Choroby gruczołów łzowych

Czerniak

Istnieją różne patologie narządów łzowych - zapalenie, nieprawidłowości rozwojowe, guzy, choroby zwyrodnieniowe, urazy i zmiany pourazowe. Przyjrzyjmy się bliżej najczęstszym chorobom gruczołów łzowych.

Dacryoadenitis

Jedną z najczęstszych chorób gruczołów łzowych jest zapalenie dacryoaden. Ta patologia może występować w postaci ostrej i przewlekłej. Ostre zapalenie dacryoaden jest zwykle diagnozowane u dzieci i młodzieży. Może być jedno- lub dwustronny. Często ostre zapalenie dakryoadenalne występuje jako powikłanie świnki, grypy, bólu gardła i niektórych innych chorób..

Charakterystycznymi objawami ostrego zapalenia gruczołu łzowego są obrzęk górnej powieki, a także ból w tym obszarze. Obrzęk może być rozległy i tak silny, że szczelina oka się zamyka. Ludzie słabi mogą rozwinąć ropień lub ropowicę..

W ostrym zapaleniu dakryadenaden gałka oczna jest przesunięta do wewnątrz i w dół z ograniczoną ruchomością, może wystawać. Podwojenie widocznych obiektów. Spojówka jest obrzęknięta. Stan ogólny pogarsza się (zaburzenia snu, utrata apetytu, bóle głowy, gorączka).

W przypadku przewlekłej postaci dacryoadenitis w okolicy gruczołu łzowego występuje gęsty w dotyku, ale bezbolesny obrzęk, który stopniowo powiększa się. Czasami przewlekła choroba wynika z ostrego zapalenia dacryoadenitis.

Leczenie choroby obejmuje leczenie farmakologiczne (antybiotyki w postaci zastrzyków i maści, krople witamin, sulfonamidy, ogólny przebieg antybiotyków) i procedury fizjoterapeutyczne. W przypadku silnego bólu przepisywane są leki przeciwbólowe. Jeśli choroba ma przewlekły przebieg, można wykonać radioterapię. Jeśli wystąpi ropień, jest otwierany, jama jest myta antybiotykami.

Dacryocystitis

Zapalenie worka łzowego nazywa się zapaleniem pęcherza moczowego. Ta patologia występuje u około 5% pacjentów cierpiących na choroby narządów wytwarzających łzy, a u kobiet choroba ta jest znacznie częstsza niż u mężczyzn. Może mieć zarówno postać ostrą, jak i przewlekłą; szczególnym przypadkiem jest zapalenie pęcherza moczowego u noworodków.

Choroba wymaga leczenia zachowawczego lub chirurgicznego. W przypadku ropnia wykonuje się drenaż ropnia i płukanie jamy. Najczęstszą opcją leczenia chirurgicznego dacryocystitis jest dacryocystorhinostomia (tworzenie bezpośredniej przetoki między jamą nosową a workiem łzowym).

Zespół Mikulicha

Specyficzny zestaw objawów - postępujący symetryczny wzrost gruczołów ślinowych i łzowych, przemieszczenie gałek ocznych do wewnątrz i w dół, zaangażowanie węzłów chłonnych w proces - został nazwany na cześć lekarza Mikulicha, który pierwszy opisał tę patologię w 1892 r..

Przyczyny choroby nie zostały jeszcze wyjaśnione. Według różnych teorii choroba może rozwinąć się z powodu gruźlicy i białaczki (pseudo-białaczka).

Leczenie powinno mieć na celu zwalczanie choroby podstawowej. Terapia rentgenowska odbywa się lokalnie. Ponadto w przypadku zespołu Mikulicha stosuje się leki na bazie arsenu.

Guzy i torbiele gruczołów łzowych

Narząd produkujący łzy może być dotknięty rozwojem nowotworów - takich jak mieszane guzy gruczołów łzowych, gruczolakorak, mięsak, cylindroma.

Guzy mieszane są zwykle diagnozowane u osób starszych, charakteryzują się powolnym wzrostem. Guzy takie charakteryzują się występem gałki ocznej i bólem neurologicznym. Czasami zauważane są zaburzenia widzenia. Często rozwojowi guza towarzyszą patologiczne zmiany dna oka (zanik nerwu wzrokowego, zapalenie nerwu). W niektórych przypadkach takie guzy dają nawrót i dają przerzuty..

Obraz kliniczny cylindromy przypomina klinikę guzów mieszanych, ale rokowanie w chorobie jest gorsze (w około co czwartym przypadku dochodzi do zgonu). W przypadku gruczolakoraka śmiertelność jest jeszcze wyższa, obraz kliniczny jest taki sam. Mięsak gruczołów łzowych jest ciężki, rokowanie jest złe, szczególnie w przypadkach, gdy choroba jest wykrywana w dzieciństwie lub okresie dojrzewania.

Torbiele powstają w wyniku infekcji przewodów wydalniczych gruczołu łzowego i mogą osiągnąć rozmiar orzecha laskowego. W tym przypadku guz nie powoduje bólu. Leczenie polega na otwarciu torbieli i stworzeniu połączenia między jamą torbieli a jamą spojówkową.

Gruczolakorak łzowy

Zmiany w gruczole łzowym są różnorodne, ale jego najczęstsze choroby zapalne. Możliwe jest również rozwój łagodnych i złośliwych procesów w gruczole łzowym. Diagnostyka różnicowa często wymaga biopsji..

Epidemiologia i etiologia. Artykuły na stronie opisują różne procesy patologiczne, które wpływają na gruczoł łzowy. Nie uwzględniono przypadków idiopatycznego stanu zapalnego lub naciekania limfoidalnego gruczołu łzowego..
• Wiek: gruczolak pleomorficzny zwykle występuje u pacjentów w wieku 40-50 lat. Złośliwe guzy mieszane obserwuje się w starszym wieku. Szczytowa częstość występowania gruczolakoraka torbielowatego występuje po 20 i 40 latach.
• Płeć: obserwowane równo u mężczyzn i kobiet.
• Etiologia: proliferacja komórek nabłonkowych.

Anamneza guzów nabłonkowych gruczołu łzowego. W przypadku gruczolaków pleomorficznych obserwuje się przemieszczenie gałki ocznej w dół i do wewnątrz, czasami osiowe wytrzeszcza. Proces jest bezbolesny (w przeciwieństwie do złośliwych guzów gruczołu łzowego).

Złośliwe guzy mieszane zwykle powstają z gruczolaków pleomorficznych. W przypadku torbielowatego gruczolakoraka obserwuje się szybki wzrost guza i zespół silnego bólu. Ból jest objawem, który pozwala odróżnić większość złośliwych guzów gruczołu łzowego od łagodnego gruczolaka pleomorficznego.

Wygląd guzów nabłonkowych gruczołu łzowego. Wyczuwalna formacja w górnej ćwiartce skroniowej z przesunięciem gałki ocznej w dół i do wewnątrz. Nasilenie procesu zapalnego i stopień przemieszczenia gałki ocznej zależy od etiologii powstawania gruczołu łzowego.

Wyobrażanie sobie:
• CT: w przypadku gruczolaków pleomorficznych znaleziono zaokrągloną formację z wyraźnymi granicami. Powoduje spłaszczenie i deformację gałki ocznej. Pod wpływem ciśnienia możliwe jest zwiększenie głębokości dołu łzowego bez erozji. Złośliwe formacje mają nieregularny kształt, rozmyte granice. Wiele z nich prowadzi do erozji kości i zwapnienia..
• MRI: pozwala ocenić głębokość inwazji śródczaszkowej w agresywnych nowotworach złośliwych.

Przypadki specjalne W przypadku gruczolaka pleomorficznego konieczne jest chirurgiczne usunięcie formacji. W przeciwnym razie możliwy jest nawrót złośliwego guza..

Diagnostyka różnicowa guzów nabłonkowych gruczołu łzowego:
• Idiopatyczne zapalenie gruczołów łzowych.
• Naciek limfoidalny gruczołu łzowego.
• Sarkoidoza.

Patofizjologia:
• Gruczolak pleomorficzny: proliferacja komórek nabłonkowych z elementami przewodów i tkanki gruczołowej.
• Gruczolakorak torbielowaty: małe, pozornie łagodne komórki zorganizowane w grupy w postaci gniazd, rurek lub krat (w postaci sera szwajcarskiego).

