Gruczolak przysadki

Tłuszczak

Gruczolak przysadki jest łagodnym nowotworem przedniego płata przysadki mózgowej.

Przysadka mózgowa to niewielka struktura mózgu, która kontroluje gruczoły wydzielania wewnętrznego poprzez wytwarzanie własnych hormonów. Gruczolak przysadki może być hormonalnie aktywny i nieaktywny. Objawy kliniczne choroby zależą od tego faktu, a także od wielkości guza, kierunku i szybkości jego wzrostu..

Głównymi objawami gruczolaka przysadki mogą być problemy z widzeniem, upośledzeniem funkcji tarczycy, gruczołów płciowych, nadnerczy, upośledzeniem wzrostu i proporcjonalności niektórych części ciała. Czasami choroba przebiega bezobjawowo.

Co to jest?

Krótko mówiąc, gruczolak przysadki jest nowotworem przysadki mózgowej, który może objawiać się różnymi objawami klinicznymi (zaburzeniami endokrynologicznymi, okulistycznymi lub neurologicznymi) lub w niektórych przypadkach może przebiegać bezobjawowo. Istnieje duża liczba gatunków tego guza..

Cechy gruczolaka należą do której grupy - objawy patologiczne, metody diagnozy i leczenia.

Powody rozwoju

Dokładne przyczyny powstawania gruczolaka przysadki nie zostały jeszcze ustalone w neurologii. Istnieją jednak hipotezy, które dowodzą pojawienia się guza z powodu zakaźnych zjawisk w układzie nerwowym, urazowych uszkodzeń mózgu i negatywnego wpływu różnych czynników na płód. Do najniebezpieczniejszych neuroinfekcji, które mogą prowadzić do powstawania nowotworów, należą neurosiła, gruźlica, bruceloza, zapalenie mózgu, zapalenie poliomyelowe, ropień mózgu, zapalenie opon mózgowych, malaria mózgowa.

Obecnie prowadzone są badania neurologiczne, których celem jest ustalenie związku między powstawaniem gruczolaka przysadki a przyjmowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych przez kobiety. Naukowcy badają również hipotezę, która dowodzi, że guz może pojawić się z powodu zwiększonej stymulacji podwzgórza przysadki mózgowej. Ten mechanizm początku nowotworu często obserwuje się u pacjentów z pierwotną hipogonadyzmem lub niedoczynnością tarczycy..

Klasyfikacja

Gruczolaki przysadki dzielą się na hormonalnie aktywne (wytwarzają hormony przysadkowe) i nieaktywne hormonalnie (nie wytwarzają hormonów).

W zależności od tego, który hormon jest produkowany w nadmiarze, gruczolaki przysadki czynne hormonalnie dzielą się na:

  • prolaktyna (prolactinoma) - rozwijają się z prolaktotrofów, objawiają się zwiększoną produkcją prolaktyny;
  • gonadotropiny (gonadotropinomy) - rozwijają się z gonadotropów, przejawiają się zwiększoną produkcją hormonów luteinizujących i stymulujących pęcherzyki;
  • hormony wzrostu (hormony wzrostu) - rozwijają się z somatotrofów, objawiają się zwiększoną produkcją hormonu wzrostu;
  • kortykotropowe (kortykotropinomy) - rozwijają się z kortykotrofów, objawiają się zwiększoną produkcją hormonu adrenokortykotropowego;
  • tyreotropowe (tyreotropinomy) - rozwijają się z tyreotrofów, przejawiają się zwiększoną produkcją hormonu tyreotropowego.

Jeśli hormonalnie aktywny gruczolak przysadki wydziela dwa lub więcej hormonów, jest klasyfikowany jako mieszany..

Hormonalnie nieaktywne gruczolaki przysadki dzielą się na onkocytomy i gruczolaki chromofobowe.

W zależności od rozmiaru:

  • pikoadenoma (średnica mniejsza niż 3 mm);
  • mikrodenoma (średnica nie większa niż 10 mm);
  • macroadenoma (średnica większa niż 10 mm);
  • gruczolak olbrzymi (40 mm lub więcej).

W zależności od kierunku wzrostu (w stosunku do tureckiego siodła) gruczolaki przysadki mogą być:

  • endosellar (wzrost guza w jamie tureckiego siodła);
  • Infrasellar (rozprzestrzenianie się nowotworu jest niższe, osiągnięcie zatoki klinowej);
  • suprasellar (rozprzestrzenianie się guza);
  • retrokomórkowy (wzrost nowotworu z tyłu);
  • boczny (nowotwór rozprzestrzeniony na boki);
  • antesellar (przedni wzrost guza).

Kiedy nowotwór rozprzestrzenia się w kilku kierunkach, nazywa się go zgodnie z kierunkami, w których występuje wzrost guza.

Objawy

Objawy, w których gruczolak przysadki może się objawiać, różnią się w zależności od rodzaju guza..

Hormonalnie aktywny drobniak macicy objawia się zaburzeniami endokrynologicznymi i nieaktywny może istnieć przez kilka lat, aż osiągnie znaczny rozmiar lub zostanie przypadkowo wykryty podczas badania na inne choroby. 12% ludzi ma bezobjawowe drobnoustroje.

Macroadenoma objawia się nie tylko endokrynologicznie, ale także zaburzeniami neurologicznymi spowodowanymi uciskiem otaczających nerwów i tkanek.

Prolactinoma

Najczęstszy guz przysadki występuje w 30-40% wszystkich gruczolaków. Z reguły rozmiar prolactinoma nie przekracza 2-3 mm. Częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn. Przejawia się to takimi znakami, jak:

  • nieregularne miesiączki u kobiet - nieregularne cykle, wydłużenie cyklu o ponad 40 dni, cykle bezowulacyjne, brak miesiączki
  • mlekotok - ciągłe lub okresowe uwalnianie mleka matki (siara) z gruczołów mlecznych, niezwiązane z okresem poporodowym
  • niemożność zajścia w ciążę z powodu braku owulacji
  • u mężczyzn prolactinoma objawia się zmniejszeniem siły działania, wzrostem gruczołów sutkowych, zaburzeniami erekcji, zaburzeniami tworzenia plemników, prowadzącym do niepłodności.

Hormon wzrostu

Stanowi 20 - 25% całkowitej liczby gruczolaków przysadki. U dzieci częstość występowania jest trzecia po prolactinoma i kortykotropinoma. Charakteryzuje się podwyższonym poziomem hormonu wzrostu we krwi. Oznaki hormonów wzrostu:

  • u dzieci przejawia objawy gigantyzmu. Dziecko szybko przybiera na wadze i wzrost, ze względu na równomierny wzrost kości i długości, a także wzrost chrząstki i tkanek miękkich. Z reguły gigantyzm rozpoczyna się w okresie przedpokwitaniowym, na jakiś czas przed nadejściem dojrzewania i może postępować aż do zakończenia formowania się szkieletu (do około 25 lat). Gigantyzm uważany jest za wzrost wysokości osoby dorosłej powyżej 2 - 2,05 m.
  • jeśli somatotropinoma wystąpił w wieku dorosłym, objawia się to objawami akromegalii - wzrostem szczotek, stóp, uszu, nosa, języka, zmianami i zgrubieniem rysów twarzy, pojawieniem się zwiększonego wzrostu włosów, brody i wąsów u kobiet, nieprawidłowości miesiączkowania. Wzrost narządów wewnętrznych prowadzi do naruszenia ich funkcji.

