Rak gruczołowy

Mięsak

W większości przypadków rak gruczołowy jest wyrażany jako uszkodzenie małych gruczołów ślinowych jamy ustnej. Na początkowym etapie wzrostu z lokalizacją onkologii w dużych gruczołach ślinowych omawiana choroba ma wiele podobieństw do gruczolaka pleomorficznego, więc trudno jest zdiagnozować patologię.

Głównym objawem raka gruczołowego jest manifestacja sztywności guza. Jego znakiem rozpoznawczym jest przerzuty do innych narządów.

Profesor A. I. Paches twierdzi, że przerzuty krwiotwórcze u pacjentów z rakiem gruczolakorakowym stwierdzono u 40–45%. Jednak większość lekarzy zaprzecza przerzutom limfogennym.

Rak błony śluzowej naskórka

Przebieg choroby może mieć różne objawy:
-drętwienie,
-naciek skóry,
-ból palpacyjny.

Konieczne jest kontrolowanie tworzenia przetok, które wydzielają gęsty płyn. Przerzuty do guza są charakterystyczne dla guza..

Z reguły dolegliwość ta objawia się zmianą ślinianki przyusznej ślinianki przyusznej i charakteryzuje się krótkim okresem wykrywania onkologii. Guz jest gęsty, w wielu przypadkach występuje przekrwienie skóry i naciek tkanki podskórnej. Najczęstszym objawem jest porażenie mięśni twarzy. Jak zauważa A. I Paches, przerzuty omawianych onkologii manifestują się w 48–50%,

Rozpoznanie choroby Rak gruczołowy

Dość skuteczną metodą diagnostyczną raka gruczolakoraka jest sialografia kontrastowa, która umożliwia przeprowadzenie analizy różnicowej różnych guzów. Sialografia polega na badaniu przewodów dużych gruczołów ślinowych poprzez wypełnienie ich produktami zawierającymi jod. W tym przypadku niezbędnym warunkiem jest przeprowadzenie śródoperacyjnego badania histologicznego, które określi charakter nowotworu.

W przypadku łagodnego guza skład przewodów nie jest modyfikowany, są one odpychane przez nowotwór. Pacjenci cierpiący na raka gruczołowego, próbkując tkankę gruczołu, można wykryć uszkodzenie wypełnienia przewodów. Technika podwójnego kontrastu, opracowana przez N. G. Korotkikha, daje możliwość uzyskania dość prawdziwych informacji o lokalizacji i rozprzestrzenianiu się guza, nawet niewielkich rozmiarów.

Metoda leczenia choroby

Resekcja guzów ślinianek przyusznych jest spowodowana ryzykiem uszkodzenia nerwu twarzowego, procedura wymaga uważnego monitorowania. Jako powikłania pooperacyjne ujawniono paraliż twarzy i tworzenie się przetoki ślinowej..

W przypadku raka gruczołowego torbielowatego często zalecana jest kompleksowa terapia, która obejmuje radioterapię z dalszą terapią chirurgiczną w postaci częściowego wycięcia lub resekcji gruczołów ślinowych z limfadenektomią i usunięciem powięziowo-rzęskowym tkanki szyjnej. Jak pokazuje praktyka, chemioterapia guzów ślinianek o niskim stopniu złośliwości jest stosowana niezwykle rzadko, ponieważ nie okazała się skutecznym leczeniem.

Wybór najlepszej metodologii leczenia

Wybór techniki leczenia zależy od złośliwości procesu, morfologii onkologii, wieku pacjenta, a także obecności wszelkich współistniejących patologii. Najczęstszym jest następujący program: terapia telegamma w całkowitej dawce ogniskowej około 40-45 Gy w połączeniu z zabiegiem chirurgicznym. Według ekspertów dozwolone jest zwiększenie dawki promieniowania - 60 Gy.

W przypadku przerzutów regiony regionalnego odpływu limfy są napromieniowane. Interwencja chirurgiczna jest przeprowadzana po przejściu radioterapii, po kilku tygodniach. Szczególnie skuteczna w przypadku guzów ślinianek jest technika terapii LAK..

Geneza nawrotu po operacji

Stwierdzono 2-2,5% przypadków, co jest bardziej związane z wieloogniskowym charakterem wzrostu guza. Jeśli chodzi o czynniki prognostyczne dotyczące gruczolakoraka, należy zauważyć, że tylko 1% badań rozwija złośliwość gruczolakoraka. Historia poszczególnych pacjentów wskazuje na wpływ promieniowania..

Zalecenia profesora A.I. Tempo

W początkowych stadiach onkologii przy braku przerzutów na szyi należy wykonać parotidektomię bez zachowania nerwu twarzowego we wspólnym bloku z aparatem limfatycznym.

W trzecim etapie, w połączeniu z wielokrotnym rozprzestrzenianiem się przerzutów w odcinku szyjnym kręgosłupa, konieczne jest wycięcie dotkniętego gruczołu nerwem twarzowym i operacja Craila. W przypadku wykrycia rozprzestrzeniania się onkologii w obszarze szczęki blok usuniętych tkanek jest uzupełniany przez odpowiedni fragment szczęki. Ponadto przed operacją należy rozważyć metodę unieruchomienia reszty szczęki.

Prognoza

Kluczowymi czynnikami prognostycznymi są kryteria morfologiczne (charakter histologiczny i stadium złośliwości guza), etiologia, lokalizacja, występowanie onkologii, metody działania terapeutycznego.

Badanie obiektywnych wskaźników do oceny skuteczności terapii daje możliwość przewidzenia wyniku choroby. Najważniejszym kryterium jest częstotliwość nawrotów i przerzutów. Cecha biologiczna niektórych nowotworów jest wyrażana jako predyspozycja do nawrotu i złośliwości. Tak więc onkologia gruczołu ślinowego, gruczolak podstawnokomórkowy w większości przypadków nie powraca, z wyjątkiem typu błoniastego, który według statystyk pojawia się ponownie tylko w 20-25% przypadków.

Przetrwanie

Wskaźnik przeżycia wynosi 30–35%. Około 80–90% pacjentów umiera w ciągu 10-15 lat. Nawroty obserwuje się w 15–85% badań. Nawrót jest dość poważnym objawem nieuleczalności choroby. Wpływ przeżycia inwazji okołonerwowej jest paradoksalny.

Możesz poprosić o skuteczną metodę leczenia.

- innowacyjne metody terapii;
- możliwości udziału w terapii eksperymentalnej;
- jak uzyskać limit bezpłatnego leczenia w centrum onkologicznym;
- sprawy organizacyjne.

Po konsultacji pacjentowi przydzielany jest dzień i godzina przybycia na leczenie, oddział leczenia, jeśli to możliwe, lekarz prowadzący.

Rak gruczołu ślinowego

Wszystkie treści iLive są sprawdzane przez ekspertów medycznych w celu zapewnienia najlepszej możliwej dokładności i zgodności z faktami..

Mamy surowe zasady wyboru źródeł informacji i odnosimy się tylko do renomowanych witryn, akademickich instytutów badawczych i, jeśli to możliwe, sprawdzonych badań medycznych. Należy pamiętać, że liczby w nawiasach ([1], [2] itp.) Są interaktywnymi linkami do takich badań..

Jeśli uważasz, że którykolwiek z naszych materiałów jest niedokładny, nieaktualny lub w inny sposób budzi wątpliwości, wybierz go i naciśnij Ctrl + Enter.

Rak szpiczakowy gruczołu ślinowego był początkowo uważany za gruczolaka surowiczego. Jednak w 1954 r. Foote i Frazel odkryli, że guz ten jest agresywny, ma naciekający wzrost i przerzuty. Uznali to za zróżnicowaną postać gruczolakoraka szpiczakowego SG i odkryli, że większość guzów szpiczakowych można wyleczyć za pomocą odpowiedniego leczenia.

W późniejszej klasyfikacji WHO z 1972 r. Uznano ją za guza z komórek trądzikowych. Obecnie termin „guz acinokomórkowy” jest niepoprawny, ponieważ potencjał złośliwy tego nowotworu jest wyraźnie ustalony. Rak z komórkami Acinous jest złośliwym nowotworem nabłonkowym SJ, w którym niektóre komórki nowotworowe wykazują oznaki zróżnicowania surowiczej acyny, które charakteryzują się cytoplazmatycznymi ziarnami wydzielniczymi zymogenu. Komórki kanałowe SJ są również składnikiem tego nowotworu. Kod - 8550/3.