Leczenie guzów nabłonkowych gruczołu łzowego:
• Gruczolak pleomorficzny: całkowita resekcja w kapsułce.
• Nowotwory złośliwe: indywidualne leczenie. Zazwyczaj wykonuje się szeroką resekcję guza i zaleca się radioterapię dużymi dawkami. W niektórych przypadkach może być konieczne wykonanie orbitowania.

Prognoza:
• Gruczolak pleomorficzny: bardzo dobry do całkowitej resekcji guza.
• Nowotwory złośliwe w przyszłości często powracają.

Rak oka - przyczyny, objawy i leczenie

„Rak oka” to ogólny termin używany do opisania różnych rodzajów guzów występujących w różnych częściach oka lub jego przydatków. Obecnie onkolodzy stosują klasyfikację nowotworów oka według ich lokalizacji: przydatki oka (gruczoły łzowe, powieki), orbita (orbita), błony naczyniowe, siatkowe i spojówkowe.

Nowotwory złośliwe powieki

W ogólnej statystyce nowotworów oka rak powieki zajmuje wiodącą pozycję, odpowiadając za 45–88% wszystkich wykrytych przypadków. Szczytową zapadalność obserwuje się u osób w wieku 50-75 lat, z 60-85% guzów występujących u kobiet. W przypadku złośliwych nowotworów powieki najczęstszymi przyczynami wszystkich guzów oka są przyczyny ich występowania i rozwoju:

  • Czynniki zewnętrzne: powietrze i woda zanieczyszczone odpadami przemysłowymi.
  • Współczynnik dziedziczności
  • Nadmierna ekspozycja na promieniowanie UV.
  • Działanie rakotwórcze soli metali ciężkich i innych chemicznych substancji drażniących (na przykład w kosmetykach dekoracyjnych).
  • HIV.

Istnieje również klasyfikacja guzów powieki i cechy morfologiczne. Czerniak stulecia jest postrzegany jako guz skóry. Głównymi formami występującymi w komórkach nabłonkowych stulecia guzów nowotworowych są: rak podstawnokomórkowy (65-95%), rak płaskonabłonkowy (5-25%), inne gatunki nowotworów są znacznie mniej powszechne - są to gruczolakorak łojowy, rak Merkela, mięsak, czerniak.

Klinika

W przypadku raka nabłonka powieki „ulubioną” lokalizacją jest dolna powieka, wewnętrzny kącik oka graniczący z błoną śluzową. Wraz z rozwojem guza rozprzestrzenia się na chrząstkę, a następnie penetruje grubość powieki i przechodzi do pobliskich struktur. Rak płaskonabłonkowy rozwija się szybko, z regionalnymi przerzutami i napadami podżuchwowych, szyjnych i przedusznych węzłów chłonnych. W przypadku raka podstawnokomórkowego (rak podstawnokomórkowy) charakterystyczny jest brak przerzutów. Główne formy wzrostu guza - wrzodziejące i guzkowe, basalio, mogą nadal mieć destrukcyjną i powierzchowną postać sklerotyczną.

Gruczolakorak gruczołów łojowych zwykle znajduje się w grubości powieki. W tym samym czasie na skórze powstaje lekko żółte zgrubienie przypominające wyglądem jaskółkę. Gdy guz rośnie, powieka zaczyna być przyciągana do spojówki, brodawczakowate narośla pojawiają się na spojówce o brudnym różowym kolorze. Taki guz postępuje szybko wraz z pojawieniem się przerzutów. W późniejszych stadiach choroby powstaje wrzód, który niszczy powiekę.

Mięśniakomięsak to guz dziecięcy. Jest umiejscowiony na górnej powiece i wygląda jak cyjanotyczny węzeł podskórny z wyraźnymi naczyniami. Wraz ze wzrostem nowotworu rozwija się opadanie powieki - opadanie powieki, następuje przemieszczenie oka.

Leczenie

Jeśli rozprzestrzenianie się guza jest ograniczone do powieki (etap T1-T3), stosuje się kriodestrukcję lub chirurgiczne usunięcie nowotworu, a następnie operację powieki. Czasami można zastosować krótkotrwałą terapię rentgenowską lub, ostatnio praktykowaną z powodzeniem, brachyterapię. W przypadku przejścia guza do sąsiednich tkanek orbita odbywa się z usunięciem gałki ocznej i wycięciem pobliskich tkanek.

Rak spojówek

Jest to złośliwa zmiana kończyny oka i błony śluzowej. Taki rak występuje rzadko i z reguły na tle stanów przedrakowych (melanoza przedrakowa, pigmentacja kserodermiczna, nabłonek Bowena) u osób w wieku powyżej 50 lat. Jego główną odmianą morfologiczną jest komórka płaskonabłonkowa. Na początkowych etapach rozwoju przebieg nowotworu nie różni się od przebiegu prekursora choroby:

Nabłonek Bowena ma wygląd półprzezroczystej białawej płytki na spojówce.

Znakiem przedrakowej melanozy jest jednostronna pigmentacja o znacznych rozmiarach, która jest złośliwa w 30-80% przypadków.

Xeroderma pigmentowa jest chorobą dziedziczną, a jej przebieg złośliwy postępuje w dzieciństwie. Do 2/3 pacjentów z Xeroderma pigmentosa umiera przed ukończeniem piętnastego roku życia. Klęska spojówki jest tylko jednym z wielu przejawów choroby. Jego objawy zewnętrzne - wyraźny wzór naczyniowy i pigmentacja.

Wraz z przejściem do postaci złośliwej następuje szybki wzrost nowotworu, który może wystąpić w dwóch postaciach klinicznych - brodawczakowatej i pterygoidowej. W postaci brodawczaka pojawiają się przerosty i guzki o różnych rozmiarach, a przy pterygoidzie powstaje białawy, gęsty film, który ma wyraźny wzór naczyniowy.

Leczenie

Małe guzy są usuwane chirurgicznie lub poprzez diatermocoagulation - oko zostaje zachowane. Wraz z rozprzestrzenianiem się procesu zalecana jest radioterapia i chemioterapia. W przypadku uszkodzenia gałki ocznej ekcentracja jest obowiązkowa.

Nowotwory gruczołu łzowego i orbity

Lwia część wszystkich guzów w okolicy oczodołu to mięsaki. Zwykle rozwijają się w dzieciństwie przez 4-11 lat. Ich najczęstszą postacią morfologiczną jest mięsak prążkowany. Częstotliwość raka gruczołu łzowego wynosi 15% wszystkich guzów orbity, choroba jest dotknięta chorobą 2 razy częściej niż mężczyźni i może wystąpić w każdym wieku. Morfologiczne typy raka łzowego to:

  • Rak gruczołowy;
  • Rak adenocystyczny;
  • Typ mieszany

Klinika

Rak gruczołu łzowego charakteryzuje się przyspieszonym nasileniem objawów, choroba rozwija się do ciężkich stadiów w ciągu kilku miesięcy. W przypadku mięsaka orbity i raka łzowego na oczodół wpływają następujące objawy: dyskomfort i ból na orbicie, uczucie obcego ciała, obrzęk powiek, łzawienie. Stopniowo dochodzi do opadania powiek, a gałka oczna przesuwa się na przeciwną stronę guza. Mobilność oka jest ograniczona, zaburzenia widzenia w kierunku krótkowzroczności i astygmatyzmu.

Diagnoza

Objawy kliniczne, a także wyniki badań instrumentalnych, są wystarczające do wstępnej diagnozy. Ostateczna diagnoza zostaje postawiona po badaniu histologicznym zawartości guza. Radiografia, tomografia, ultradźwięki i inne metody są zalecane w celu określenia wielkości i rozpowszechnienia guza, stopnia zniszczenia otaczających tkanek.

Tylko leczenie chirurgiczne - częściowa lub całkowita orbitotomia, która jest połączona z radioterapią i / lub chemioterapią.

Guzy Choroidalne

Nowotwory złośliwe naczyniówki są klasyfikowane jako guzy wewnątrzgałkowe. Z reguły znajdują się w tęczówce (do 6%), ciele rzęskowym (do 14%) i naczyniówce (naczyniówce) (ponad 85%). Pierwotnym guzem naczyniówki oka jest czerniak. Guzy wtórne występują znacznie rzadziej i powstają z powodu przerzutów raka piersi, płuc, oskrzeli. Czerniak oka i rak powieki są najczęstszymi guzami oka u dorosłych. Najczęściej występują u ludzi po 50 latach.