Corticotropinoma

Występuje w 7-10% gruczolaków przysadki. Charakteryzuje się nadmierną produkcją hormonów kory nadnerczy (glukokortykoidów), nazywa się to chorobą Itsenko-Cushinga.

  • Otyłość typu „cushingoidalnego” - następuje redystrybucja warstwy tłuszczowej i odkładanie tłuszczu w obręczy barkowej, na szyi, w strefach nadobojczykowych. Twarz przybiera okrągły kształt w kształcie księżyca. Kończyny stają się cieńsze z powodu zanikowych procesów w tkance podskórnej i mięśniach..
  • zaburzenia skóry - różowo-fioletowe rozstępy (rozstępy) na skórze brzucha, klatki piersiowej, bioder; zwiększona pigmentacja skóry łokci, kolan, pach; zwiększona suchość i łuszczenie się skóry
  • nadciśnienie tętnicze
  • kobiety mogą mieć nieregularne miesiączki i nadmierne owłosienie - zwiększone owłosienie skóry, wzrost brody i wąsów
  • u mężczyzn często obserwuje się spadek siły działania

Gonadotropinoma

Rzadko występuje w przypadku gruczolaków przysadki. Przejawia się to w naruszeniach cyklu miesiączkowego, częściej braku miesiączki, spadku funkcji rozrodczych u mężczyzn i kobiet, na tle zmniejszonych lub nieobecnych zewnętrznych i wewnętrznych narządów płciowych.

Tyreotropinoma

Jest to również bardzo rzadkie, tylko w 2-3% gruczolaka przysadki. Jego objawy zależą od tego, czy guz ten jest pierwotny czy wtórny.

  • pierwotniaki tarczycy charakteryzują się skutkami nadczynności tarczycy - utrata masy ciała, drżenie kończyn i całego ciała, wyłupiaste oczy, słaby sen, zwiększony apetyt, zwiększone pocenie się, wysokie ciśnienie krwi, tachykardia.
  • w przypadku wtórnej nadczynności tarczycy, czyli powstałej z powodu istniejącej od dawna zmniejszonej czynności tarczycy, charakterystyczna jest niedoczynność tarczycy - obrzęk twarzy, powolna mowa, przyrost masy ciała, zaparcia, bradykardia, sucha, łuszcząca się skóra, ochrypły głos, depresja.

Neurologiczne objawy gruczolaka przysadki

  • zaburzenia widzenia - podwójne widzenie, zez, zmniejszona ostrość wzroku w jednym lub obu oczach, ograniczone pola widzenia. Znaczące gruczolaki mogą prowadzić do całkowitej atrofii nerwu wzrokowego i ślepoty
  • ból głowy, któremu nie towarzyszą nudności, nie zmienia się wraz ze zmianą pozycji ciała, często nie kończy się na przyjmowaniu leków przeciwbólowych
  • przekrwienie błony śluzowej nosa spowodowane kiełkowaniem w dolnej części tureckiego siodła

Objawy niewydolności przysadki

Niewydolność przysadki może rozwinąć się z powodu ucisku normalnej tkanki przysadki. Objawy

  • niedoczynność tarczycy
  • niewydolność kory nadnerczy - zmęczenie, niskie ciśnienie krwi, omdlenia, drażliwość, bóle mięśni - stawów, zaburzenia metabolizmu elektrolitów (sodu i potasu), niski poziom glukozy we krwi
  • obniżenie poziomu hormonów płciowych (estrogenów u kobiet i testosteronu u mężczyzn) - niepłodność, zmniejszenie libido i impotencji, zmniejszenie wzrostu włosów u mężczyzn na twarzy
  • u dzieci brak hormonu wzrostu prowadzi do zahamowania wzrostu i rozwoju

Objawy psychiczne

Te objawy gruczolaka przysadki są spowodowane zmianą tła hormonalnego w ciele. Można zaobserwować drażliwość, niestabilność emocjonalną, płaczliwość, depresję, agresywność, apatię..

Diagnostyka

Mimo tak różnorodnych objawów klinicznych można stwierdzić, że rozpoznanie gruczolaka przysadki jest dość trudnym przedsięwzięciem..

Wynika to przede wszystkim z niespecyficzności wielu skarg. Ponadto objawy gruczolaka przysadki zmuszają pacjentów do zwrócenia się do różnych specjalistów (okulisty, ginekologa, terapeuty, pediatry, urologa, seksuologa, a nawet psychiatry). I nie zawsze wąski specjalista może podejrzewać tę chorobę. Dlatego pacjenci z podobnymi niespecyficznymi i wszechstronnymi dolegliwościami są badani przez kilku specjalistów. Ponadto diagnoza gruczolaka przysadki pomaga w badaniach krwi na obecność hormonów. Zmniejszenie lub zwiększenie ich liczby w połączeniu z istniejącymi skargami pomaga lekarzowi ustalić diagnozę.

Wcześniej szeroko stosowane w diagnostyce gruczolaka przysadki było zdjęcie rentgenowskie siodła tureckiego. Ujawniono osteoporozę i zniszczenie tylnej części tureckiego siodła, kontur jego dna służył i nadal służy jako wiarygodne oznaki gruczolaka. Jednak są to już późne objawy gruczolaka przysadki, to znaczy pojawiają się już ze znacznym okresem istnienia gruczolaka.

Nowoczesną, dokładniejszą i wcześniejszą metodą diagnostyki instrumentalnej, w porównaniu z radiografią, jest obrazowanie rezonansu magnetycznego mózgu. Ta metoda pozwala zobaczyć gruczolaka, a im mocniejsze urządzenie, tym wyższe jego możliwości diagnostyczne. Niektóre mikrogruczolaki przysadki, ze względu na ich niewielki rozmiar, mogą pozostać nierozpoznane nawet przy obrazowaniu rezonansem magnetycznym. Diagnoza niehormonalnych wolno rosnących drobnoustrojów, które mogą się wcale nie objawiać, jest szczególnie trudna.

Leczenie gruczolaka przysadki

W leczeniu gruczolaka stosuje się różne metody, których wybór zależy od wielkości nowotworu i charakteru aktywności hormonalnej. Do tej pory takie podejścia są stosowane:

  1. Obserwacja W przypadku guzów przysadki, które są małe i nieaktywne hormonalnie, lekarze wybierają taktykę oczekiwania i zobaczenia. Jeśli wykształcenie wzrośnie, zaleca się odpowiednie leczenie. Jeśli gruczolak nie wpływa na stan pacjenta, obserwacja jest kontynuowana.
  2. Terapia lekowa. Wskazane jest przepisywanie leków pacjentowi z guzem przysadki, aby wyeliminować objawy choroby i poprawić zdrowie. W tym celu lekarz przepisuje leki wzmacniające i kompleksy witaminowe. Leczenie zachowawcze jest wskazane w przypadku małych guzów. Wybór leków zależy również od rodzaju nowotworu. W przypadku somatotropinomas przepisuje się agonistów somatostatyny (somatulinę i sandostatynę), z prolactinoma, agonistów dopaminy i preparatów ergoliny, z kortykotropinoma, blokerami steroidogenezy (nizoral, zapalenie sutka, orimetyna).
  3. Leczenie radiochirurgiczne. Jest to nowoczesna i bardzo skuteczna metoda radioterapii, polegająca na zniszczeniu guza przez napromienianie, bez wykonywania zabiegów chirurgicznych.
  4. Operacja. Chirurgiczne usunięcie gruczolaka przysadki jest najbardziej skuteczną, ale jednocześnie traumatyczną metodą terapii. Specjaliści mają dwie opcje dostępu: przez kanały nosowe i przez otwarcie jamy czaszki. Pierwszy dostęp jest preferowany, ale stosowany tylko w przypadku małych gruczolaków.