Synonimy: gruczolakorak szpiczakowy, rak komórek szpikowych.

Kobiety chorują na raka gruczołu ślinowego częściej niż mężczyźni. Pacjenci z AK należą do różnych grup wiekowych - od małych dzieci do osób starszych, z prawie takim samym rozkładem w grupach wiekowych od 20 do 70 lat. Do 4% pacjentów to osoby poniżej 20 roku życia. W zdecydowanej większości (ponad 80%) przypadków AK jest zlokalizowane w śliniance przyusznej, a następnie w małej jamie ustnej jamy ustnej (około 1-7%), około 4% - SJ podżuchwowym i do 1% - podjęzykowym SJ.

Klinicznie rak gruczołu ślinowego zwykle pojawia się jako powoli rosnący stały, nie utrwalony guz w okolicy ślinianki przyusznej, chociaż w przypadku wieloogniskowego wzrostu guz jest przytwierdzony do skóry i / lub mięśnia. U 3 pacjentów występują dolegliwości bólowe o charakterze przerywanym lub nieokreślonym, au 5–10% - zjawisko niedowładu lub porażenia mięśni twarzy. Czas trwania objawów wynosi średnio krócej niż rok, ale w rzadkich przypadkach może sięgać kilku lat.

Rak gruczołu ślinowego rozprzestrzenia się początkowo z regionalnymi przerzutami do węzłów chłonnych szyi. Następnie pojawiają się odległe przerzuty - najczęściej w płucach.

Makroskopowo jest to gęsty samotny guz bez wyraźnego odróżnienia od otaczającej tkanki gruczołu. Rozmiary wahają się od 0,5 do 2, rzadziej - do 8 cm, w przekroju - szarawo-białe, czasem brązowe z zagłębieniami wypełnionymi brązowawą cieczą lub z surowicą. Formacje torbielowate o różnych rozmiarach otoczone są litą luźną tkanką gruczołową. W niektórych przypadkach powierzchnia guza jest solidna, kremowo-szara, bez torbielowatych jam. Gęstość węzła zmienia się w zależności od stosunku składników stałych i torbielowatych. Guz znajduje się w kapsułce, ale kapsułka może nie być cała. Nawracające guzy są zwykle lite, z ogniskami martwicy, nie mają kapsułki, po nacięciu powierzchnia guza nie przypomina gruczolaka pleomorficznego z jego śliską, błyszczącą, niebieskawo-półprzezroczystą tkanką. Znaczący wieloogniskowy wzrost guza, inwazja naczyń krwionośnych. Badania ultrastrukturalne ujawniają podobieństwo komórek nowotworowych do surowiczych elementów acinarnych końcowych odcinków SG.

Mikroskopowy obraz ujawnia oznaki naciekającego wzrostu. Zaokrąglone i wielokątne komórki mają ziarnistą bazofilową cytoplazmatę, dobrze zdefiniowaną błonę komórkową, niektóre komórki są wakuolowane. Czasami komórki mają kształt sześcienny, a czasem komórki są tak małe, że tracą wyraźne kontury; ujawnił polimorfizm komórek, postacie mitozy. Komórki nowotworowe mają charakterystykę komórek nabłonkowych, losowo tworzących stały, beleczkowaty wzór, paski i gniazda, formacje szpikowe i gruczołowe. Komórki tworzą pola stałe, mniej zróżnicowane komórki tworzą struktury pęcherzykowe i gruczołowe. Zrębowe warstwy włóknisto-naczyniowe są wąskie, mają cienkościenne naczynia, są ogniska martwicy, zwapnienia. Głównymi charakterystycznymi cechami tej postaci guza są głównie solidna struktura, podobieństwo do surowiczych komórek groniastych, jednorodność komórek nowotworowych i brak struktur gruczołowych, specyficzna ziarnistość cytoplazmy.

Histologicznie, w oparciu o różnicowanie komórek w kierunku surowiczej trądziku, możliwe są liczne morfologiczne typy wzrostu i typy komórek nowotworowych. Specyficzne typy - acinous, ductal, vacuolated, clear cell. Typy niespecyficzne - gruczołowe, zrazikowate, mikrocystyczne, brodawkowo-torbielowate i pęcherzykowe. Komórki Acinous są duże, mają kształt wielokąta, z lekko bazofilną ziarnistą cytoplazmą i okrągłym, mimośrodowo położonym jądrem. Cytoplazmatyczne granulki zymogenów dają pozytywną reakcję SIR, są odporne na rozkurcz, słabo plami mukikarminę lub wcale nie plami. Niemniej jednak reakcja CHIC może czasami być ogniskowa i nie jest natychmiast widoczna. Komórki przewodów są mniejsze, eozynofilowe, w kształcie sześciennym z centralnie położonym jądrem. Otaczają luki o różnych rozmiarach. Vacuolowane komórki zawierają cytoplazmatyczne wakuole CHIC-ujemne o różnych rozmiarach i zmiennej ilości. Komórki lekkie przypominają komórki szpiczaste pod względem kształtu i wielkości, ale ich cytoplazma nie jest barwiona ani rutynowymi metodami, ani reakcją SHIK. Komórki gruczołowe są zaokrąglone lub wielokątne, oksofilowe z zaokrąglonym jądrem i dość rozmytymi granicami. Często tworzą wiązki syncytialne. Wariant komórek gruczołowych jest reprezentowany przez dominujące komórki o bardzo małej ziarnistości cytoplazmatycznej. Intensywność barwienia cytoplazmatycznego zależy od wielkości ziaren komórek, która bardzo przypomina granulki proenzymu komórek surowiczych SG. Podobieństwo to jest reprezentowane nie tylko przez wygląd, rozkład, gęstość, ale także przez zdolność intensywnego barwienia hematoksyliną, eozyną i PAS. Komórki te nie zawierają śluzu, tłuszczu ani srebrzystych granulek; są wakuole, torbiele i wolne miejsca. Komórki znajdują się między torbielami w stałej masie lub tworzą koronkowe struktury gruczołowe i szpikowe. Chuda zręb guza składa się z bogato unaczynionej tkanki łącznej z rzadkimi nagromadzeniami elementów limfatycznych..

Przy stałej strukturze komórki nowotworowe ściśle przylegają do siebie, tworząc wiązki, węzły i agregaty. W przypadku typu mikrocystycznego charakterystyczna jest obecność wielu małych przestrzeni (od kilku mikronów do milimetrów). Ciężkie torbiele torbielowate o średnicy większej niż typ mikrocystyczny, częściowo wypełnione proliferacją brodawkowatą nabłonka, charakteryzują typ torbielowato-brodawkowy (lub brodawkowo-torbielowaty). Dzięki tej opcji zmiany wtórne są szczególnie często widoczne w postaci wyraźnego unaczynienia, krwotoków o różnej recepcie, a nawet z oznakami fagocytozy hemosyderyny przez komórki guza torbielowatych. Typ pęcherzykowy charakteryzuje się wieloma torbielowatymi jamami wyściełanymi nabłonkiem i wypełnionymi zawartością eozynofilowego białka, które przypomina pęcherzyki tarczycy z koloidem. Możesz zobaczyć ciała psammologiczne, które czasami są liczne i są wykrywane przez badanie cytologiczne po cienkiej biopsji igły..

Pomimo faktu, że częściej rak gruczołu ślinowego ma jeden typ komórki i opcję wzrostu, w wielu przypadkach obserwuje się kombinacje zarówno typu komórkowego, jak i morfologicznego. Najczęściej dominują typy komórek trądzikowych i komórek przewodowych, podczas gdy wszystkie pozostałe są znacznie mniej powszechne. Tak więc wariant czystych komórek występuje w nie więcej niż 6% przypadków raka gruczołu ślinowego. Zwykle ma charakter ogniskowy i rzadko przedstawia trudności diagnostyczne. Wariant z przezroczystymi komórkami ma cytoplazmatyczny kolor wody. Komórki nie zawierają glikogenu, tłuszczu ani materiału RAB-dodatniego w cytoplazmie. Jądro jest centralnie położone, okrągłe, pęcherzykowe i ciemne z niewyraźnymi jąderkami. Nie ma postaci mitotycznych. Błona komórkowa bardzo wyraźnie otacza komórkę. Komórki lekkie tworzą stałe lub beleczkowate skupiska z niewielką liczbą struktur gruczołowych lub acinarnych. Wśród typów architektonicznych stałe zrazikowe i mikrocystyczne występują częściej niż inne, a następnie brodawkowo-torbielowate i pęcherzykowe.