Przyczyny

Czerniak wewnątrzgałkowy może rozwijać się pod wpływem następujących negatywnych czynników:

Długotrwałe narażenie oczu na promieniowanie słoneczne lub sztuczne promieniowanie UV;

Fototyp skóry I lub II (łatwo upalny, biała skóra, niebieskie i zielone oczy, blond lub rude włosy);

Wrodzone plamy pigmentowe (znamiona) na błonach oka.

Objawy

W swoim rozwoju czerniaki naczyniówki przechodzą 4 etapy:

Początkowy (etap „spokojnego oka”), z pierwszymi objawami: zmniejszoną ostrością wzroku, pojawieniem się ciemnych plam na tęczówce iw polu widzenia pacjenta, zmianą kształtu źrenicy. Lokalizacja guza w naczyniówce, grubość jest mniejsza niż 2 mm, średnica jest mniejsza niż 1 cm.

Rozwój powikłań. Gdy proces nowotworowy wnika w ciało szkliste, chwyta twardówkę. Pojawia się ból, wzrasta ciśnienie wewnątrzgałkowe, rozwija się odwarstwienie siatkówki..

Rozprzestrzenianie się guza poza gałką oczną, z utworzeniem węzła pozagałkowego. Na tym etapie ból ustaje, ciśnienie wewnątrzgałkowe spada, a oko traci ruchliwość. Exophthalmos rozwija się..

Przerzuty do guza. W obecności oznak etapów 2 i 3 wykrywane są odległe przerzuty w wątrobie, kościach, płucach.

Warto wspomnieć, że w niektórych przypadkach czerniak naczyniówki jest bezobjawowy, w tym przypadku stopniowe pogorszenie widzenia może wskazywać na rozwój guza u pacjenta.

Diagnostyka

Do diagnozowania czerniaka stosuje się oftalmoskopię, biomikroskopię, wizometrię, perymetrię, angiografię fluorescencyjną itp..

Leczenie

W przypadku rozpoczęcia leczenia czerniaka we wczesnych stadiach stosuje się zabieg zachowujący narząd z usunięciem tylko obszaru dotkniętego guzem. Bardziej rozwinięty proces, zgodnie ze wskazaniami, może wymagać wyłudzenia lub wynurzenia orbity. W tym przypadku metody chirurgiczne są łączone z chemioterapią i radioterapią.

Rak siatkówki Retinoblastoma

Retinoblastoma jest rodzajem nowotworów wewnątrzgałkowych. Występuje dość rzadko i z reguły dotyka małe dzieci - do dwóch lat. Choroba może mieć postać dziedziczną (40%) lub sporadyczną (60%). Genetycznie odziedziczona postać jest spowodowana nieprawidłowościami chromosomalnymi, przy czym z reguły biorą w niej udział oba oczy (przebieg dwustronny). Sporadyczna postać siatkówki rozwija się jakiś czas po urodzeniu, zawsze chwytając tylko jedno oko.

Objawy

Wczesnym objawem choroby, na którą zwykle zwracają uwagę rodzice, jest blask ucznia, co jest szczególnie widoczne na fotografiach. Ponadto rozwija się zez, pojawia się ból i odwarstwienie siatkówki, dzięki czemu dziecko traci wzrok.

Diagnostyka

Diagnoza polega na badaniu ultrasonograficznym, tomografii komputerowej i rezonansie magnetycznym oka..

Leczenie

Leczenie siatkówczaka jest takie samo jak w przypadku raka naczyniówki. Przy odpowiednim czasie rokowanie jest korzystne.

W centrum medycznym „Moscow Eye Clinic” każdy może zostać przetestowany na najnowocześniejszym sprzęcie diagnostycznym, a zgodnie z wynikami - uzyskać porady od wysoko wykwalifikowanego specjalisty. Klinika doradza dzieciom od 4 lat. Jesteśmy otwarci siedem dni w tygodniu i pracujemy codziennie od 9:00 do 21:00. Nasi specjaliści pomogą zidentyfikować przyczynę utraty wzroku i przeprowadzą właściwe leczenie zidentyfikowanych patologii.

Możesz wyjaśnić koszt zabiegu, umówić się na wizytę w Moskiewskiej Klinice Okulistycznej, dzwoniąc pod numer 8 (800) 777-38-81 i 8 (499) 322-36-36 w Moskwie (codziennie od 9:00 do 21: 00) lub za pomocą formularza online.

Nowotwory na gruczole łzowym

Najczęstszymi nowotworami w dziedzinie okulistyki są guzy gruczołu łzowego. Są łagodne i złośliwe z natury. Niebezpieczeństwo tego ostatniego polega na tym, że są w stanie przerodzić się w bardziej agresywne formy. Na pierwszych etapach onkologia gruczołów łzowych nie objawia się w żaden sposób i przebiega absolutnie bezboleśnie. Patologię diagnozuje się metodami instrumentalnymi, ale najbardziej pouczająca jest biopsja. Bez względu na rodzaj choroba wymaga ciągłego monitorowania i leczenia.

Klasyfikacja

Podczas diagnozowania choroby onkolodzy przede wszystkim określają rodzaj guza gruczołu łzowego. Patologia objawia się z tą samą częstotliwością, nie ma ograniczeń wiekowych. Mogą jednak pozostać niezauważone przez wiele lat. Istnieją dwa główne rodzaje nowotworów, w zależności od charakteru guza..

Oprócz łagodnych i złośliwych formacji istnieją również mieszane formy choroby. Są uważane za ogniwo przejściowe i są w stanie zwyrodnieć w krótkim czasie..

Łagodny

Gruczolak jest uważany za reprezentatywny dla guza tego rodzaju. Powstaje z komórek nabłonkowych w kanale łzowym. Jest to kapsułka, w której gęsty węzeł częściej obserwuje się na górnej powiece. Trudno jest podać dokładną przyczynę pojawienia się, ale lekarze przyznają, że nieprawidłowy rozwój komórek występuje na poziomie embrionalnym. Obserwuje się go częściej u kobiet w wieku 30 lat.

Ludzki narząd wzroku może się nieznacznie przesunąć, jeśli formacja zacznie aktywnie powiększać się.

Od początku do objawów aktywnych może upłynąć długi czas - do 10 lat. W tym czasie osoba nie ma objawów. Łagodny charakter formacji z aktywnym wzrostem powoduje obrzęk i proces zapalny. Następnie oko przesuwa się z powodu dużego rozmiaru kapsułki, która jest w stanie osiągnąć kilka centymetrów średnicy. W tym przypadku gruczolak jest całkowicie nieruchomy.

Złośliwy

Rak gruczołu łzowego występuje znacznie rzadziej, kobiety starsze są zagrożone. Jest to nowotwór złośliwy w postaci gruczolakoraka. Rośnie szybko, w swojej patogenezie przechodzi 4 etapy, w końcu są aktywne przerzuty. Guz powstaje z nabłonka kanału łzowego, w krótkim czasie całkowicie go blokuje i prowadzi do zaburzenia. Etiologia tego procesu nie została jeszcze w pełni zbadana, jednak lekarze identyfikują wśród możliwych czynników genetyczne predyspozycje i przewlekłą patologię oka. W zależności od obrazu klinicznego rozróżnia się te rodzaje raka:

  • pleomorficzny;
  • adenocystyczny;
  • błona śluzowa nosa;
  • płaskonabłonkowy.
Takie formacje postępują dość szybko..

Złośliwa torbiel gruczołu łzowego stanowi duże zagrożenie dla pacjenta. Wpływa bezpośrednio na funkcjonowanie oka, a przerzuty mogą kiełkować w czaszce. W rezultacie ponad połowa pacjentów umiera. Dzięki terminowemu leczeniu osoba może przedłużyć 3-5 lat. Guz ma wysoki próg nawrotu.