Często w leczeniu gruczolaka przysadki konieczne jest połączenie kilku z tych technik w celu osiągnięcia pożądanego rezultatu..

Prognoza na całe życie

Gruczolak przysadki odnosi się do łagodnych nowotworów, jednak wraz ze wzrostem wielkości, podobnie jak inne guzy mózgu, przyjmuje przebieg złośliwy z powodu kompresji otaczających formacji anatomicznych. Rozmiar guza wynika również z możliwości jego całkowitego usunięcia. Gruczolak przysadki o średnicy większej niż 2 cm wiąże się z prawdopodobieństwem nawrotu pooperacyjnego, które może wystąpić w ciągu 5 lat po usunięciu.

Rokowanie gruczolaka zależy również od jego rodzaju. Tak więc w przypadku mikrokortykotropinomii u 85% pacjentów następuje całkowite przywrócenie funkcji hormonalnej po leczeniu chirurgicznym. U pacjentów z somatotropinoma i prolactinoma liczba ta jest znacznie niższa - 20-25%. Według niektórych doniesień średnio po leczeniu chirurgicznym powrót do zdrowia obserwuje się u 67% pacjentów, a liczba nawrotów wynosi około 12%.

W niektórych przypadkach z krwotokiem w gruczolaku dochodzi do samoleczenia, co najczęściej obserwuje się w przypadku prolactinoma.

Znaki i metody leczenia gruczolaka przysadki mózgowej

Łagodny rodzaj nowotworu występujący u mężczyzn i kobiet.

Co to jest gruczolak przysadki mózgu?

Przysadka to niewielki gruczoł zlokalizowany za mostem i móżdżkiem. Przyczynia się do pojawienia się hormonów i bezpośrednio reguluje ich poziom w ciele. Z pewnych powodów praca narządu wewnętrznego jest zakłócona, co powoduje pojawienie się torbielowatej postaci gruczolaka.


Przysadka mózgowa odpowiada za pojawienie się hormonów i reguluje ich poziom w ciele.

Nowotwór jest łagodny, ale może wpływać na równowagę hormonalną. A to powoduje poważne wewnętrzne awarie. Na przykład gatunki chromofobiczne mogą powodować dystrofię, naciski na zakończenia nerwowe. Basofilowy wywołuje poważne choroby neuroendokrynne.

Mikro i macroadenoma są wykrywane w zależności od wielkości. W większości przypadków pogrubienia są aktywne hormonalnie.

Jak wykryć guzy przysadki mózgowej?

Kiedy pojawią się pierwsze podejrzenia, musisz skontaktować się z endokrynologiem, który w razie potrzeby połączy się z diagnozą i leczeniem onkologa i neurochirurga. Na początkowym etapie wykonuje się testy stosunków hormonalnych we krwi, po czym zalecana jest diagnostyka sprzętowa za pomocą MRI. Ta metoda jest najbardziej pouczająca w poszukiwaniu elementów nowotworowych GM.


Najbliższe centrum diagnostyczne z tomografem dużej mocy można znaleźć na naszej stronie internetowej. Filtry wyszukiwania według ceny, oceny, parametrów technicznych urządzeń i adresów pomogą Ci wybrać najlepszą ofertę w Twojej okolicy miasta. Zapisz się na ankietę za pośrednictwem strony i uzyskaj gwarantowaną zniżkę z usługi.

Przyczyny

Gruczolak mózgu jest słabo poznaną patologią. Lekarze sugerują, że choroba jest dziedziczna, ale nie można tego dokładnie stwierdzić. Uważa się, że istnieją czynniki ryzyka zwiększające prawdopodobieństwo torbieli:


Zaburzenia podczas rozwoju embrionalnego.

  • urazy czaszki (wstrząs mózgu, stłuczenia itp.);
  • zaburzenia podczas rozwoju zarodkowego podczas ciąży;
  • neuroinfekcje wpływające na tkankę mózgową zwiększają ryzyko. Najczęstsze to zapalenie opon mózgowych i zapalenie mózgu. Jednak nawet gruźlica wywołuje rozwój guza;
  • kobiety, które przyjmują doustne środki antykoncepcyjne przez długi czas, są zagrożone, ale badania nie potwierdzają tego.

Z jakiegoś powodu gruczoły obwodowe nie są już tak aktywne jak wcześniej. Podwzgórze najpierw reaguje na tę zmianę. Wytwarza związki, które wywołują nadmierny wzrost tkanki przysadki mózgowej. To powoduje rozwój gruczolaka.

Opis choroby

W praktyce klinicznej naruszenie dotyczy zarówno nieprawidłowości onkologicznych, jak i endokrynnych przysadki mózgowej. Pomimo rozpowszechnienia w populacji (20% całkowitej liczby dorosłych) nie można wiarygodnie zidentyfikować głównych przyczyn rozwoju patologii. Niektórzy specjaliści mają tendencję do klasyfikowania onkologii jako chorób dziedzicznych. Niektórzy lekarze twierdzą, że głównym czynnikiem jego występowania są przenoszone infekcje w ośrodkowym układzie nerwowym.

Ostatnie testy badawcze pokazują wpływ doustnej antykoncepcji na występowanie łagodnych i złośliwych obiektów w mózgu. Prowokatorzy mogą służyć jako wrodzone i wewnątrzmaciczne obrażenia odniesione w każdym wieku urazu. Główna część zarejestrowanych formacji jest nieszkodliwa, ale pewien procent przypadków prowadzi do poważnych konsekwencji. Niebezpieczeństwo związane z mikro-guzem zależy od jego objętości i zdolności do wydzielania..

Objawy i znaki

Objawy aktywnego gruczolaka przysadki mogą objawiać się na różne sposoby. Znaki zależą od jego wielkości. Na początkowych etapach rozwoju są zwykle nieobecni. Kiedy guz osiąga średnicę kilku cm, pojawia się kilka głównych objawów. Będą one jednak różne dla fok aktywnych hormonalnie i nieaktywnych..

Częste objawy

W miarę wzrostu chrząstki pojawia się nacisk na wszystkie tkanki wewnątrzczaszkowe mózgu. Z tego powodu objawia się kompleks zaburzeń neurologicznych:


Uporczywe bóle głowy.

  • zmienia się pole widzenia. Może się zawęzić. Przejawia się to w tym, że osoba nie widzi tego, co dzieje się po bokach oczu;
  • ciągłe bóle głowy nawiedzają. Wynika to z nacisku na tkankę mózgową. W tym samym czasie wzrasta ciśnienie. Bolesne odczucia są zlokalizowane w okolicy nosa, czoła i oczu. Czasami odnoszą się do whisky. Natura bólu jest bolesna;
  • jeśli pogrubienie nadal rośnie, występują problemy z oddychaniem przez nos. Wraz z postępem patologii krwawienia z nosa nie są wykluczone.

