Gruczolakorak (rak gruczołowy) - objawy, rodzaje, leczenie

Czerniak

Jeśli wystąpi gruczolakorak, co to jest i jak długo żyje osoba z tą diagnozą, możesz dowiedzieć się więcej, jeśli zapoznasz się z ogólnymi informacjami na temat choroby, jej objawów i metod leczenia. Badania statystyczne pokazują, że najczęstszym rakiem jest gruczolakorak..

W praktyce medycznej termin „rak” oznacza rozwój złośliwego guza w dowolnym obszarze ludzkiego ciała. W onkologii wyróżnia się wiele odmian guzów łagodnych i złośliwych, których rozwój jest możliwy w dowolnych częściach ludzkiego ciała.

Co to jest gruczolakorak?

Gruczolakorak jest procesem onkologicznym prowadzącym do powstania złośliwego guza w komórkach nabłonkowych i gruczołowych. Choroba ta jest również nazywana „rakiem gruczołowym”, a biorąc pod uwagę fakt, że prawie całe ludzkie ciało składa się z komórek gruczołowych, nowotwór ma wpływ na prawie wszystkie tkanki i narządy:

Gruczolakoraki występują w różnych strukturach, z różnym potencjałem komórkowym do wzrostu i rozmnażania, więc guzy te są podzielone na grupy na podstawie ich struktury i pochodzenia. Rokowanie dla pacjentów z tą chorobą zależy od wielu czynników, z których głównym jest etap rozwoju guza w momencie rozpoznania.

Przyczyny

Dokładne przyczyny patologii są trudne do ustalenia, ale lekarze identyfikują niektóre czynniki, które mogą powodować powstawanie takich guzów:

  • niezdrowe jedzenie;
  • złe nawyki, w szczególności palenie i nadużywanie alkoholu;
  • otyłość;
  • genetyczne predyspozycje;
  • konsekwencje procedur chirurgicznych;
  • przedłużone stosowanie niektórych grup leków;
  • narażenie na substancje rakotwórcze i radioaktywne;
  • zmiany hormonalne wynikające z naturalnego starzenia się.

W zależności od lokalizacji można założyć czynnik prowokujący. Na przykład palacze często mają raka gruczołu ślinowego, a wrzody mogą powodować raka żołądka. Przy zmianach hormonalnych w ciele możliwy jest rozwój raka prostaty lub macicy.

Klasyfikacja

Gruczolakoraki powstają z nabłonka, który wydziela różne substancje, takie jak enzymy, śluz lub hormony. Częściej nabłonek guza jest podobny do nabłonka normalnego narządu, w którym się znajduje, co pozwala lekarzom łatwo zidentyfikować źródło nowotworu. Ale w niektórych przypadkach komórki rakowe mają wiele różnic w porównaniu z pierwotną tkanką, a zatem dokładne pochodzenie wzrostu nowotworowego jest określane tylko warunkowo.

Stopień różnicy lub podobieństwa nabłonka guza zależy od różnicowania komórek. Im wyższy poziom zróżnicowania, tym korzystniejsze rokowanie dla pacjenta. Z kolei nowotwory niskiej jakości rosną intensywniej i wcześnie przerzutują.

Zgodnie z cechami histologicznymi wyróżnia się następujące poziomy dojrzałości gruczolakoraka:

  • wysoce zróżnicowany;
  • umiarkowanie zróżnicowany;
  • niska ocena.

Komórki wysoce zróżnicowanych nowotworów są bardzo podobne do komórek zdrowych tkanek. W związku z tym często zdarza się, że niedoświadczeni lekarze popełniają błędy podczas diagnozy, myląc raka z inną patologią.

Bardzo zróżnicowane

Taki nowotwór może tworzyć struktury podobne do dojrzałych komórek gruczołów lub błon śluzowych. Jeśli z komórek powstają kanaliki podobne do przewodów gruczołowych - guzy cewkowe. Głównym objawem wysoce zróżnicowanego gruczolakoraka jest znaczne podobieństwo do normalnych tkanek..

Umiarkowanie zróżnicowany

Są to nowotwory złośliwe, charakteryzujące się komórkami o różnych kształtach i rozmiarach, które dzielą się intensywnie i niekontrolowanie. Struktura nabłonka guza staje się nieuporządkowana, podczas gdy przeważająca liczba fragmentów nowotworowych traci organizację komórkową.