W wielu przypadkach AK wykrywa się wyraźny naciek limfoidalny zrębu. Obecność i nasilenie tego naciekania nie ma wartości prognostycznej, jednak częściej występuje w mniej agresywnych i wyraźnie odgraniczonych AK o strukturze mikrofolikularnej i niskim indeksie proliferacyjnym. Taki rak gruczołu ślinowego jest oddzielony cienką włóknistą pseudokapsułką i jest otoczony naciekami limfoidalnymi z utworzeniem centrów rozrodczych..

Mikroskopia elektronowa ujawnia okrągłe, gęste, wielokrotne cytoplazmatyczne granulki wydzielnicze charakterystyczne dla komórek trądzikowych. Liczba i wielkość granulek są różne. Szorstki retikulum endoplazmatyczne, wiele mitochondriów i rzadkie mikrokosmki są również charakterystycznymi cechami ultrastrukturalnymi. W niektórych komórkach wykrywane są wakuole o różnych rozmiarach i kształtach. Membrana piwniczna oddziela grupy komórek bolesnych i przewodowych od zrębu. Stwierdzono, że komórki świetlne na poziomie optyczno-świetlnym są wynikiem artefaktów lub ekspansji retikulum endoplazmatycznego, wtrąceń lipidowych, degradacji enzymatycznej granulek wydzielniczych itp..

Badanie ultrastrukturalne szpiczastych komórek nowotworowych ujawniło specyficzny rodzaj granulek wydzielniczych w cytoplazmie wielu komórek, podobny do granulek normalnych komórek surowiczych ślinianek. Niektórzy badacze znaleźli dwa rodzaje komórek: z granulkami wydzielniczymi i bez nich w cytoplazmie. Te ostatnie zawierają dobrze rozwinięte organelle. Granulki wydzielnicze zlokalizowano w wierzchołkowej części cytoplazmy. Cytoplazma niektórych komórek była prawie całkowicie wypełniona granulkami wydzielniczymi, ale było ich bardzo niewiele w cytoplazmie innych komórek. W takich komórkach organelle występowały rzadko, z niewielką liczbą mitochondriów. Nieodróżnialny kompleks płytkowy i retikulum endoplazmatyczne. Jednak komórki nowotworowe bez granulek wydzielniczych zawierały dobrze rozwinięte organelle cytoplazmatyczne. Obfitowali w retikulum endoplazmatyczne i szereg mitochondriów. Kompleks płytkowy był widoczny w wielu komórkach. Powierzchnia komórek wypełnionych granulkami wydzielniczymi była gładka, ale ich mikrokosmki na krawędzi komórki nie miały granulek wydzielniczych. Rybosomy znajdowały się naprzeciw błon cytoplazmatycznych i jądrowych. Zaobserwowano przejście między komórkami lekkimi a komórkami kanałowymi z rowkami.

Histogenetycznie, komórki guza trądzikowego powstały z dojrzałych komórek surowiczych komórki trądziku SG w wyniku złośliwej transformacji komórek przewodu końcowego z różnicowaniem histologicznym w kierunku komórek trądziku. Wykazano jednak, że normalna komórka trądzikowa może ulegać podziałowi mitotycznemu, a w wyniku transformacji tego typu komórek może wystąpić rak gruczołu ślinowego. Badania morfologiczne, histochemiczne i ultrastrukturalne wykazały podobieństwo komórek nowotworowych do surowicy, potwierdzając idee teoretyczne. Aktywność wydzielnicza komórek nowotworowych jest podobna do aktywności normalnych komórek surowiczych SF acini. Rak jasnokomórkowy gruczołu ślinowego, będący guzem odrębnym w sensie morfologicznym, rozwija się prawdopodobnie z pasiastych komórek przewodu.

Nisko zróżnicowany rak gruczołu ślinowego charakteryzuje się wyraźnym polimorfizmem komórkowym, wysoką aktywnością proliferacyjną, częstymi postaciami mitozy, co potwierdza ich najgorsze rokowanie.

Najczęściej stadium choroby jest najlepszym czynnikiem predykcyjnym niż określenie „orzecha” guza. Duży rozmiar guza, rozprzestrzenianie się procesu na głębokie części ślinianki przyusznej SJ, oznaki niepełnej i niewystarczająco radykalnej resekcji guza - wszystko to wskazuje na złe rokowanie. W odniesieniu do proliferacyjnej aktywności nowotworu wskaźnik znakowania Ki-67 jest najbardziej wiarygodnym markerem. Gdy ten wskaźnik jest mniejszy niż 5%, nawrót guza nie jest obserwowany. Przy wskaźniku znakowania Ki-67 równym lub wyższym niż 10% większość pacjentów ma bardzo złe rokowanie.

Adenocystyczny rak gruczołu ślinowego

Przebieg choroby

Przebieg nawrotowego wariantu kryptotropowego ACC z okołonerwowym rozprzestrzenianiem się guza trwał średnio 11-12 lat, a następnie powtarzał się nawrót powodujący zgon. Czas trwania procesu nowotworowego od początku choroby wynosił 18 lat. W 20% przypadków przebieg procesu nowotworowego charakteryzuje się przerzutami regionalnymi.

podajemy jako obserwację w związku z rzadkością lokalizacji guza (ryc. 7.39).

Figa. 7.39 Nawrót gruczolakowatego raka torbielowatego dodatkowego płata lewej ślinianki ślinianki przyusznej. Małe bulwiaste narosty nawrotowego guza, przerzuty w śliniankach przyusznych, podżuchwowych i szyjnych węzłach chłonnych: a - typ całej twarzy; b - widok profilu

30-letni pacjent K zwrócił się do kliniki w sprawie guza w lewym policzku i powiększonych węzłów w lewym odcinku ślinianki przyusznej i podżuchwowej. 2,5-letni guz policzka usunięto u pacjenta z podejrzeniem diagnozy włókniaka. Po operacji odnotowano wzrost węzłów w obszarach przyusznych i podżuchwowych, a po 1 miesiącu.

- wzrost guza w obszarze blizny chirurgicznej na policzku. Na skórze lewego policzka, wzdłuż blizny chirurgicznej, pojawiły się guzy w postaci niewielkiej formacji i bezbolesnego naciekania w grubości policzka, rozprzestrzeniającego się pod kością jarzmową. Guz graniczy z przednim brzegiem ślinianki przyusznej ślinianki przyusznej..

Funkcja nerwu twarzowego nie jest zaburzona. W lewym obszarze podżuchwowym, podżuchwowym i w górnej jednej trzeciej szyi określa się konglomerat, składający się z powiększonych węzłów chłonnych o wymiarach 5 × 4 cm, nie połączonych ze skórą. Podczas operacji stwierdzono guz wielocząsteczkowy o wymiarach 7 x 10 x 4 cm z torbielowatymi jamami wypełnionymi bezbarwną zawartością śluzu. Wokół węzłów guza znajduje się brązowa tkanka SJ. Same węzły nowotworowe - szare.

Powiększone głębokie węzły chłonne, które okazały się przerzutowe, znaleziono w odległej śliniance przyusznej SG. Przerzuty dotyczyły podżuchwowych i górnych szyjnych węzłów chłonnych. Naciekanie nowotworu rozprzestrzeniło się poza torebkę węzłów do wewnętrznej żyły szyjnej i otaczających mięśni. Badanie mikroskopowe wykazało obecność ACC w strukturze guzka w guzie i przerzutach.

Tendencja do powtarzającego się nawrotu przyczynia się nie tylko do miejscowego, ale także do regionalnego rozprzestrzeniania się guza. W ciągu 5 lat pooperacyjnych zaobserwowaliśmy sekwencyjny (dwu-, trzykrotny) nawrót u tego samego pacjenta, co ostatecznie doprowadziło do pojawienia się przerzutów regionalnych.

