Gruczolakoraki ślinianek

Tłuszczak

Zgodnie z Międzynarodową Klasyfikacją Nowotworów Ślinianek, gruczolakoraki obejmują złośliwe guzy nabłonkowe, które tworzą struktury gruczołowe i brodawkowate, ale nie mają oznak charakterystycznych dla innych postaci raka gruczołu ślinowego i elementów wcześniej istniejącego gruczolaka pleomorficznego. Ta grupa guzów jest niejednorodna i trudna do zdiagnozowania. Do tej pory w literaturze nie ma jasno określonych kryteriów oceny opcji struktury, przebiegu klinicznego choroby, co wraz z mnogością różnych terminów nie pozwala nam ocenić częstotliwości ani cech strukturalnych tych nowotworów. Opisują raka jasnokomórkowego, złośliwego analogu gruczolaka szczątkowego, tak zwanego raka przewodowego, podobnego do guzów piersi, oraz wariantów wysoce zróżnicowanego gruczolakoraka o różnych strukturach.

Gruczolakoraki stanowią około 6% guzów ślinianek, występują zarówno w dużych, jak i małych gruczołach ślinowych w szerokim przedziale wiekowym, w tym w rzadkich przypadkach u dzieci powyżej 10 lat.

Makroskopowo mają postać węzła lub zagęszczenia rozproszonego, czasami zawierają wnękę, co może prowadzić do błędnej diagnozy klinicznej torbieli. W kilkunastu przypadkach do czasu operacji wykrywa się przerzuty regionalne w węzłach chłonnych.

Histogenetycznie gruczolakoraki są prawdopodobnie związane z przewodami gruczołów ślinowych, więc stwierdzono guzy, które mają pewne podobieństwa z rakiem przewodowym gruczołu nawigacyjnego. Mikroskopowo w wielu przypadkach możliwe jest wykrycie struktur gruczołowych o różnej liczbie warstw komórkowych przypominających wyściółkę kanału, warstwa wewnętrzna jest reprezentowana przez elementy komórkowe z dobrze zorientowanymi jądrami, lekko eozynofilową cytoplazmatą i wyraźną wierzchołkową krawędzią; zewnętrzne warstwy składają się z losowo rozmieszczonych komórek z amfofilową cytoplazmą bez wyraźnych granic. Czasami duża część struktury przewodowej jest wytwarzana przez namnażające się komórki. Znaleziono stałe kompleksy łączących struktury kanałowe i pola komórek typu kanałowego. Ten ostatni może wykryć oznaki wydzielania..

Elementy śluzotwórcze zawierające kwaśne glikozoaminoglikany znajdują się zarówno w podszewce struktur gruczołowych kanałów, jak i w stałych sznurach, a w przeciwieństwie do guzów śluzowo-naskórkowych dominuje zewnątrzkomórkowy typ produkcji śluzu. Gromadzenie się śluzu między komórkami prowadzi do tworzenia sieci i struktur pęcherzykowych. W niektórych przypadkach wykrywane są komórki nowotworowe z ziarnistą eozynofilową cytoplazmatą przypominającą nabłonek rurki ślinowej; takie komórki są niezwykle rzadkie. Można wykryć komórki o ziarnistości SEC-dodatniej (możliwe różnicowanie w kierunku nabłonka końcowych wydzielniczych gruczołów ślinowych typu surowiczego). Ponadto w analizie ultrastrukturalnej znaleziono niewielką liczbę komórek naskórka. Komórki nowotworowe z wyraźnymi objawami różnicowania mioepitelialnego są rzadko wykrywane i są spowodowane pewną histologiczną strukturą guza - lite pola gruczołów o strukturze istrikrybozy z prawidłowo utworzonymi gruczołowymi rurkami.

Te ostatnie są tworzone przez lekko eozynofilowe komórki z wyraźnymi granicami cytoplazmatycznymi, zagęszczoną wierzchołkową krawędzią zawierającą surowe granulki wydzielnicze.

Przestrzenie między gruczołowymi rurkami są wypełnione losowo rozmieszczonymi komórkami bez wyraźnych granic z jaśniejszymi zaokrąglonymi jądrami i czystymi jąderkami. Cytoplazma tego ostatniego zawiera miofibryle. Biorąc pod uwagę rzadkość takich nowotworów i trudność w wykrywaniu komórek mioepitelialnych w badaniach świetlno-optycznych, rola mioepitelialum w morfogenezie gruczolakoraków gruczołów ślinowych wymaga dalszego dopracowania.

Zatem charakterystyczną cechą wysoce zróżnicowanego gruczolakoraka gruczołu ślinowego jest połączenie komórek nowotworowych o różnych orientacjach różnicowania strukturalnego i funkcjonalnego, które tworzą różnorodne struktury. Ponadto guzy wykryte w dzieciństwie z reguły charakteryzują się większym zróżnicowaniem i szeroką gamą typów komórek nowotworowych w obrębie tego samego nowotworu.

Ponadto istnieją gruczolakoraki z niewyraźnymi oznakami funkcjonalnego różnicowania lub bez oznak jakiejkolwiek specyficzności, od monomorficznych komórek o niskim zróżnicowaniu, które tworzą nieregularnie utworzone struktury gruczołowe i kompleksy. Nowotwory tej struktury (gruczolakoraki niskiego stopnia) są bardziej złośliwe.

Podczas pisania gruczolakoraków powstają liczne zróżnicowane problemy diagnostyczne. Tak więc obecność struktur krnbroznych powoduje, że konieczne jest wyraźne rozróżnienie między gruczolakorakami o podobnej strukturze a rakiem gruczołowym. Diagnostyka różnicowa raka gruczołowego o mieszanej i solidnej strukturze oraz z różnicowaniem gruczolakoraków jest trudna. Identyfikacja komórek tworzących śluz wymusza diagnostykę różnicową w przypadku guzów mukoepidermoidalnych o niskim zróżnicowaniu. Możliwość wykrycia komórek nowotworowych w gruczolakorakach z granulkami SIC-dodatnimi (tj. Z oznakami różnicowania w kierunku surowiczych komórek groniastych) powoduje konieczność diagnostyki różnicowej w przypadku guzów komórek trądzikowych.

Rak naskórka (płaskonabłonkowy) w strukturze nie różni się od podobnego raka innych lrcalizacji i stanowi do 4,4% guzów dużych gruczołów ślinowych, jest bardziej powszechny w gruczole podżuchwowym. Charakteryzuje się ciężkim nowotworem złośliwym..

Wszystko, co musisz wiedzieć o raku gruczołu ślinowego

Rak gruczołu ślinowego jest rzadką chorobą i jest wykrywany tylko u 1 procent pacjentów ze wszystkich przypadków raka. Przyczyną rozwoju patologii jest mutacja komórkowa. Według statystyk w większości przypadków ślinianek przyusznych ślinianek staje się lokalizacja choroby.

