Chemioterapia raka piersi

Tłuszczak

Chemioterapia ma na celu zniszczenie i zniszczenie struktury tkanek nowotworowych za pomocą specjalnych środków terapeutycznych. Procedura jest przeprowadzana osobno jako główne leczenie lub jako asystent w walce z patologiami nowotworowymi u ludzi. Dzięki terapii znacznie poprawia się prognoza rokowania. Lekarz indywidualnie przepisuje leki, dawki leków i schematy dawkowania, biorąc pod uwagę samopoczucie pacjenta i przeciwwskazania.

Rodzaje chemioterapii

Etap rozwoju guza w gruczole sutkowym i poziom wrażliwości dotkniętych tkanek na leki wpływają na wybór chemioterapii, obliczanie złożoności procedury i czas ekspozycji na leki. Istnieją rodzaje terapii:

  • Adiuwant - wykonywany po operacji, wycięcie nowotworu. Narkotyki niszczą komórki rakowe pozostawione w tkankach. Ocalałe ogniska mogą wywoływać pojawienie się nowych złośliwych obszarów. Procedura jest przepisywana według uznania lekarza prowadzącego, nawet jeśli objawy onkologiczne zniknęły po usunięciu. Pacjent nie przechodzi dodatkowych badań wskazujących na obecność lub brak nietypowych komórek w ciele.
  • Neoadjuwant - chemioterapia raka piersi odbywa się przed operacją. Metoda pomaga zmniejszyć wielkość rozprzestrzeniania się wzrostu. Dzięki zabiegowi możliwe jest uratowanie i zachowanie znacznej części gruczołu sutkowego podczas dalszej operacji. W okresie leczenia sprawdza się wrażliwość nowotworu na działanie środków cytostatycznych. W niektórych sytuacjach po ukończonym kursie wykrywa się nieskuteczność chemioterapii. W takim przypadku wykonuje się operację awaryjną, ponieważ zwiększa się ryzyko zwyrodnienia dotkniętych komórek do złego typu.
  • Medyczny - przepisany w celu rozprzestrzeniania przerzutów z klatki piersiowej na inne materiały (uogólniony rak). Chemioterapia pomaga zapobiegać rozprzestrzenianiu się komórek przerzutowych, wzmacnia efekt terapeutyczny i wydłuża żywotność pacjenta.
  • Indukcja - procedura jest wykonywana, gdy nie można usunąć guza z powodu jego dużego rozmiaru i niewyraźnej izolacji między normalnymi i patologicznymi materiałami gruczołu sutkowego. Guz zmniejsza się po terapii, dzięki czemu chirurg jest w stanie go całkowicie usunąć.
  • Cel - mający na celu wpływ na skład molekularny guza, powodując jego wzrost i rozprzestrzenienie się na pobliskie tkanki. Charakterystyczną cechą tej procedury jest zmniejszenie wpływu na normalne narządy i komórki z powodu niskiej toksyczności leków.

Dla wygody pacjentów terapia różni się kolorem: czerwony - jest uważany za najbardziej toksyczny, żółty - jest preparatem do zabiegu, niebieski - charakteryzuje się niską toksycznością, biały - działa jako działanie dodatkowe.

Chirurgiczne wycięcie nowotworów nie zapobiega i nie zmniejsza prawdopodobieństwa nawrotu. Po częściowym wycięciu gruczołu mlekowego zdrowa komórka może wtórnie rozwinąć się w postać rakową. Po całkowitym wycięciu piersi i sąsiednich komórek rak występuje na naskórku lub błonie piersiowej. Nadal istnieje wysokie ryzyko powstawania odległych przerzutów, szczególnie u kobiet poniżej 35 roku życia.

Przygotowanie i prowadzenie chemioterapii

Przed chemioterapią raka piersi lekarz przeprowadza wstępną rozmowę z pacjentką na temat właściwości techniki, możliwości zastosowania zabiegu i istniejących możliwości tej metody leczenia. Ponadto lekarz z góry tworzy opis i wprowadza pacjenta w prawdopodobne negatywne konsekwencje i powikłania odmowy wykonania zabiegu. Kobieta musi zapoznać się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Skutki uboczne chemioterapii i niektórych leków o zwiększonej toksyczności są wyjaśnione osobie.

Aby rozpocząć chemioterapię, lekarz bada pacjenta, bada ogólne samopoczucie i stan organizmu. Aby sprawdzić stan, wykonuje się koagulogram (test krzepnięcia krwi). Wykonano pełną morfologię krwi i test biochemiczny kreatyniny. Ostatnie badanie pozwala uzyskać informacje na temat pracy nerek. Aby uzyskać ostateczny obraz stanu pacjenta, lekarz mierzy ciśnienie krwi, tętno i temperaturę ciała.

Harmonogram chemioterapii

Proces i wynik chemioterapii opiera się na samopoczuciu pacjenta podczas leczenia. Przed chemioterapią, przed początkowym kursem, pacjent przechodzi badanie lekarskie w celu oceny funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego. Badanie ujawnia poziom składników we krwi czerwonej i białej. Umożliwia to dalsze monitorowanie procesu i sposobu przenoszenia techniki leczenia, a także wykrywanie rozwoju powikłań w czasie. Mono- i chemioterapia wyróżniają się ilością leków.

Schemat procedury polega na dożylnym podawaniu leków. Proces odbywa się bezpośrednio w klinice lub w domu. Lekarze aktywnie wykorzystują i wprowadzają metody leczenia, które pomagają odmówić codziennych obrażeń żył, aby uzyskać dostęp do naczynia. Szpitale powinny zapewnić specjalny port i system do automatycznego podawania substancji. Pacjentom podaje się także obwodowy cewnik żylny..

Chemioterapia trwa kilka godzin. Pacjenci zachowują normalne zdrowie, notowane są znormalizowane dane hemodynamiczne. Nie ma potrzeby pozostawania w szpitalu przez cały dzień. Po badaniu lekarskim pacjent wraca do domu lub do pracy. Gdy wystąpią działania niepożądane, przepisywane są dodatkowe leki, zmienia się schemat leczenia.

Podczas przeprowadzania procedury ustnej pacjent zajmuje ograniczony czas. Lekarz sporządza harmonogram obowiązkowych wizyt w klinice i badań. Lekarz doradza także kobietom właściwą dietę i zalecany styl życia..

Osobliwości chemioterapii w zależności od stadium raka

Etap 1 - chemioterapia jest przepisywana, jeśli rak jest uważany za niewrażliwy na hormon endokrynologiczny, prześwitujący i nie prześwietlający HER-2 dodatni, HER-2 ujemny. Głównym wskazaniem do przebiegu cytostatyków jest wiek kobiety, jeśli ma ona mniej niż 35 lat. Na początkowym etapie procedurę uważa się za adiuwant. Metoda ma na celu efekt zapobiegawczy w okresie pooperacyjnym. W niektórych sytuacjach technika ta jest połączona z endokrynologią. Schemat leczenia opiera się na kombinacji wielu antracyklin. Przy ustalonych przeciwwskazaniach do stosowania leków przepisywane są inne leki.

Etap 2 - procedura chemioterapii dzieli się na neoadjuwantową i pooperacyjną. Przed operacją stosuje się chemioterapię, jeśli planuje się zachowanie narządu podczas operacji z guzem nowotworowym o średnicy 4-5 cm, z onkologią z wieloma węzłami nowotworowymi, z kategorią wiekową pacjenta w wieku poniżej 35 lat i z dużym prawdopodobieństwem wystąpienia nawrotu na podstawie immunohistochemicznej Badania. W okresie pooperacyjnym zaleca się chemioterapię w celu zwalczania resztkowych przerzutów, jeśli nie ma wrażliwości wzrostu na poziomie hormonalnym w obecności innych czynników ryzyka wskazujących, że może powstać nowy guz. Pierwsze leczenie ma miejsce po miesiącu od wykonania operacji chirurgicznych.