Zasadniczo przerzuty zlokalizowano w węzłach chłonnych górnej grupy szyjnej, miały średnicę 2-3 cm, były bezbolesne i przemieszczone. Próba parotidektomii z zachowaniem nerwu twarzowego i wycięciem górnej tkanki szyjki macicy potwierdziła obecność przerzutów w powiększonych węzłach chłonnych górnej grupy szyjnej, które miały obraz mikroskopowy podobny do guza pierwotnego.

Guz pierwotny jest wyraźnie oddzielony od zachowanej tkanki gruczołu za pomocą hialinizowanej kapsułki. Miejsca w nim są zdefiniowane przez ściśnięte komórki nowotworowe z szklistymi grudkami wewnątrz. U niektórych pacjentów przerzuty regionalne obserwowano we wszystkich grupach węzłów chłonnych na szyi, w tym w okolicy nadobojczykowej.

W 6,7% przypadków kryptotropowej struktury raka obserwuje się odległe przerzuty do płuc. Przerzuty są małe, ich natura jest wieloraka. Czas trwania procesu nowotworowego do wystąpienia objawów klinicznych zmiany przerzutowej wynosił 1,5 roku. Przerzuty są albo poprzedzone nawrotem raka, albo występują jednocześnie z początkiem nawrotu.

Informacje ogólne

Rak gruczołu ślinowego jest rzadką chorobą onkologiczną, która atakuje gruczoły ślinowe duże (przyuszne, podżuchwowe, podjęzykowe) lub małe (podniebienne, językowe, trzonowe, wargowe, policzkowe). Dane dotyczące rozpowszechnienia wśród pacjentów w różnym wieku są mieszane. Niektórzy badacze twierdzą, że rak gruczołu ślinowego jest zwykle wykrywany u osób w wieku powyżej 50 lat..

Inni eksperci twierdzą, że choroba jest równie często diagnozowana w wieku od 20 do 70 lat. Rak gruczołu ślinowego u pacjentów w wieku poniżej 20 lat stanowi 4% ogólnej liczby przypadków. Istnieje niewielka przewaga kobiet. W 80% przypadków dotyczy to ślinianki przyusznej, u 1-7% - jednego z małych gruczołów ślinowych, u 4% - ślinianki podżuchwowej, a u 1% - gruczołu gnykowego. Leczenie jest wykonywane przez specjalistów w dziedzinie onkologii i chirurgii szczękowo-twarzowej.

Rak gruczołu ślinowego

Tabele zabiegów

Tak więc, zgodnie z naszymi danymi, jedną z przyczyn nawrotów jest nieodpowiednia ilość leczenia chirurgicznego obserwowana u wszystkich pacjentów przyjętych do szpitala z nawrotem ACC. Obraz kliniczny nawracającego guza charakteryzuje się tymi samymi objawami co guz pierwotny, jednak bardziej wyraźny jest naciekający wzrost, ból i porażenie mięśni twarzy, czego nie obserwuje się u pacjentów z guzem pierwotnym.

Stały wariant gruczolakowatego raka torbielowatego charakteryzuje się szybkim tempem wzrostu guza. Czas trwania wywiadu lekarskiego przed pójściem do lekarza wynosił od 1 do 4 miesięcy. 10 (62,5%) z 16 pacjentów, reszta - od 1 roku do 3 lat, średnio 9 miesięcy. Stosunek kobiet do mężczyzn wynosi 1,3: 1. Wiek kobiet wahał się od 15 do 70 lat, średnio 49,2 lat, mężczyźni od 27 do 62 lat, średnio 43,4 lat. 56,3% pacjentów miało pierwotny proces nowotworowy, 43,7% miało nawrót raka.

Objawy kliniczne solidnego wariantu ACC są zróżnicowane. U 55,5% pacjentów na obrazie klinicznym choroby na pierwszy plan wysuwa się paraliż mięśni twarzy po stronie zmiany gruczołu. Przy odpowiednich dolegliwościach pacjenci zwracają się do neurologa, leczeni są z zapaleniem nerwu twarzowego. Zastosowanie termoterapii i fizjoterapii pomaga przyspieszyć tempo wzrostu guza. W odstępie 2 miesięcy. do 1 roku wykrywa się guz w śliniance przyusznej.

Figa. 7,40 Solidny wariant gruczolakowatego raka torbielowatego u pacjenta T., 15 lat: a - guz o charakterze naciekającym powoduje niewielkie odkształcenie lewego żuchwy przyusznej. Paraliż oczodołu gałęzi nerwu twarzowego; b - ten sam pacjent po 3 miesiącach. po leczeniu tak zwanego „zapalenia nerwu twarzowego”. Paraliż wszystkich gałęzi nerwu twarzowego

Klinika i nasilenie objawów porażenia zależą od lokalizacji guza i jego związku z nerwem twarzowym. Guz może wpływać na jedną z gałęzi nerwu twarzowego (ryc. 7.40 a). W miarę wzrostu guza w proces nowotworowy zaangażowany jest cały nerw twarzowy (ryc. 7.40 b). W niektórych przypadkach guz i paraliż mięśni twarzy pojawiają się synchronicznie, co umożliwia rozpoznanie procesu guza znacznie wcześniej.

Gęsty naciek guza jest najczęściej zlokalizowany w tylnej szczęce dolnej, naciekając nerw twarzowy, rozciąga się na zewnątrz do przyusznego obszaru żucia, na szyi, pod podstawą czaszki, naciekając miękkie tkanki okolicy wyrostka sutkowego, często z zniszczeniem tego ostatniego. Strefa początkowa to tylny dolny margines ślinianki przyusznej i głęboka część gruczołu.

Rzadziej rozwija się guz w okolicy ślinianki przyusznej, w górnej i środkowej części gruczołu. Infiltracyjny charakter wzrostu szybko prowadzi do zaangażowania całego gruczołu i otaczających tkanek w proces patologiczny. Rozmiar guza wynosi średnio 5 x 5 x 4 cm, konsystencja jest często gęsto elastyczna, ale może być miękka i elastyczna. Granice naciekania guza są rozmyte, „zagubione” w otaczających tkankach.

Dalszy przebieg procesu nowotworowego, pomimo leczenia, charakteryzuje się postępem guza pierwotnego (78%), a głównie przerzutami krwiotwórczymi (56% przypadków). Przerzuty regionalne wykryto u 11% pacjentów. Postęp procesu nowotworowego odnotowano w okresie od 7 miesięcy. do 4 lat. Aby to zilustrować, przedstawiamy nasze obserwacje kilku wariantów przebiegu stałego ACC.

Obserwacja

Pacjent L., 61, zauważył dysfunkcję lewego nerwu twarzowego, wyrażoną obniżeniem lewego kącika ust z gładkością lewego fałdu nosowo-wargowego. Po 2 miesiącach znalazł gęsty, nieruchomy guz w lewym tylnym dole szczęki. Badanie cytologiczne wykazało obecność gruczolakowatego raka torbielowatego.

Badanie mikroskopowe ujawniło stałe kompleksy komórek nowotworowych wśród zhialinizowanej tkanki łącznej o grubych włóknach. Na niektórych obszarach znajdowały się wyspy dużych, polimorficznych komórek świetlnych. Rok później ustalono fatalny wynik w związku z postępującym nawracającym procesem nowotworowym..

W niektórych przypadkach objaw bólu w guzie wystąpił 1-1,5 roku po bezobjawowym okresie rozwoju procesu nowotworowego. Nagły silny ból zmusił do wizyty u lekarza. Rozpoznany proces guza leczono stosunkowo szybko. Jednak około miesiąc po połączonym leczeniu ponownie pojawił się ból w okolicy ślinianki przyusznej, trudności z otwarciem jamy ustnej, ropne wydzieliny z ucha..

Aktywnie prowadzone promieniowanie i leczenie farmakologiczne ograniczało postęp procesu nowotworowego o około 4 lata. Postęp objawiał się wieloma przerzutami sferycznymi w płucach o średnicy od 0,5 do 1,5-2,5 cm. Kontynuowano destrukcyjne zmiany w obszarze pierwotnego guza, chwytając kości czaszki (skroniowe, potyliczne).