Zadowolony

Co

Proces patologiczny jest chorobą onkologiczną i charakteryzuje się powstawaniem nowotworów nowotworowych, których rozwój najczęściej występuje ze zmutowanych komórek ślinianek przyusznych, w 25 procentach przypadków są to miękkie tkanki podniebienne, a 20% to policzki, żuchwa i podjęzykowe.

Guz ma gęstą konsystencję. Ponadto nowotwór ma właściwość kiełkowania w tkance i rozprzestrzeniania przerzutów do płuc i kości, czemu towarzyszą bolesne odczucia u pacjenta.

Najczęściej proces nowotworowy znajduje się na powierzchni. Rozwój nowotworu następuje bez uszkodzenia nerwu. W ślinianek przyusznych zaczyna rosnąć przez nerw twarzowy, wobec którego nie można wykluczyć porażenia mięśni twarzy.

Klasyfikacja

Nowotwory złośliwe atakujące gruczoły ślinowe, w zależności od struktury komórkowej i lokalizacji zmiany, mają kilka rodzajów raka:

  1. Cylindrocellular. Charakteryzuje się tworzeniem małych szczelin ze wzrostem brodawkowatych wzrostów w środku.
  2. Monomorficzny. Tworzenie struktury gruczołowej pochodzi z komórek.
  3. Niezróżnicowany. Guz jest reprezentowany przez heterogeniczną strukturę, z wyglądu przypomina struny lub pęcherzyki.
  4. Rak podstawnokomórkowy.
  5. Rak gruczołowy.
  6. Rak cylindryczny lub adenocystyczny.
  7. Gruczolakorak Nowotwór guza ma zaokrąglony kształt i wyraźne granice. Guz zawiera elastyczną konsystencję.
  8. Płaska komórka. Ten typ raka charakteryzuje się nagromadzeniem wielu komórek nabłonkowych..
  9. Mucoepidermoid. Poprzez patogenne komórki powstają struktury, które mają wiele wnęk z zawartością śluzu..
W tym temacie

Skutki operacji gruczołów ślinowych

  • Natalya Gennadyevna Butsyk
  • 6 grudnia 2019 r.

Następujące rodzaje raka gruczołu ślinowego są mniej powszechne:

  • łagodne guzy (lokalnie, nabłonkowe i nie nabłonkowe);
  • złośliwy - mięsak, rak gruczołowy, przerzuty wtórne i inne.

Nowotwory rakowe mogą wpływać na małe i duże gruczoły:

  • językowy;
  • ustny;
  • przyuszny;
  • podżuchwowy;
  • molowy;
  • miękkie i twarde podniebienie;
  • wargowy;
  • podjęzykowy.

W zależności od stopnia rozwoju procesu patologicznego choroba przechodzi przez 4 główne etapy.

Pierwszy

Nowotwór nowotworowy osiąga rozmiar do dwóch centymetrów i znajduje się w gruczole ślinowym. Węzły chłonne nie są uszkodzone.

druga

Rozmiar guza - 4 centymetry, węzły chłonne również pozostają niezmienione.

Trzeci

Złośliwa formacja ma 6 cm średnicy i jest w stanie wyjść poza granice gruczołów ślinowych. Przerzuty mogą mieć wpływ na węzły chłonne..

Czwarty

Ma trzy podstacje:

  • A - guz rozprzestrzenia się w rejon dolnej szczęki, może to mieć wpływ na siódmy nerw i kanał słuchowy;
  • B - przerzuty są możliwe na tętnicy szyjnej i podstawie czaszki, przerzuty nie wykraczają poza węzły chłonne;
  • C - nowotwór guza nie opuszcza miejsca lokalizacji, a przerzuty stają się odległe i rozprzestrzeniają się na inne narządy.

Aby dokładnie zidentyfikować etap i rodzaj raka, konieczne jest odpowiednie badanie diagnostyczne.

Przyczyny

Jak dotąd nie udało się w pełni zbadać dokładnych przyczyn rozwoju raka gruczołu ślinowego. Według większości naukowców nie zidentyfikowano dziedzicznego związku, ponieważ choroba nie została zdiagnozowana u bliskich krewnych pacjenta. Jednak ustanowiono proces mutacji genu p53, który przyczynił się do szybszego rozprzestrzeniania się przerzutów..

W tym temacie

Wpływ palenia na rozwój raka warg

  • Olga Vladimirovna Khazova
  • 3 grudnia 2019 r.

Eksperci uważają, że rozwój takiego nowotworu jest możliwy dzięki promieniowaniu jonizującemu. Podczas badań można było ustalić, że mieszkańcy Hiroszimy i Nagasaki narażeni na promieniowanie są bardziej podatni na powstawanie niebezpiecznych nowotworów onkologicznych. Stwierdzono również, że w większości przypadków rak gruczołu ślinowego rozwija się w wyniku radioterapii stosowanej w leczeniu guza głowy.

Ponadto istnieje opinia, że ​​nowotwór złośliwy może być wywołany przez wirusy onkogenne. W takim przypadku przyczyną choroby może być proliferacja limfocytów lub nabłonek lub reakcja zapalna. Takie zmiany mogą wystąpić na tle takich procesów, jak częste urazy, świnka lub zapalenie sialadenitis.

Obecnie opracowuje się również wersje dotyczące czynników rozwoju raka gruczołu ślinowego, między innymi:

  • nadużywanie palenia;
  • hipowitaminoza;
  • zaburzenia hormonalne;
  • częste badanie rentgenowskie;
  • ekspozycja na radioaktywny jod, który jest stosowany do wykonywania środków terapeutycznych w nadczynności tarczycy.

Onkolodzy zidentyfikowali kilka grup ryzyka zawodowego w przypadku raka. Należą do nich osoby, których działalność związana jest z pracą w przedsiębiorstwie chemicznym, drzewnym, hutniczym, a także w innych obszarach.

Prawdopodobieństwo powstania guza wzrasta u osób pracujących w salonie kosmetycznym, fryzjerskim lub w pralni chemicznej.

Objawy

W zależności od stadium raka i jego rodzaju objawy będą miały różne nasilenie. W większości przypadków obserwuje się jego powolny wzrost i bezobjawowy przebieg procesu. Objawy choroby zaczynają się pojawiać, zwykle na późniejszych etapach, kiedy nowotwór osiąga imponujący rozmiar..

We wczesnym stadium rozwoju choroby charakterystyczne jest pojawienie się suchości w jamie ustnej lub odwrotnie, ciężkie wydzielanie śliny. Najczęściej objawy te nie są związane z onkologią, co nie daje pacjentowi powodu do szukania pomocy medycznej..

W miarę postępu procesu nowotworowego pacjent zaczyna skarżyć się na obrzęk policzka. Guz jest odczuwany z zewnątrz lub odczuwany za pomocą języka. Jeśli chodzi o obrzęk osoby, drętwienie i ból rozprzestrzenia się na ucho od strony zmiany lub szyi.

