność guzów, przemieszczenie, zatkane przewody. Większość poliklinik jest wyposażona w badania radiograficzne.

Wadą promieni rentgenowskich jest uszkodzenie ciała spowodowane przez promieniowanie. Raz taka procedura nie spowoduje problemów, ale jej regularne stosowanie jest przeciwwskazane. W związku z tym promieniowanie rentgenowskie jest zalecane tylko wtedy, gdy istnieje podejrzenie poważnej patologii. Jako środek zapobiegawczy zaleca się stosowanie ultradźwięków.

Biopsja

Podczas tego badania pobierana jest próbka tkanki nerkowej do analizy. Biopsja jest zalecana w przypadku podejrzenia wykrycia raka lub torbieli. Korzystając z analizy tkanki nerkowej, możesz poznać naturę guza.

Endoskopia

Nie traumatyczna lub lekko traumatyczna metoda badań. Endoskop z umieszczoną na nim kamerą jest doprowadzany do narządu przez moczowód lub małe nacięcie na ciele. Za pomocą tej metody można wizualnie zbadać uszkodzoną lub zaognioną okolicę nerki. Techniki endoskopowe stosuje się również w chirurgii małoinwazyjnej.

Obrazowanie komputerowe i rezonans magnetyczny

Nowoczesne metody badania nerek, które dostarczają informacji o stanie narządu w projekcji trójwymiarowej. Wadą tych badań jest wysoki koszt. Rezonansu magnetycznego nie można wykonywać u pacjentów z rozrusznikami serca. Najczęściej badania te są przeprowadzane w prywatnych gabinetach lub w regionalnych ośrodkach medycznych..

Chromocystoskopia

Pacjent otrzymuje substancję, która zabarwia mocz. Następnie wykonuje się badanie nerek na zdjęciu rentgenowskim. Jest przepisywany, jeśli testy wykazały naruszenie funkcji wydalniczych i wydzielniczych nerki.

Scyntygrafia

Osobie wstrzykuje się radioaktywny lek, który gromadzi się w nerkach. Następnie przeprowadzane jest badanie za pomocą kamery gamma. Lek jest nieszkodliwy i wydalany z moczem w ciągu kilku godzin po wstrzyknięciu.

Badanie ujawnia niewydolność nerek, nieprawidłowości w rozwoju narządu, wodonercze, przerzuty z nowotworów.

Urografia wydalnicza

Metoda oparta jest na tej samej technice, co w przypadku scyntygrafii. Zamiast badania aparatem gamma osoba po wprowadzeniu substancji radioaktywnej umieszczana jest pod aparatem rentgenowskim, a zdjęcia nerek są robione co kilka minut. Wyniki pokazują stagnację moczu, zwężenie i zablokowanie moczowodów, kamieni nerkowych.

Angiografia

Kolejne badanie pigmentem barwiącym. Naczynia krwionośne w nerkach są zabarwione materiałem radioaktywnym. Po wstrzyknięciu osoba zostaje zabrana za pomocą aparatu rentgenowskiego, rezonansu magnetycznego lub skanera tomografii komputerowej. Na zdjęciach patologie przepływu krwi są wyraźnie widoczne. Analiza jest zalecana w przypadku podejrzeń tętniaków, zakrzepów krwi, zwężenia, krwawienia wewnętrznego.

Inne metody

Metody diagnostyczne rentgenowskie wymagają ostrożności. Barwniki są uważane za nieszkodliwe, ale ich stosowanie wymaga wskazań do badania. Dlatego takie metody są skrajnym środkiem. Większość urologów przepisuje ultradźwięki i CT / MRI. Jeśli podejrzewa się raka, stosuje się biopsję..

Grupa ryzyka: kto musi regularnie sprawdzać stan nerek

Grupa ryzyka obejmuje osoby, które są bardziej narażone na chorobę nerek z powodu złych nawyków, nadwagi lub niedowagi, przebytej choroby nerek. Niebezpieczeństwo to praca w niebezpiecznych branżach, na przykład związanych z lakierami i farbami. Tacy ludzie muszą sprawdzać, czy ich nerki ranią co kilka miesięcy..

Ile kosztuje sprawdzenie czynności nerek w moskiewskich klinikach

Ogólny test krwi i moczu można wykonać w miejskich klinikach w celu wykrycia podejrzenia choroby nerek. Koszt dalszej diagnozy zależy od wybranych metod i wskazań. Radiografia i ultradźwięki są w każdej instytucji. Aby wykonać badanie tomograficzne, rezonans magnetyczny i niektóre testy, musisz udać się do prywatnych klinik. Średnia cena badań wynosi:

  • Ogólne badanie krwi - 200-500 rubli.
  • Analiza moczu - 175-200 rubli.
  • 200–700 rub. - do badań laboratoryjnych moczu według Zimnitsky'ego, Nechiporenko, Reberg.
  • 1200-3000 rub. do badania ultrasonograficznego, w tym przy użyciu specjalnych odczynników.
  • 3-6 tysięcy to MRI i CT.