Do leczenia zaleca się 4-6 kursów. Ocena wyniku terapii następuje po zakończeniu trzeciego cyklu chemioterapii. Na głównym tle schematy technik są połączone. Substancje antracyklinowe są przyjmowane w połączeniu z taksanami..

Etap 3 - chemioterapia jest przepisywana wszystkim pacjentom (w zależności od podgrupy 3A lub 3B, cr2). Terapia neoadjuwantowa i pooperacyjna są przepisywane bezbłędnie. Lekarz indywidualnie określa czas trwania leczenia, kwotę kursu i listę wymaganych leków, biorąc pod uwagę wiele czynników. Głównym kryterium jest charakter reakcji na chemioterapię przed zabiegiem chirurgicznym.

Etap 4 - chemioterapia jest uważana za metodę paliatywną. Stosując tę ​​procedurę, nie można zatrzymać rozwoju i rozprzestrzeniania się komórek nowotworowych, ale można poprawić jakość życia pacjentów. Radioterapia jest łatwiejsza do tolerowania, jeśli nie występuje niewydolność wielu narządów i nie ma toksycznej onkologii. Dawka spożywanych leków jest zmniejszona. Jednocześnie lekarz próbuje znaleźć równowagę między oczekiwanym wynikiem a osobistą nietolerancją procedury chemioterapeutycznej.

Niekorzystne reakcje i konsekwencje

Chemioterapia (olej) charakteryzuje się zwiększoną toksycznością. Wielu pacjentów doświadcza działań niepożądanych i powikłań. Jednak stopień i intensywność nasilenia jest różna w zależności od zastosowanych leków, dawki substancji i cech osobistych bez chemioterapii. Środki chemioterapeutyczne negatywnie wpływają zarówno na komórki rakowe, jak i normalne. Przy nieudanej operacji guza toksyczność substancji powoduje konsekwencje wynikające z urazu narządów życiowych. Po chemioterapii raka piersi występują następujące powikłania:

  • Nudności i wymioty, nieprzyjemny zapach i smak w ustach, zmniejszenie lub brak apetytu, zmiana smaku.
  • Występowanie procesów zapalnych, powstawanie wrzodziejących objawów w błonach śluzowych jamy ustnej, zaczerwienienie granicy warg.
  • Gorączka, hipertermia.
  • Dyskomfort w jamie brzusznej, zaburzenia czynności jelit prowadzące do zaburzeń stolca.
  • Zaburzenia endokrynologiczne.
  • Wypadanie włosów - obserwuje się częściowe lub całkowite łysienie.
  • Kruchość paznokci, zmiana odcienia płytki paznokcia.
  • Ból głowy, klatki piersiowej, węzłów chłonnych pod pachami.
  • Wysypka na różnych rodzajach skóry, swędzenie skóry.
  • Zwiększona podatność na choroby spowodowane infekcjami.
  • Astenia.
  • Podgorączkowa lub gorączkowa temperatura ciała nie spowodowana przez bakterię zakaźną.
  • Ściskać.
  • Niedokrwistość, zwłaszcza typu aplastycznego.
  • Zwiększa prawdopodobieństwo krwawienia (w tym w przewodzie pokarmowym), szybkie pojawienie się krwiaków podskórnych po urazie, zmniejszenie liczby płytek krwi i zmianę funkcji krzepnięcia krwi.
  • Immunosupresja, prowadząca do uporczywych i długotrwałych chorób zakaźnych z późniejszymi powikłaniami.
  • Odwracalne łysienie.
  • Niepowodzenie cyklu miesiączkowego, niemożność poczęcia dziecka.
  • Pacjent szybko się męczy, pojawia się uczucie letargu, ogólne zmęczenie wzrasta.
  • Toksyczna miokardiopatia.
  • Toksyczne zapalenie wątroby.
  • Hamowanie czynności jajników.
  • Spadek funkcji poznawczych.

Trwałość i zasięg to następujące komplikacje:

  • Rozwój osteoporozy w wyniku urazu tkanki kostnej po chemioterapii. Terminowa diagnoza stanu pozwala na leczenie, które eliminuje kruchą strukturę kości.
  • Upośledzone funkcjonowanie układu nerwowego, co powoduje depresję i uczucie strachu. Istnieje ryzyko uszkodzenia komórek nerwowych w kończynach górnych i dolnych. W rezultacie pojawia się osłabienie mięśni, pacjent skarży się na ból ramion i nóg (neuropatia).
  • Odnotowuje się pamięć, koncentrację uwagi, problemy ze stanem psychicznym, pacjent ma myśli samobójcze.
  • Zaostrzenie patologii serca, pojawienie się zawału serca.
  • Białaczka rozwija się z powodu uszkodzenia tkanki szpiku kostnego, występowania komórek rakowych i zmiany składu krwi.

Indywidualne efekty chemioterapii na liście są uważane za odwracalne i przemijają przez krótki czas po zakończeniu terapii. Obserwuje się szybki wzrost włosów i paznokci. Lekarze zmagają się z nudnościami i zaburzeniami stolca podczas stosowania chemioterapii. Jednak terapia wymaga długiego powrotu do zdrowia.

Odzyskiwanie chemioterapii

Aby złagodzić stan pacjenta podczas chemioterapii przepisywanych leków przeciwwymiotnych (deksametazon, cerucal, gastrosil). Szczególnie ważna jest ochrona wątroby, która podczas zabiegu ulega dużemu obciążeniu. Aby chronić ciało, przepisuje się hepatoprotektory (Karsil, Essentiale). Płukanie jamy ustnej roztworami antyseptycznymi (heksoral, chlorheksydyna) jest skuteczne przeciwko krwawieniu z dziąseł..

Po zakończeniu terapii kładzie się nacisk na przywrócenie ilości witamin i minerałów w organizmie. W przypadku niedokrwistości pacjent jest leczony żelazem (Cosmofer, Ferinzhekt, Ferrlecit). Lekarz przepisuje witaminy z grupy B i środki przeciwbólowe. Immunal i Imupret pomogą wzmocnić układ odpornościowy.

Jeśli ujawnione zostaną naruszenia struktury krwi lub powikłania - toksyczne zapalenie wątroby, patologie serca i naczyń krwionośnych (zawał mięśnia sercowego, udar), powrót do zdrowia odbywa się w trybie stacjonarnym. Pacjent jest hospitalizowany z powodu zatrucia nerek. Hemodializa jest przeprowadzana w celu oczyszczenia struktury krwi. Wskazaniami do stacjonarnego leczenia i leczenia są rozwinięte zaburzenia psychiczne - ciężka depresja, anoreksja, myśli samobójcze.

Pacjent odwiedza gabinety psychologa i psychiatry, odbywa się rozmowa z lekarzem. Aby przywrócić zdrowie psychiczne, zalecana jest skuteczna terapia specjalnymi substancjami psychotropowymi, które są niedostępne dla zwykłych ludzi w aptekach i sklepach. Niektóre sytuacje wymagają wielokrotnej procedury transfuzji krwi i przestrzegania sterylnej atmosfery pacjenta. Wymagane warunki są spełnione wyłącznie w klinikach.