Rak gruczołu ślinowego

Rak gruczołu ślinowego jest rzadkim nowotworem złośliwym pochodzącym z komórek gruczołu ślinowego. Może wpływać zarówno na duże, jak i małe gruczoły ślinowe. Najczęściej znajduje się w okolicy ślinianki przyusznej. Przejawia się to bólem, obrzękiem, uczuciem pełności, trudnościami w przełykaniu i próbą szeroko otwartych ust. Możliwe drętwienie i osłabienie mięśni twarzy po dotkniętej stronie. Charakterystyczny jest stosunkowo wolny przebieg i głównie przerzuty krwiotwórcze. Aby potwierdzić diagnozę, wykorzystuje się dane z badań, wyniki CT, MRI, PET-CT i biopsje. Leczenie - resekcja lub usunięcie gruczołu ślinowego, chemioterapia, radioterapia.

Informacje ogólne

Rak gruczołu ślinowego jest rzadką chorobą onkologiczną, która atakuje gruczoły ślinowe duże (przyuszne, podżuchwowe, podjęzykowe) lub małe (podniebienne, językowe, trzonowe, wargowe, policzkowe). Dane dotyczące rozpowszechnienia wśród pacjentów w różnym wieku są mieszane. Niektórzy badacze twierdzą, że rak gruczołu ślinowego jest zwykle wykrywany u osób w wieku powyżej 50 lat. Inni eksperci twierdzą, że choroba jest równie często diagnozowana w wieku od 20 do 70 lat. Rak gruczołu ślinowego u pacjentów w wieku poniżej 20 lat stanowi 4% ogólnej liczby przypadków. Istnieje niewielka przewaga kobiet. W 80% przypadków dotyczy to ślinianki przyusznej, u 1-7% - jednego z małych gruczołów ślinowych, u 4% - ślinianki podżuchwowej, a u 1% - gruczołu gnykowego. Leczenie jest wykonywane przez specjalistów w dziedzinie onkologii i chirurgii szczękowo-twarzowej.

Przyczyny raka gruczołu ślinowego

Przyczyny raka gruczołu ślinowego nie są dokładnie poznane. Naukowcy sugerują, że głównymi czynnikami ryzyka są niekorzystny wpływ na środowisko, choroby zapalne gruczołów ślinowych, palenie tytoniu i niektóre nawyki żywieniowe. Szkodliwe skutki środowiska obejmują narażenie na promieniowanie: radioterapię i wielokrotne badania rentgenowskie, życie w obszarach o wysokim poziomie promieniowania. Wielu badaczy uważa, że ​​choroba może być wywołana nadmiernym nasłonecznieniem.

Istnieje związek z zagrożeniami zawodowymi. Należy zauważyć, że rak gruczołu ślinowego jest częściej wykrywany u pracowników zakładów drzewnych, motoryzacyjnych i hutniczych, zakładów fryzjerskich i kopalni azbestu. Możliwe czynniki rakotwórcze obejmują pył cementowy, azbest, związki chromu, krzemu, ołowiu i niklu. Naukowcy podają, że ryzyko raka gruczołu ślinowego wzrasta, gdy jest zainfekowany niektórymi wirusami. Na przykład ustalono korelację między występowaniem neoplazji gruczołów ślinowych a częstością infekcji wirusem Epsteina-Barra. Istnieją dowody na zwiększone prawdopodobieństwo rozwoju raka gruczołu ślinowego u pacjentów ze świnką w przeszłości..

Pytanie o efekt palenia pozostaje otwarte. Według wyników badań przeprowadzonych przez zachodnich naukowców, niektóre typy raka gruczołu ślinowego są częściej wykrywane u palaczy. Jednak większość ekspertów nie uwzględnia jeszcze palenia wśród czynników ryzyka rozwoju raka gruczołu ślinowego. Funkcje żywieniowe obejmują jedzenie produktów o wysokiej zawartości cholesterolu, brak błonnika, żółte warzywa i owoce. Brak odziedziczonych predyspozycji.

Klasyfikacja raka gruczołu ślinowego

Ze względu na lokalizację wyróżnia się następujące typy raka gruczołu ślinowego:

  • Guzy przyuszne.
  • Neoplazja podżuchwowa.
  • Podjęzykowe nowotwory gruczołów.
  • Uszkodzenia małych gruczołów policzkowych, wargowych, wargowych, trzonowych, podniebiennych i językowych.

Biorąc pod uwagę strukturę histologiczną, wyróżnia się następujące typy raka gruczołu ślinowego: gruczolakorak szpiczakowy, cylinder (rak gruczołowy), rak błony śluzowej naskórka, gruczolakorak, gruczolakorak podstawnokomórkowy, gruczolakorak brodawkowaty, rak płaskonabłonkowy, wypadanie komórek rakowych i inne rodzaje raka rodzaje raka.

Według klasyfikacji TNM wyróżnia się następujące etapy raka gruczołu ślinowego:

  • T1 - guz określa się na mniej niż 2 cm, nie wychodząc poza gruczoł.
  • T2 - znaleziono węzeł o średnicy 2-4 cm, który nie wystaje poza dławik.
  • T3 - rozmiar nowotworu przekracza 4 cm lub nowotwór wykracza poza gruczoł.
  • T4a - rak ślinianki wyrasta z nerwu twarzowego, zewnętrznego słuchu, dolnej szczęki lub skóry twarzy i głowy.
  • T4b - nowotwór rozciąga się na kość kośćcową i kości podstawy czaszki lub powoduje ucisk tętnicy szyjnej.

Litera N oznacza przerzuty limfogenne raka gruczołu ślinowego, podczas gdy:

  • N0 - brak przerzutów.
  • N1 - przerzuty o rozmiarze mniejszym niż 3 cm są wykrywane po stronie lokalizacji raka gruczołu ślinowego.
  • N2 - wykrywane są przerzuty o wielkości 3-6 cm / kilka przerzutów po dotkniętej stronie / obustronne / przerzuty po przeciwnej stronie.
  • N3 - wykrywane są przerzuty większe niż 6 cm.

Litera M jest używana do wskazania przerzutów raka gruczołu ślinowego na odległość, podczas gdy M0 - bez przerzutów, M1 - występują oznaki odległych przerzutów.

Objawy raka gruczołu ślinowego

We wczesnych stadiach rak gruczołu ślinowego może przebiegać bezobjawowo. Z powodu powolnego wzrostu nowotworu, niespecyficzności i słabego nasilenia objawów pacjenci często nie chodzą do lekarza przez długi czas (przez kilka miesięcy lub nawet lat). Wiodącymi objawami klinicznymi raka gruczołu ślinowego są zwykle ból, porażenie mięśni twarzy i obecność formacji podobnej do guza w dotkniętym obszarze. Intensywność tych objawów może się różnić..