Czas trwania procesu nowotworowego, pomimo znaczącej częstości występowania nowotworu miejscowego i odległego, u takich pacjentów wynosił 6 lat. U niektórych pacjentów wytłumaczenie dłuższego przebiegu choroby ze znacznym rozprzestrzenianiem się guza jest raczej trudne. Prawdopodobnie pozytywna reakcja na promieniowanie paliatywne i leczenie farmakologiczne takich pacjentów przez dość długi czas (4-5 lat) jest spowodowana biologicznymi właściwościami ciała pacjenta.

Od wielu lat Centrum Medyczne TomoClinic zapewnia skuteczne leczenie wszystkich rodzajów raka. Wysoko wykwalifikowani specjaliści, opierając się na wynikach diagnozy, opracowują plan i taktykę skutecznego leczenia raka gruczołu ślinowego na wszystkich etapach.

W przypadku raka gruczołu ślinowego złożone leczenie jest stosowane głównie przez kilka metod leczenia jednocześnie. Chemioterapia obejmuje podawanie leków hamujących rozwój komórek rakowych i spowalniających wzrost guza. Może być stosowany jako niezależna metoda leczenia (z nieoperacyjnymi formami raka jako leczenie paliatywne) lub stanowić część złożonej terapii.

Leczenie chirurgiczne polega na wycięciu guza, wycięciu dotkniętego narządu i otaczających tkanek. Złożoność operacji zależy od postaci raka, stadium choroby i rozprzestrzeniania się guza. Może być stosowany na każdym etapie rozwoju raka gruczołu ślinowego. Przed zabiegiem chirurgicznym przeprowadza się radioterapię w celu spowolnienia wzrostu nowotworu. Przy dużej ilości usuniętej tkanki pacjent wymaga operacji rekonstrukcyjnej.

TomoClinic stosuje również szeroko stosowane chemioterapię w leczeniu raka gruczołu ślinowego. Leczenie farmakologiczne jest zalecane po zbadaniu historii pacjenta i ocenie ogólnego stanu. Aby przygotować plan leczenia w każdej indywidualnej sytuacji, przeprowadzana jest konsultacja specjalistów z powiązanych specjalności. Praca zespołowa pozwala osiągnąć leczenie patologii bez skutków ubocznych.

Innowacyjne rozwiązania w TomoClinic

Klinika wyposażona jest w innowacyjny sprzęt: zastosowano system TomoTherapy HD, kompleks diagnostyczny Toshiba Medical Systems i akcelerator liniowy Elekta Synergy. Urządzenia mające na celu lokalizację guza, zapewniające bezpieczeństwo otaczających zdrowych tkanek.

Radioterapia

Radioterapia ma bezpośredni wpływ wiązek promieniowania jonizującego na lokalizację guza. Terapia może być przeprowadzana samodzielnie lub stanowić część terapii skojarzonej..

Dalsze rokowanie zależy od wielu czynników: terminowości ustalenia choroby, formy i rodzaju choroby, a także wybranej metody leczenia. Przeżycie powyżej dziesięciu lat obserwuje się w 70% klinicznych przypadków raka gruczołu ślinowego. Pacjenci z gruczolakorakiem mają szczególnie korzystne rokowanie, a pacjenci z rakiem ślinianki typu płaskonabłonkowego są nieco gorzej..

Taktyki terapeutyczne są określane z uwzględnieniem rodzaju, średnicy i stadium nowotworu, wieku i ogólnego stanu pacjenta. Leczeniem z wyboru w przypadku raka gruczołu ślinowego jest terapia skojarzona, w tym chirurgia i radioterapia. W przypadku małych lokalnych nowotworów możliwa jest resekcja gruczołów. W przypadku raka gruczołów ślinowych o dużych rozmiarach konieczne jest całkowite usunięcie narządu, czasami w połączeniu z wycięciem otaczających tkanek (skóry, kości, nerwu twarzowego, tkanki podskórnej szyi). Jeśli istnieje podejrzenie limfogennego przerzutu raka gruczołu ślinowego, usunięcie pierwotnej zmiany uzupełnia się limfadenektomią..

Pacjenci, którzy przeszli przedłużone interwencje, mogą następnie wymagać operacji rekonstrukcyjnej, w tym przeszczepu skóry, zastąpienia usuniętej kości homo- lub autoprzeszczepami itp. Radioterapia jest zalecana przed radykalnymi interwencjami chirurgicznymi lub stosowana podczas paliatywnego leczenia typowych procesów onkologicznych. Chemioterapia jest zwykle stosowana w nieoperacyjnym raku gruczołu ślinowego. Używaj cytostatyków z grupy antracyklin. Skuteczność tej metody jest wciąż słabo poznana..

Rokowanie zależy od lokalizacji, rodzaju i stadium nowotworu. Średni dziesięcioletni wskaźnik przeżycia dla wszystkich stadiów i wszystkich rodzajów raka gruczołu ślinowego u kobiet wynosi 75%, u mężczyzn - 60%. Najlepsze wskaźniki przeżycia obserwuje się w przypadku gruczolakoraków o komórkach trądzikowych i wysoce zróżnicowanych nowotworach mukoepidermoidalnych, najgorsze w przypadku guzów płaskonabłonkowych. Ze względu na rzadkie zmiany w małych gruczołach ślinowych statystyki dotyczące tej grupy nowotworów są mniej wiarygodne. Badacze podają, że do 5 lat od momentu rozpoznania przeżywa 80% pacjentów z pierwszym stadium, 70% z drugim stadium, 60% z trzecim stadium i 30% z czwartym stadium raka gruczołu ślinowego..

Przyczyny raka gruczołu ślinowego

  • Zakwaterowanie w miejscach o niekorzystnych warunkach środowiskowych (zwiększony poziom promieniowania)
  • Przeszłe choroby zapalne gruczołów ślinowych
  • Długie palenie
  • Warunki pracy (praca w zakładach obróbki drewna, przemysł samochodowy, wdychanie oparów chemikaliów)
  • Wirus Epsteina-Barra
  • Minione świnki
  • Niezdrowa dieta (fast food, żywność o wysokim poziomie zabronionych dodatków chemicznych)

Rak gruczołu ślinowego jest jednym z niewielu rodzajów chorób, które nie mają predyspozycji genetycznych. Patologia rozwija się głównie w średnim i starszym wieku, na podstawie której po 45 latach wzrasta ryzyko zachorowania na raka gruczołu ślinowego.

Rak gruczołów ślinowych ma prawie bezobjawowy przebieg, co powoduje rozpoznanie choroby w późniejszych stadiach.

Objawy raka gruczołu ślinowego:

  • Występowanie bólu w okolicy przyusznej
  • Rozwój guza, który można określić przez badanie dotykowe
  • Porażenie mięśni twarzy, trudności z mimiką twarzy
  • Problemy z żuciem, mową
  • Proces zapalny, który pociąga za sobą utratę ostrości słuchu

Rak gruczołów ślinowych jest podatny na przerzuty z przepływem krwi, w odległych narządach występuje wiele zmian. Najczęściej przerzuty wpływają na płuca. Patologii towarzyszy gwałtowny rozwój duszności, występowanie zakrzepów w ślinie podczas kaszlu. Częstym objawem wszystkich typów i typów raka gruczołu ślinowego jest zmęczenie, osłabienie organizmu i gorączka..

Przyczyny raka gruczołu ślinowego nie są dokładnie poznane. Naukowcy sugerują, że głównymi czynnikami ryzyka są niekorzystny wpływ na środowisko, choroby zapalne gruczołów ślinowych, palenie tytoniu i niektóre nawyki żywieniowe. Szkodliwe skutki środowiska obejmują narażenie na promieniowanie: radioterapię i wielokrotne badania rentgenowskie, życie w obszarach o wysokim poziomie promieniowania. Wielu badaczy uważa, że ​​choroba może być wywołana nadmiernym nasłonecznieniem.