Objawy dolegliwości

Łagodne formy patologii we wczesnych stadiach są prawie bezobjawowe. Wraz ze wzrostem kapsułki pojawiają się pierwsze oznaki, a mianowicie jednostronne zagęszczenie na górnej powiece, ale wzrost wielkości jest powolny. Podczas badania palpacyjnego odczuwa się tworzenie nieregularnego kształtu. Na tle wzrostu zakończenia nerwowe są dociskane, w wyniku czego pojawia się ból głowy. Złośliwa postać objawia się bardziej jaskrawymi objawami, które szybko się rozwijają. Obejmują one następujące warunki:

  • Zwiększone ciśnienie wewnętrzne, które powoduje wystawanie gałki ocznej.
  • Infiltracja mięśni oka, aw rezultacie unieruchomienie narządu.
  • Obrzęk spojówek.
  • Bolesne doznania o narastającej naturze.
  • Problemy ze wzrokiem.

Rozprzestrzenianie się przerzutów w jamie czaszki i zatokach może powodować pojawienie się dodatkowych ognisk raka.

Metody diagnostyczne

Aby zwalczyć nowotwór, niezwykle ważne jest, aby rozpoznać go na czas. Na początek okulista palpuje i zbiera wywiad. Zgodnie z konturami lekarz może określić charakter guza, ale w celu potwierdzenia należy przeprowadzić szereg specjalistycznych badań. Diagnoza jest przeprowadzana wspólnie przez okulistę i onkologa. Aby uzyskać pełny obraz, stosuje się następujące metody:

  • radiografia
  • procedura USG;
  • Rezonans magnetyczny;
  • skanowanie radioizotopowe.
Powrót do spisu treści

Leczenie dolegliwości

Bez względu na charakter guza stosuje się tylko metodę chirurgiczną. Łagodna masa jest wycinana za pomocą kapsułki. To kończy leczenie. Jeśli guz nie zostanie wycięty na czas, prawdopodobne jest, że przerodzi się on w złośliwy, a ta postać jest bardziej zagrażająca życiu. Na pierwszych etapach guz usuwa się chirurgicznie, a następnie zaleca się radioterapię, aby wyeliminować wszystkie ogniska raka. Zaniedbanych stadiów, na których obserwuje się rozległe przerzuty, nie można wyleczyć. Pacjentowi przepisuje się chemioterapię, aby zatrzymać wzrost komórek rakowych. Ta metoda przedłuża życie osoby o kilka miesięcy..

Zapobieganie i rokowanie

Dzięki terminowemu leczeniu łagodnego guza osoba nadal żyje, ale jako zapobieganie musi on być regularnie obserwowany przez onkologa i przeprowadzać badania profilaktyczne. Złośliwa postać ma bardziej niekorzystne rokowanie, wykazuje wysoki próg śmiertelności. Jasne zapobieganie nie istnieje, ale eksperci zalecają coroczne badanie lekarskie, a jeśli wystąpią niepokojące objawy, nie należy samoleczenia, ale skonsultować się z lekarzem.

Nowotwory łzowe

Zadowolony:

Opis

↑ Mieszane guzy łzowe

Gruczoł łzowy jest jednym z ulubionych miejsc rozwoju tak zwanych guzów mieszanych (ryc. 95).

Zwykle miąższ nowotworowy składa się z komórek podobnych morfologicznie i genetycznie. Jednak zdarzają się przypadki, gdy elementy komórkowe różnych tkanek są częścią przeszczepu i tkanki te są pochodnymi (pochodnymi) tylko jednego liścia zarodkowego lub dwóch liści zarodkowych, a nawet wszystkich trzech listków zarodkowych. W takich przypadkach guz będzie wyglądał na nieco miąższ, genetycznie jednorodny lub zupełnie inny. Ponadto w takich nowotworach część miąższu lub cały miąższ może być nawet heterotopowy, tj. Obcy dla normalnych tkanek odpowiedniego działu ciała. Wszystkie te rodzaje nowotworów nazywane są guzami mieszanymi i są podzielone na grupy uniderm, licytator i triderm.

Pierwsza grupa obejmuje guzy mieszane, których miąższ składa się z kilku tkanek pochodzących z tej samej warstwy zarodkowej. Druga grupa obejmuje guzy mieszane z miąższem zbudowanym z pochodnych dwóch warstw zarodkowych, a na koniec guzy mieszane są zawarte w grupie triderm, w której miąższu znajdują się elementy wszystkich trzech warstw zarodkowych.

Wśród guzów mieszanych wyróżnia się dojrzałe i niedojrzałe..

W dojrzałych formach miąższ składa się ze zróżnicowanych elementów komórkowych; w niedojrzałych formach, wraz z zróżnicowanymi, występują również atypowo rosnące niezróżnicowane elementy komórkowe odpowiadające różnym stadiom rozwoju embrionalnego.

Do niedawna guzy gruczołów łzowych były leczone przez różnych badaczy. Stąd bogactwo terminologii: mięsakomięsaki, mięsakomięsakomięsaki mięsakowe, naczyniakomięsaki, mięsaki mięsakowe, nabłonki cewkowe, nabłonki okrężnicy, gruczolaki, szpiczaki maciczne, cylindry itp. Później coraz częściej ludzie zaczęli wierzyć, że guzy gruczołu łzowego z guzami mieszanymi należą i ślinianki przyuszne.

Mieszane guzy gruczołów łzowych, podobnie jak ogólnie guzy mieszane, niewątpliwie powstają z nieprawidłowych elementów komórkowych, które odrywają się na różnych etapach tworzenia zarodka. Procesy formowania tkanek i narządów w obszarze zewnętrznego zewnętrznego kąta oczodołu przebiegają w taki sposób, że istnieją duże możliwości różnych nieprawidłowych oderwań grup komórkowych.

Mieszane guzy gruczołu łzowego rozwijają się prawie z reguły u osób starszych: pacjenci w wieku 50–70 lat stanowią ponad połowę wszystkich pacjentów z takimi guzami. Inne grupy wiekowe pacjentów stanowią około 14% na dekadę..

Zjawiska kliniczne mieszanych guzów gruczołu łzowego rozwijają się niezwykle powoli, czasem przez dziesięciolecia. Od pierwszych zauważonych objawów choroby do pierwszej wizyty u lekarza minęło zwykle 3,5-5 lat (A. Birch-Gprshfeld, I. I. Merkulov). Istnieje jednak wiele przypadków szybkiego wzrostu guza w ciągu kilku miesięcy, roku lub dwóch.

Wśród pierwszych objawów choroby bóle neurologiczne nie są rzadkie. Natomiast zaburzenia widzenia występują stosunkowo rzadko. Również rzadkie i podwójne widzenie.

W mieszanych guzach gruczołu łzowego egzofthalmos jest głównym objawem. W związku z tym prawie stała lokalizacja guza w górnym zewnętrznym rogu wytrzeszczów oczodołu z guzami mieszanymi nigdy nie jest szczególnie duża. Zwykle stopień retencji oka wynosi 3-5-7 mm. Zmiany dna oka obserwuje się dość często. Wśród nich odnotowano zastoinowy sutek, zapalenie nerwu, zanik nerwu wzrokowego itp. W przedniej części oka prawie nie ma zmian..

Chociaż morfologicznie prawdziwe guzy mieszane mają gęstą kapsułkę, nie niszczą leżących pod nimi kości, klinicznie niektóre z nich mają niewątpliwie złośliwe cechy - tendencję do nawrotów i przerzutów.

↑ Cylindry

W 1862 r. Billroth opisał guz o wyjątkowo osobliwej strukturze. Składał się z masy szklistej i śluzowej w postaci regularnych cylindrów, sznurków, rozgałęzionych kolb, które przenikały do ​​tkanki komórki nowotworowej. Szkliste i śluzowe masy były częściowo wynikiem zwyrodnieniowego zwyrodnienia miąższu, zrębu lub naczyń krwionośnych, a częściowo, najwyraźniej, były wynikiem aktywności komórkowej komórek. Następnie takie nowotwory często znajdowano w zatokach przynosowych, podniebieniu, otrzewnej, oponach, kościach i skórze. Obecność w mikroskopijnej strukturze guza prawidłowo umiejscowionych szklistych cylindrów i sznurków determinowała nazwę tego blastomy - „cylindrom”.

W interpretacji cylindra było wiele zamieszania, a ostatnie słowo na temat tego rodzaju nowotworu nie zostało jeszcze wypowiedziane.