U niektórych pacjentów drętwienie i osłabienie mięśni twarzy stają się pierwszymi znaczącymi objawami raka gruczołu ślinowego. Pacjenci zwracają się do neurologa i otrzymują leczenie zapalenia nerwu twarzowego. Rozgrzewka i fizjoterapia stymulują wzrost nowotworu, po chwili zauważalny jest węzeł, po czym pacjent zostaje skierowany do onkologa. W innych przypadkach pierwszym objawem raka gruczołu ślinowego jest miejscowy ból promieniujący na twarz lub ucho. Następnie rosnący guz rozprzestrzenia się na sąsiednie formacje anatomiczne, skurcze mięśni żucia, a także stany zapalne i niedrożność kanału słuchowego, któremu towarzyszy osłabienie lub utrata słuchu, dołączają do zespołu bólowego.

W przypadku uszkodzenia ślinianki przyusznej miękka lub gęsto elastyczna formacja przypominająca guz z rozmytymi konturami jest wyczuwalna w dole pożuchwowej, która może rozciągać się do szyi lub za uchem. Możliwe jest kiełkowanie i zniszczenie procesu wyrostka sutkowego. Rak gruczołu ślinowego charakteryzuje się przerzutami krwiotwórczymi. Najczęściej cierpią płuca. Pojawienie się odległych przerzutów wskazuje na duszność, odkrztuszanie krwi i wzrost temperatury ciała do liczby podgorączkowej. Gdy wtórne ogniska znajdują się w obwodowych częściach płuc, odnotowuje się przebieg bezobjawowy lub o niskim objawie.

Przerzuty raka gruczołu ślinowego można również wykryć w kościach, skórze, wątrobie i mózgu. W przypadku przerzutów do kości pojawia się ból, ze zmianami skórnymi w tułowiu i kończynach wykrywane są liczne formacje podobne do nowotworu, z wtórnymi ogniskami w mózgu, bólami głowy, nudnościami, wymiotami i zaburzeniami neurologicznymi. Od pojawienia się pierwszych objawów do wystąpienia odległych przerzutów trwa od kilku miesięcy do kilku lat. Śmiertelny wynik raka gruczołów ślinowych zwykle występuje w ciągu sześciu miesięcy po wystąpieniu przerzutów. Przerzuty są częściej wykrywane w nawracającym raku gruczołu ślinowego z powodu niewystarczającej radykalnej operacji.

Rozpoznanie raka gruczołu ślinowego

Diagnoza jest ustalana z uwzględnieniem wywiadu, skarg, danych z badania zewnętrznego, badania palpacyjnego dotkniętego obszaru, wyników badań laboratoryjnych i instrumentalnych. Znaczącą rolę w diagnostyce raka gruczołu ślinowego odgrywają różne metody obrazowania, w tym CT, MRI i PET-CT. Te metody pozwalają określić lokalizację, strukturę i wielkość raka gruczołu ślinowego, a także ocenić stopień zaangażowania pobliskich struktur anatomicznych.

Ostateczna diagnoza jest dokonywana na podstawie biopsji aspiracyjnej i badania cytologicznego uzyskanego materiału. Możliwe jest wiarygodne określenie rodzaju raka gruczołu ślinowego u 90% pacjentów. Aby wykryć przerzuty limfogenne i odległe, zaleca się zdjęcie rentgenowskie klatki piersiowej, tomografię komputerową klatki piersiowej, scyntygrafię całego szkieletu, ultradźwięki wątroby, ultrasonografię węzłów chłonnych szyi, CT i MRI mózgu i inne procedury diagnostyczne. Diagnozę różnicową przeprowadza się w przypadku łagodnych guzów gruczołów ślinowych.

Leczenie i rokowanie w przypadku raka gruczołu ślinowego

Taktyki terapeutyczne są określane z uwzględnieniem rodzaju, średnicy i stadium nowotworu, wieku i ogólnego stanu pacjenta. Leczeniem z wyboru w przypadku raka gruczołu ślinowego jest terapia skojarzona, w tym chirurgia i radioterapia. W przypadku małych lokalnych nowotworów możliwa jest resekcja gruczołów. W przypadku raka gruczołów ślinowych o dużych rozmiarach konieczne jest całkowite usunięcie narządu, czasami w połączeniu z wycięciem otaczających tkanek (skóry, kości, nerwu twarzowego, tkanki podskórnej szyi). Jeśli istnieje podejrzenie limfogennego przerzutu raka gruczołu ślinowego, usunięcie pierwotnej zmiany uzupełnia się limfadenektomią..

Pacjenci, którzy przeszli dłuższe interwencje, mogą następnie wymagać operacji rekonstrukcyjnej, w tym przeszczepu skóry, zastąpienia obszarów usuniętej kości homo- lub autoprzeszczepami itp. Radioterapia jest zalecana przed radykalnymi interwencjami chirurgicznymi lub stosowana podczas paliatywnego leczenia typowych procesów onkologicznych. Chemioterapia jest zwykle stosowana w nieoperacyjnym raku gruczołu ślinowego. Używaj cytostatyków z grupy antracyklin. Skuteczność tej metody jest wciąż słabo poznana..

Rokowanie zależy od lokalizacji, rodzaju i stadium nowotworu. Średni dziesięcioletni wskaźnik przeżycia dla wszystkich stadiów i wszystkich rodzajów raka gruczołu ślinowego u kobiet wynosi 75%, u mężczyzn - 60%. Najlepsze wskaźniki przeżycia obserwuje się w przypadku gruczolakoraków o komórkach trądzikowych i wysoce zróżnicowanych nowotworach mukoepidermoidalnych, najgorsze w przypadku guzów płaskonabłonkowych. Ze względu na rzadkie zmiany w małych gruczołach ślinowych statystyki dotyczące tej grupy nowotworów są mniej wiarygodne. Badacze podają, że do 5 lat od momentu rozpoznania przeżywa 80% pacjentów z pierwszym stadium, 70% z drugim stadium, 60% z trzecim stadium i 30% z czwartym stadium raka gruczołu ślinowego..

Rak gruczołu ślinowego

Wszystkie treści iLive są sprawdzane przez ekspertów medycznych w celu zapewnienia najlepszej możliwej dokładności i zgodności z faktami..

Mamy surowe zasady wyboru źródeł informacji i odnosimy się tylko do renomowanych witryn, akademickich instytutów badawczych i, jeśli to możliwe, sprawdzonych badań medycznych. Należy pamiętać, że liczby w nawiasach ([1], [2] itp.) Są interaktywnymi linkami do takich badań..

Jeśli uważasz, że którykolwiek z naszych materiałów jest niedokładny, nieaktualny lub w inny sposób budzi wątpliwości, wybierz go i naciśnij Ctrl + Enter.

Rak szpiczakowy gruczołu ślinowego był początkowo uważany za gruczolaka surowiczego. Jednak w 1954 r. Foote i Frazel odkryli, że guz ten jest agresywny, ma naciekający wzrost i przerzuty. Uznali to za zróżnicowaną postać gruczolakoraka szpiczakowego SG i odkryli, że większość guzów szpiczakowych można wyleczyć za pomocą odpowiedniego leczenia.