Choroba nerek jest niebezpieczna i łatwiejsza do leczenia we wczesnych stadiach. W miarę postępu choroby konieczne będzie stosowanie droższych i bardziej złożonych metod diagnozowania i leczenia. Aby zapobiec ryzyku, warto sprawdzać zdrowie nerek podczas corocznego badania lekarskiego.

Jakie testy należy wykonać, aby sprawdzić czynność nerek?

System wydalniczy odgrywa ważną rolę dla dobrego samopoczucia człowieka. Funkcjonowanie nerek jest niezwykle ważne. Przez jeden dzień ten sparowany organ o małych rozmiarach przepuszcza przez siebie do 200 litrów krwi, oczyszczając i filtrując go z nadmiaru wody i szkodliwych zanieczyszczeń. W przypadku choroby nerek u ludzi pojawiają się pewne objawy kliniczne, jednak początkowo objawy mogą być nieobecne i pojawiają się nawet przy przedłużającym się procesie, który jest trudny do leczenia.

Regularne badania, środki diagnostyczne i badania pomogą ci wybrać taktykę leczenia w odpowiednim czasie i uniknąć komplikacji. Bardzo łatwo jest dowiedzieć się o stanie nerek w domu. Nie zajmie to dużo czasu, ale wyjaśni sytuację..

Jak sprawdzić funkcjonalność ciała w domu?

Istnieje kilka sposobów sprawdzenia nerek w domu. Tych technik nie można uznać za wiarygodne, a wyniki są wiarygodne. Jeśli wyniki samokontroli wskazują na obecność procesu patologicznego, musisz natychmiast szukać pomocy medycznej. Domysły mogą w ogóle nie zostać potwierdzone, a jeśli zostanie wykryta patologia, pacjent otrzyma pomoc na czas.

Rozpoznanie czynności nerek w domu obejmuje badanie moczu. Tylko poranny biomateriał nadaje się do kontroli, ponieważ może się zmieniać w ciągu dnia, co doprowadzi do błędnego wyniku. W przeddzień niezależnego badania powinieneś przestrzegać diety: wyklucz słone i pikantne potrawy, alkohol, leki moczopędne. Rano po przebudzeniu musisz zebrać średnią porcję moczu w czystym białym pojemniku. Następnie należy wizualnie ocenić biomateriał za pomocą następujących parametrów:

  • kolor (zwykle powinien być słomkowo żółty, nasycony oznacza problemy);
  • przezroczystość (w płynie nie powinno być żadnych zanieczyszczeń, osadów);
  • objętość (poranny mocz jest przydzielany w ilości 150-250 ml);
  • zapach (zwykle jest neutralny, obecność ostrego zapachu wskazuje na patologie).

Dzienna objętość uwalnianego płynu zbliża się do 2 litrów. Aby sprawdzić nerki, możesz zbierać mocz w ciągu dnia. Całkowita ilość powinna być zbliżona do objętości wypijanego płynu. Jeśli mniej więcej zostanie wydalony, lekarz może zdiagnozować wielomocz lub skąpomocz.

Można podejrzewać niektóre objawy.

Badanie nerek w domu obejmuje ocenę obrazu klinicznego. Najczęstsze choroby mają objawy. Jeśli nerki bolą, może to objawiać się ostrymi, strzelającymi odczuciami w okolicy lędźwiowej. W tym przypadku mówimy o kolce, której przyczyną może być wiele stanów patologicznych.

Jeśli wrażenia z tyłu są nudne, uciążliwe, mówimy o przewlekłym procesie. U kobiet objawy te można pomylić z zapaleniem jajników i macicy. Często z zaburzeniami czynności nerek dochodzi do wzrostu temperatury ciała. Jednym z pierwszych objawów stanów patologicznych jest obrzęk.

Jeśli dana osoba rano widzi worki pod oczami, obrzęk powiek, kończyn, gwałtowny wzrost masy ciała, musisz zdecydowanie szukać pomocy medycznej i dowiedzieć się, jak sprawdzić nerki, jaką analizę należy podjąć i co zrobić, aby rozwiązać problem.

Jakie środki diagnostyczne oferuje medycyna?