Funkcje zasilania

Chemioterapia wpływa nie tylko na chorobę - raka piersi, ale także na całe ciało. Aby odzyskać i złagodzić stan, kobieta powinna stosować się do zaleceń dotyczących specjalnej diety. W przypadku raka piersi narządy są wyczerpane, dlatego są w osłabionym stanie. Ważne jest, aby wypełnić ciało energią, aby dać człowiekowi dodatkową witalność. Właściwa dieta i zbilansowane menu pomogą dodać więcej mikroelementów do organizmu. Oferowane są specjalne posiłki z chemioterapii:

  • Dzienne spożycie białka stanowi około 25% całkowitej liczby kalorii.
  • Dzienne spożycie węglowodanów osiąga 80% liczby kalorii.
  • Wymagana jest ilość tłuszczów roślinnych w 25% dziennie.
  • Ziarna, zboża i zboża są objęte prawidłowym odżywianiem, możesz jeść potrawy z owoców i warzyw.
  • Konieczne jest codzienne monitorowanie spożycia zdrowych witamin..
  • Ważne jest, aby codziennie utrzymywać wystarczającą ilość płynu w organizmie. Dzienna norma wody wynosi 1,5-2 litry.
  • Zaleca się odejście od zwykłej objętości lub zmniejszenie ilości spożywanego cukru i produktów zwierzęcych..
  • Wędzone, tłuste, smażone potrawy i konserwy są wyłączone z diety.
  • Chemioterapia powoduje odwodnienie, dlatego zaleca się intensywne picie..

Woda mineralna bez gazów, napoje mleczne, odmiana zielonej herbaty, soki nadają się jako woda pitna. Jeśli kobiety mają zauważalny obrzęk, pojawił się obrzęk, ważne jest, aby zmniejszyć ilość spożywanego płynu. Zaleca się rozłożenie posiłków według czasu według godziny. Zwiększone korzyści odnotowuje się z częstych posiłków w małych porcjach. Surowo zabrania się używania płynów zawierających alkohol, napojów o dużej zawartości węgla, mocnej herbaty lub kawy, marynowanych i uprawianych w warunkach szklarniowych potraw, potraw z wątroby, wędzonych, pikantnych i smażonych potraw. Takie produkty stają się nierówne w gardle i trudne do przetworzenia..

Po chemioterapii dieta koncentruje się na przywracaniu i równoważeniu mikroelementów - białek, tłuszczów, węglowodanów. Produkty białkowe są w stanie pomóc ciału wzmocnić i wzmocnić odporność. Ważne jest, aby dieta była bardziej oszczędna. Zmniejszy to obciążenie wątroby, nerek i narządów trawiennych..

Zaleca się dodawanie do diety niskotłuszczowych gotowanych potraw mięsnych, jajecznicy, produktów mlecznych, masła i owoców morza. Aby uzupełnić brak elementów potasu, witamin i substancji białkowych pomogą rośliny strączkowe, orzechy i suszone owoce. Aby wzmocnić organizm i przywrócić układ odpornościowy, zaleca się codzienne spożywanie duszonych warzyw, świeżych owoców i jagód. Przydatne mikroelementy produktów wzmocnią obronę organizmu, wyeliminują niedobór witamin oraz poprawią jakość i funkcjonowanie jelita.

Aby usunąć toksyny i szkodliwe bakterie, a także wyeliminować odwodnienie, musisz pić 2 litry płynu dziennie - wymagana jest czysta woda, herbata ziołowa, kompot, świeżo wyciśnięte soki. Dieta musi być oczyszczona z pikantnych, kwaśnych, pikantnych i nadmiernie słodkich potraw. Kawa, mocne herbaty, kakao, napoje alkoholowe i produkty ze słodkiej mąki są zabronione..

Yuri Shulga

Specjalista ds
Medycyna alternatywna

Alternatywna pomoc
z onkologicznym
choroby

Zapobieganie
onkologiczny
choroby

KONSULTACJA
chory
na wszystkich etapach

Życie jest kontynuacją astrofizyki
determinanty
w środowisku biochemicznym

Zapewniamy pomoc informacyjną, doradczą i praktyczną osobom z ustaloną diagnozą złośliwości w okresie przed i po radykalnym leczeniu, po kursach chemioterapii i radioterapii, a także w okresie wtórnej manifestacji procesu onkologicznego z rozwojem przerzutów (MTS).

uratowane życie
w ciągu ostatnich 10 lat

porzucono leczenie w ośrodkach onkologicznych,
3-4 etapy z przerzutami

Leki na raka piersi

* Współczynnik wpływu na 2018 r. Według RSCI

Czasopismo znajduje się na Liście recenzowanych publikacji naukowych Wyższej Komisji Atestacyjnej.

Przeczytaj w nowym numerze

Rosyjskie Centrum Badań nad Rakiem nazwane po N.N. Błochina RAMS

Imioterapia X i terapia hormonalna odgrywają znaczącą rolę w kompleksowym leczeniu raka piersi na prawie wszystkich etapach choroby. Wynika to ze specyfiki tego guza - nawet we wczesnych stadiach choroby istnieje wysokie ryzyko obecności odległych mikroprzerzutów, szczególnie w obecności czynników ryzyka (uszkodzenie węzłów chłonnych pachowych, ujemne receptory estradiolu i progesteronu, nadekspresja Ner-2 / neu itp.). Zastosowanie adiuwantowej chemioterapii i hormonów znacznie poprawiło wyniki leczenia operacyjnego raka piersi. W przypadku zaawansowanego raka piersi chemioterapia i terapia hormonalna są głównymi metodami leczenia, które mogą znacznie przedłużyć życie pacjenta i poprawić jego jakość. U 10–25% kobiet z rozsianym rakiem piersi możliwa jest całkowita regresja guza z długim okresem bez nawrotów.

Terapia uzupełniająca raka piersi jest obecnie systemem standardów, którego skuteczność udowodniono w wielu badaniach klinicznych [1].

Do chwili obecnej istnieją cztery niezależne czynniki prognostyczne dla resekcyjnego raka piersi: zmiany regionalnych węzłów chłonnych, rozmiar guza pierwotnego, stopień różnicowania i zawartość receptorów hormonów steroidowych (dla estrogenu - RE i progesteronu - RP).

Standardy chemioterapii i terapii hormonalnej to: 4 cykle chemioterapii w schemacie AC (adriamycyna + cyklofosfamid) lub ACP (adriamycyna + cyklofosfamid + fluorouracyl) lub 6 cykli chemioterapii zgodnie ze schematem CMF (cyklofosfamid + metotreksat + fluorouracyl tam), a także 20 mg dziennie, a także 20 mg fluorouracylu tamif przez 5 lat.

Pierwszy czynnik leżący u podstaw terapii uzupełniającej - porażka regionalnych węzłów chłonnych, dzieli wszystkich pacjentów na dwie grupy.

Rak piersi bez przerzutów do regionalnych węzłów chłonnych

Aby przepisać leczenie uzupełniające w tej grupie, konieczne jest zidentyfikowanie grup wysokiego ryzyka. Granicą dla przepisywania uzupełniającego leczenia farmakologicznego, co oznacza grupę wysokiego ryzyka, jest pięcioletnie ograniczenie przeżycia do 95% lub mniej (Tabela 1).

W samej grupie niskiego ryzyka pięcioletni wskaźnik przeżycia pacjentów wynosi ponad 95%. We wszystkich innych grupach uzupełniające leczenie farmakologiczne poprawia wyniki chirurgiczne..

Pacjentom u kobiet przed menopauzą o średnim lub wysokim ryzyku i dodatnim poziomie receptorów estrogenowych pokazano chemioterapię z późniejszym wyznaczeniem tamoksyfenu. W przypadku guzów niezależnych od hormonów wskazana jest tylko chemioterapia.

U kobiet po menopauzie z umiarkowanym lub wysokim ryzykiem i dodatnim poziomem receptorów estrogenowych pokazano tam przyjmowanie tamoksyfenu, aw grupie wysokiego ryzyka połączenie chemioterapii z tamoksyfenem. Przy ujemnym poziomie receptorów estrogenowych wskazana jest tylko chemioterapia.