W późniejszej klasyfikacji WHO z 1972 r. Uznano ją za guza z komórek trądzikowych. Obecnie termin „guz acinokomórkowy” jest niepoprawny, ponieważ potencjał złośliwy tego nowotworu jest wyraźnie ustalony. Rak z komórkami Acinous jest złośliwym nowotworem nabłonkowym SJ, w którym niektóre komórki nowotworowe wykazują oznaki zróżnicowania surowiczej acyny, które charakteryzują się cytoplazmatycznymi ziarnami wydzielniczymi zymogenu. Komórki kanałowe SJ są również składnikiem tego nowotworu. Kod - 8550/3.

Synonimy: gruczolakorak szpiczakowy, rak komórek szpikowych.

Kobiety chorują na raka gruczołu ślinowego częściej niż mężczyźni. Pacjenci z AK należą do różnych grup wiekowych - od małych dzieci do osób starszych, z prawie takim samym rozkładem w grupach wiekowych od 20 do 70 lat. Do 4% pacjentów to osoby poniżej 20 roku życia. W zdecydowanej większości (ponad 80%) przypadków AK jest zlokalizowane w śliniance przyusznej, a następnie w małej jamie ustnej jamy ustnej (około 1-7%), około 4% - SJ podżuchwowym i do 1% - podjęzykowym SJ.

Klinicznie rak gruczołu ślinowego zwykle pojawia się jako powoli rosnący stały, nie utrwalony guz w okolicy ślinianki przyusznej, chociaż w przypadku wieloogniskowego wzrostu guz jest przytwierdzony do skóry i / lub mięśnia. U 3 pacjentów występują dolegliwości bólowe o charakterze przerywanym lub nieokreślonym, au 5–10% - zjawisko niedowładu lub porażenia mięśni twarzy. Czas trwania objawów wynosi średnio krócej niż rok, ale w rzadkich przypadkach może sięgać kilku lat.

Rak gruczołu ślinowego rozprzestrzenia się początkowo z regionalnymi przerzutami do węzłów chłonnych szyi. Następnie pojawiają się odległe przerzuty - najczęściej w płucach.

Makroskopowo jest to gęsty samotny guz bez wyraźnego odróżnienia od otaczającej tkanki gruczołu. Rozmiary wahają się od 0,5 do 2, rzadziej - do 8 cm, w przekroju - szarawo-białe, czasem brązowe z zagłębieniami wypełnionymi brązowawą cieczą lub z surowicą. Formacje torbielowate o różnych rozmiarach otoczone są litą luźną tkanką gruczołową. W niektórych przypadkach powierzchnia guza jest solidna, kremowo-szara, bez torbielowatych jam. Gęstość węzła zmienia się w zależności od stosunku składników stałych i torbielowatych. Guz znajduje się w kapsułce, ale kapsułka może nie być cała. Nawracające guzy są zwykle lite, z ogniskami martwicy, nie mają kapsułki, po nacięciu powierzchnia guza nie przypomina gruczolaka pleomorficznego z jego śliską, błyszczącą, niebieskawo-półprzezroczystą tkanką. Znaczący wieloogniskowy wzrost guza, inwazja naczyń krwionośnych. Badania ultrastrukturalne ujawniają podobieństwo komórek nowotworowych do surowiczych elementów acinarnych końcowych odcinków SG.

Mikroskopowy obraz ujawnia oznaki naciekającego wzrostu. Zaokrąglone i wielokątne komórki mają ziarnistą bazofilową cytoplazmatę, dobrze zdefiniowaną błonę komórkową, niektóre komórki są wakuolowane. Czasami komórki mają kształt sześcienny, a czasem komórki są tak małe, że tracą wyraźne kontury; ujawnił polimorfizm komórek, postacie mitozy. Komórki nowotworowe mają charakterystykę komórek nabłonkowych, losowo tworzących stały, beleczkowaty wzór, paski i gniazda, formacje szpikowe i gruczołowe. Komórki tworzą pola stałe, mniej zróżnicowane komórki tworzą struktury pęcherzykowe i gruczołowe. Zrębowe warstwy włóknisto-naczyniowe są wąskie, mają cienkościenne naczynia, są ogniska martwicy, zwapnienia. Głównymi charakterystycznymi cechami tej postaci guza są głównie solidna struktura, podobieństwo do surowiczych komórek groniastych, jednorodność komórek nowotworowych i brak struktur gruczołowych, specyficzna ziarnistość cytoplazmy.

Histologicznie, w oparciu o różnicowanie komórek w kierunku surowiczej trądziku, możliwe są liczne morfologiczne typy wzrostu i typy komórek nowotworowych. Specyficzne typy - acinous, ductal, vacuolated, clear cell. Typy niespecyficzne - gruczołowe, zrazikowate, mikrocystyczne, brodawkowo-torbielowate i pęcherzykowe. Komórki Acinous są duże, mają kształt wielokąta, z lekko bazofilną ziarnistą cytoplazmą i okrągłym, mimośrodowo położonym jądrem. Cytoplazmatyczne granulki zymogenów dają pozytywną reakcję SIR, są odporne na rozkurcz, słabo plami mukikarminę lub wcale nie plami. Niemniej jednak reakcja CHIC może czasami być ogniskowa i nie jest natychmiast widoczna. Komórki przewodów są mniejsze, eozynofilowe, w kształcie sześciennym z centralnie położonym jądrem. Otaczają luki o różnych rozmiarach. Vacuolowane komórki zawierają cytoplazmatyczne wakuole CHIC-ujemne o różnych rozmiarach i zmiennej ilości. Komórki lekkie przypominają komórki szpiczaste pod względem kształtu i wielkości, ale ich cytoplazma nie jest barwiona ani rutynowymi metodami, ani reakcją SHIK. Komórki gruczołowe są zaokrąglone lub wielokątne, oksofilowe z zaokrąglonym jądrem i dość rozmytymi granicami. Często tworzą wiązki syncytialne. Wariant komórek gruczołowych jest reprezentowany przez dominujące komórki o bardzo małej ziarnistości cytoplazmatycznej. Intensywność barwienia cytoplazmatycznego zależy od wielkości ziaren komórek, która bardzo przypomina granulki proenzymu komórek surowiczych SG. Podobieństwo to jest reprezentowane nie tylko przez wygląd, rozkład, gęstość, ale także przez zdolność intensywnego barwienia hematoksyliną, eozyną i PAS. Komórki te nie zawierają śluzu, tłuszczu ani srebrzystych granulek; są wakuole, torbiele i wolne miejsca. Komórki znajdują się między torbielami w stałej masie lub tworzą koronkowe struktury gruczołowe i szpikowe. Chuda zręb guza składa się z bogato unaczynionej tkanki łącznej z rzadkimi nagromadzeniami elementów limfatycznych..