Niska ocena

Najbardziej niekorzystny typ raka gruczołowego. Komórki takiego guza nie dojrzewają, podczas gdy zachodzi stały podział i proliferacja. Im niższy stopień różnicowania, tym większe ryzyko oddzielenia komórek złośliwych od ogólnej akumulacji, w wyniku czego zaczynają rozprzestrzeniać się w ciele przez krew i limfę.

Rodzaje miejsca edukacji

W zależności od lokalizacji nowotworu wyróżnia się te typy gruczolakoraków:

  • Gruczolakorak jelita - guz może powstać w dowolnej części jelita. Jest to naciekający guz inwazyjny, który szybko rozwija się w sąsiednie tkanki i narządy..
  • Gruczolakorak przełyku i żołądka - guz powstaje z błony nabłonkowej dotkniętego przełyku. W przeważającej liczbie przypadków nowotwór rozpoznaje się w męskiej połowie populacji.
  • Gruczolakorak wątroby - nowotwór powstaje z tkanki nabłonkowej dróg żółciowych. Taki nowotwór może być pierwotny (powstaje bezpośrednio w wątrobie) lub wtórny (pojawia się z powodu przerzutów z innych obszarów ciała), a wtórne ogniska są częściej wykrywane. Guz jest podatny na przerzuty..
  • Gruczolakorak nerki - również choroba zwana rakiem nerkowokomórkowym, która powstaje z tkanki nabłonkowej kanalików nerkowych. Nowotwór infiltruje układ naczyniowy narządu i może powodować przerzuty do kości i odległych narządów (mózg, wątroba, płuca itp.).
  • Gruczolakorak pęcherza moczowego - powstaje z gruczołowego nabłonka wewnętrznych ścian narządu, podczas gdy nowotwór można infiltrować do podśluzówkowej tkanki łącznej i warstw błon mięśniowych. Częściej choroba jest wykrywana u mężczyzn, w związku z anatomicznymi cechami pęcherza.
  • Gruczolakorak prostaty - w 95% przypadków raka prostaty zdiagnozowano gruczolakoraka. Guz charakteryzuje się powolnym wzrostem bez pojawienia się objawów klinicznych. W niektórych przypadkach jego rozwój może trwać do 15 lat bez powodowania podejrzeń u pacjentów. Leczenie guza gruczołu krokowego odbywa się za pomocą procedur chirurgicznych, usuwając narząd. Po usunięciu prostaty rokowanie dla większości pacjentów jest korzystne..
  • Gruczolakorak macicy - nowotwór powstaje z komórek gruczołowych endometrium. Guz częściej obserwuje się u kobiet w wieku od 40 do 65 lat. Na wczesnym etapie rozwoju pacjenci mają większą szansę na skuteczne wyleczenie, ale wraz z postępem rokowanie pogarsza się. Terapia gruczolakoraka macicy jest prowadzona przez specjalistów w dziedzinie onkologii i ginekologii.

W zależności od lokalizacji i postaci gruczolakoraka jej leczenie i rokowanie dotyczące przeżycia pacjenta może być różne. Istnieje również klasyfikacja w zależności od komórek tworzących guz:

  1. Gruczolakorak śluzowy jest rzadkim nowotworem składającym się z nabłonkowych komórek torbielowatych, które wytwarzają śluz (mucynę). Zgodnie ze stopniem złośliwości dzieli się na G1, G2, G3 i G. Główna część guza składa się ze śluzu. Gruczolakorak śluzowy może być zlokalizowany w dowolnym narządzie ludzkiego ciała. Nowotwory ze skłonnością do nawrotów i przerzutów.
  2. Komórka świetlna - najczęściej przerzuty i najczęściej wpływają na nerki danej osoby. Gatunek ten jest słabo poznany i trudny do leczenia..
  3. Endometrioid - guz wyrasta z endometrium, stopniowo wyrastając w głębsze tkanki.
  4. Papillary - gdy brodawki tworzą się z komórek rakowych, takie nowotwory nazywane są brodawkami.
  5. Poważny - guz składa się z komórek surowiczych i jest bardzo agresywny.
  6. Ciemna komórka - składa się z włókien nabłonkowo-gruczołowych.
  7. Mały acinar - często atakuje gruczoł krokowy i składa się z acini (małe płaty prostaty).
  8. Endocervical - rozwija się w nabłonku szyjki macicy.
  9. Gruczolakorak Meibomiana - rozwija się w gruczołach łojowych.