Wszyscy pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 70 lat) są przyjmowani tamoksyfen, aw grupie wysokiego ryzyka możliwa jest dodatkowa chemioterapia. Biorąc pod uwagę wiek pacjentów, dodatkowe powołanie chemioterapii powinno być indywidualnie uzasadnione.

Rak piersi z przerzutami do regionalnych węzłów chłonnych

U wszystkich pacjentów z rakiem piersi z przerzutami do regionalnych węzłów chłonnych zastosowanie terapii uzupełniającej poprawia wyniki leczenia..

Przy dodatnim poziomie receptorów estrogenowych, niezależnie od funkcji miesiączki, wskazane jest skojarzone leczenie uzupełniające - chemioterapia i leczenie hormonalne tamoksyfenem.

W przypadku guzów niezależnych od hormonów wskazana jest tylko chemioterapia..

U wszystkich starszych pacjentów (powyżej 70 lat) pokazano przyjmowanie tamoksyfenu niezależnie od poziomu receptorów estrogenowych. Jeśli poziomy receptorów estrogenowych są ujemne, może być konieczna dodatkowa chemioterapia. Biorąc pod uwagę wiek pacjentów, dodatkowy termin chemioterapii powinien być indywidualny.

Przy całej zewnętrznej prostocie i schematach leczenia uzupełniającego do leczenia pacjentów stosowane są tylko metody, które dowiodły swojej skuteczności w wyniku długich badań klinicznych. Optymalna taktyka terapii uzupełniającej jest stale doskonalona. Niedawno chemioterapię zalecano tylko pacjentom w okresie przedmenopauzalnym z przerzutami do regionalnych węzłów chłonnych. Obecnie tylko pacjenci niskiego ryzyka i pacjenci w podeszłym wieku z dodatnimi receptorami estrogenowymi nie otrzymują chemioterapii.

Podczas przeprowadzania chemioterapii uzupełniającej konieczne jest ścisłe przestrzeganie optymalnego schematu (standardowe dawki i odstępy między cyklami). Nieuzasadnione modyfikacje schematów chemioterapii bez wątpienia pogorszą wyniki leczenia.

Obecnie trwają badania nad rolą wyłączania funkcji jajników, a rutynowe stosowanie tej uzupełniającej metody leczenia jest nieodpowiednie.

Istnieją dowody na skuteczność taksanów jako dodatkowej chemioterapii dla kombinacji zawierających antracykliny u pacjentów ze złym rokowaniem.

W związku z szeroko zakrojonymi badaniami roli nadekspresji receptora Her2 / neu pojawiły się nowe trendy w ocenie rokowania i leczenia pacjentów. Jednak potrzebne są dodatkowe badania w celu zmiany praktycznych zaleceń.

Trwają badania nad terapią uzupełniającą raka piersi i mamy nadzieję, że coraz więcej kobiet zostanie wyleczonych z raka piersi w najbliższej przyszłości..

Terapia neoadjuwantowa to leczenie ogólnoustrojowe przeprowadzane przed rozpoczęciem leczenia miejscowego (chirurgii lub radioterapii).

Cele terapii neoadjuwantowej:

  • zmniejszenie wielkości guza pierwotnego i przerzutów regionalnych
  • zmniejszenie objętości interwencji chirurgicznej (radykalna resekcja zamiast radykalnej mastektomii)
  • określenie wrażliwości guza na cytostatyki, identyfikacja przypadków oporności w celu zastosowania alternatywnych trybów chemioterapii uzupełniającej
  • wzrost ogólnego przeżycia bez nawrotów
  • ocena nowych schematów leczenia według częstotliwości całkowitej remisji klinicznej i morfologicznej.

Według wyników wieloośrodkowego badania NSABP B-18 schemat AC został uznany za standard w chemioterapii neoadiuwantowej, przy użyciu której obiektywny efekt wyniósł 80%, całkowitą remisję morfologiczną odnotowano u 15% pacjentów.

Oczekiwano, że wczesna ekspozycja leków przeciwnowotworowych na mikroprzerzuty doprowadzi do zwiększenia ogólnego przeżycia bez nawrotów. Jednak analiza 7 dużych randomizowanych badań, w tym NSABP B - 18, która objęła 1500 kobiet z operacyjnym rakiem piersi wg Wolffa [2], nie potwierdziła tej hipotezy. Oczekiwaną długość życia można zwiększyć tylko poprzez racjonalne podejście do leczenia - zastosowanie alternatywnych schematów chemioterapii uzupełniającej w przypadku niskiej skuteczności leczenia neoadiuwantowego.

Trwają poszukiwania najbardziej skutecznego schematu chemioterapii neoadiuwantowej. Szczególnie ważnym wskaźnikiem jest osiągnięcie całkowitej regresji morfologicznej guza, ponieważ wskaźnik ten jest statystycznie istotnie skorelowany ze wzrostem całkowitego przeżycia. W tym celu badane są kombinacje, które obejmują najskuteczniejsze leki zawarte w reżimach chemioterapii neoadiuwantowej w ostatnich latach - cisplatyna, Navelbin, taksany. Niektórzy autorzy wykazali przewagę kombinacji antracyklin i taksanów w porównaniu ze standardowym reżimem AS. Opracowywane są nowe schematy, w tym leki, które niedawno weszły do ​​praktyki chemioterapii, takie jak Xeloda i Herceptin. Badane są intensywne schematy chemioterapii, ale nie uzyskano jeszcze wiarygodnych dowodów na wpływ intensyfikacji chemioterapii neoadjuwantowej na długoterminowe wyniki leczenia..

Omówiono liczbę kursów chemioterapii neoadiuwantowej. Uznaje się, że wpływ chemioterapii i częstotliwość całkowitych regresji nowotworów zależą od liczby cykli leczenia. Dlatego wskazane jest przeprowadzenie co najmniej 4 kursów, co jest bezpieczne dla pacjentów, pod warunkiem regularnego monitorowania dynamiki choroby.

U pacjentów w okresie menopauzy z dodatnim RE i / lub RP stosuje się hormon neoadiuwantowy. Obiektywny efekt terapii hormonalnej osiąga 50–70%. Do terapii hormonem neoadiuwantowym może być zalecane tamoksyfen, anastrazol, letrozol, eksemestan.

Rozproszony rak piersi

Aby wybrać metodę leczenia przed rozpoczęciem terapii, należy ocenić szereg czynników prognostycznych, które określają możliwą odpowiedź choroby na leczenie. Długi okres po leczeniu pierwotnego guza przed pojawieniem się odległych przerzutów, uszkodzenie tylko tkanek miękkich i układu kostnego lub pojedynczego, ograniczonych ognisk w płucach, powolny wzrost guza, zadowalający ogólny stan pacjenta, starość i postmenopauza, dodatnie poziomy receptorów estradiolu i / lub progesteronu o prawdopodobnej wysokiej wrażliwości guza na terapię hormonalną. W przypadku wczesnego pojawienia się odległych przerzutów po leczeniu guza pierwotnego, szybkiego postępu choroby, młodego wieku pacjenta, z wieloma przerzutami trzewnymi, obecności zapalenia naczyń chłonnych skóry lub płuc, leczenie należy rozpocząć chemioterapią.