To prawda, że ​​w latach 20. i 30. XX wieku potwierdzono pomysł, że zarówno z klinicznego punktu widzenia, jak i z punktu widzenia cylindra histologicznego są one całkowicie analogiczne do mieszanych guzów gruczołu łzowego i że należy je włączyć do tej grupy procesów blastomatycznych (Birch-Hirschfeld, I Merkulov). Ostatnio Rize łączy również cylindry w grupę guzów mieszanych z takimi cechami wzrostu guza jak wzrost naciekowy, co wskazuje na pewne nowotwory złośliwe tego nowotworu. Rize podkreśla również znaczną odporność cylindrom na radioterapię.

Klinika z guzami cylindrycznymi lub adenocystycznymi ogólnie powtarza klinikę guzów mieszanych gruczołu łzowego, ale z mniej korzystnym rokowaniem (śmiertelność wynosi około 23%).

Mieszane guzy gruczołów łzowych i cylindrom lub guzy adenocystyczne stanowią większość nowotworów atakujących gruczoł łzowy. Co najmniej 40% przypadków (według Reese) występuje w prawdziwych guzach mieszanych, a 40% w cylindromach.

Wraz z mieszanymi guzami w gruczole łzowym mogą rozwinąć się złośliwe nowotwory, takie jak raki i mięsaki, przy czym ogromna większość z nich to raki, a szczególnie gruczolakoraki.

↑ Z gruczolakorakami

Stan oczny jest mniej lub bardziej dokładną kopią stanu ocznego obserwowanego w mieszanych guzach gruczołu łzowego. To prawda, że ​​śmiertelność z powodu gruczolakoraków jest nieco wyższa (około 30%) i rosną one nieco szybciej niż guzy mieszane.

↑ Mięsak

gruczoł łzowy występuje bardzo rzadko, głównie w dzieciństwie i okresie dojrzewania. Gatunki mięsaka są najbardziej różnorodne - i kruglochlochnye oraz formy wrzecionowate i polimorficzne. Podobnie jak w przypadku wszystkich takich nowotworów i mięsaków gruczołu łzowego, pomimo wszelkiego rodzaju środków terapeutycznych, proces przebiega bardzo szybko, daje rozległe przerzuty i dość szybko kończy się śmiercią pacjentów.

↑ Gruczolaki i onkocytomy gruczołu łzowego.

Jako bardzo rzadką rzadkość opisano kilka przypadków rozwoju gruczolaka gruczolaka łzowego. Do 1933 r. W literaturze francuskiej, Villars i Degenes było 20 takich przypadków, a tylko pięć było wiarygodnych. Gruczolaki w całym obrazie morfologicznym były bardzo podobne do torbieli naskórkowych. Jedyną różnicą między prawdziwymi gruczolakami a torbielami eiidermoidalnymi jest, według tych autorów, wzrost, obrzęk węzła nowotworowego z prawdziwymi gruczolakami podczas płaczu.

Ostatnio udowodniono możliwość rozwoju specjalnego rodzaju nowotworu w gruczole łzowym, tzw. Oncolitis.

Pod koniec ubiegłego wieku Schaffer opisał specjalny rodzaj komórek nabłonkowych, które znajdują się w dużej liczbie w narządach gruczołowych człowieka w starszym wieku. Komórki te nazywane są onkocytami, co oznacza „komórka nowotworowa”. Litr tego terminu to Gamperl (1933). Onkocyty są dość duże, po podziale amitogicznym gromadzą się w grupach i sprawiają wrażenie gruczołów śródbłonkowych. Protoplazma onkocytów zawiera cienkie kwasofilne wierzchołki. Protoplazma ma spienioną strukturę. Jądra onkocytów są stosunkowo małe i dobrze wybarwiają się. Ta różnorodność komórek nabłonkowych pojawia się, głównie w przewodach wydalniczych gruczołów. W 1938 r znaleziono je również w gruczole łzowym, aw 1959 r. opisano przypadek cytomy wzrokowej gruczołu łzowego w połączeniu z gruczolakiem (Beyikid i Zazzycka).

W literaturze są też pojedyncze opisy rozwoju torbielowatych onkocytów na mięsie łzowym z dodatkowych gruczołów łzowych (G. Klein, 1965) i gruczolaków onkocytów w worku łzowym (Ostakhovich i Meyer, 1963).

Gruczolakorak powiek

Gruczolakorak powiek - złośliwy guz powiek, rozprzestrzeniający się na gałkę oczną, na orbitę i dający przerzuty do narządów wewnętrznych. Zwykle rozwija się z gruczołów meibomskich, rzadziej z gruczołów Zeissa i Molleta.

Obraz kliniczny. Częściej występuje u mężczyzn, rzadziej u kobiet w wieku powyżej 40 lat; dotyczy to głównie górnej powieki. Guz występuje niezauważalnie w postaci bezbolesnego ograniczonego zagęszczenia wielkości od ziarna prosa do grochu pod skórą lub powieki spojówkowej. W początkowej fazie jest podobny do gradówki. Początkowo nie ma zmian w skórze. Czasami jest kilka guzków. Proces jest powolny. W przyszłości, gdy guz wzrośnie, obserwuje się chemozę spojówek, owrzodzenie guza ze spojówki lub skóry powieki. Następnie rozwija się wrzód o gęstych nierównych krawędziach. Dno wrzodu krwawi. Często rozwija się zapalenie spojówek, symblepharon. Wraz z postępem procesu pojawia się opadanie powiek, ograniczenie ruchomości powieki. Gruczolakorak jest złośliwy. Guz rozprzestrzenia się wzdłuż spojówki, twardówki, rośnie do gałki ocznej i oczodołu. Przerzuty obserwuje się w regionalnych ślinianek przyusznych i podżuchwowych węzłach chłonnych, a także w narządach wewnętrznych.

Diagnoza. W początkowym okresie są one wykonywane na podstawie biopsji, wraz z rozwojem procesu - zgodnie z obrazem klinicznym i biopsją. Diagnozę różnicową przeprowadza się z gradówką. Często o halazionie robią pierwszą operację. Wkrótce po operacji dochodzi do nawrotu wskazującego na możliwość wystąpienia nowotworu złośliwego. W związku z tym zaleca się przeprowadzenie badania histologicznego każdej usuniętej gradówki. Należy odróżnić od nabłonkowego raka skóry, który powstaje z nabłonka skóry i wygląda jak mały guzek na skórze powieki.

Leczenie. W początkowych etapach - chirurgiczne usunięcie guza w zdrowych tkankach, z nawrotem - radioterapia. Wraz z rozprzestrzenianiem się procesu na gałkę oczną - wyłuszczenie, z kiełkowaniem na orbitę - wyśrodkowanie orbity za pomocą promieniowania przed- i pooperacyjnego.

Rokowanie jest poważne, z przerzutami możliwy jest zgon..

Rak gruczołu łzowego i przewodu - Leczenie

Gruczoł łzowy

Nowotwory gruczołów łzowych - grupa zmian nowotworowych gruczołu łzowego o niejednorodnej strukturze. Pochodzą z nabłonka gruczołowego, są reprezentowane przez składnik nabłonkowy i mezenchymalny. Należą do kategorii nowotworów mieszanych.

Są rzadkie, zdiagnozowane u 12 na 10 000 pacjentów. Stanowią one 5-12% całkowitej liczby guzów orbity. Kwestia stopnia złośliwości takich nowotworów jest nadal dyskusyjna..

Większość specjalistów warunkowo dzieli guzy gruczołu łzowego na dwie grupy: łagodną i złośliwą, wynikającą ze złośliwości łagodnych nowotworów. W praktyce mogą wystąpić zarówno warianty „czyste”, jak i przejściowe..

Łagodne procesy są częściej wykrywane u kobiet. Rak i mięsak są diagnozowane z tą samą częstością u obu płci. Leczenie jest prowadzone przez specjalistów w dziedzinie onkologii i okulistyki.

Gruczolak pleomorficzny jest mieszanym guzem nabłonkowym gruczołu łzowego. Stanowi to 50% całkowitej liczby nowotworów tego narządu. Kobiety cierpią częściej niż mężczyźni. Wiek pacjentów w momencie diagnozy może wynosić od 17 do 70 lat, największa liczba przypadków (ponad 70%) występuje w ciągu 20-30 lat.

Jest to węzeł struktury zrazikowej pokrytej kapsułką. Tkanka guza gruczołu łzowego na nacięciu jest różowa z szarawym odcieniem. Składa się z dwóch składników tkanek: nabłonkowego i mezenchymalnego.