Istnieje związek z zagrożeniami zawodowymi. Należy zauważyć, że rak gruczołu ślinowego jest częściej wykrywany u pracowników zakładów drzewnych, motoryzacyjnych i hutniczych, zakładów fryzjerskich i kopalni azbestu. Możliwe czynniki rakotwórcze obejmują pył cementowy, azbest, związki chromu, krzemu, ołowiu i niklu. Naukowcy podają, że ryzyko raka gruczołu ślinowego wzrasta, gdy jest zainfekowany niektórymi wirusami. Na przykład ustalono korelację między występowaniem neoplazji gruczołów ślinowych a częstością infekcji wirusem Epsteina-Barra. Istnieją dowody na zwiększone prawdopodobieństwo rozwoju raka gruczołu ślinowego u pacjentów ze świnką w przeszłości..

Pytanie o efekt palenia pozostaje otwarte. Według wyników badań przeprowadzonych przez zachodnich naukowców, niektóre typy raka gruczołu ślinowego są częściej wykrywane u palaczy. Jednak większość ekspertów nie uwzględnia jeszcze palenia wśród czynników ryzyka rozwoju raka gruczołu ślinowego. Funkcje żywieniowe obejmują jedzenie produktów o wysokiej zawartości cholesterolu, brak błonnika, żółte warzywa i owoce. Brak odziedziczonych predyspozycji.

Przerzuty

Gruczolakowaty rak torbielowaty przerzutuje głównie do płuc. Obserwowaliśmy także przerzuty krwiotwórcze do kości 1,5 roku po leczeniu skojarzonym. Przerzuty do dolnej szczęki i płuc rozpoznano jednocześnie. Nawrót pierwotnego guza u wielu pacjentów nie był obserwowany. Przerzuty do płuc były liczne, od 0,3 do 1 cm średnicy.

Objawem klinicznym przerzutów do płuc jest suchy kaszel, który wcześniej nie przeszkadzał pacjentowi. Objawem wskazującym na uszkodzenie żuchwy jest zlokalizowany ból szczęki z napromieniowaniem wzdłuż nerwu żuchwowego. Cechą przerzutów do kości jest wyraźnie wyrażony brak oznak zniszczenia struktury kości beleczkowej. Przestrzenie szpiku kostnego są stopniowo wypełniane komórkami nowotworowymi..

Leczenie promieniowaniem paliatywnym przeprowadzone zgodnie z programem radykalnym w tym przypadku było nieskuteczne. Śmiertelny wynik zarejestrowany po 8 miesiącach. Czas trwania choroby z przerzutami do płuc i żuchwy wynosił 3,8 roku.

Przerzuty regionalne nie są charakterystyczne dla ACC. Podczas naszej obserwacji stwierdzono przerzuty w węzłach chłonnych podczas badania morfologicznego materiału chirurgicznego. Głównym objawem klinicznym był bolesny guz prawej tylnej szczęki, o wymiarach 6 x 4,5 x 5 cm, naciekający skórę, bez klinicznie powiększonych regionalnych węzłów chłonnych.

Węzły przerzutowe, szaro-białe, o wielkości 0,5-1 cm, zlokalizowano na dolnym biegunie ślinianki ślinianki przyusznej i w górnej grupie szyjnej. Mikroskopowo węzły chłonne i guz reprezentowane były przez pasma i warstwy komórek litych zlokalizowane pomiędzy tkanką włóknistą. Czas trwania choroby wynosił 4,5 roku. Tak charakterystyczne uszkodzenie nerwu twarzowego, którego nie obserwowano w tym przypadku, tłumaczy się brakiem połączenia między guzem a nerwem.

Czas trwania okresu klinicznego stałego wariantu ACC u pacjentów pierwotnych wynosi średnio 3,6 roku. Po nawrocie stałego wariantu gruczolakowatego raka torbielowatego 43,7% pacjentów z tym rodzajem nowotworu zwróciło się do kliniki. 71,4% tych pacjentów to mężczyźni w wieku od 27 do 62 lat, średni wiek 44,2 lat.

Kobiety stanowiły 28,6%, w wieku 39-55 lat, średni wiek 47 lat. Czas trwania wywiadu przed pójściem do lekarza wynosił od 1 miesiąca. do 6 lat, średnio 1,5 roku. Nawrót u wszystkich pacjentów nastąpił po leczeniu skojarzonym lub chirurgicznym, w tym operacji o nieodpowiedniej objętości - usunięciu guza. Ponowny wzrost guza po leczeniu obserwowano w okresie od 1 miesiąca. do 4 lat.

Objawy kliniczne nawracającego procesu nowotworowego są niezwykle zróżnicowane i są determinowane stopniem zaangażowania otaczających narządów i tkanek w proces patologiczny. Głównym objawem klinicznym jest gęsty, bolesny naciek guza, wykonujący tylny dół szczęki i rozprzestrzeniający się na ślinę przyuszną, obszar wyrostka sutkowatego, wyrastający na nowotwór.

Klasyfikacja raka gruczołu ślinowego

Ze względu na lokalizację wyróżnia się następujące typy raka gruczołu ślinowego:

  • Guzy przyuszne.
  • Neoplazja podżuchwowa.
  • Podjęzykowe nowotwory gruczołów.
  • Uszkodzenia małych gruczołów policzkowych, wargowych, wargowych, trzonowych, podniebiennych i językowych.

Biorąc pod uwagę strukturę histologiczną, wyróżnia się następujące typy raka gruczołu ślinowego: gruczolakorak szpiczakowy, cylinder (rak gruczołowy), rak błony śluzowej naskórka, gruczolakorak, gruczolakorak podstawnokomórkowy, gruczolakorak brodawkowaty, rak płaskonabłonkowy, wypadanie komórek rakowych i inne rodzaje raka rodzaje raka.

Według klasyfikacji TNM wyróżnia się następujące etapy raka gruczołu ślinowego:

  • T1 - guz określa się na mniej niż 2 cm, nie wychodząc poza gruczoł.
  • T2 - znaleziono węzeł o średnicy 2-4 cm, który nie wystaje poza dławik.
  • T3 - rozmiar nowotworu przekracza 4 cm lub nowotwór wykracza poza gruczoł.
  • T4a - rak ślinianki wyrasta z nerwu twarzowego, zewnętrznego słuchu, dolnej szczęki lub skóry twarzy i głowy.
  • T4b - nowotwór rozciąga się na kość kośćcową i kości podstawy czaszki lub powoduje ucisk tętnicy szyjnej.

Litera N oznacza przerzuty limfogenne raka gruczołu ślinowego, podczas gdy:

  • N0 - brak przerzutów.
  • N1 - przerzuty o rozmiarze mniejszym niż 3 cm są wykrywane po stronie lokalizacji raka gruczołu ślinowego.
  • N2 - wykrywane są przerzuty o wielkości 3-6 cm / kilka przerzutów po dotkniętej stronie / obustronne / przerzuty po przeciwnej stronie.
  • N3 - wykrywane są przerzuty większe niż 6 cm.

Litera M jest używana do wskazania przerzutów raka gruczołu ślinowego na odległość, podczas gdy M0 - bez przerzutów, M1 - występują oznaki odległych przerzutów.

Objawy raka gruczołu ślinowego

Kolejnym objawem towarzyszącym wzrostowi guza jest ból. W samym guzie powstają odczucia bólowe o różnej intensywności i mają charakter napromieniowujący. Dysfunkcja nerwu twarzowego zależy od stopnia zaangażowania w naciekanie guza nerwu twarzowego lub jego gałęzi. Podobny objaw wykryto u 14,3% pacjentów.

Dalszy postęp procesu nowotworowego prowadzi do pojawienia się przerzutów regionalnych w 28,6% przypadków i odległych przerzutów w 71,4% przypadków. Przerzuty regionalne wykryto w submentalnych węzłach chłonnych i węźle chłonnym zlokalizowanym na dolnym biegunie ślinianki przyusznej. Przerzuty regionalne wykryto jednocześnie z nawrotem, w jednym przypadku z trzecim, w ciągu 7-10 miesięcy.

do śmierci. Odległe przerzuty do płuc rozpoznano po 3,5–4 latach od wystąpienia pierwszych objawów klinicznych guza u 43% pacjentów i po 6 miesiącach. - 2 lata przed śmiercią choroby. Wraz z przerzutami do płuc obserwowano przerzuty krwiotwórcze w skórze tułowia i kończyn, kości i mózgu. Rozprzestrzenianie się guza okołonerwowego i wewnątrznaczyniowego odnotowano w 14,3% przypadków.