Przed sprawdzeniem pracy nerek u osoby lekarz przeprowadzi ankietę ustną i zbierze wywiad. Dlatego kontaktując się z instytucją medyczną, należy przygotować się do dialogu ze specjalistą: pamiętaj, czy kiedyś były choroby układu moczowego, ból w okolicy lędźwiowej, słabe wyniki badań. Badanie fizykalne obejmuje sondowanie i stukanie okolicy lędźwiowej. Ta metodologia nie da dokładnych wniosków, ale pomoże podejrzewać ewentualne problemy. Po badaniu specjalista wyznacza pacjentowi listę środków diagnostycznych na podstawie obrazu klinicznego i indywidualnych cech.

Standardowy test moczu, który wielu zdaje podczas badania nerek, nie wystarczy. Wyniki tego badania mogą pokazać przybliżony ogólny obraz, ale w celu bardziej szczegółowej diagnozy konieczny jest zestaw środków..

Wskaźniki laboratoryjne

Lista, która określa, które testy przejść, zwykle rozpoczyna się od analizy moczu. Zajęcia domowe w celu oceny wyglądu z reguły nie wystarczą do postawienia diagnozy. Dlatego mocz przechodzi badania laboratoryjne.

  1. Pierwszy i główny mocz to ogólny test moczu. Badanie porannej porcji moczu odbywa się z oceną właściwości chemicznych, fizycznych, a także jakościowych i ilościowych. Podczas oceny wyników ogólne wskaźniki są uwzględniane w kompleksie, a nie osobno. Obecność dużej liczby białych krwinek i białka wskazuje na zły wynik..
  2. Analiza Nechiporenko pozwala określić liczbę utworzonych pierwiastków w moczu, może wykazać obecność procesu zapalnego w układzie moczowym.
  3. Test Zimnitsky'ego pomaga ustalić, ile nerki mogą się skoncentrować i rozcieńczyć mocz. Do badania wymagana jest dzienna objętość uwolnionego płynu.
  4. Test białka Bens John pomaga zidentyfikować choroby nowotworowe w sparowanym narządzie, jeśli występują.
  5. Oznaczanie albuminy u pacjentów z nefropatią cukrzycową jest ważnym badaniem funkcjonalności układu wydalniczego..

Podczas potwierdzania procesów zapalnych pacjent musi oddać mocz do badania bakteriologicznego. Badanie obecnych mikroorganizmów pomaga ustalić ich wrażliwość na tradycyjne środki terapeutyczne. Po otrzymaniu wyników pacjentowi przepisuje się leczenie, jeśli to konieczne.

Badanie krwi

Nowoczesne metody badania nerek obejmują na ich liście nie tylko diagnozę moczu. Aby uzyskać pełny obraz kliniczny, konieczne jest wykonanie badania krwi: ogólnego i biochemicznego. Niektórym pacjentom przepisuje się indywidualnie poziomy cukru..

Badanie nerek przez krew nie pozwala ustalić lokalizacji i stadium choroby. Zgodnie z wynikami analizy można ustalić, że u pacjenta występuje proces zapalny. W przypadku patologii nerek zmienia się stężenie mocznika, kwasu moczowego, kreatyniny.

Aby jak najskuteczniej sprawdzić nerki, należy oddać krew do analizy z żyły. Jeśli materiał zostanie pobrany z palca, parametry oceny stanu ciała będą mniejsze. Najpierw należy przeprowadzić preparat, aby wyniki diagnostyczne były jak najbardziej dokładne..

Badania instrumentalne

Jeśli pacjent nie ma pojęcia, od czego zacząć diagnozowanie czynności układu moczowego, możesz wykonać badanie ultrasonograficzne. Badanie ultrasonograficzne pozwala ocenić rozmiar, pozycję, parametry wewnętrzne składników nerki. Podczas skanowania można wykryć kamienie, piasek, a nawet obrzęk. Często analizy tego nie pokazują. Ultradźwięki to bezpieczna manipulacja diagnostyczna, ale jednocześnie dość niezawodna. Jeśli pacjent nie chce iść do lekarza, ale chce sprawdzić funkcję sparowanego narządu, należy preferować ultradźwięki. W celu zapobiegania można go przeprowadzać raz na sześć miesięcy..

Badania rentgenowskie nerek pomagają zidentyfikować nowotwory w narządzie, jeśli występują. Taka diagnostyka jest przeprowadzana tylko zgodnie z zaleceniami lekarza, jeśli jest to wskazane. W celu zapobiegania nie są one przeprowadzane. Jak zbadać system wydalniczy i jaki rodzaj diagnozy rentgenowskiej wybrać, zależy wyłącznie od poszczególnych wskaźników. Niektórzy pacjenci rozpoczynają procedurę natychmiast, podczas gdy inni wymagają przygotowania i wstępnego podania roztworu dożylnie.