Skuteczność terapii hormonalnej z dodatnim poziomem RE i RP osiąga 50–70%, zmniejsza się wraz z dodatnimi receptorami tego samego typu (33%). Przy ujemnym RE i RP niewielki odsetek pacjentów (5-10%) reaguje na terapię hormonalną. Tradycyjnymi lekami zalecanymi do pierwszej linii terapii hormonalnej u pacjentów w okresie menopauzy są antyestrogeny - tamoksyfen i toremifen. Obecnie, w linii I endokrynologii, alternatywą dla tamoksyfenu są leki przeciwomatomatazowe - anastrozol i letrozol. W drugiej linii leczenia endokrynologicznego u kobiet po menopauzie z rakiem piersi (stosowanie tamoksyfenu w pierwszej linii) obecnie stosuje się leki przeciwbiegunkowe (anastrozol, letrozol, eksemestan) zamiast progestyn. Zastosowanie progestyn w drugiej linii terapii hormonalnej uważa się za nieetyczne.

U pacjentów przed menopauzą terapię hormonalną można rozpocząć od wyłączenia funkcji jajników za pomocą gosereliny hormonu przysadkowego uwalniającego gonadotropinę (zoladex), a także metod chirurgicznych lub radiacyjnych.

Efekt terapii hormonalnej ocenia się 6-8 tygodni po rozpoczęciu leczenia. Pozytywną odpowiedzią jest nie tylko całkowita lub częściowa regresja guza, ale także długoterminowa stabilizacja choroby (> = 6 miesięcy). Leczenie trwa do czasu progresji choroby. W przypadku szybkiego postępu choroby po hormonalnej terapii pierwszego rzutu należy rozpocząć chemioterapię. Wraz z postępem po długim pozytywnym działaniu na tle pierwszej linii terapii hormonalnej, a także krótkotrwałej całkowitej lub częściowej regresji guza, rozpoczyna się terapia hormonalna drugiej linii - inhibitory aromatazy (inaktywatory).

Najbardziej znanymi inhibitorami aromatazy są aminoglutetemid (Orimetin, Mamomite), inhibitor aromatazy pierwszej generacji, inaktywator aromatazy steroidowej - eksemestan (aromazyna) i leki trzeciej generacji - letrozol (femar), anastrozol (arimidex). Eksemestan, letrozol i anastrozol są mniej toksyczne i nie wymagają kortykosteroidowej terapii zastępczej. Są one również skuteczne u pacjentów, którzy wcześniej przyjmowali aminoglutetemid: jeśli leczenie aminoglutetemidem było skuteczne, odsetek odpowiedzi wynosi 25–33%, a nieskuteczny - 6–12%. U pacjentów przed menopauzą inhibitory aromatazy są przepisywane dopiero po wyłączeniu funkcji jajników, aby uniknąć aktywacji syntezy estrogenu w funkcjonujących jajnikach zgodnie z zasadą „sprzężenia zwrotnego”.

Trzecią linią terapii hormonalnej są progestyny ​​- octan medroksyprogesteronu (Farlutal, Provera) i octan megestrolu (Megeis). Rzadko w naszych czasach na III linii hormonoterapii stosuje się androgeny, au kobiet po menopauzie - estrogeny.

Standardami pierwszej linii chemioterapii raka piersi są następujące schematy: CMF (cyklofosfamid 100 mg / m2 dziennie przez dni 1-14, metotreksat 40 mg / m2 / 1,8 dnia, fluorouracyl 600 mg / m2 / dzień 1, 8, odstęp 4 tygodnie), CAF (cyklofosfamid 100 mg / m2 doustnie codziennie 1–14 dni, doksorubicyna 30 mg / m2 2 dni 1,8, fluorouracyl 500 mg / m2 iv dni 1, 8, Odstęp 4 tygodni), ACF (fluoroura-cil 500 mg / m2, doksorubicyna 50 mg / m2, cyklofosfamid 500 mg / m2 co 3 tygodnie), ECF (fluorouracyl 500 mg / m2, epirubicyna 100 mg / m2 cyklofosfamid 500 mg / m2 co 3 tygodnie), AC (doksorubicyna 60 mg / m2 cyklofosfamid 600 mg / m2 co 3 tygodnie).

Większość badaczy woli kombinacje antracyklin, biorąc pod uwagę większy efekt przeciwnowotworowy tych kombinacji w porównaniu z CMP. Kombinacja CMF jest częściej stosowana u pacjentów w podeszłym wieku, z przeciwwskazaniami do stosowania antracyklin.

Kombinacje antracyklin i taksanów - AT (doksorubicyna 50-60 mg / m2, paklitaksel 175 mg / m2, odstęp 3 tygodni), ED (epirubicyna 100 mg / m2, docetaksel 75 mg / m2, odstęp 3 tygodni) wykazały wysoką skuteczność. ).

Czas trwania chemioterapii zależy zwykle od odpowiedzi guza: po osiągnięciu maksymalnego efektu wykonuje się dodatkowe 2 cykle PCT. Następnie można preferować monitorowanie pacjenta aż do progresji. Przy dalszym leczeniu do progresji czas do progresji wzrasta, jednak całkowite przeżycie nie zmienia się, a jakość życia pacjentów spada.

Trwają poszukiwania skutecznych kombinacji pierwszej linii leczenia rozsianego raka piersi, w tym nowych leków, w szczególności kapecytabiny (xeloda). Wykazano, że kapecytabina ma działanie terapeutyczne podobne do CMF.

U pacjentów, u których wystąpiła progresja po chemioterapii połączeniami zawierającymi antracykliny, taksany są standardem w dalszym leczeniu (paklitaksel 175 mg / m2 iv ze standardową sedacją raz na 3 tygodnie, docetaksel 100 mg / m2 iv ze standardową sedacją raz na 3 wk). W monoterapii u pacjentów opornych na antracykliny obiektywny efekt wynosi 41%. Ostatnio cotygodniowe podawanie taksanów staje się coraz bardziej popularne, podczas gdy intensywność leczenia wzrasta bez zwiększania toksyczności. Skuteczne są połączenia taksanów z innymi lekami: Navelbin 20 mg / m2 pc./dobę 1, 5-ty + docetaksel 75 mg / m2 iv do standardowego dnia 1 premedykacji, odstęp 3 tygodni; paklitaksel 175 mg / m2 iv. ze standardową sedacją dnia 1 + fluorouracyl 1 g / m2 / dobę iv. 72-godzinna infuzja w dniach 1, 2, 3, odstęp 3 tygodni; xeloda 1650 mg / m2 2 dni 1–14 + paklitaksel 175 mg / m2 (lub docetaksel 75 mg / m2) raz na 3 tygodnie; gemcytabina 1 g / m2 2 dni 1, 15 + paklitaksel 135 mg / m2 2 dni 1, 15, odstęp 4 tygodnie.

Nie opracowano jasnych standardów dla trzeciej i kolejnych linii leczenia. Stosowane są kombinacje leków, w tym Navelbin, preparaty platyny (cisplatyna, oksaliplatyna), antymetabolity (przedłużone infuzje fluorouracylu, gemcytabiny, tomudeksu, xelody). Należy zauważyć, że xeloda jest wysoce skuteczna u pacjentów w linii chemioterapii II (obiektywna odpowiedź u 36% pacjentów) i III (20%). Lek może być zalecany jako alternatywa dla taksanów w drugiej linii chemioterapii.

Niektóre schematy leczenia, które są skuteczne w II-III linii leczenia rozsianego raka piersi: MMM - mitomycyna 8 mg / m2 iv / dzień 1 + mitoksantron 8 mg / m2 iv / dzień 1 + metotreksat 30 mg / m2 iv dzień 1; MEP - mitomycyna 10 mg / m2 / dzień 1 + cisplatyna 40 mg / m2 / dzień 2, 7 + vepezid 100 mg / m2 / dzień 3, 4, 5, odstęp 4 tygodnie; cisplatyna 80 mg / m2 / dobę 1 + xeloda 2000 mg / m2 doustnie codziennie w dniach 1-14; Pępek 25 mg / m2 w dniu / w dniach 1, 8 + mitomycyna 7 mg / m2 w dniu / w dniu 1, odstęp 4 tygodni; Navelbin 20 mg / m2 / dobę 1, 15 + cisplatyna 80 mg / m2 / dobę 1, odstęp 4 tygodni; cyklofosfamid 600 mg / m2 iv. / dzień 1 + leukoworyna 500 mg / m2 iv. w ciągu 2 godzin + fluorouracyl 1,5 g / m2 iv ciągły 24-godzinny wlew, dni 1, 15, odstęp 4 tygodni; Navelbin 25 mg / m2 w dniu 1 w dniu 8 lub Tomudex 1 mg / m2 w dniu 1 dnia 8, w odstępie 3 tygodni.