Objawy formacji hormonalnych

Jeśli guz wykazuje aktywność hormonalną, objawy będą się różnić od ogólnych objawów. Pacjent zauważy jeden lub kilka objawów naraz:

  • ostra utrata masy ciała lub wręcz przeciwnie, zwiększenie masy ciała;
  • pojawią się wahania nastroju, podrażnienie, płaczliwość;
  • uczucie gorąca, uderzenia gorąca, szybkie bicie serca;
  • naruszenie przewodu żołądkowo-jelitowego (biegunka);
  • stały wzrost temperatury;
  • z eozynofilowym gruczolakiem przysadki pojawia się gigantyzm;
  • uszy, nos i palce powiększają się;
  • nieustanne pragnienie, pocenie się;
  • u kobiet cykl miesiączkowy jest naruszony, libido zmniejsza się;
  • wzrost ciśnienia krwi itp..

Objawy mikrogruczolaka przysadki

W przysadce zwykle rozróżnia się płaty przednie i tylne. Są odpowiedzialne za produkcję różnych substancji hormonalnych. Dlatego objawy mikrogruczolaków gruczołu zależą bezpośrednio od tego, który obszar narządu został dotknięty procesem nowotworowym. Kolejnym ważnym kryterium jest płeć pacjenta i jego wiek.

Funkcjonalne cechy nowotworu pozwoliły lekarzom rozróżnić 2 postacie choroby - nieaktywny drobnoustrój lub wariant patologii wytwarzający hormony. W pierwszym przypadku nie ma specjalnych konsekwencji dla ludzi - okres bezobjawowy trwa długo, a wykrycie guza staje się otwarciem badania diagnostycznego mózgu, na przykład MRI.

Tymczasem, jeśli komórki hiperplastyczne zaczną intensyfikować syntezę hormonów, samopoczucie pacjentów szybko się pogarsza. Tak więc wraz z powstaniem prolactinoma dochodzi do nieprawidłowego działania gruczołów sutkowych i narządów płciowych. W przypadku kobiet główne objawy choroby są wyrażone w:

W przypadku mężczyzn objawy to:

  • zmniejszone libido;
  • zaburzenia erekcji;
  • mlekotok;
  • niestabilność psycho-emocjonalna.

Jeśli dochodzi do przerostu komórek przysadki wytwarzających hormony tyreotropowe, rozwija się wole guzkowe, którego głównym powikłaniem jest tyreotoksykoza z odpowiadającymi jej objawami - tachykardia, arytmia, hipoglikemia i zaburzenia endokrynologiczne.

Wraz z porażką przysadki mózgowej w postaci somatotropinoma zwiększono niekontrolowany wzrost poszczególnych części ciała - szkieletu kości, narządów wewnętrznych. Akromegalia powoduje, że lekarze podejrzewają dysfunkcję przysadki i przeprowadzają badanie. Zmiana liczby w zależności od rodzaju choroby Itsenko-Cushinga wymaga wykluczenia kortykotropowego mikrogruczolaka przysadki. Dodatkowe objawy to cukrzyca steroidowa, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia psychiczne.

Gruczolak przysadki u dzieci

Ten rodzaj tworzenia torbielowatej rzadko występuje u dzieci. W większości przypadków gruczolak przysadki wiąże się z zaburzeniami rozwoju embrionalnego. Konieczne jest prawidłowe zdiagnozowanie patologii, ponieważ dzieci nie zawsze mogą mówić o tym, co ich martwi.


Późny rozwój i opóźnione dojrzewanie są powodem poszukiwania pomocy medycznej.

Główne objawy to zmiany nastroju. Dzieci są albo nadmiernie aktywne, albo hamowane. Warunki te często się zmieniają. Jeśli obserwuje się opóźnione dojrzewanie płciowe, jest to powód, aby udać się do lekarza.

Diagnostyka

Podczas wstępnego badania lekarz sprecyzuje, jakie objawy niepokoją pacjenta, a następnie zaleci środki diagnostyczne:

  • rezonans magnetyczny lub tomografia komputerowa mogą zidentyfikować dokładną lokalizację guza, ustalić jego rozmiar;
  • pacjentowi przepisano skierowanie na badania w celu wykrycia nierównowagi hormonalnej w ciele;
  • Pamiętaj, aby przejść badanie u okulisty w celu ustalenia, czy występują jakiekolwiek zaburzenia widzenia;
  • prowadzone jest tureckie badanie siodła, w którym ustalane jest, czy zostało powiększone, czy występują inne naruszenia działalności.

Możliwym powikłaniem jest przekształcenie nowotworu w złośliwą pieczęć. Gdy kapsułka naciska na tkankę mózgową, zachodzą nieodwracalne procesy. Guz wywołuje zaburzenia hormonalne, zaburzenia neurologiczne. W rzadkich przypadkach występuje krwotok.

Metody leczenia

Wybór leczenia gruczolaka przysadki zależy od rodzaju pogrubienia, wielkości i cech rozwoju. Lekarz przepisuje leczenie farmakologiczne, chirurgię lub radioterapię.

Interwencja chirurgiczna

Istnieją 2 sposoby chirurgicznego usunięcia pogrubienia. Pierwszy dotyczy operacji przez jamę nosową. Zazwyczaj ta metoda jest stosowana, jeśli wykryte zostaną guzy, które praktycznie nie mają wpływu na sąsiednie tkanki. Maksymalny rozmiar kapsułki wynosi nie więcej niż 10 cm.

W takim przypadku pacjent zostaje wysłany do szpitala, gdzie operacja jest następnie przeprowadzana po konsultacji ze specjalistą. Endoskop wprowadza się przez jamę nosową w znieczuleniu ogólnym. W przyszłości wycina się ścianę kości, a następnie wykonuje się nacięcie w kapsułce i usuwa się wraz z zawartością.

Podczas manipulacji chirurg otrzymuje dokładny obraz na monitorze, dzięki czemu praktycznie eliminuje się wszelkie niedokładności podczas zabiegu. Zdjęcie pieczęci zajmuje od 2 do 3 godzin. Jeśli operacja przebiegła bez powikłań, w ciągu tygodnia pacjent zostanie wypisany ze szpitala. W 95% wszystkich przypadków osoba na zawsze zapomina, że ​​zdiagnozowano jej patologię.

Drugą metodą interwencji stosowaną przez lekarzy w skrajnych przypadkach jest operacja poprzez otwarcie czaszki. W większości przypadków metoda ta jest stosowana tylko wtedy, gdy gruczolak osiągnął bardzo duży rozmiar i nie można go usunąć przez jamę nosową.

Kraniotomia implikuje wysokie ryzyko obrażeń i liczne komplikacje. Dlatego guz jest usuwany w ten sposób tylko w skrajnych przypadkach, gdy wszystkie inne metody są nieskuteczne..

Terapia lekowa

Leczenie lekami odbywa się tylko wtedy, gdy pieczęć nie osiągnęła dużego rozmiaru. Ponadto skuteczność zależy od tego, czy pożądane receptory są obecne w tkankach kapsułki. Jeśli nie, leki będą nieskuteczne. Leki stosuje się w przypadkach, w których gruczolak nie wpływa jeszcze na funkcje wzrokowe. W innych sytuacjach wskazane jest chirurgiczne usunięcie kapsułki..


Podstawą terapii farmakologicznej są leki hormonalne.

Najbardziej skuteczne w leczeniu nowotworów są leki hormonalne, które stymulują wzrost poziomu prolaktyny. W większości przypadków terapia farmakologiczna może odbyć się bez operacji. Leki mogą stabilizować tło hormonalne, zmniejszać guz i normalizować pracę wielu narządów wewnętrznych.