Przy stałej strukturze komórki nowotworowe ściśle przylegają do siebie, tworząc wiązki, węzły i agregaty. W przypadku typu mikrocystycznego charakterystyczna jest obecność wielu małych przestrzeni (od kilku mikronów do milimetrów). Ciężkie torbiele torbielowate o średnicy większej niż typ mikrocystyczny, częściowo wypełnione proliferacją brodawkowatą nabłonka, charakteryzują typ torbielowato-brodawkowy (lub brodawkowo-torbielowaty). Dzięki tej opcji zmiany wtórne są szczególnie często widoczne w postaci wyraźnego unaczynienia, krwotoków o różnej recepcie, a nawet z oznakami fagocytozy hemosyderyny przez komórki guza torbielowatych. Typ pęcherzykowy charakteryzuje się wieloma torbielowatymi jamami wyściełanymi nabłonkiem i wypełnionymi zawartością eozynofilowego białka, które przypomina pęcherzyki tarczycy z koloidem. Możesz zobaczyć ciała psammologiczne, które czasami są liczne i są wykrywane przez badanie cytologiczne po cienkiej biopsji igły..

Pomimo faktu, że częściej rak gruczołu ślinowego ma jeden typ komórki i opcję wzrostu, w wielu przypadkach obserwuje się kombinacje zarówno typu komórkowego, jak i morfologicznego. Najczęściej dominują typy komórek trądzikowych i komórek przewodowych, podczas gdy wszystkie pozostałe są znacznie mniej powszechne. Tak więc wariant czystych komórek występuje w nie więcej niż 6% przypadków raka gruczołu ślinowego. Zwykle ma charakter ogniskowy i rzadko przedstawia trudności diagnostyczne. Wariant z przezroczystymi komórkami ma cytoplazmatyczny kolor wody. Komórki nie zawierają glikogenu, tłuszczu ani materiału RAB-dodatniego w cytoplazmie. Jądro jest centralnie położone, okrągłe, pęcherzykowe i ciemne z niewyraźnymi jąderkami. Nie ma postaci mitotycznych. Błona komórkowa bardzo wyraźnie otacza komórkę. Komórki lekkie tworzą stałe lub beleczkowate skupiska z niewielką liczbą struktur gruczołowych lub acinarnych. Wśród typów architektonicznych stałe zrazikowe i mikrocystyczne występują częściej niż inne, a następnie brodawkowo-torbielowate i pęcherzykowe.

W wielu przypadkach AK wykrywa się wyraźny naciek limfoidalny zrębu. Obecność i nasilenie tego naciekania nie ma wartości prognostycznej, jednak częściej występuje w mniej agresywnych i wyraźnie odgraniczonych AK o strukturze mikrofolikularnej i niskim indeksie proliferacyjnym. Taki rak gruczołu ślinowego jest oddzielony cienką włóknistą pseudokapsułką i jest otoczony naciekami limfoidalnymi z utworzeniem centrów rozrodczych..

Mikroskopia elektronowa ujawnia okrągłe, gęste, wielokrotne cytoplazmatyczne granulki wydzielnicze charakterystyczne dla komórek trądzikowych. Liczba i wielkość granulek są różne. Szorstki retikulum endoplazmatyczne, wiele mitochondriów i rzadkie mikrokosmki są również charakterystycznymi cechami ultrastrukturalnymi. W niektórych komórkach wykrywane są wakuole o różnych rozmiarach i kształtach. Membrana piwniczna oddziela grupy komórek bolesnych i przewodowych od zrębu. Stwierdzono, że komórki świetlne na poziomie optyczno-świetlnym są wynikiem artefaktów lub ekspansji retikulum endoplazmatycznego, wtrąceń lipidowych, degradacji enzymatycznej granulek wydzielniczych itp..

Badanie ultrastrukturalne szpiczastych komórek nowotworowych ujawniło specyficzny rodzaj granulek wydzielniczych w cytoplazmie wielu komórek, podobny do granulek normalnych komórek surowiczych ślinianek. Niektórzy badacze znaleźli dwa rodzaje komórek: z granulkami wydzielniczymi i bez nich w cytoplazmie. Te ostatnie zawierają dobrze rozwinięte organelle. Granulki wydzielnicze zlokalizowano w wierzchołkowej części cytoplazmy. Cytoplazma niektórych komórek była prawie całkowicie wypełniona granulkami wydzielniczymi, ale było ich bardzo niewiele w cytoplazmie innych komórek. W takich komórkach organelle występowały rzadko, z niewielką liczbą mitochondriów. Nieodróżnialny kompleks płytkowy i retikulum endoplazmatyczne. Jednak komórki nowotworowe bez granulek wydzielniczych zawierały dobrze rozwinięte organelle cytoplazmatyczne. Obfitowali w retikulum endoplazmatyczne i szereg mitochondriów. Kompleks płytkowy był widoczny w wielu komórkach. Powierzchnia komórek wypełnionych granulkami wydzielniczymi była gładka, ale ich mikrokosmki na krawędzi komórki nie miały granulek wydzielniczych. Rybosomy znajdowały się naprzeciw błon cytoplazmatycznych i jądrowych. Zaobserwowano przejście między komórkami lekkimi a komórkami kanałowymi z rowkami.

Histogenetycznie, komórki guza trądzikowego powstały z dojrzałych komórek surowiczych komórki trądziku SG w wyniku złośliwej transformacji komórek przewodu końcowego z różnicowaniem histologicznym w kierunku komórek trądziku. Wykazano jednak, że normalna komórka trądzikowa może ulegać podziałowi mitotycznemu, a w wyniku transformacji tego typu komórek może wystąpić rak gruczołu ślinowego. Badania morfologiczne, histochemiczne i ultrastrukturalne wykazały podobieństwo komórek nowotworowych do surowicy, potwierdzając idee teoretyczne. Aktywność wydzielnicza komórek nowotworowych jest podobna do aktywności normalnych komórek surowiczych SF acini. Rak jasnokomórkowy gruczołu ślinowego, będący guzem odrębnym w sensie morfologicznym, rozwija się prawdopodobnie z pasiastych komórek przewodu.

Nisko zróżnicowany rak gruczołu ślinowego charakteryzuje się wyraźnym polimorfizmem komórkowym, wysoką aktywnością proliferacyjną, częstymi postaciami mitozy, co potwierdza ich najgorsze rokowanie.

Najczęściej stadium choroby jest najlepszym czynnikiem predykcyjnym niż określenie „orzecha” guza. Duży rozmiar guza, rozprzestrzenianie się procesu na głębokie części ślinianki przyusznej SJ, oznaki niepełnej i niewystarczająco radykalnej resekcji guza - wszystko to wskazuje na złe rokowanie. W odniesieniu do proliferacyjnej aktywności nowotworu wskaźnik znakowania Ki-67 jest najbardziej wiarygodnym markerem. Gdy ten wskaźnik jest mniejszy niż 5%, nawrót guza nie jest obserwowany. Przy wskaźniku znakowania Ki-67 równym lub wyższym niż 10% większość pacjentów ma bardzo złe rokowanie.