Komórki nabłonkowe tworzą chondro- i śluzowate ogniska zlokalizowane w heterogennym zrębie. Na początkowych etapach charakterystyczny jest bardzo wolny postęp, czas od pojawienia się guza gruczołu łzowego do pierwszej wizyty u lekarza może wynosić od 10 do 20 lat lub więcej.

Przez pewien czas istnieje guz gruczołu łzowego, nie powodując szczególnych niedogodności dla pacjenta, a następnie jego wzrost jest przyspieszony. W obszarze powieki pojawia się obrzęk zapalny. Z powodu nacisku rosnącego węzła dochodzi do wytrzeszczów i przesunięcia oka do wewnątrz i w dół.

Górna zewnętrzna część orbity jest przerzedzona. Mobilność oczu jest ograniczona. W niektórych przypadkach guz gruczołu łzowego może osiągnąć gigantyczne rozmiary i zniszczyć ścianę orbity. Podczas dotykania górnej powieki określa się stały, bezbolesny, gęsty gładki węzeł.

Wzrost wielkości orbity z powodu przemieszczenia i przerzedzenia jej górnej części zewnętrznej ujawniono na panoramicznym zdjęciu rentgenowskim orbity. Ultradźwięki oka wskazują na obecność gęstego węzła otoczonego kapsułką.

CT oka pozwala wyraźniej wizualizować granice nowotworu, oceniać ciągłość kapsułki i stan struktur kostnych orbity. Leczenie chirurgiczne - wycięcie guza gruczołu łzowego za pomocą kapsułki.

Rokowanie jest zwykle korzystne, ale pacjenci powinni pozostawać pod nadzorem klinicznym przez całe życie. Nawroty mogą wystąpić nawet kilkadziesiąt lat po usunięciu głównego węzła.

Gruczolakorak jest mieszanym nowotworem nabłonkowym, który ma kilka wariantów morfologicznych o identycznym przebiegu klinicznym. Niemal równomiernie rozmieszczone w różnych grupach wiekowych.

Charakteryzuje się szybszym wzrostem w porównaniu z łagodnymi guzami gruczołu łzowego. Zwykle pacjenci udają się do okulisty kilka miesięcy lub 1-2 lata po wystąpieniu objawów.

Typowym objawem tego guza gruczołu łzowego jest wczesny i szybko nasilający się wytrzeszcz. Oko przesuwa się do wewnątrz i w dół, jego ruchy są ograniczone. Astygmatyzm się rozwija. występuje wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego.

Składanie pojawia się w dnie. Zanotowano zjawiska zastoju dysku. W górnym zewnętrznym rogu oczodołu określa się szybko rosnącą formację. Guz gruczołu łzowego rośnie w pobliżu tkanek, rozprzestrzenia się głęboko w orbitę, penetruje jamę czaszki, przerzuty do regionalnych węzłów chłonnych i odległych narządów.

Leczenie polega na ekscentracji operacji na orbicie lub oszczędzeniu narządu w połączeniu z radioterapią pooperacyjną. Dzięki wyrastaniu kości oczodołu interwencja chirurgiczna jest nieskuteczna. Rokowanie jest złe ze względu na wysoką skłonność do nawrotów i odległych przerzutów..

Guz gruczołu łzowego zwykle daje przerzuty do rdzenia kręgowego i płuc. Okres pomiędzy pojawieniem się pierwotnego guza a pojawieniem się odległych przerzutów może wynosić od 1-2 do 20 lat. Większość pacjentów nie osiąga pięcioletniego progu przeżycia.

Cylinder (rak gruczołowy) jest złośliwym guzem gruczołów łzowych o strukturze gruczolakowo-pęcherzykowej. Objawy kliniczne są podobne do objawów gruczolakoraka. Obserwuje się mniej agresywny wzrost miejscowy, wyraźniejszą tendencję do przerzutów krwiotwórczych, możliwość dalszego istnienia przerzutów i powolny wzrost wielkości guzów wtórnych..

Najczęściej dotyczy to rdzenia kręgowego, drugiego najczęstszego przerzutu w płucach. Taktyka leczenia gruczolakoraka guza gruczołu łzowego - jak w przypadku gruczolakoraka. Prognozy w większości przypadków są niekorzystne.

Część druga

Patologia narządów łzowych, zasady leczenia

Rozdział 1. Patologia gruczołów łzowych

Patologia gruczołów łzowych składa się z wrodzonych i nabytych zaburzeń ich funkcji wydzielniczej, stanu zapalnego, zmian wtórnych, guzów, anomalii.

Zapalenie gruczołów łzowych (zapalenie dakryoadenitis) może być ostre i przewlekłe.

Figa. 29. Ostre zapalenie dakryoadenozy

Przewlekłe zapalenie dacryoaden może rozwinąć się od ostrego, ale częściej występuje samo. Proces jest powolny, często bez lokalnych objawów zapalnych. W okolicy gruczołu łzowego pojawia się obrzęk, który stopniowo wzrasta.

Podczas badania palpacyjnego określa się gęsto elastyczną konsystencję okrągłej owalnej formy, często dość bezbolesną, sięgającą w głąb orbity. Proces ten jest dwustronny i z reguły towarzyszy mu wzrost ślinianek przyusznych i podżuchwowych i limfatycznych..

Przewlekłe zapalenie dakryoadenowe występuje w niektórych chorobach zakaźnych i chorobach narządów krwiotwórczych.

Gruźlicze zapalenie macicy. Gruźlicze zapalenie gruczołu łzowego zwykle występuje z powodu krwiotwórczego wprowadzenia infekcji, ale może być również spowodowane rozprzestrzenianiem się z sąsiednich tkanek: skóry, spojówki, ścian kości orbity.

Klinicznie objawia się to stopniowo narastającym bolesnym obrzękiem gruczołu. Zawsze można znaleźć inne oznaki gruźlicy: wzrost limfatycznych szyjki macicy i oskrzeli, zmiany fluoroskopowe w płucach.

Duże znaczenie dla prawidłowej diagnozy mają badania ogólne, pozytywne reakcje Pirke i Mantoux. Ważną rolę może odgrywać wykrywanie ognisk zwapnienia w gruczole łzowym podczas radiografii (Baltin M.M..

1951), charakterystyczny dla gruźliczych zmian w gruczole. W wątpliwych przypadkach należy wykonać biopsję. Typowe węzły gruźlicy, składające się z komórek nabłonkowych i olbrzymich z przypadkową degeneracją pośrodku, znajdują się w próbce z biopsji. W wielu przypadkach można wykryć pałeczki Kocha..

Leczenie. Konieczna jest intensywna terapia choroby podstawowej z udziałem lekarza TB. Obecnie streptomycyna jest zalecana na 500 tysięcy jednostek przez 10-20 dni, w środku PASK 0,5 g 3-5 razy dziennie przez 2 miesiące, fiwazyd 0,3-0,5 g 2-3 razy dziennie w ciągu 2-5 miesięcy.

Lokalnie - różne procedury termiczne, terapia UHF. W oko - wkraplanie

roztwory streptomycyny, kładąc maść kortykosteroidową 3 razy dziennie.

Syfilityczne zapalenie dacryoadenitis. W bardzo rzadkich przypadkach kiła powoduje przewlekłe zapalenie gruczołów łzowych, jedno- lub dwustronne. W przeważającej części następuje niewielkie, bezbolesne powiększenie gruczołu..

Prognoza jest korzystna. Szczególne leczenie przeprowadzają wenerolodzy.

Tachomatyczne zapalenie dacryoadenitis. Bliskie anatomiczne połączenie gruczołu łzowego z jamą spojówkową nie wyklucza możliwości przejścia procesu tchomatomatycznego z błony śluzowej do tkanki gruczołu.

Klinicznie wyrażone objawy dacryoadenitis z jaglicą zwykle nie są obserwowane. Jednak badania patologiczne potwierdziły zjawisko rozproszonego stanu zapalnego tkanki gruczołu, któremu towarzyszy naciek komórkowy osocza, czasem z dystrofią miąższu gruczołu.

W późnych okresach jaglicy dochodzi do bliznowacenia z torbielowatym zwyrodnieniem niektórych części gruczołu. Możliwość uszkodzenia gruczołów łzowych podczas jaglicy została udowodniona przez wielu autorów (cyt. V.V. Chirkovsky). Tej kwestii nie można jednak uznać za ostatecznie wyjaśnione..