W zależności od tego, jakie współistniejące nieprawidłowości wykryto podczas działań diagnostycznych, pacjentowi można przepisać dodatkowe leki. W większości przypadków przygotowują osobę do kolejnej operacji lub umożliwiają powrót do zdrowia w okresie rehabilitacji.

Radioterapia


Zaangażowane są promienie o innym spektrum.

Ta metoda jest skuteczna w przypadku małych guzów. Aby się ich pozbyć, używają promieni o innym spektrum.

W niektórych przypadkach wprowadzenie do przysadki mikrokapsułek ze składnikami radioaktywnymi.

Czynniki prowokujące w rozwoju patologii

Do chwili obecnej dokładne przyczyny pojawienia się nowotworów nie są znane współczesnej medycynie. W takim przypadku uważa się, że procesy patologiczne mogą być konsekwencją:

  • genetyczne predyspozycje;
  • przeniesione urazy czaszkowo-mózgowe;
  • różne neuroinfekcje (zapalenie mózgu, zapalenie opon mózgowych);
  • ciężkie choroby wirusowe;
  • skomplikowana ciąża, trudne porody, częste aborcje;
  • niekontrolowane stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych;
  • przeniesione operacje neurochirurgiczne.

Początek procesów patologicznych jest możliwy w okresie prenatalnym, z negatywnym wpływem na mózg nienarodzonego dziecka złych nawyków kobiety w ciąży.

Środki ludowe

Leczenie gruczolaka przysadki za pomocą środków ludowych nie jest najskuteczniejszą metodą ekspozycji na kapsułkę. Faktem jest, że najczęściej pacjenci spędzają czas na nieskutecznych metodach. W przypadku gruczolaka przysadki metody ludowe nie tylko nie pomagają, ale nawet szkodzą.

Jeśli lekarz zdiagnozował, nie powinieneś marnować czasu na nieskuteczne metody. Konieczne jest przestrzeganie metod zalecanych przez lekarza prowadzącego. Jeśli chcesz zastosować środki ludowe, najpierw uzyskaj jego zgodę. Tylko odpowiednie leczenie pomoże powstrzymać wzrost guza..

Prognoza i zapobieganie

Jeśli gruczolak w głowie jest traktowany zgodnie z zaleceniami lekarza, osoba w większości przypadków może prowadzić znajomy styl życia. Jednak prawdopodobne jest, że łagodne komórki przekształcą się w komórki rakowe. Po operacji ryzyko nawrotu jest zminimalizowane, chyba że guz jest duży.

To, czy tło hormonalne może w pełni odzyskać, zależy od rodzaju zagęszczenia. Ponadto podaje się korzystne prognozy z terminową opieką medyczną..

Ponieważ przyczyny nowotworu są słabo poznane, nie ma konkretnych środków zapobiegawczych, które mogłyby pomóc w uniknięciu choroby. Ogólne zalecenia dotyczą leczenia wszelkich zmian zakaźnych, które mogą prowadzić do upośledzenia aktywności nerwowej. Staraj się również unikać uderzeń, siniaków w okolicy czaszki..

Gruczolak w przysadce mózgowej jest uważany za niebezpieczny typ zmian torbielowatych. Jeśli go zidentyfikujesz i rozpoczniesz leczenie, istnieje duże prawdopodobieństwo uniknięcia powikłań. Duże pogrubienia, które są ignorowane, prowadzą do upośledzenia wzroku i innych wad neurologicznych.

Przyczyny pojawienia się patologii

Wiele osób boryka się z mikroskopijnym gruczolakiem przysadki mózgowej, ale badacze nie ustalili dokładnych przyczyn mikrogruczolaka przysadki mózgowej..

Jednak zidentyfikowano czynniki, które mogą powodować różne zaburzenia w przysadce mózgowej i rozwój mikrogruczolaka:

  • dziedziczna predyspozycja;
  • naruszenie aktywności gruczołów dokrewnych;
  • zakaźne lub urazowe uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego;
  • częste aborcje;
  • długotrwałe stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych;
  • zwiększone obciążenie przysadki podczas ciąży, porodu i laktacji;
  • nieprawidłowe działanie gruczołów obwodowych, co prowadzi do stymulacji przysadki mózgowej.

Mikrourodak przysadki mózgowej występuje częściej u kobiet, ale przypadki gruczolaków hormonozależnych występują również w męskiej połowie populacji. Wiele osób jest zainteresowanych tym, czy mikroskopijny gruczolak przysadki jest przenoszony z jednej osoby na drugą. Nie, ta patologia jest chorobą jednej konkretnej osoby i nie jest zakaźna, jak inne nowotwory.

Zalecane lektury Jak leczyć Hygroma na palcu

Gruczolak przysadki - jaki jest powód późnej diagnozy? Jakie metody mogą wyleczyć lub usunąć formację?

Gruczolak przysadki jest guzem (najczęściej łagodnym) tkanki gruczołowej przysadki mózgowej, który rozwija się w przednim i środkowym (pośrednim) płacie - gruczolakowłókniak. Jest zlokalizowany w okolicy tureckiego siodła, znajduje się w kości sferycznej u podstawy czaszki. Szczyt zapadalności występuje w przedziale wiekowym od 30 do 50 lat. Ze względu na bezobjawowy (najczęściej) przebieg na wczesnych etapach wykrywalność jest niezwykle mała: tylko 2 osoby na 100 tysięcy osób. Postępy objawiają się jako zaburzenia endokrynologiczne, neurologiczne i neuro-oftalmiczne. Stanowi 1/6 wszystkich guzów mózgu.

Przyczyny

Przyczyna często pozostaje nieokreślona. Wśród możliwych czynników prowokujących:

  • hipogonadyzm;
  • niedoczynność tarczycy;
  • przedłużone lub niekontrolowane stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych;
  • zatrucie;
  • neuroinfekcja (zapalenie rdzenia, gruźlica, bruceloza, zapalenie polio, choroby pasożytnicze ośrodkowego układu nerwowego, zapalenie opon mózgowych, zapalenie mózgu, botulizm, malaria mózgowa, zakażenie wirusem HIV, ropień mózgu);
  • skomplikowany przebieg porodu;
  • patologie ciąży powstałe pod wpływem niekorzystnych czynników (palenie tytoniu, alkoholizm, złe warunki środowiskowe, zwiększona nerwowość);
  • uraz głowy.

Związek gruczolaka przysadki z dziedziczną predyspozycją nie został udowodniony, jednak taka diagnoza jest najczęściej stawiana osobnikom, u których rodzaju regularnie obserwowano różne patologie endokrynologiczne.

Objawy

We wczesnych stadiach przebiega bezobjawowo. Wraz ze wzrostem guza obraz kliniczny składa się z 3 grup objawów - neurologicznych, neuroofalmologicznych i hormonalnych.

Psychosomatyka

Są to neurologiczne objawy gruczolaka przysadki:

  • bół głowy;
  • uszkodzenie nerwów czaszkowych, które objawiają się zaburzeniami okoruchowymi;
  • uszkodzenie nerwu trójdzielnego, które może powodować utrudnione mimikę twarzy, porażenie mięśni żucia, zanik ramienia twarzy (traci swoje zwykłe kontury i „unosi się”), skurcze mięśni, skurcze i ostry ból;
  • zespoły naprzemienne (zaburzenia ruchowe i czuciowe);
  • zespoły móżdżkowe: zaburzenia psychiczne, dystrofia tłuszczowo-płciowa, kacheksja, zaburzenia pamięci, zaburzenia snu, obniżona wydajność, dezorientacja w przestrzeni;
  • reakcje naczyniowo-naczyniowe: arytmia, zawroty głowy, tachykardia, zmęczenie, nudności, wzdęcia, problemy z oddawaniem moczu, szybkie oddychanie, bóle stawów, gorączka lub dreszcze;
  • objawy zgryzowe - ataki silnego bólu głowy spowodowane nagłym ruchem lub napięciem, któremu towarzyszą wymioty i bradykardia.