Rezonans magnetyczny jest wykonywany w specjalistycznej instytucji i jest jedną z najbardziej niezawodnych metod. Dolegliwości nerek są wykrywane przez magnes. Manipulacja jest bezpieczna i nie wymaga poważnego przygotowania. Mimo to MRI powinien być wykonywany zgodnie z zaleceniami lekarza. Jednak ostatnio rośnie liczba prywatnych instytucji oferujących rezonans magnetyczny nerki za pieniądze.

Scyntygrafia to badanie układu wydalniczego, polegające na wprowadzeniu substancji radioizotopowej. Diagnoza pozwala określić cechy fizyczne nerek i zidentyfikować zaburzenia czynnościowe. Przeprowadza się go zgodnie ze wskazaniami ze wstępnym przeprowadzeniem prostszych badań instrumentalnych..

Kto musi najpierw sprawdzić swoje nerki

Jakie testy należy przejść, aby sprawdzić nerki, wskazane jest, aby poznać wszystkich ludzi. Sparowany narząd, który reguluje drogi moczowe, jest niezbędny. Jeśli jego funkcjonalność zostanie naruszona, praca całego organizmu zostanie zniekształcona, co w pewnych warunkach może zagrażać życiu. Osoby ze skłonnością do patologii nerek muszą wiedzieć, które testy moczu należy przekazać, aby sprawdzić ich nerki. Do grupy ryzyka należą pacjenci z otyłością lub niedowagą, pacjenci z nadciśnieniem i cukrzycą, kobiety w ciąży, osoby o złych nawykach.

Osoba powinna natychmiast pomyśleć o tym, jak sprawdzić nerki, z takimi warunkami:

  • wysokie ciśnienie krwi, którego górna granica osiąga wskaźnik 140 mm Hg;
  • nagły spadek objętości moczu;
  • nocne połączenia z toaletą;
  • ból, ciężkość, ból pleców w dolnej otrzewnej i plecach;
  • mocz zaczął nieprzyjemnie pachnieć;
  • krew pojawiła się w płynie biologicznym lub nabrała brązowego nasyconego odcienia;
  • wykrycie niedokrwistości, której nie towarzyszy krwawienie;
  • podczas jedzenia dużej liczby białkowych produktów spożywczych i pikli;
  • odwodnienie z powodu wymiotów, biegunki lub hipertermii;
  • leczenie toksycznymi lekami (niektóre leki moczopędne, antybiotyki, aspiryna);
  • wisząca temperatura ciała bez dodatkowych objawów klinicznych przeziębienia;
  • choroby ogólnoustrojowe i autoimmunologiczne;
  • włączenie guza wyczuwalne w jamie brzusznej.

Podczas ciąży zaleca się zaplanowane badanie narządu wydalniczego, które przeprowadza się w pierwszym i trzecim trymestrze ciąży. Jeśli kobieta ma skargi, diagnoza jest przeprowadzana więcej razy. Oprócz metod instrumentalnych dozwolonych dla przyszłych matek regularnie przeprowadza się badanie moczu. Jeśli wskaźniki wskazują na możliwą patologię, pacjentowi przydzielane są dodatkowe badania.

Pospolite choroby

Podczas badania funkcji układu moczowego można wykryć procesy patologiczne. Na początkowym etapie nie zawsze mają objawy, co znacznie komplikuje diagnozę. Statystyki medyczne pokazują, że najczęstszymi nieprawidłowościami są:

  1. odmiedniczkowe zapalenie nerek - zapalenie błony narządu i układu odmiedniczkowego;
  2. zapalenie pęcherza moczowego - zapalenie błon pęcherza;
  3. kamica nerkowa - tworzenie się kamienia nazębnego w całym układzie wydalniczym;
  4. ostra awaria - gwałtowne naruszenie funkcji i procesów metabolicznych;
  5. zespół nerczycowy - tworzenie białka w moczu, nadmierny obrzęk;
  6. zapalenie nerek - ogólny termin charakteryzujący procesy zapalne.

Według statystyk do 50% kobiet cierpi na różnego rodzaju patologie układu moczowego. U mężczyzn choroby występują częściej. Nawet przy uszkodzeniu nerek dotykającym 80% tkanek, narząd nadal działa i wykonuje swoje zadanie. Jednak ten stan jest bardzo niebezpieczny. Dlatego przy predyspozycjach lub w przypadku pojawienia się pierwszych klinicznych objawów dolegliwości konieczne jest poszukiwanie pomocy medycznej i poddanie się badaniu. Terminowe wykrycie i wyeliminowanie patologów pozwala przedłużyć zdrowie ważnego narządu.