Objawy

We wczesnych stadiach rozwoju objawy gruczolakoraka mogą się nie pojawiać, co powoduje późne rozpoznanie choroby. Często można przypadkowo ustalić obecność onkologii, gdy pacjenci szukają pomocy medycznej w przypadku innych problemów. W miarę postępu choroby pierwsze objawy mogą pojawić się w miejscach jej lokalizacji, objawiając się w postaci bólu i wzrostu węzłów chłonnych.

  • uporczywy lub napadowy ból otrzewnej;
  • ból podczas wypróżnienia;
  • ból w wątrobie;
  • naruszenie aktu defekacji w postaci zaparć lub biegunki;
  • zmniejszenie całkowitej masy ciała i utrata apetytu;
  • nudności z podmuchami wymiotów po posiłkach;
  • wzrost temperatury ciała;
  • obecność krwi i śluzu w kale;
  • niedrożność jelit.

Kiedy guz jest zlokalizowany w przełyku, pacjenci mają naruszenie połykania jedzenia z bólem, nadmiernym wydzielaniem śliny i zwężeniem przełyku.

Jeśli gruczolakorak jest duży i rośnie w wątrobie, objawy w górnej części brzucha i wodobrzusze są objawami. Również u pacjentów białka oczu zmieniają kolor na żółty, skóra i błony śluzowe.

Rozwój gruczolakoraka w nerce prowadzi do wzrostu dotkniętego narządu, pojawienia się krwi w moczu i bólu pleców. Również krew w moczu i trudności w oddawaniu moczu mogą wskazywać na nowotwór pęcherza.

Etapy gruczolakoraka

W zależności od rozprzestrzeniania się przerzutów gruczolakoraka w onkologii wyróżnia się pięć stadiów nowotworu:

  • Etap 0 - złośliwe komórki nowotworowe nie rozprzestrzeniają się poza nabłonek, w którym powstały;
  • Etap 1 - rozmiar guza nie przekracza 2 cm;
  • Etap 2 - nowotwór większy niż 2 cm, z pojedynczym przerzutem do regionalnych węzłów chłonnych;
  • Etap 3 - guz wyrasta na całej grubości ściany dotkniętego narządu, podczas gdy komórki rakowe rozprzestrzeniają się na sąsiednie tkanki i narządy;
  • Etap 4 - guz przerzutuje do odległych narządów i układu limfatycznego.

Kiedy diagnozuje się raka na 4 etapach progresji, prognozy dla pacjentów są rozczarowujące.

Diagnostyka

W celu dokładnej diagnozy gruczolakoraka konieczne są liczne badania, które obejmują:

  • ogólne badanie pacjenta i wywiad;
  • badania laboratoryjne;
  • fluoroskopia;
  • endoskopia;
  • badanie ultrasonograficzne (ultradźwięki);
  • badania tomograficzne (CT i PET).

Metody leczenia gruczolakoraka są ustalane dopiero po dokładnej diagnozie i ustaleniu stadium rozwoju guza.

Badania laboratoryjne

Testy laboratoryjne obejmują:

  • ogólna analiza krwi i moczu;
  • analiza kału;
  • analiza biochemiczna krwi i moczu;
  • badanie histologiczne biomateriałów nowotworowych pobieranych przez biopsję.

Kał jest badany w celu wykrycia zanieczyszczeń krwi. Analiza biochemiczna krwi i moczu jest konieczna do ustalenia obecności leukocytozy.

Fluoroskopia

Badanie rentgenowskie jest konieczne w celu ustalenia lokalizacji guza i możliwych powikłań. Aby to zrobić, pacjentom wstrzykuje się wstępnie specjalne środki kontrastowe, które gromadzą się w guzie i są widoczne na zdjęciach rentgenowskich.

Badanie endoskopowe

Badanie wewnętrzne dotkniętych narządów za pomocą urządzenia optycznego z podświetleniem. Takie badania obejmują:

  • laparoskopia - służy do badania węzłów chłonnych, wątroby, nerek i otrzewnej;
  • przełyk - badanie przełyku;
  • sigmoidokopy - badanie jelita;
  • limfadenoangiografia - badanie zaotrzewnowych węzłów chłonnych;
  • cystoskopia - służy do badania pęcherza.

Podczas diagnozy można również wykonać kolonoskopię jelitową..

Badanie ultrasonograficzne

Na wczesnym etapie progresji początkową zmianę można wykryć za pomocą ultradźwięków. To badanie pozwala również określić wzrost węzłów chłonnych, rozprzestrzenianie się złośliwych komórek w ścianach i stopień uszkodzenia narządów. Ultradźwięki to główna metoda diagnozowania raka nerek i pęcherza moczowego..