Objawy neuroofalmologiczne

Określone przez objawy zespołu chrząstki:

  • bitianporalna hemianopsja - częściowa ślepota;
  • zmniejszona ostrość wzroku;
  • zanik dna oka;
  • scotomy hemianopsiczne - dwustronne ślepe miejsca w polu widzenia;
  • zanik lub zastoinowy dysk optyczny;
  • amauroza - absolutna ślepota.

Objawy hormonalne

Nadmierne wydzielanie ścieżek

Objawy somatotropinoma

  • Akromegalia;
  • gigantyzm;
  • choroba metaboliczna;
  • problemy z układem oddechowym;
  • niewydolność serca;
  • endokrynologiczne patologie;
  • problemy z ODE.

Objawy Corticotropinoma

  • otyłość z cienkimi kończynami, twarz w kształcie księżyca;
  • rozstępy, owrzodzenia troficzne, wrzody na skórze;
  • nadmierna owłosienie ciała (nawet u kobiet);
  • bezpłodność;
  • zaburzenia miesiączkowania (u kobiet), impotencja (u mężczyzn);
  • osteoporoza;
  • słabe mięśnie.
  • nadciśnienie;
  • cukrzyca;
  • kamica moczowa, odmiedniczkowe zapalenie nerek;
  • zaburzenia snu;
  • nastrój zmienia się z euforii w depresję;
  • obniżona odporność.
  • postępujące przebarwienie skóry;
  • niewydolność nadnerczy;
  • zaburzenia okulistyczne i neurologiczne.

Objawy Prolactinoma

  • zaburzenia cyklu jajnikowo-miesiączkowego: nieobecne, rzadkie lub częste, krótkie lub długie, słabe lub ciężkie miesiączki;
  • bezpłodność;
  • mlekotok;
  • hirsutyzm (wzrost włosów męskich);
  • zmniejszone libido, oziębłość;
  • trądzik
  • poziom prolaktyny przekracza normę - ponad 23 ng / ml.
  • impotencja,
  • zmniejszone libido;
  • bezpłodność;
  • ginekomastia (powiększenie piersi);
  • mlekotok;
  • poziom prolaktyny przekracza normę - ponad 21,4 ng / ml.

Wszyscy pacjenci, niezależnie od płci, mają również zaburzenia metaboliczne i psychoemocjonalne.

Objawy tyreotropinoma

  • Drażliwość, histeria, nerwowość;
  • bezsenność;
  • drżenie kończyn;
  • nadmierna potliwość;
  • częstoskurcz;
  • migotanie przedsionków;
  • tracić na wadze;
  • zwiększony apetyt;
  • zaparcia, biegunka, wzdęcia.

Niedoczynność przysadki

  • Słabość, zmęczenie;
  • utrata masy ciała i odwrotnie otyłość;
  • ból brzucha;
  • niedociśnienie;
  • powstawanie obrzęku;
  • problemy ze stolcem
  • upośledzenie pamięci;
  • niedokrwistość;
  • zmniejszone popęd płciowy;
  • osteoporoza.

Niedobór niektórych hormonów spowodowany gruczolakiem przysadki może prowadzić do śpiączki, a nawet śmierci..

Wszystkie powyższe objawy równolegle są powikłaniami, od nieszkodliwych zawrotów głowy po śpiączkę, a nawet śmierć. Konsekwencje neuroofalmologiczne (ślepota) i wszelkiego rodzaju zespoły (Itsenko-Cushing, Nelson itp.) Są szczególnie niebezpieczne..

Podobnie jak inne guzy, gruczolaki przysadki różnią się kierunkiem wzrostu, rozmiarem, histologią, aktywnością. Dlatego istnieje wiele klasyfikacji, są one stale rozszerzane i uzupełniane o nowe typy.

W zależności od przyczyn

  • Podstawowy

Guz powstaje, gdy przysadka jest początkowo natychmiast uszkodzona. Ani podwzgórze, ani hormony uwalniające nie uczestniczą w jego tworzeniu..

Klęska podwzgórza pociąga za sobą naruszenie funkcjonalnych właściwości przysadki mózgowej. Hormony uwalniające podwzgórze działają stymulująco, dlatego komórki gruczołowe zaczynają rosnąć - w ten sposób powstaje gruczolak wtórny.

W zależności od histologii

Jest to międzynarodowa klasyfikacja guzów OUN podana przez WHO w 1979 r.:

  • chromofobowy - nie ma aktywności hormonalnej;
  • kwasofilowy (eozynofilowy) - towarzyszy mu zwiększone wytwarzanie hormonu wzrostu, prowadzi do rozwoju akromegalii - patologii charakteryzującej się wzrostem szczotek, stóp, części twarzy czaszki;
  • bazofilny gruczolak przysadki - wytwarza hormon adrenokortykotropowy, prowadzi do rozwoju hiperkortykozy (zespół Itsenko-Cushinga), z powodu nadprodukcji kortyzolu pacjent cierpi na ciężką otyłość, nadciśnienie i depresję;
  • mieszany acidobazofilowy - nie towarzyszy mu naruszenie syntezy hormonów;
  • gruczolakorak - złośliwy nowotwór, który narusza podstawowe funkcje przysadki mózgowej, może prowadzić do śpiączki i śmierci, ma dość szybki wzrost.

W zależności od aktywności

Klasyfikacja według S. Yu. Kasumova

  • gonadotropinoma - wydzielanie FSH / LH (hormon folikulotropowy / hormon luteinizujący);
  • kortykotropinoma (kortykotropowy gruczolak przysadki) - wydzielający ACTH (hormon adrenokortykotropowy);
  • prolactinoma - wydzielający PRL (prolaktyna, hormon laktogenny);
  • mieszane - natychmiast wydzielają dwa lub więcej hormonów;
  • somatotropinoma - wydzielanie STG (hormon wzrostu);
  • tyreotropinoma - wydzielanie TSH (hormon stymulujący tarczycę).
  • chromofobiczny - jest przerostem komórek chromofobowych (jest łagodnym nowotworem, powiększa się do ogromnego rozmiaru);
  • oncocytoma - łagodny nowotwór nabłonkowych, dysfunkcyjnych komórek.

Gruczolak przysadki nieaktywny hormonalnie jest trudny do zdiagnozowania, ponieważ stan jest najczęściej bezobjawowy.

W oddzielnej grupie Kasumova wyizolował złośliwego gruczolaka przysadki. Zdiagnozowane niezwykle rzadko. Charakteryzuje się rozwojem niedoczynności przysadki, zaburzeń widzenia i zaburzeń neurologicznych..

Klasyfikacja Kovacs i Croats

Zaprojektowany w 1995 roku. Naukowcy zaproponowali rozróżnienie takich typów gruczolaków, jak:

  • kortykotroficzny;
  • mammosomatotroficzny;
  • głupi;
  • plurigormonalny;
  • somatotroficzny;
  • tyreotroficzny.

W zależności od kierunku wzrostu

Gatunek jest określony przez kierunek wzrostu guza w stosunku do tureckiego siodła.