Ciężka onkopatologia lub rak gruczołu ślinowego: objawy ogólne i szczególne, kierunki leczenia

Rak gruczołu ślinowego jest onkopatologią o wysokim przebiegu i wysokim ryzyku przerzutów. Początkowy etap praktycznie nie ma objawów, choroba postępuje, z czasem guz osiąga 36 cm, tworzą się przerzuty.

Lekarze zalecają zwracanie uwagi na pierwsze oznaki zmian patologicznych w gruczołach ślinowych: łagodny ból i obrzęk w okolicy przyusznej i podżuchwowej, dyskomfort podczas połykania, dyskomfort w przewodzie słuchowym. Nie wahaj się odwiedzić chirurga szczękowo-twarzowego, endokrynologa lub lekarza laryngologa: musisz w odpowiednim czasie różnicować nowotwór złośliwy z innymi, mniej niebezpiecznymi patologiami.

Powody rozwoju

Lekarze nie zawsze mogą odkryć czynnik, który uruchamia mechanizm zwyrodnienia komórek gruczołów ślinowych. Oprócz głównych przyczyn (gwałtowny spadek odporności, narażenie na promieniowanie) istnieje dodatkowy czynnik w paleniu. Im dłuższe jest palenie, tym większe ryzyko uszkodzenia gruczołów ślinowych.

Badania wykazały, że w przypadku procesu złośliwego główną przyczyną raka jest predyspozycja genetyczna. W większości przypadków lekarze ujawniają nie dziedziczny charakter choroby: najbliżsi krewni nie mieli raka w tkankach gruczołów ślinowych.

Lekarze identyfikują kilka prawdopodobnych czynników, które zwiększają ryzyko raka:

  • praca w niebezpiecznych branżach, kontakt z solami metali ciężkich, substancjami rakotwórczymi, wdychanie cementu, węgla i pyłu rudy. Przy długotrwałym narażeniu na substancje toksyczne i drażniące wzrasta prawdopodobieństwo tak niebezpiecznej patologii, jak rak gruczołu ślinowego. Przyczyny i leczenie choroby, środki zapobiegawcze Informacje, które powinien znać każdy, kto pracuje w szkodliwych warunkach.,
  • zaburzenia hormonalne. Naruszenie produkcji ważnych regulatorów często występuje u kobiet. W trakcie badań lekarze ujawnili nadmierne wydzielanie prolaktyny i estrogenu. Podobne procesy zachodzą w raku piersi.,
  • niezrównoważona dieta. Niedobór błonnika w połączeniu z nadmiarem cholesterolu niekorzystnie wpływa na stan narządów wydzielania zewnętrznego.

Rak gruczołu ślinowego kod ICD C 07, C 08.

Co to jest TAB tarczycy, jak przygotować się do badania i jak go przeprowadzić? Mamy odpowiedź!

Aby dowiedzieć się, jak obniżyć poziom testosteronu u kobiet w naturalny sposób bez hormonów, przeczytaj ten adres..

Pierwsze oznaki i objawy

Bezobjawowy przebieg pierwszego etapu raka jest charakterystyczną cechą zmian w gruczołach ślinowych. Czasami guz jest wykrywany przypadkowo podczas badania za pomocą ENT w przypadku przeziębienia lub zapalenia ucha środkowego. Często pacjenci zwracają się do specjalisty zbyt późno, całkowite wyleczenie jest niemożliwe.

W miarę wzrostu nowotworu pojawiają się pierwsze objawy raka gruczołu ślinowego:

  • lekki obrzęk w obszarze dotkniętych gruczołów,
  • podczas dotykania obszaru procesu nowotworowego łatwo jest wykryć mobilną, gęstą formację, która nie stopiła się ze skórą,
  • drętwienie części twarzy od lokalizacji gruczolakoraka.

Na notatce! W ciężkich stadiach raka ból nasila się, guz rośnie, można nie tylko poczuć, ale łatwo jest wykryć guz. Przy dużym rozmiarze raka policzek puchnie, pojawia się zaczerwienienie w strefie podżuchwowej, guz jest wyraźnie widoczny z przerzedzeniem rozciągniętych tkanek śluzowych.

W trzecim etapie raka powstają przerzuty, pobliskie węzły chłonne biorą udział w procesie patologicznym. Ból w płucach wskazuje na rozwój odległych ognisk z komórkami złośliwymi.

Obraz kliniczny późnych stadiów onkopatologii:

  • zmniejszenie lub zmiana smaku,
  • niedowład nerwu twarzowego,
  • silny ból podczas połykania,
  • pojawienie się wrzodów w obszarze guza,
  • powiększone regionalne węzły chłonne,
  • ból stawów na tle przerzutów,
  • od strony przegranej mięśnie żucia.

Istnieją 4 etapy raka:

  • pierwszy. Rozmiar gęstej formacji nie przekracza 2 cm, nie wpływa na regionalne węzły chłonne, nie ma bólu podczas badania palpacyjnego guza,
  • Drugi. Nowotwór rośnie do 4 cm, nie ma przerzutów w węzłach chłonnych, obraz kliniczny jest słaby lub umiarkowany. Guz jest ruchomy, gęsty, nie wrasta w błony śluzowe ani skórę,
  • trzeci. Narasta dyskomfort w dotkniętym obszarze. Proces patologiczny wpływa na pobliskie węzły chłonne. Rozmiar złośliwego guza wynosi do 6 cm, formacja rośnie poza gruczołami ślinowymi. Przerzuty pojawiają się w węzłach chłonnych,
  • czwarty. Obraz kliniczny jest wyraźny, pojawiają się ogólne i specyficzne objawy raka. Duży guz o długości ponad 6 cm, zespolony ze skórą, trafia do obszaru podstawy czaszki, siódmego nerwu, przewodu słuchowego, rzadziej tętnicy szyjnej. W węzłach chłonnych powstają rozległe przerzuty, odległe ogniska pojawiają się w płucach, rzadziej w tkance kostnej.

W miarę postępu raka śliny pojawiają się specyficzne objawy raka:

  • ostra utrata masy ciała, wyczerpanie,
  • ziemista cera, bladość, niezdrowy wygląd,
  • częste przeziębienia z powodu zmniejszenia odporności,
  • słabe zdrowie, senność, słabość,
  • stały lub okresowy ból nie tylko twarzy, ale także innych części ciała. Środki przeciwbólowe pomagają tylko tymczasowo.

Klasyfikacja

Badania histologiczne wskazują na jeden z rodzajów raka:

  • płaskonabłonkowy. Szczególną cechą są okrągłe formacje przypominające perły:
  • niezróżnicowany. Szybki podział, chaotyczny układ nietypowych komórek,
  • błona śluzowa nosa. W jamie guza znajduje się wiele odcinków wypełnionych śluzem,
  • rak gruczołowy. Pod mikroskopem rodzaje gruczołowych nietypowych kanałów,
  • gruczolakorak. Jasne granice, elastyczna konsystencja, okrągły kształt.