Obraz kliniczny nawrotowego raka tego typu może objawiać się rosnącymi bólami w odcinku tylnym szczęki w projekcji stawu skroniowo-żuchwowego, promieniując na odpowiednią połowę twarzy i głowy, nasilając się podczas posiłków, przez trójzębnik.

Figa. 7.41. Nawrót gruczolakowatego raka torbielowatego. Bolesny naciek guza w obszarze blizny chirurgicznej: a - widok z profilu; b - widok z tyłu

W kolejnym okresie guz pojawia się w śliniance przyusznej lub w okolicy szczękowo-twarzowej w postaci pieczęci lub bolesnego naciekania na tle blizny chirurgicznej (ryc. 7.41). Zewnętrzne wymiary guza mogą być małe. Naruszenie funkcji nerwu twarzowego może nastąpić 1,5 roku po wykryciu gęstej, nieruchliwej, połączonej z tkanką podstawową i skórą guza pod blizną (ryc. 7.42). Podczas operacji ujawnia się wyraźna rozbieżność między obrazem klinicznym a wynikami operacyjnymi.

Zakres operacji się rozszerza. Równocześnie z parotidektomią często wykonuje się resekcję procesu wyrostka sutkowatego, zewnętrznego kanału słuchowego i stawu skroniowo-żuchwowego w związku z rozprzestrzenianiem się nawracającego guza na te struktury. Guz rozprzestrzenia się pod podstawą czaszki, do kanału kostnego nerwu twarzowego, skóry nad guzem.

Figa. 7.42 Nawrót stałego wariantu gruczolakowatego raka torbielowatego: a - guz pod płatem prawego małżowiny usznej w postaci pieczęci w żwaczu. Naciek guza rozprzestrzenia się pod podstawą czaszki; b - porażenie mięśni twarzy

Obraz makroskopowy jest reprezentowany przez gęsty, szaro-żółty i szaro-brązowy kolor, ziarnisty wygląd z węzłami o wymiarach 4x4x4 cm, z masywnymi ogniskami martwicy w guzie. Wokół małych pni nerwowych znajdują się kompleksy komórek nowotworowych - okołonerwowe rozprzestrzenianie się guza. Zatorowe guzy są wykrywane w naczyniach, przerost raka wokół naczyń.

Śmiertelny wynik odnotowano 2-3 lata po klinicznie objawionym nawrocie raka. Czas trwania całego okresu choroby nie przekracza 6 lat. Im dłużej rozwija się nawracający guz, tym bardziej jest on rozpowszechniony. Miejscowemu rozprzestrzenianiu się nawracającego raka towarzyszy mnogie przerzuty krwiotwórcze, najczęściej do płuc.

Proces jest szybki i agresywny. Zaobserwowaliśmy nawracający proces nowotworowy, który rozwinął się po 7 miesiącach. po leczeniu AKC odpowiednią śliną przyuszną SJ. Silnemu, zszywającemu bólowi ucha, a następnie guzowi w kanale słuchowym towarzyszyły ostre bóle ślinianki przyusznej, upośledzenie słuchu, szum w uszach, zawroty głowy, ból w klatce piersiowej, porażenie mięśni twarzy po prawej stronie, stopień Trismus II, gęstość kamieni z naciekiem guza, zajmując cały obszar ślinianki przyusznej, rosnąc w dolnej szczęce, proces wyrostka sutkowego, przemieszczając małżowinę uszną i infiltrując przewód słuchowy.

Ogólne objawy, takie jak osłabienie, bezsenność, utrata apetytu, utrata masy ciała o 18 kg, wskazywały na uogólnienie guza. Po 1,6 roku objawy neurologiczne nasiliły się: wystąpił wyraźny zespół pnia, uszkodzenie VI, VII i VIII par nerwów czaszkowych. Zgon zakończono 2 lata po leczeniu nawracającego procesu nowotworowego. Czas trwania klinicznego okresu choroby wynosi 5,5 roku.

Pojawienie się takich objawów, jak ogólne osłabienie, kaszel z plwociną i ból w klatce piersiowej, duszność, gorączka do liczby podgorączkowej powinny zawsze ostrzegać lekarza o przerzutach do płuc. Objawy te są szczególnie charakterystyczne dla procesu przerzutowego w przypadku nawrotu raka..

Przebieg kliniczny nawrotowego procesu nowotworowego, w porównaniu z pierwotnym, ma pewne cechy, wyrażone w przewadze objawów porażenia mięśni twarzy, nacieków guza bez wyraźnych granic u pierwotnych pacjentów w porównaniu z nawrotami, obecności guza pod bliznami, zespolonego z tym ostatnim i skórą, rozproszonych guzków nawrotu guzy podczas blizn chirurgicznych, różne objawy, które występują, gdy guz rozprzestrzenia się na sąsiednie tkanki i narządy, nieco dłuższy okres kliniczny choroby.

Obecność w guzie elementów krystalicznej i litej struktury pozwoliła patomorfologom na wyizolowanie mieszanego wariantu ACC. Ten typ morfologiczny zdiagnozowaliśmy w 11,3% przypadków. Guzy pierwotne stanowiły 45,5%, nawroty - 54,5%. 72,7% pacjentów to kobiety w wieku 26–67 lat, średnio 42,5 lat, 27,3% - mężczyźni w wieku 33–48 lat, średnio 38 lat. Średni wiek dla obu kategorii wynosił 41,3 lat. Stosunek kobiet do mężczyzn wynosi 2,6: 1.

Cechy kliniczne tej postaci gruczolakowatego raka torbielowatego potwierdzają zasadność izolacji tej struktury guza. W naszych obserwacjach czas trwania okresu przed leczeniem wynosi 4,4 roku, czyli mniej niż w przypadku kriobozy i więcej niż w przypadku stałych wariantów struktury ACC. Obraz kliniczny charakteryzuje się pojawieniem się guza o powolnym, przez 5-7 lat, wzroście.

Powolny przebieg procesu nowotworowego można przyspieszyć, co wskazuje na pojawienie się właściwości naciekowych. Od tego momentu wzrost guza przyspiesza, agresywność procesu objawia się infiltracją otaczających tkanek i przerzutami, głównie krwiotwórczymi, do płuc. Przebieg tego procesu charakteryzuje się obecnością bolesnego guza przez 4-5 lat z najczęstszą lokalizacją tego ostatniego w tylnym dole szczęki. Powodem udania się do lekarza w większym stopniu jest połączony paraliż mięśni twarzy.

Podczas operacji okazuje się, że guz - bez wyraźnych granic, wykonuje tylną jamę szczękową, infiltruje tkanki miękkie w okolicy wyrostka sutkowatego i niszczy chrzęstną część zewnętrznego przewodu słuchowego. Guz ma wymiary 2,5 x 2,5 x 3,5 cm, z torbielowatymi jamami około 0,3 cm, różowawo-szarym. Czas trwania okresu klinicznego procesu nowotworowego wynosi 10 lat.

Przerzuty hematogenne obserwuje się u 20% pacjentów. Guz może być bezbolesny przez długi czas (7 lat). Równolegle z bólem guza w wielu przypadkach rozwija się paraliż mięśni twarzy i liczne przerzuty do płuc. Na tle podejmowanego leczenia oczekiwana długość życia wynosi średnio 3 lata. Średni czas trwania klinicznego okresu takiego przebiegu choroby od momentu pojawienia się pierwszych objawów klinicznych wynosi 10 lat.

Pacjenci, którzy przybyli do kliniki z nawrotem ACC typu mieszanego, to kobiety w wieku od 28 do 67 lat, średnio 45,3 lat. Historia medyczna przed pójściem do lekarza wynosiła 4,3 roku. Nawroty rozwinęły się po 10 miesiącach. - 2 lata po podjętym leczeniu - chirurgicznym i połączonym z zabiegiem chirurgicznym w zakresie wyłuszczenia guza i resekcji ślinianki przyusznej SJ.

Główną przyczyną nawrotów raka jest nieodpowiednia objętość wykonanej operacji z powodu nieprawidłowo ustalonej diagnozy klinicznej. Najczęściej zdiagnozowano gruczolaka pleomorficznego, a po otrzymaniu morfologicznego wniosku o obecności gruczolakowatego raka torbielowatego przeprowadzono radioterapię na śliniance przyusznej.