Badania tomograficzne

Najbardziej pouczające podczas diagnozowania gruczolakoraków są tomografia komputerowa (CT) i pozytronowa tomografia emisyjna (PET). Przeprowadzenie tych badań pozwala dokładnie określić konfigurację zmian, wielkość przerzutów i ich lokalizację.

Leczenie raka gruczołowego

W zależności od stadium rozwoju guza i stopnia jego rozprzestrzenienia leczenie gruczolakoraka można przeprowadzić różnymi metodami. Najbardziej skuteczną metodą terapii jest kompleks zabiegów chirurgicznych, chemioterapii i radioterapii. Metody leczenia gruczolakoraka są określane wyłącznie na podstawie wyników wszystkich środków diagnostycznych.

Operacja

Niezależnie od rodzaju gruczolakoraka główną metodą leczenia jest operacja, podczas której można wykonać częściową resekcję dotkniętego narządu lub jego całkowite wycięcie. Na przykład po zdiagnozowaniu raka jelita dotknięty obszar można częściowo usunąć lub odbyt całkowicie wyciąć wraz z wyjściem odbytu.

Przed wykonaniem procedur chirurgicznych pacjentom przepisuje się kurs fizjoterapii i specjalnych leków niezbędnych do zwiększenia skuteczności operacji i złagodzenia stanu pacjenta po niej. Jeśli pacjent ma przeciwwskazania do operacji, onkolodzy zalecają terapię innymi metodami leczenia..

Radioterapia

Chorzy zaleca się wyznaczenie radioterapii w celu zmniejszenia bólu w okresie pooperacyjnym. Napromienianie przeprowadza się jako główną metodę leczenia tylko wtedy, gdy operacja jest z jakiegokolwiek powodu przeciwwskazana. Radioterapia jest zwykle przepisywana jako jeden ze składników kompleksowego leczenia, aby zmniejszyć przerzuty i ryzyko nawrotu..

Chemoterapia

Chemioterapia jest zalecana, gdy komórki rakowe rozprzestrzeniają się na inne narządy. Chemioterapię można wybrać jako główną metodę leczenia w celu przedłużenia życia pacjenta, jeśli istnieją przeciwwskazania do operacji w późnych stadiach rozwoju lub nawrotu. Jeśli niemożliwe jest wykonanie resekcji i przeszczepienia wątroby z gruczolakorakiem, największy efekt podczas leczenia można uzyskać właśnie dzięki chemioterapii. Dzięki wprowadzeniu leków chemioterapeutycznych do nowotworu komórki rakowe przestają rosnąć.

Leczenie skojarzone

Przeprowadzanie leczenia skojarzonego oznacza kompleks, który obejmuje:

  • radioterapia;
  • przeprowadzanie operacji;
  • chemioterapia pooperacyjna.

Zazwyczaj taki kompleks jest przepisywany w przypadku przerzutów i infiltracji nowotworu do sąsiednich tkanek i narządów. Kompleksowe leczenie znacznie spowalnia wzrost komórek i zmniejsza prawdopodobieństwo nawrotu.

Innowacyjne zabiegi

W przypadku złośliwego gruczolakoraka w łagodnej postaci dobrze nadaje się do nowoczesnych metod terapii, które obejmują:

  • chirurgia minimalnie inwazyjna poprzez laparoskopię, bez ryzyka uszkodzenia zewnętrznej osłony;
  • ukierunkowana radioterapia z ukierunkowanym podawaniem leków chemioterapeutycznych;
  • tomoterapia - wykonywana jest za pomocą tomografii komputerowej i skanera 3D, w celu precyzyjnej kontroli obszaru rozwarstwienia i lokalizacji granic wyciętego obszaru.

Wczesne wykrycie guza i leczenie nowoczesnymi metodami leczenia znacznie zwiększają szanse pacjenta na skuteczne wyleczenie.

Prognozy dotyczące diagnozy choroby w późnych stadiach rozwoju zależą od wielu czynników, choć często rozczarowują.