Nowotwory złośliwe są kilku rodzajów:

  • nie nabłonkowy (mięsak),
  • nabłonek (gruczolakorak),
  • wtórne nowotwory (odległe ogniska, przerzuty),
  • guzy tworzące się w gruczolaku polimorficznym.

Diagnostyka

Po rozmowie z pacjentem i zebraniu wywiadu lekarz dotyka palcem i bada strefę gruczołów ślinowych. Ważne jest, aby wiedzieć, że narządy wydzielania zewnętrznego znajdują się nie tylko w śliniance przyusznej, ale także w strefach podjęzykowych, trzonowych, wargowych, podniebiennych, podżuchwowych.

Główne rodzaje diagnozy procesu złośliwego:

  • badanie krwi jadowej pod kątem markerów nowotworowych,
  • biopsja tkanki z gruczołu problemowego,
  • ortopantomografia,
  • USG w szyi,
  • ogólna analiza krwi,
  • skanowanie radioizotopowe,
  • Rezonans magnetyczny od obojczyka do podstawy czaszki,
  • sialografia z kontrastem.

Ogólne zasady i metody leczenia

Onkolog wybiera optymalny rodzaj terapii na podstawie stadium, rodzaju, lokalizacji guza, obecności lub braku przerzutów. W późniejszych etapach trudniej jest prowadzić leczenie wysokiej jakości u osób starszych: tworzenie odległych ognisk złośliwych zakłóca całkowite wyleczenie pacjenta, zwiększa ryzyko nawrotu.

Ważne punkty:

  • gdy I i II drugiego etapu raka, wykonywana jest operacja w celu usunięcia dotkniętego gruczołu i sąsiednich tkanek,
  • w wykrywaniu etapów III i IV onkopatologii wymagane jest kompleksowe podejście: po leczeniu chirurgicznym, chemioterapii i radioterapii zaleca się wycięcie limfy w celu zwalczania przerzutów,
  • w celu zmniejszenia zespołu bólowego stosuje się środki przeciwbólowe o różnym stopniu narażenia (nie narkotyczne i narkotyczne), elektroforezę ze środkami przeciwbólowymi, akupunkturę,
  • z zaawansowanymi przypadkami raka lekarze wykonują parotidektomię. W przypadku braku przerzutów do nerwu twarzowego zachowana jest ważna struktura. Operacja jest złożona, możliwe są reakcje uboczne: krwawienie, zapalenie w strefie usuwania gruczołów ślinowych, niedowład, uszkodzenie nerwu twarzowego, tworzenie się przetoki,
  • optymalna kombinacja metod w celu zahamowania procesu przerzutów, zmniejszenia ryzyka nawrotu promieniowania + chemioterapii. Dla silnego działania na tkanki stosuje się zastrzyki dożylne lub cytostatyki w tabletkach. Najwyższą skuteczność wykazuje połączenie leków: cisplatyna z doksorubicyną lub fluorouracylem, karboplatyna z paklitakselem,
  • podczas leczenia pacjent powinien otrzymywać immunomodulatory, witaminy, dobre odżywianie w celu wsparcia organizmu: promieniowanie i chemioterapia często powodują działania niepożądane, pogarszają samopoczucie.

Dowiedz się o pierwszych objawach przewlekłego zapalenia tarczycy Hashimoto, a także o leczeniu patologii.

Aby dowiedzieć się, jak pozbyć się zagęszczania piersi u kobiet karmiących piersią, zobacz tę stronę..

Na https://fr-dc.ru/vneshnaja-sekretsija/grudnye/listovidnaya-fibroadenoma.html poczytaj o metodach leczenia i usuwania włókniakaka piersi gruczołu sutkowego.

Prognozowanie powrotu do zdrowia

Po wykryciu i rozpoczęciu leczenia na etapie 1 raka prawdopodobieństwo pełnego powrotu do zdrowia występuje w jednej czwartej przypadków. W zaawansowanych przypadkach rokowanie jest złe. Złośliwe uszkodzenie gruczołów ślinowych jest trudne do wyleczenia, w połowie przypadków możliwe są nawroty.

W okresie pooperacyjnym, z trzecim lub czwartym etapem choroby, ryzyko przerzutów jest zwiększone. Aby zmniejszyć ryzyko rozwoju odległych zmian, pacjenci powinni przejść chemioterapię po resekcji gruczołów ślinowych..

Przy wysoce zróżnicowanym typie raka rokowanie jest korzystniejsze, przy słabym zróżnicowaniu komórek atypowych leczenie jest złożone i nie zawsze skuteczne. 15-letni wskaźnik przeżycia wynosi od 55 do 4%. Z tego powodu musisz spieszyć się do laryngologa lub chirurga szczękowo-twarzowego, gdy w strefie gruczołów ślinowych pojawią się objawy ujemne.

Zalecenia zapobiegawcze

Lekarze zalecają przestrzeganie zasad, aby uniknąć skutków negatywnych czynników wywołujących rozwój onkopatologii. Ważne jest, aby pamiętać: w pierwszych etapach rak gruczołu ślinowego przebiega prawie bez objawów, co komplikuje szybką diagnozę, pogarsza rokowanie.

Środki zapobiegawcze:

  • nie palić, nie żuć liści tytoniu,
  • wzmocnić układ odpornościowy,
  • zmniejszyć narażenie na czynniki szkodliwe: nosić maski ochronne i odzież ochronną,
  • unikać urazów, hipotermii w gruczole ślinowym,
  • odmówić życia w obszarze o podwyższonym tle promieniowania,
  • otrzymywać multiwitaminy i kompleksy mineralne dwa razy w roku,
  • Jeść prawidłowo,
  • identyfikując choroby nowotworowe u krewnych, okresowo wykonuj testy na markery nowotworowe, zwracaj większą uwagę na zdrowie, co roku przeprowadzane jest badanie z otolaryngologiem, endokrynologiem i chirurgiem,
  • kiedy pojawią się pierwsze oznaki niebezpiecznej choroby, odwiedź lekarza laryngologa lub chirurga szczękowego. Specjaliści wyznaczają badanie w celu różnicowania procesu nowotworu złośliwego w dotkniętych gruczołach ślinowych z innymi patologiami,
  • w przypadku wykrycia raka lub innego rodzaju nowotworu konieczne jest poddanie się leczeniu, aby zatrzymać postęp patologii.

Zróżnicowany i niezróżnicowany rak gruczołu ślinowego jest trudny do leczenia, guz rośnie szybko, często daje przerzuty. Aby zapobiec ciężkim, nieoperacyjnym formom, konieczna jest szybka diagnoza i złożone leczenie. Ważne jest, aby zwracać uwagę na zdrowie, być zainteresowanym danymi o wspólnych patologiach, aby zidentyfikować oznaki procesu patologicznego we wczesnych stadiach..