W 25-30% przypadków guza piersi występuje nadekspresja Her - 2 / neu, co koreluje ze złym rokowaniem choroby. U takich pacjentów Herceptin jest skuteczny - lek o całkowicie nowym mechanizmie działania - rekombinowane humanizowane przeciwciała monoklonalne, które wiążą się z receptorem He-2 / neu. Herceptin stosuje się co tydzień, pierwsze wstrzyknięcie wynosi 4 mg / kg dożylnie, kolejne 2 mg / kg. Leczenie trwa do czasu progresji choroby. Herceptin jest zalecany do stosowania u pacjentów z nadekspresją Her - 2 / neu w połączeniu z terapią hormonalną i chemioterapią. Dodanie herceptyny do kombinacji AS zwiększyło częstotliwość obiektywnych efektów z 42 do 60%. W przypadku oporności na antracykliny połączenie Herceptin z taksolem było skuteczne u 49% pacjentów (w monoterapii taksolem efekt wynosił 17%). Badane są połączenia Herceptin z innymi cytostatykami, na przykład z Xeloda, Navelbin [5].

1. Postępowanie szóstej konferencji na temat leczenia uzupełniającego raka piersi, San Gallen Szwajcaria, 1998.

2. A.C. Wolff, N.E. Davidson: Podstawowa terapia ogólnoustrojowa w operacyjnym raku piersi. J Clin Oncol 18: 1558–1569, 2000.

3. C.A. Tyulyandin: chemioterapia rozsianego raka piersi. Practical Oncology, 2, 2000.

Leczenie raka piersi: jak zmniejszyć skuteczność terapii?

Jednym z głównych rodzajów pierwotnego raka, do leczenia którego pacjenci zwracają się do kliniki MIBS, jest rak piersi (rak piersi). Biorąc pod uwagę znaczenie problemu dla społeczeństwa, przygotowaliśmy materiał na temat typowych błędów w diagnozowaniu i leczeniu raka piersi (raka piersi), które radykalnie zmniejszają oczekiwany efekt i pogarszają rokowanie, nawet przy późniejszym zaawansowanym technologicznie leczeniu.

Czynnik stadium nowotworu ma największy wpływ na skuteczność leczenia każdego raka. Rak piersi nie jest wyjątkiem. Ale wyróżnia się względną dostępnością wykrywania na początkowym etapie.

Wbrew powszechnemu przekonaniu wczesna diagnoza raka piersi w Rosji może być skuteczna. Ale aby zidentyfikować chorobę we wczesnych stadiach, pacjent potrzebuje odpowiedzialnego podejścia do swojego zdrowia, swojej gotowości do regularnej diagnostyki zapobiegawczej, natychmiastowej pomocy medycznej, jeśli pojawią się podejrzane objawy. Z zastrzeżeniem tego prostego algorytmu doświadczenie lekarzy z wiodących rosyjskich klinik oraz dostępne im możliwości diagnostyczne umożliwiają rozpoznanie raka piersi we wczesnych stadiach.

Niestety, nie wszyscy pacjenci korzystają z tych możliwości, tracąc cenny czas na nieporozumienia „to nie jest rak” lub „przejdzie sam”, a po ustaleniu diagnozy przezwyciężyć lęk przed leczeniem lub „leczyć” raka piersi metody tradycyjnej medycyny.

Uzyskiwanie wczesnej profesjonalnej pomocy jest najważniejszym źródłem leczenia raka piersi.

Z powodu wyżej wymienionych działań (lub braku działania) nowotwór w piersi rozwija się do znacznego rozmiaru, nie tylko aktywnie rośnie w obrębie gruczołu, ale także rozprzestrzenia się przez naczynia układu limfatycznego i krążenia (wśród tych ostatnich najczęściej rejestruje się przerzuty raka piersi do mózgu i przerzuty do płuc ).

Jak zwiększyć prawdopodobieństwo przerzutów i nawrotu raka piersi?

Druga ważna grupa błędów prowadząca do zmniejszenia skuteczności leczenia raka piersi wiąże się z niedokładnością sformułowania i potwierdzeniem diagnozy..

Typowe błędy na różnych etapach diagnozy:

Niewystarczająca pierwotna diagnoza raka piersi

Niestety nie wszystkie centra raka w Rosji korzystają z możliwości obrazowania diagnostycznego, aby szybko i dokładnie postawić diagnozę w zakresie, w jakim są one dostępne dla lekarzy w klinice raka MIBS. Pacjent może zapobiec tego rodzaju błędom tylko posiadając pełną informację o aktualnych standardach diagnostycznych przyjętych na świecie.

Nie powinieneś polegać na ograniczonych możliwościach technicznych: jeśli jedna metoda diagnostyczna nie daje dokładnej odpowiedzi na temat obecności i składu komórkowego nowotworu, konieczne jest zastosowanie dodatkowych metod diagnostyki obrazowej: cyfrowej mammografii, ultradźwięków, rezonansu magnetycznego gruczołów sutkowych, przeprowadzenia precyzyjnej biopsji i wykonania specjalistycznej diagnozy morfologicznej uzyskanej próbki guza. A jeśli instytucja medyczna nie może zaoferować wystarczającej liczby usług, natychmiast zmień klinikę na bardziej nowoczesną, wybierając badanie w specjalistycznych ośrodkach diagnostycznych.

Błędy w diagnostyce różnicowej raka piersi

Niewystarczający poziom czujności ze strony lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (lub zaniedbana niechęć do przeniesienia pacjenta z guzem piersi do dalszego badania i leczenia do specjalistycznej instytucji) prowadzi do długiego i nieskutecznego leczenia jednego z łagodnych nowotworów (włókniak macicy, tłuszczak, brodawczak śródpiersiowy), chorób dyshormonalnych, mastopatii (mastodynia), ginekomastia) itp., umożliwiając rozwój i przerzuty raka piersi. Nie mniej niebezpieczne są przeciwne błędy, prowadzące do wyznaczenia traumatycznego leczenia (w tym chirurgii i chemioterapii) łagodnych nowotworów lub innych chorób.

Brak lub niska dokładność badania morfologicznego komórek nowotworowych

Diagnoza morfologiczna próbki guza przeprowadzona w MIBS zgodnie ze współczesnymi standardami dokładnie określi rodzaj komórek nowotworowych i ich agresywność. Minimalizuje to prawdopodobieństwo nawrotu i przerzutów, ponieważ leczenie raka piersi rozpoczyna się niezwłocznie, a jego plan uwzględnia wszystkie specyficzne cechy konkretnego guza. Ponadto badanie immunohistochemiczne próbek nowotworów uzyskanych w wyniku biopsji (określane jako „immunohistochemia” wśród pacjentów) ujawni podatność określonego rodzaju raka na zaawansowane leczenie farmakologiczne (leki celowane i immunoterapia), które w niektórych przypadkach mogą być alternatywą dla toksycznej chemioterapii i traumatycznej operacji.