We wczesnych stadiach diagnozowany jest gruczolak przysadki śródbłonkowej - rośnie w jamie tureckiego siodła, nie wykraczając poza niego. Gdy tylko rozprzestrzeni się dalej, ma już status endo-dodatkowej sprzedaży. Ona z kolei może być różnego rodzaju:

  • Infrasellar - rozciągający się poniżej, docierający do zatoki klinowej (głównej) i opuszczający nosogardło;
  • suprasellar - dorastając do jamy czaszki;
  • retrokomórkowy - wchodząc do wnętrza, do tylnego dołu czaszki lub pod oponą twardą;
  • lateral (laterosellar) - rozciągający się na boki, wypełniający jamistą zatokę, dno środkowego dołu czaszki, przepływające pod oponą twardą;
  • Antesellar - wychodzi na powierzchnię, w kratowany labirynt, na orbitę.

Jeśli guz rośnie w kilku kierunkach jednocześnie, nazwa powstaje z powyższego. Na przykład suprasellar-lateral.

Według wielkości

Ponieważ wielkość edukacji jest różna, wyróżnia się następujące grupy:

  • mikrogruczolaki - do 16 mm, nie obserwuje się zmian morfologicznych wielkości siodła tureckiego;
  • mały - od 16 do 25 mm;
  • średni - od 26 do 35 mm;
  • duży - od 36 do 59 mm;
  • gigant (macroadenomas) - ponad 60 mm.

Czasami w guzie chromofobowym powstają wnęki wypełnione płynem białkowym. W takim przypadku diagnozowana jest postać torbielowata..

Diagnostyka

Do wykrywania gruczolaka przysadki stosuje się różne metody..

Kliniczny

  • Konsultacja neurologiczna;
  • konsultacja z neurologiem: ocenił ostrość, kąt i pole widzenia, ujawnił zaburzenia okoruchowe, zbadał stan dna;
  • konsultacja endokrynologa: diagnozowane są zaburzenia hormonalne, przepisywane są leki w celu ich wyeliminowania.

Laboratorium

  • Ogólne badania krwi i moczu, biochemia, determinant krzepnięcia krwi;
  • testy hormonalne: stopień stężenia tropin (prolaktyna, hormon wzrostu, kortykotropina, tyrotropina, somatomedyna) i hormonów hormonalnych (płeć, trijodotyronina, tyroksyna, kortyzol);
  • badanie ultrasonograficzne żył nóg;
  • elektrokardiogram.

Metody diagnostyczne neuroobrazowania są szeroko stosowane do identyfikacji gruczolaków przysadki. Na przykład kraniografia to radiografia kości czaszki. Obserwacja odbywa się bocznie, prosto, a także zatoki przynosowe. Określane są rozmiary siodła tureckiego, zmiany morfologiczne w jego strukturze i formach. Diagnozę potwierdzają takie przekształcenia, jak poszerzone wejście, podwójne kontury dna, osteoporoza przednich procesów kości sferycznej i pleców, zniszczenie górnych odcinków zbocza.

Ale najbardziej skuteczna ze wszystkich to diagnostyka MRI. Rezonans magnetyczny jest główną metodą obrazowania guza. Zazwyczaj stosuje się wzmocnienie kontrastu (KU), dzięki czemu czułość urządzenia wynosi co najmniej 90%. Niektóre zmiany morfologiczne są widoczne na zdjęciach bez zastosowania kontrastu:

  • zmiana wielkości gruczołu;
  • przerzedzenie ścian tureckiego siodła;
  • jego odchylenie;
  • przemieszczenie lejka przysadki mózgowej.

Jak to wygląda na MRI:

  • w trybie T1 (czas relaksacji podłużnej) bez KU guz zwykle nie wyróżnia się na tle przysadki mózgowej;
  • w trybie T1 z KU na zdjęciach widoczny jest zaokrąglony obszar, który wyróżnia się na tle reszty przysadki mózgowej;
  • w trybie T2 (czas relaksacji bocznej) obraz może być inny.
Gruczolak przysadki na obrazie MRI

Ponieważ guz często rozwija się bezobjawowo, w większości przypadków jest wykrywany przypadkowo, gdy MRI jest przepisywany z innych powodów medycznych. Może to być ból głowy, różne objawy neurologiczne lub urazowe uszkodzenie mózgu. Formacje wolumetryczne wykryte w trakcie tomografii w tkankach gruczołu nazywane są incydentaloma przysadki mózgowej (IG). Po sekcji zwłok ustala się diagnozę: u 30% są to mikrogruczolaki, w 60% makrogruczolaki, w 10% torbiele i inne nowotwory.

Leczenie

Leczenie gruczolaka przysadki odbywa się różnymi metodami. Zależą od jego wielkości, kierunku wzrostu i aktywności. Jeśli jest niewielka, nieaktywna hormonalnie i nie ma znaczącego wpływu na stan pacjenta, wybierana jest taktyka oczekiwania i zobaczenia. Pacjent regularnie odwiedza endokrynologa, okresowo składa testy i wykonuje MRI, dzięki czemu monitorowana jest dynamika choroby. Dopóki guz nie wzrośnie i nie zwiększy syntezy hormonów, obserwacja będzie kontynuowana. Jak tylko zdiagnozowane zostaną zmiany morfologiczne, podejmowana jest decyzja, który kurs terapeutyczny będzie bardziej skuteczny. W takim przypadku brane są pod uwagę indywidualne cechy pacjenta i cechy nowotworu.

Terapia lekowa

Jest rzadko używany. Gruczolak przysadki jest najczęściej diagnozowany w ostatnich stadiach rozwoju nowotworu, kiedy jedynym zabiegiem pozostaje jedyne wyjście, a leki są już nieskuteczne. Są one jednak przepisywane w tych rzadkich przypadkach, gdy postać choroby jeszcze nie działa..

Jest stosowany głównie w przypadku prolactinoma i somatropinoma. Są wrażliwe na leki, które blokują nadmierną syntezę hormonów. To normalizuje tło hormonalne, dzięki czemu przywracane jest zdrowie fizyczne i psychiczne. Należy jednak zrozumieć, że gruczolak z takiego leczenia nie zmniejsza się i nie ustępuje..

Antagoniści dopaminy są przepisywani na prolactinoma:

  • Bromokryptyna;
  • Pergolid;
  • Kabergolina;
  • Ropinirol;
  • Pramipeksol;
  • Apomorfina.

W przypadku somatotropinoma przepisani są powyżsi antagoniści dopaminy, a także analogi somatostatyny i agoniści receptora hormonu wzrostu:

  • Generalfast;
  • Oktreotyd;
  • Octretex;
  • Oktrid;
  • Sandostatyna;
  • Seraxtal;
  • Somatulina.

Przepisywanie leków na gruczolaka przysadki może również mieć na celu złagodzenie objawów. To może być:

  • stymulanty układu nerwowego w celu wyeliminowania ciągłego zmęczenia i osłabienia (metylouracyl, pentoksyl, lewamizol);
  • leki moczopędne przeciw obrzękom;
  • preparaty żelaza do leczenia anemii;
  • Nootropics dla normalizacji sfery psychoemocjonalnej (Piracetam, Nootropil, Lutsetam).

W każdym przypadku zalecana jest osobna lista leków w zależności od tego, czy guz jest aktywny czy nie, i jakie hormony produkuje, a także biorąc pod uwagę indywidualne cechy organizmu.