Choroba Mikulicha jest przewlekłą limfomatozą gruczołów łzowych i ślinowych, która rozprzestrzenia się z powodu białaczki lub reakcji białaczkowych z uszkodzeniem układu krwiotwórczego. W niektórych przypadkach choroba jest związana z gruźlicą i innymi infekcjami..

Obraz kliniczny. Choroba charakteryzuje się powoli postępującym obustronnym symetrycznym wzrostem gruczołów łzowych i ślinowych. Z tych ostatnich gruczoły podżuchwowe są zwykle zaangażowane w proces, jednak może to mieć wpływ na gruczoły podjęzykowe i podjęzykowe. Gruczoły łzowe powiększają się do tego stopnia, że

przesuń gałki oczne w dół i do środka. Możliwe są niektóre wytrzeszcza. Szczeliny powieki zwężają się i odkształcają przez powieki, zwłaszcza ich zewnętrzną część.

    Po niepełnym usunięciu łagodnego gruczolaka pleomorficznego, jeden lub więcej nawrotów w ciągu kilku lat i w rezultacie złośliwa transformacja. Długo istniejące wytrzeszcza (lub powiększenie górnej powieki), które nagle zaczynają się zwiększać. Bez wcześniejszej historii gruczolaka pleomorficznego jako szybko rozwijającego się gruczołu łzowego (zwykle w ciągu kilku miesięcy).

Oznaki raka łzowego

Łagodne guzy gruczołów łzowych

Strona 8 z 38

Wrodzona niedoczynność gruczołu łzowego może objawiać się całkowitym brakiem gruczołu lub zmniejszeniem jego wydzielania.

Alacrimia - całkowity brak płynu łzowego - odnosi się do kazuistycznie rzadkiej patologii. Do lat 70. XX wieku w specjalnej literaturze światowej opisano tylko 15 przypadków wrodzonej alacrimii (Smith R.L. i in. 1968).

Obraz kliniczny jest następujący. Rodzice w pierwszych dniach życia dziecka zauważają światłowstręt, zaczerwienienie oczu, zmniejszenie ich żywego blasku i brak łez podczas płaczu. W spojówce i rogówce występują zmiany związane z niedoborem łez: gęsty, lepki sekret, wysepki kserotyczne, zmętnienie rogówki, owrzodzenie z poważnymi konsekwencjami, aż do śmierci oka.

Leczenie jest przepisywane tak samo, jak w przypadku zespołu Sjögrena.

Czasami są torbiele z fistulous otwory - dacryopsis z przetoką.

Wyróżnia się łagodną postać guza mieszanego - gruczolaka pleomorficznego i postaci złośliwych: raka w gruczolaku pleomorficznym, gruczolakoraka i raka gruczołowego (cylinder). Złośliwe formy znajdują się częściej łagodne (Polyakova S.I. 1989).

Gruczolak pleomorficzny. Guz zwykle występuje w 3-5 dekadzie życia; kobiety chorują 2 razy częściej niż mężczyźni.

Objawy kliniczne gruczolaka pleomorficznego rozwijają się niezwykle powoli, często przez dziesięciolecia (Merkulov I.I. 1966). Ponad połowa pacjentów udaje się do lekarza kilka lat po pierwszych objawach choroby.

Przemieszczenie oka w dół i do wewnątrz wskazuje na rozwój procesu w części orbitalnej gruczołu. Później pojawia się wytrzeszcz, który nie jest szczególnie duży, pacjenci mogą narzekać na podwójne widzenie. Podczas badania palpacyjnego pod górną zewnętrzną krawędzią orbity można ustalić siedzącą lub nieruchomą gęstą, bezbolesną masę o okrągłej gładkiej powierzchni.

Po stronie zmiany można określić astygmatyzm ze skośnymi osiami, częste są zmiany z dna oka: fałdowanie błony Brucha, zastoinowy dysk wzrokowy lub jego częściowa wtórna atrofia.

Objawy te wskazują na wzrost guza na głębokości orbity. Czasami, z pozornie łagodnym rozwojem, zmienia tempo swojego wzrostu i zaczyna dość szybko rosnąć. W takich przypadkach istnieją wszelkie powody, by podejrzewać możliwość wystąpienia nowotworu złośliwego.

Chociaż morfologicznie prawdziwe guzy mieszane mają gęstą kapsułkę i nie niszczą leżących pod nimi części, niektóre z nich mogą stać się klinicznie złośliwe, o czym świadczy ich wyraźna tendencja do nawrotów i przerzutów po operacji (Merkulov II, 1966. A. Brovkina. 1993).

Rak gruczolaka pleomorficznego - mieszany nowotwór złośliwy, który rozwija się w wyniku zwyrodnienia łagodnego gruczolaka.

Klinicznym objawem złośliwości jest przyspieszony wzrost guza, który jest spokojny przez długi czas i pojawienie się guzowatości na gładkiej powierzchni. Guz atakuje otaczające tkanki, w tym kości, i staje się całkowicie nieruchomy.

Gruczolakorak gruczołu łzowego - spontanicznie rozwijający się guz, ma kilka morfologicznych opcji, które są klinicznie trudne do odróżnienia. Charakteryzują się szybszym wzrostem od samego początku ich pojawienia się..

Warunki leczenia pacjentów od pierwszych objawów choroby wynoszą od kilku miesięcy do 2 lat. Bardzo często bóle nerwowe w czole i orbicie są związane z zaangażowaniem gałęzi trójdzielnych w proces (Wright J. i in. 1979).

Guz szybko osiąga znaczny rozmiar, jest wcześnie dotykany pod górną zewnętrzną krawędzią orbity, atakuje otaczającą tkankę, rozprzestrzenia się na głębokość orbity. Jednak wielu pacjentów szuka pomocy w późnych stadiach choroby, ponieważ przez długi czas mogą nie występować niepokojące objawy, dopóki nie pojawi się opadanie powiek, wytrzeszcz i ból (Polyakova S.I. 1989).

Exophthalmos z przesunięciem gałki ocznej od góry do dołu i wewnątrz rozwija się i postępuje szybko, jego zmiana położenia jest niemożliwa. Ze względu na rosnący rozmiar guza i naciek sąsiednich mięśni ruchliwość oka w kierunku nowotworu jest znacznie ograniczona.

Jednostronny nacisk guza na gałkę oczną powoduje astygmatyzm, prowadzi do nadciśnienia tętniczego, pojawiania się fałdu na dnie i obrazu zastoju dysku. Wszystko to prowadzi do zmniejszenia widzenia. Guz niszczy kościane ściany orbity, wyrasta do jamy czaszki, dołu skroniowego i regionalnych węzłów chłonnych.

Prognozy na życie są złe. „Nie wiadomo ani jednego pacjenta z gruczolakorakiem, który żyłby 4 lata po jego odkryciu i usunięciu” (Callahan, 1963).

Rak gruczołowy (cylindroma) rozwija się u młodszych (w wieku 25–45 lat) i klinicznie niewiele różni się od innych spontanicznie występujących form raka gruczołu łzowego (monomorficzny, mieszany, śluzowaty);

rozpoznanie morfologiczne ustala się na podstawie badania histologicznego. Jednak zgromadzono wystarczającą liczbę dowodów wskazujących, że guzy tego typu, o mniejszej tendencji do rozprzestrzeniania się na sąsiednie obszary, są częściej przerzutowane drogą krwiotwórczą (Brovkina A.F. 1993).

Leczenie. Pytanie o leczenie guzów gruczołów łzowych i przewidywanie jego skutków jest zawsze bardzo trudne. W dużej mierze wynika to z istniejących nieporozumień w ocenie stopnia złośliwości różnych rodzajów nowotworów..

Wybór konkretnego leczenia i jego skuteczność zależy od histologicznego typu guza i stadium rozwoju w czasie pierwszej wizyty u lekarza. Wszystkie te pytania można zakwalifikować tylko w okulistycznych centrach onkologicznych, w których każdy pacjent powinien być teraz kierowany z podejrzeniem guza gruczołu łzowego.

Nawet gruczolak pleomorficzny, uważany za łagodną formę nowotworu, wymaga leczenia skojarzonego: usunięcia za pomocą orbitotomii podokostnej w połączeniu z radioterapią i chemioterapią. Ego wiąże się z wielką tendencją do nawrotów gruczolaków pleomorficznych i ich złośliwości.