Niestety nie wszystkie kliniki onkologiczne w Rosji mogą pochwalić się morfologiczną usługą diagnostyczną na poziomie, jaki posiada ich własne laboratorium morfologiczne MIBS. Prowadzona przez IIBM kampania informacyjna na temat informowania lekarzy regionalnych o znaczeniu diagnostyki morfologicznej daje coraz lepsze wyniki: wezwania do nas po usunięciu małego guza piersi w innej klinice, wcześniej sklasyfikowanej jako łagodne bez potwierdzenia morfologicznego, stają się coraz mniej powszechne. Lecz leczenie pacjentów z nawrotami raka piersi po „guzie” usuniętego guza błędnie zdefiniowanym w ścianach innej instytucji jest nadal powszechną praktyką.

Chcesz sprawdzić dokładność diagnozy morfologicznej guza piersi? Zadzwoń teraz, aby dowiedzieć się więcej o usłudze „drugiej opinii” laboratorium morfologicznego MIBS!

Naruszenie międzynarodowych protokołów leczenia raka piersi

Ale największa liczba nieodwracalnych błędów, nie tylko prowadząca do wzrostu prawdopodobieństwa przerzutów i nawrotu nowotworów piersi, ale także komplikująca późniejszą terapię, zmniejszająca jej skuteczność, występuje na etapie bezpośredniego leczenia guza pierwotnego.

Na pierwszy rzut oka leczenie raka piersi w Rosji nie powinno być gorsze od medycyny innych krajów pod względem skuteczności: metody, sprzęt i leki są takie same. Niemniej jednak znaczna liczba wizyt w klinice IIB wiąże się z przerzutami raka piersi u pacjentów, którzy wcześniej byli leczeni z powodu pierwotnego raka piersi w innych placówkach medycznych, co się nie powiodło..

Wyjaśnienie jest proste: zgodność z nowoczesnymi protokołami leczenia raka piersi wymaga kompetencji w zakresie zintegrowanej opieki onkologicznej, której nowoczesne standardy wymagają kombinacji różnych metod: interwencji chirurgicznej, radioterapii, celowanej i immunoterapii, chemioterapii. A ich włączenie do programu leczenia i kolejność stosowania zależy od cech konkretnego przypadku..

Dlatego niewystarczające kompetencje wybranego ośrodka onkologicznego w kompleksowym spersonalizowanym podejściu mogą być przyczyną, dla której leczenie raka piersi nie będzie tak skuteczne, jak to możliwe. Na przykład nie stosuje się wszystkich niezbędnych metod, ale tylko technologie dostępne w konkretnej placówce medycznej (np. Klinika chirurgiczna może nie mieć oddziału radioterapii) i sprzęt (np. Przestarzałe urządzenia do zdalnej radioterapii, które nie pozwalają na bezpieczne napromieniowanie całej wymaganej objętości).

I, jak pokazuje praktyka pacjentów odwiedzających IIBM, taki problem dotyczy nie tylko Rosji, ale także innych krajów: zarówno sąsiednich (Łotwa, Litwa, Białoruś, Ukraina), jak i bardziej odległych (Wielka Brytania, Hiszpania, Izrael).

Czy masz wątpliwości, czy leczenie raka piersi przepisane lub przeprowadzone w innej klinice uwzględnia wszystkie możliwości współczesnej onkologii? Zadzwoń teraz, aby dowiedzieć się więcej o „drugiej opinii onkologa” MIBS Cancer Clinic!

Najczęściej naruszenia protokołu, które prowadzą do zmniejszenia skuteczności leczenia raka piersi ogólnie wyglądają następująco:

niewystarczająca resekcja guza

Ważnym obszarem współczesnej mammologii jest zmniejszenie objętości chirurgicznie usuniętych tkanek w celu zminimalizowania defektów kosmetycznych i ułatwienia rekonstrukcji wyglądu piersi u pacjentów z rakiem piersi. W wielu przypadkach profesjonalnie wykonana lumpektomia lub resekcja sektorowa (częściowe usunięcie fragmentu dotkniętego gruczołu) może być nie mniej skuteczna niż całkowita mastektomia (całkowite usunięcie piersi i otaczających jej struktur). Ale chirurg musi wziąć pod uwagę wszystkie czynniki ryzyka i indywidualne cechy przypadku, co jest możliwe tylko przy dokładnym określeniu granic rozprzestrzeniania się guza.

Na tym etapie możliwa jest również odwrotna opcja: przy braku odpowiednich możliwości diagnostycznych u lekarzy konkretnej placówki medycznej pacjent ryzykuje usunięcie większej ilości tkanek niż wymaga tego przypadek kliniczny.

Drugim ważnym źródłem prawdopodobnego ryzyka jest usunięcie niewystarczającej objętości dotkniętych węzłów chłonnych, do których może rozprzestrzenić się guz. Kluczowe są tutaj kwalifikacje chirurga i możliwość wstępnej diagnozy, która pozwala dokładnie ustalić granice i etap nowotworu..

naruszenie standardów leczenia radiacyjnego

Dotyczy to zarówno wstępnej ekspozycji na promieniowanie jonizujące w celu zmniejszenia guza i zmniejszenia aktywności jego komórek przed operacją (radioterapia neoadiuwantowa), jak i napromieniowania złoża usuniętego guza oraz możliwych sposobów jego regionalnego przerzutu (radioterapia adiuwantowa). Podczas leczenia raka piersi nie w specjalistycznych placówkach onkologicznych, ale w ogólnych klinikach, które nie mają akceleratorów liniowych, pacjenci często nie otrzymują radioterapii - zamiast tego przepisywana jest chemioterapia, co zwykle stanowi rażące naruszenie protokołów.

niewystarczająca jakość radioterapii

Nowoczesne leczenie radiologiczne guzów o dowolnej lokalizacji wymaga nie tylko wyposażenia w nowoczesny sprzęt obsługiwany przez wysoko wykwalifikowanych specjalistów, ale także ścisłego przestrzegania dat rozpoczęcia i harmonogramu radioterapii, a także jednolitego pokrycia dawką niezbędną do zniszczenia określonego rodzaju komórek nowotworowych.

Przedwczesne rozpoczęcie radioterapii, a także znaczące przerwy między poszczególnymi frakcjami leczenia i ich przebiegami, prowadzą do rozwoju odporności komórek nowotworowych na promieniowanie jonizujące (oporność na promieniowanie nowotworowe), co pogarsza rokowanie i zawęża zakres możliwości dalszego leczenia.

Następujące przyczyny są najczęstsze, wpływające na wykonalność, harmonogram i czas leczenia radiologicznego raka piersi:

  • brak liniowych akceleratorów w placówce medycznej, w której przeprowadzono operację;
  • oczekiwanie na koniec naprawy / zapobiegania istniejącemu sprzętowi;
  • kolejki lub brak kwot.

Mniej oczywiste dla pacjenta, ale nie mniej istotne dla zmniejszenia skuteczności złożonej terapii raka piersi jest niewystarczająca dawka promieniowania dostarczanego do guza lub tkanek sąsiadujących z usuniętym nowotworem, w których mogą pozostać pojedyncze komórki nowotworowe.

Głównym tego powodem jest nierównomierne pokrycie danej objętości wymaganą dawką promieniowania, spowodowane zarówno technicznymi ograniczeniami przestarzałych urządzeń do zdalnej radioterapii, wciąż pracujących w wielu ośrodkach onkologicznych w Rosji, jak i niewystarczającymi kwalifikacjami lekarzy, którzy pracują na nowoczesnym sprzęcie, ale nie w pełni zdają sobie sprawę z jego potencjału. Nierówność objawia się albo poprzez zastosowanie nadmiernej dawki do niektórych części guza i otaczających tkanek (powoduje reakcje radiacyjne z powodu uszkodzenia zdrowych tkanek), albo o wiele bardziej niebezpieczne niedostateczne narażenie niektórych części guza, w których proces nowotworowy może być kontynuowany (nawrót raka piersi).