Możliwe jest również rozwój raka na tle istniejącego gruczolaka pleomorficznego. Oczywiście w przypadkach przedłużonej prenatalnej historii bezobjawowego guza taki mechanizm rozwoju procesu działa. Obecność kapsułki w guzie i obecność komórek nowotworowych w grubości kapsułki i poza nią w gruczole potwierdzają to założenie. Klinicznie taki guz ma wygląd oddzielnego węzła w obszarze blizny chirurgicznej.

We wczesnych stadiach rak gruczołu ślinowego może przebiegać bezobjawowo. Z powodu powolnego wzrostu nowotworu, niespecyficzności i słabego nasilenia objawów pacjenci często nie chodzą do lekarza przez długi czas (przez kilka miesięcy lub nawet lat). Wiodącymi objawami klinicznymi raka gruczołu ślinowego są zwykle ból, porażenie mięśni twarzy i obecność formacji podobnej do guza w dotkniętym obszarze. Intensywność tych objawów może się różnić..

U niektórych pacjentów drętwienie i osłabienie mięśni twarzy stają się pierwszymi znaczącymi objawami raka gruczołu ślinowego. Pacjenci zwracają się do neurologa i otrzymują leczenie zapalenia nerwu twarzowego. Rozgrzewka i fizjoterapia stymulują wzrost nowotworu, po chwili zauważalny jest węzeł, po czym pacjent zostaje skierowany do onkologa. W innych przypadkach pierwszym objawem raka gruczołu ślinowego jest miejscowy ból promieniujący na twarz lub ucho. Następnie rosnący guz rozprzestrzenia się na sąsiednie formacje anatomiczne, skurcze mięśni żucia, a także stany zapalne i niedrożność kanału słuchowego, któremu towarzyszy osłabienie lub utrata słuchu, dołączają do zespołu bólowego.

W przypadku uszkodzenia ślinianki przyusznej miękka lub gęsto elastyczna formacja przypominająca guz z rozmytymi konturami jest wyczuwalna w dole pożuchwowej, która może rozciągać się do szyi lub za uchem. Możliwe jest kiełkowanie i zniszczenie procesu wyrostka sutkowego. Rak gruczołu ślinowego charakteryzuje się przerzutami krwiotwórczymi. Najczęściej cierpią płuca. Pojawienie się odległych przerzutów wskazuje na duszność, odkrztuszanie krwi i wzrost temperatury ciała do liczby podgorączkowej. Gdy wtórne ogniska znajdują się w obwodowych częściach płuc, odnotowuje się przebieg bezobjawowy lub o niskim objawie.

Przerzuty raka gruczołu ślinowego można również wykryć w kościach, skórze, wątrobie i mózgu. W przypadku przerzutów do kości pojawia się ból, ze zmianami skórnymi w tułowiu i kończynach wykrywane są liczne formacje podobne do nowotworu, z wtórnymi ogniskami w mózgu, bólami głowy, nudnościami, wymiotami i zaburzeniami neurologicznymi. Od pojawienia się pierwszych objawów do wystąpienia odległych przerzutów trwa od kilku miesięcy do kilku lat. Śmiertelny wynik raka gruczołów ślinowych zwykle występuje w ciągu sześciu miesięcy po wystąpieniu przerzutów. Przerzuty są częściej wykrywane w nawracającym raku gruczołu ślinowego z powodu niewystarczającej radykalnej operacji.

Rodzaje i stadia raka gruczołu ślinowego

W zależności od lokalizacji guza określa się następujące rodzaje raka gruczołu ślinowego:

  • Rak ślinianek przyusznych
  • Rak podżuchwowej ślinianki
  • Podjęzykowy guz gruczołu
  • Proces raka na małych gruczołach ślinowych
  • Rak z komórkami Acinous. Nowotwór złośliwy, ma szybki i agresywny wzrost. Istnieje wysokie ryzyko przerzutów.
  • Rak gruczołowy Guz jest uleczalny, ale jest szczególnie podatny na nawrót..
  • Rak gruczołowy. Rozłożone w starszej kategorii wiekowej, rzadko diagnozowane u dzieci.
  • Mięsak. W przypadku raka gruczołów ślinowych jest niezwykle rzadki i stanowi tylko 2% ogólnej liczby przypadków patologii.
  • Rak kolczystokomórkowy. Nowotwór złośliwy, zlokalizowany głównie w dużych gruczołach ślinowych.
  • Guz śluzowo-naskórkowy. Występuje głównie u kobiet w średnim wieku, wpływa na ślinianki przyuszne. W dużej liczbie przypadków guz jest łagodny.
  • Na początkowym etapie obserwuje się guz o średnicy do 2 centymetrów. Proces onkologiczny nie rozciąga się poza gruczoł.
  • Drugi etap raka charakteryzuje się guzem o średnicy do 3,5-4 centymetrów. Nowotwór nie wykracza poza granice dotkniętego narządu.
  • W trzecim etapie raka gruczołu ślinowego, rozprzestrzeniania się procesu nowotworowego poza narząd, średnica guza przekracza 4 cm.
  • Czwarty (a) etap charakteryzuje się kiełkowaniem guza w nerwie twarzy i otaczającej tkance.
  • Czwarty (c) etap raka jest niebezpieczny dla wzrostu guza do kości czaszki i wysokiego prawdopodobieństwa zaciśnięcia tętnicy szyjnej.

W pierwszym etapie raka gruczołu ślinowego nie obserwuje się przerzutów. W zależności od stadium choroby przerzuty mogą osiągnąć wielkość od 2 do 6 centymetrów.

Rozpoznanie raka gruczołu ślinowego

Głównym objawem, który powoduje, że pacjent zwraca się do specjalistów, jest osłabienie lub niedowład nerwu twarzowego. W recepcji neurolog przeprowadza dokładne badanie, bada anamnezę i słucha skarg pacjenta. Guz rozpoznany podczas badania palpacyjnego powoduje wizytę u onkologa.

Metody diagnozowania raka gruczołu ślinowego:

  • Tomografia komputerowa. Metoda diagnostyczna ma na celu wyraźną wizualizację dotkniętego obszaru dzięki skanowaniu strefy warstwa po warstwie w projekcji trójwymiarowej. Ze względu na wysoką jakość obrazu możliwe jest wykrycie guza, ocena jego wielkości i rozprzestrzenienia.
  • Rezonans magnetyczny. Jest to najbardziej pouczający sposób na wykrycie guza, określenie wielkości nowotworu, wyraźną lokalizację, kształt i strukturę. MRI pozwala także określić lub wykluczyć kiełkowanie guzów w sąsiednich tkankach.
  • PET CT.
  • Biopsja. Metoda pobierania patologicznie zmienionych tkanek do dalszego badania histologicznego. Przeprowadza się go w celu ustalenia złośliwego lub łagodnego charakteru guza i opracowania planu dalszego leczenia..
  • Rentgen klatki piersiowej, MRI płuc. Badania są prowadzone z podejrzeniem rozwoju odległych przerzutów do płuc.

Diagnoza jest ustalana z uwzględnieniem wywiadu, skarg, danych z badania zewnętrznego, badania palpacyjnego dotkniętego obszaru, wyników badań laboratoryjnych i instrumentalnych. Znaczącą rolę w diagnostyce raka gruczołu ślinowego odgrywają różne metody obrazowania, w tym CT, MRI i PET-CT. Te metody pozwalają określić lokalizację, strukturę i wielkość raka gruczołu ślinowego, a także ocenić stopień zaangażowania pobliskich struktur anatomicznych.

Ostateczna diagnoza jest dokonywana na podstawie biopsji aspiracyjnej i badania cytologicznego uzyskanego materiału. Możliwe jest wiarygodne określenie rodzaju raka gruczołu ślinowego u 90% pacjentów. Aby wykryć przerzuty limfogenne i odległe, zaleca się zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej, CT klatki piersiowej, scyntygrafię całego szkieletu, ultradźwięki wątroby, ultrasonografię węzłów chłonnych szyi, CT i MRI mózgu i inne procedury diagnostyczne. Diagnozę różnicową przeprowadza się w przypadku łagodnych guzów gruczołów ślinowych.