W taktyce leczenia raka gruczołu dominują zwolennicy radykalnych środków - subperiostalnej orbitacji za pomocą radioterapii i chemioterapii. Tymczasem istnieją oczywiste tendencje w kierunku zawężenia wskaźników tej brzydkiej operacji, coraz więcej zwolenników na początkowych etapach wykonuje miejscowe wycięcie guza z blokiem sąsiednich tkanek w połączeniu z radioterapią i chemioterapią. W dalekosiężnym procesie zalecana jest tylko radioterapia o charakterze paliatywnym.

Rokowanie w przypadku gruczolaka pleomorficznego w przypadku braku nawrotu jest korzystne, a jednak pacjenci powinni być pod nadzorem klinicznym przez prawie całe życie.

W przypadku raków gruczołu łzowego rokowanie jest wyjątkowo niekorzystne. Mimo leczenia połowa pacjentów umiera w ciągu pierwszych 3-5 lat z powodu nawrotów z kiełkowaniem w jamie czaszki i przerzutami krwiotwórczymi w odległych narządach (Polyakova S.I. 1988; Brovkina A.F. 1993).

Pominięcie części powiekowej gruczołu łzowego nie jest niezwykle rzadkim odkryciem. Młode kobiety czasami zwracają się do okulistów o wystające z nich zewnętrzne części górnych powiek. Te defekty kosmetyczne mogą być związane z mieszaniem w dół płatów powiekowych gruczołów łzowych, które można łatwo wykryć, gdy powieki są wykręcone.

Leczenie chirurgiczne - podwiązanie pociągniętego obniżonego gruczołu łzowego z plastycznym wzmocnieniem „przepuklinowej bramy” w powięzi tarzoorbitalnej. Wskazanie na to można wyrazić jedynie naruszeniem kosmetyków.

Gdy zwichnie się gruczoł powiekowy, wytępienie zalecane przez stare wytyczne jest niebezpieczne ze względu na możliwość zniszczenia przewodów gruczołu oczodołowego.

Pacjent Ch-va. 49 lat (historia medyczna 1592-340), 2 miesiące temu zauważyłem bezbolesną przezroczystą bańkę wielkości małego grochu, która pojawiła się spod górnej powieki wewnętrznego kącika szczeliny powiekowej. Wzrost wielkości tej formacji zaalarmował pacjentkę i poszła do lekarza.

Diagnoza nie spowodowała żadnych trudności (ryc. 30). Torbiel wielkości dużego grochu, o całkowicie gładkiej powierzchni, przechodzi przez, waha się po badaniu palpacyjnym. Edukacja w górę była kontynuowana w postaci wąskiego sznura rozciągającego się do sklepienia spojówki.

Badanie histologiczne odległej edukacji wykazało typową strukturę torbieli, najprawdopodobniej utworzoną z płatów granicznych gruczołu Krause lub z płatów granicznych gruczołu łzowego. Brak dowodów na zwyrodnienie gruczolakowate.

Gruczolaki gruczołów Krause są gęstymi formacjami, które rozwijają się głównie w górnym łuku spojówki. Pod wpływem nacisku powieki na oko często przybierają postać ziarniniakowych narośli lub płaskich polipów na szypule, co przypomina wewnętrzną gradówkę.

W przypadku diagnozy różnicowej należy wziąć pod uwagę lokalizację: gradówka rozwija się wyłącznie z tkanki chrzęstnej. Dokładną diagnozę można ustalić na podstawie badania histologicznego: z gruczolakiem w zrębie guza utworzonego z tkanki łącznej z naczyniami, kanałami, wnękami o różnych rozmiarach i kształtach, wyłożonym od wewnątrz warstwą cylindrycznego nabłonka dobrze oddzielonego od leżącej poniżej tkanki łącznej (Pokrovsky A.I. 1960).

Leczenie polega na wczesnym usunięciu.

Strona 19 z 38

Część trzecia CHIRURGIA LYRIC ORGANS

Leczenie chirurgiczne chorób narządów łzowych dotyczy głównie patologii aparatu łzowego. Opracowano wiele różnych operacji w celu wyeliminowania łzawienia spowodowanego zmianami na różnych poziomach przewodów łzowych, od otworów łzowych do wylotu przewodu nosowo-łzowego.

  • zapalenie dakryoadenitis jest zapaleniem gruczołów łzowych;
  • epiforia to nadmierne lub niewystarczające wydzielanie płynu łzowego;
  • dakryostenoza prowadzi do zablokowania gruczołów łzowych i zapalenia przewodów łzowych.

    Klinika

    1. Naczyniaki jamiste.
    2. Pterygium.
    3. Gruczolaki pleomorficzne.
    4. Histizy.
    5. Hiperplazja tkanek lokalnych.

    Powoli narastający obrzęk naczyń krwionośnych oka. Najczęściej pojawia się w wieku dorosłym, tylko jednym okiem.

    Główne objawy: bolesny nowotwór wina, czerwony, bordowy, wyraźnie wystający poza granicę oka, uczucie pełności powieki, zaburzenia widzenia.

    Leczenie: przy braku wzrostu - obserwacja, z aktywnym wzrostem - usunięcie za pomocą PDT (terapia fotodynamiczna), laser, kriodestrukcja i koagulacja laserowa.

    Pterygoid z boku gałki ocznej. Wiek pacjentów: od 20 do 50 lat. Pojawia się w spojówce bliżej nosa i może przerodzić się w rogówkę. Częstość występowania skrzydlicy jest szczególnie wysoka u ludzi żyjących w suchych, zakurzonych i gorących warunkach. Objawy: tworzenie się białego filmu z rzadkimi naczyniami krwionośnymi, podrażnienie oka, obrzęk i swędzenie, zmniejszona ostrość wzroku.

    Metoda leczenia: operacja, przeszczep rogówki i spojówki.

    Łagodne guzy gruczołów łzowych:

  • gruczolak pleomorficzny;
  • przerost tkanki limfatycznej;
  • łagodny włókniak macicy.

    Są to powoli rosnące guzy, najczęściej występujące w wieku 40-50 lat..

    Objawy: bezbolesne przemieszczenie gałek ocznych, obrzęk górnej powieki.

    Leczenie chirurgiczne łagodnych guzów łzowych; gruczolaki pleomorficzne mogą nawracać.

    Nowotwory naczyniówki oka, siatkówki, ciała rzęskowego

    Guzy naczyniówki oka, siatkówki, ciała rzęskowego:

  • Czerniak (naczyniak, czerniak tęczówki, przedsionek).
  • Oponiaki.
  • Nevi i torbiele tęczówki, naczyniówki.
  • Nowotwory nerwu wzrokowego i różne części orbity.
  • 1.1 Wrodzona niedoczynność

    Rozpoznanie ustala się na podstawie badań krwi, punkcji szpiku kostnego i badań histomorfologicznych tkanki gruczołowej, na których preparatach wykrywa się rozrost limfoidalny.

    Sarkoidoza gruczołu łzowego. Do niedawna w literaturze medycznej sarkoidoza nazywa się „chorobą Benje-Becka-Schaumana”. Jest to choroba ogólnoustrojowa z grupy ziarniniaków, której etiologia jest nadal niejasna..

    Przejawia się to w tworzeniu wielu guzków w skórze, układzie limfatycznym, narządach wewnętrznych, w których przypadkowe rozpad nie jest nigdy wykrywany. Ziarniniaki tego samego typu, zaokrąglone („wytłoczone”), wyraźnie oddzielone od otaczającej tkanki.

    Klęska gruczołów łzowych zwykle przebiega na tle ogólnych objawów choroby, ale można ją izolować bez angażowania innych narządów i układów w proces.

    Choroba zaczyna się niezauważona, przebiega długo i bezboleśnie. W tym przypadku obserwuje się wzrost gruczołu łzowego, częściej jednolity, bez wyraźnego różnicowania węzła sarkoidalnego. Podczas badania palpacyjnego wyczuwa się całkowicie bezbolesną zagęszczoną tkankę gruczołu..

    Leczenie chirurgiczne sarkoidozy gruczołów łzowych, jednak ze względu na ryzyko możliwej zmiany ogólnoustrojowej zaleca się patogenetyczne leczenie glikokortykosteroidami.

    Leczenie. Przepisuj silną terapię przeciwzapalną z kortykosteroidami, metindolem, środkami immunosupresyjnymi.