Przestarzałe urządzenia do radioterapii nie pozwalają na podzielenie wymaganej dawki na znaczną liczbę pól promieniowania o różnych formach zasilanych z różnych pozycji (zapewniają to nowoczesne akceleratory liniowe). Dlatego leczenie przeprowadza się najczęściej za pomocą dwóch do czterech kwadratowych pól, z których powstaje strefa wysokiej dawki promieniowania, która ma kształt przestrzenny blisko sześcianu. Na tym etapie powstaje niebezpieczeństwo: podczas leczenia dużymi polami musisz albo napromieniować znaczną ilość zdrowych tkanek, albo zmniejszyć dawkę, biorąc pod uwagę lokalizację w pobliżu gruczołów mlecznych różnych krytycznych struktur ciała, których napromieniowanie jest obarczone poważnymi uszkodzeniami (na przykład serce, szczególnie w leczeniu raka lewej piersi).

Niestety, przy nowoczesnym sprzęcie, niewystarczających kwalifikacjach specjalistycznych lub nadmiernym obciążeniu pracą przy braku personelu, niektóre ośrodki onkologiczne upraszczają plany leczenia radiologicznego na kilku dużych polach. Rezultatem jest nawrót raka piersi, którego leczenie komplikuje odporność komórek patologicznych na promieniowanie jonizujące.

Zadzwoń teraz, aby dowiedzieć się o różnicach w precyzyjnej radioterapii dostępnej dla pacjentów z Kliniką Onkologiczną MIBS.!

Niemotywowana odmowa leczenia uzależnienia od narkotyków

W zależności od przypadku klinicznego międzynarodowe protokoły leczenia raka piersi przewidują różne rodzaje leczenia farmakologicznego. Coraz częściej stosuje się chemioterapię uzupełniającą po usunięciu guza pierwotnego, chemioterapię neoadiuwantową (poprzedzającą operację), terapię hormonalną, leczenie celowane i immunoterapię..

Analizując historie leczenia, po których pacjenci przychodzą do kliniki onkologicznej MIBS w celu leczenia nawrotów lub przerzutów raka piersi, istnieją różne opcje niepełnego wykorzystania pełnego potencjału nowoczesnych leków. Na przykład:

  • Nie przeprowadzono chemioterapii neoadjuwantowej, więc objętość interwencji chirurgicznej była tak duża, że ​​konieczne było ograniczenie liczby usuniętych tkanek; zapobiegało to całkowitemu usunięciu guza i doprowadziło do zaczerwienienia;
  • ukierunkowane leczenie nie zostało przepisane, ponieważ klinika, w której przeprowadzono leczenie, nie miała zdolności do diagnozy morfologicznej na odpowiednim poziomie (nie przeprowadzono immunohistochemii), pacjentka została poddana leczeniu, ale proces nowotworowy nie mógł zostać zatrzymany i zwróciła się do kliniki onkologicznej MIBS z rakiem z przerzutami ;
  • chemioterapia została przerwana z powodu poważnych skutków ubocznych od wprowadzenia leków chemioterapeutycznych; w tym samym czasie klinice MIBS udało się przeprowadzić pełny cykl chemioterapii, podejmując środki w celu kontroli skutków ubocznych i reakcji organizmu (kontrola nudności, implantacja portów żylnych w celu zachowania naczyń krwionośnych z długimi cyklami chemioterapii itp.).

Niewystarczająca jakość leczenia uzależnień

Leczenie raka piersi, w zależności od konkretnego przypadku, może wymagać określonego leku, który ma najbardziej odpowiednie właściwości. W strukturze złożonych ośrodków onkologicznych, których przykładem jest MIBS, istnieją specjalne jednostki, które planują i przeprowadzają regularne zakupy najpopularniejszych leków, a także pilne dostawy rzadkich leków od dowolnego producenta. Niestety, bardziej uciążliwy model państwowego ubezpieczenia zdrowotnego nie zawsze bierze pod uwagę unikalne potrzeby pacjentów o szczególnych cechach przypadku klinicznego: pożądany lek może po prostu nie znajdować się w magazynie apteki w instytucji publicznej, a dostępne będą leki generyczne (kopie leków od zewnętrznych producentów, w tym w tym z Indii i Chin), które nie zawsze mają wszystkie właściwości oryginalnego leku. Aby uzyskać najbardziej skuteczne leczenie, zapytaj swojego lekarza o opcje wyboru leków.

Przerzuty raka piersi: typowe błędy diagnostyczne i lecznicze

Guz pierwotny zostaje pokonany przez wszystkie konta. Ale po chwili radość ze zwycięstwa może zostać przyćmiona przez nowe objawy, które ponownie prowadzą pacjenta do lekarza. Jak pokazuje analiza historii pacjentów z kliniką MIBS leczonych z przerzutowym rakiem piersi po wcześniejszym leczeniu w ścianach innych ośrodków, można zidentyfikować główne błędy, które prowadzą do przerzutów, co komplikuje zadanie późniejszego leczenia i pogarsza rokowanie:

zła inscenizacja

Powinno to obejmować przerzuty, które nie są wykrywane przed rozpoczęciem leczenia pierwotnego guza w ciele. Powodów może być wiele. Jest to nieuwzględnienie najbardziej prawdopodobnych narządów docelowych i sposobów przerzutów regionalnych, niemożność przeprowadzenia jakościowej identyfikacji możliwych przerzutów oraz odrzucenie możliwości dostępnych w innych klinikach (na przykład PET / CT).

naruszenie metod kontroli jakości leczenia

Obowiązkowym elementem współczesnych protokołów leczenia raka piersi jest regularna diagnostyka monitorująca, którą pacjent musi poddawać się z określoną częstotliwością przez długi czas po zakończeniu leczenia raka pierwotnego. W przeciwieństwie do innych chorób onkologicznych, przerzuty raka piersi mogą pojawić się znaczny czas po leczeniu guza pierwotnego. Ignorowanie zaleceń lekarza, naruszenie harmonogramu badań, odmowa regularnego poddawania się diagnostyce kontrolnej przed wyznaczonym terminem, a nawet proste oszczędności (na przykład kontrolne badanie MRI mózgu odbywa się bez kontrastu lub na tomografie niskopodłogowym, który nie zapewnia wystarczającej rozdzielczości obrazów) może prowadzić do wykrycia przerzutów na etapy, w których leczenie nie będzie skuteczne.

Kompleksowe leczenie raka piersi w Klinice Onkologii MIBS

Nowoczesne leczenie raka piersi i jego przerzutów wymaga złożonej kombinacji metod i starannej zgodności jakości na każdym etapie opieki. Dlatego nie tylko wyposażenie w nowoczesny sprzęt i leki, ale także wiedza specjalistów danej instytucji medycznej w zakresie diagnozy, rozwoju i dokładnego wdrożenia procesu leczenia pomaga osiągnąć wysoką skuteczność leczenia w MIBS.

Jest to zintegrowane podejście, które jest dumą kierownictwa Kliniki Onkologii IIB i kluczem do wysokiej skuteczności zapewnianego leczenia. Nasi lekarze dysponują wszelkim sprzętem niezbędnym do wdrożenia najbardziej zaawansowanych protokołów międzynarodowych, wykorzystując wszystkie możliwości na świecie do pokonania choroby. W obrębie kliniki pacjent może otrzymać wykwalifikowane leczenie na każdym etapie - od diagnozy guza pierwotnego do leczenia jego przerzutów.

Nadal masz pytania? Zadzwoń teraz, nie dawaj chorobie ani jednego dodatkowego dnia!