Operacja

Ponieważ wskaźnik wykrywalności z powodu bezobjawowego zachowania jest niezwykle niski, diagnozę często stawia się nawet w zaawansowanych formach, gdy jedyną metodą leczenia jest operacja usunięcia gruczolaka przysadki. Pomimo wysokiej skuteczności jest to bardzo traumatyczna metoda terapii..

Odbywa się to w centrach neurochirurgicznych wyposażonych w obsadzoną salą operacyjną endoneurochirurgię, w której pracuje zespół doświadczonych neurochirurgów. Jednocześnie wykwalifikowani specjaliści w dziedzinie resuscytacji, neuroofalmologii, radiologii, neuroendokrynologii, morfologii, otoneurologii i radiologii są stale na służbie i gotowi udzielić wszelkiej możliwej pomocy. Monitorują stan pacjenta zarówno podczas operacji, jak i podczas okresu rehabilitacji..

Cechy interwencji chirurgicznej dla tej diagnozy zawierają zalecenia kliniczne opracowane przez Stowarzyszenie Neurochirurgów Rosji w 2014 roku.

Interwencje

Obecnie istnieją dwie metody chirurgicznego usunięcia gruczolaka przysadki:

  1. Endoskopowe przeznosowe usunięcie gruczolaka przez nos.
  2. Trepanacja czaszki (otwarcie jej wnęki).

Pierwsza metoda jest lepsza ze względu na minimalny uraz..

Przeznosowa przezklinowa endoskopowa metoda usuwania gruczolaka przysadki

Wskazania

Planowana operacja usunięcia gruczolaka przysadki jest zalecana w obecności następujących objawów:

  • aktywny wzrost guza;
  • zaburzenia widzenia;
  • wady neurologiczne;
  • zespoły hormonalne, których leczenie farmakologiczne było nieskuteczne.

Wskazania do pilnych operacji awaryjnych:

  • postępujące upośledzenie wzroku - nagła ślepota;
  • okluzja;
  • rozległy krwotok mózgowy;
  • ostry wzrost guza u kobiety w ciąży.

Trening

Przed operacją pacjent przechodzi obowiązkowe badanie laryngologiczne. Otorhinolaryngologist ocenia:

  • obecność stanu zapalnego, w którym chirurgia przeznosowa jest przeciwwskazana;
  • skrzywienie przegrody nosowej;
  • przerost (pogrubienie) małżowiny nosowej;
  • obecność wzrostów kości.

W przypadku wykrycia obecności ognisk zapalnych pacjent jest wysyłany na prześwietlenie zatok w celu potwierdzenia diagnozy.

Jeśli podczas badania ENT nie zostaną ujawnione przeciwwskazania do operacji, pacjent zostaje skierowany na konsultację z anestezjologiem. Ocenia stopień ryzyka operacyjnego i znieczulającego i wydaje zalecenia.

Protokół usuwania gruczolaka przeznażowego

Etap I - nosowy:

  1. Lateralizacja guza nosa i usunięcie przeszkód anatomicznych w celu uzyskania dostępu do głównej zatoki.
  2. Wizualizacja (kontrola).
  3. Koagulacja w celu odsłonięcia ściany zatoki.

Etap II - sferoidalny:

  1. Resekcja tylnej przegrody nosowej.
  2. Wiercenie snoidotomii.
  3. Resekcja przegrody międzyosiowej.

Etap III - Dodatkowa sprzedaż:

  1. Turecka trepanacja dna morskiego.
  2. Rozwarstwienie opony twardej.
  3. Usunięcie guza.

Etap IV - chirurgia plastyczna.

Uszczelnianie wnęki siodła za pomocą klejów medycznych, specjalnych płytek lub tkanek automatycznych.

Powikłania pooperacyjne obejmują łojotok nosowy (płyn mózgowo-rdzeniowy z jamy nosowej spowodowany uszkodzeniem czaszki) i zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Śmiertelność wynosi 1,2%. Ryzyko śmiertelności wzrasta z:

  • gigantyczny megaadenoma;
  • zaburzenia psychiczne;
  • nie całkowicie usunięty guz;
  • po 60 latach.

Całkowite usunięcie gruczolaka metodą przeznosową uzyskuje się średnio u 79% pacjentów. Pozostałe 21% jest przepisane na leczenie radiochirurgiczne. To najnowocześniejsza i najbardziej skuteczna metoda. Pozwala nie przeprowadzać operacji chirurgicznych. Guz jest niszczony przez promieniowanie. Jest jednak rzadko stosowany z dwóch powodów: zbyt wysokiego ryzyka powikłań z powodu ekspozycji na promieniowanie i wysokiego kosztu zabiegu.

Przypadki specjalne

Funkcje wieku

Najczęściej diagnozuje się go u dorosłych w wieku od 30 do 50 lat. Do grupy ryzyka należą przede wszystkim osoby o zachowaniu aspołecznym, które prowadzą zbyt „aktywnie”, ale niewłaściwy sposób życia. Udział w walkach często prowadzi do kontuzji głowy. Komunikacja z chorymi ludźmi mieszkającymi na ulicy zwiększa ryzyko niebezpiecznych infekcji. Złe odżywianie, niehigieniczne warunki - wszystkie te czynniki pośrednio powodują rozwój gruczolaka przysadki.

U dzieci jest niezwykle rzadki. W większości przypadków tłumaczy się to patologiami ciąży, gdy wewnątrzmacicznemu tworzeniu mózgu i ośrodkowego układu nerwowego dziecka towarzyszyło palenie kobiety lub przyjmowanie substancji odurzających. Drugim powodem tej diagnozy u noworodków jest skomplikowane poród, gdy dochodzi do uszkodzenia mózgu.

Funkcje płci

U kobiet i mężczyzn występuje z tą samą częstotliwością.

Ostatnio lekarze coraz częściej łączą gruczolaka przysadki u kobiet z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi na bieżąco. W tym przypadku najczęstszymi objawami są męskie włosy na ciele i różne nieregularne miesiączki.

U mężczyzn najczęstszą przyczyną jest urazowe uszkodzenie mózgu. Objawy obejmują otyłość kobiet, obrzęk piersi i impotencję.

Podczas ciąży

Ciąża powikłana gruczolakiem jest dość niebezpieczna. W tym okresie przysadka mózgowa powiększa się już prawie 2 razy. W obecności guza prowadzi to do kompresji obszarów mózgu znajdujących się w pobliżu. Konsekwencjami są silne bóle głowy i ślepota. Jeśli jest to prolactinoma, może powodować skurcze w dowolnym momencie, co spowoduje poronienie lub przedwczesne porody.

Pytania i odpowiedzi

Czy można wyleczyć gruczolaka przysadki bez operacji?

Tak, radiochirurgiczne leczenie gruczolaka jest przeprowadzane, gdy jest on zniszczony przez promieniowanie. Pozwala to obejść się bez operacji.

Który lekarz leczy chorobę?

W celu wstępnej konsultacji należy skonsultować się z endokrynologiem. Ponadto, w zależności od wielkości, kierunku wzrostu i aktywności gruczolaka, może natychmiast przekierować do neurochirurga w celu operacji lub dokonać wstępnej korekty tła hormonalnego.

Czy mogę się opalać??

Nie ma absolutnych przeciwwskazań, ale najważniejsze jest bez fanatyzmu.

Czy mogę karmić piersią dziecko??

Z prolactinoma - zdecydowanie nie. W przypadku innych rodzajów guzów - według uznania lekarza prowadzącego.