Prognoza

Podstawowym czynnikiem korzystnego rokowania dla pacjentów z tą chorobą jest terminowe rozpoznanie guza. Jeśli nowotwór zaczyna się przerzutować, średnia długość życia nie przekracza 4 miesięcy. W zależności od lokalizacji guza prognozy dla pacjentów są różne:

  • W przypadku zmiany przełyku w stadium 1-2 5-letnie przeżycie obserwuje się u 60% pacjentów. W późniejszych okresach śmierć jest możliwa w 25% przypadków.
  • W przypadku gruczolakoraka śluzowego średnia długość życia wynosi około 3 lata.
  • W przypadku gruczolakoraka wątroby przeżycie obserwuje się tylko u 10% pacjentów. Jeśli choroba zostanie wykryta we wczesnych stadiach rozwoju, wskaźnik ten wzrośnie do 40%.
  • Gruczolakoraki pęcherza w 98% przypadków są skutecznie leczone nowoczesnymi metodami leczenia.

Niestety, nie ma dokładnych sposobów zapobiegania rozwojowi tego guza, ale w celu szybkiego wykrycia nowotworu ważne jest regularne poddawanie się badaniom lekarskim. Zwiększy to znacznie szanse na skuteczne wyleczenie..

Gruczolakorak powiek

Gruczolakorak powiek - złośliwy guz powiek, rozprzestrzeniający się na gałkę oczną, na orbitę i dający przerzuty do narządów wewnętrznych. Zwykle rozwija się z gruczołów meibomskich, rzadziej z gruczołów Zeissa i Molleta.

Obraz kliniczny. Częściej występuje u mężczyzn, rzadziej u kobiet w wieku powyżej 40 lat; dotyczy to głównie górnej powieki. Guz występuje niezauważalnie w postaci bezbolesnego ograniczonego zagęszczenia wielkości od ziarna prosa do grochu pod skórą lub powieki spojówkowej. W początkowej fazie jest podobny do gradówki. Początkowo nie ma zmian w skórze. Czasami jest kilka guzków. Proces jest powolny. W przyszłości, gdy guz wzrośnie, obserwuje się chemozę spojówek, owrzodzenie guza ze spojówki lub skóry powieki. Następnie rozwija się wrzód o gęstych nierównych krawędziach. Dno wrzodu krwawi. Często rozwija się zapalenie spojówek, symblepharon. Wraz z postępem procesu pojawia się opadanie powiek, ograniczenie ruchomości powieki. Gruczolakorak jest złośliwy. Guz rozprzestrzenia się wzdłuż spojówki, twardówki, rośnie do gałki ocznej i oczodołu. Przerzuty obserwuje się w regionalnych ślinianek przyusznych i podżuchwowych węzłach chłonnych, a także w narządach wewnętrznych.

Diagnoza. W początkowym okresie są one wykonywane na podstawie biopsji, wraz z rozwojem procesu - zgodnie z obrazem klinicznym i biopsją. Diagnozę różnicową przeprowadza się z gradówką. Często o halazionie robią pierwszą operację. Wkrótce po operacji dochodzi do nawrotu wskazującego na możliwość wystąpienia nowotworu złośliwego. W związku z tym zaleca się przeprowadzenie badania histologicznego każdej usuniętej gradówki. Należy odróżnić od nabłonkowego raka skóry, który powstaje z nabłonka skóry i wygląda jak mały guzek na skórze powieki.

Leczenie. W początkowych etapach - chirurgiczne usunięcie guza w zdrowych tkankach, z nawrotem - radioterapia. Wraz z rozprzestrzenianiem się procesu na gałkę oczną - wyłuszczenie, z kiełkowaniem na orbitę - wyśrodkowanie orbity za pomocą promieniowania przed- i pooperacyjnego.

Rokowanie jest poważne, z przerzutami możliwy jest zgon..

Rak oka: pierwsze objawy, diagnoza i leczenie

Rak oka u dorosłych i dzieci jest niebezpieczny, ponieważ w pierwszych stadiach choroby objawy mogą być nieobecne. Czas wzrostu nowotworu złośliwego może wynosić kilka lat i nie powodować żadnych niedogodności dla pacjenta. Jednak późniejsze poszukiwanie pomocy medycznej prowadzi do pojawienia się przerzutów do innych narządów. Dalekosiężne stadia raka oka kończą się śmiercią pacjenta. Leczenie przeprowadza się kilkoma metodami. Sukces terapii zależy od rodzaju zmiany, agresywności guza i stadium wykrycia choroby..

  • 1. Opis choroby
  • 2. Objawy
  • 3. Diagnostyka
  • 4. Leczenie
  • 5. Siatkówczak u dzieci

Opis choroby

Nowotwory złośliwe i łagodne stanowią około 4% wszystkich rodzajów nowotworów w organizmie człowieka. W przypadku raka narządów wzroku charakterystyczna jest następująca lokalizacja:

  • powieki i spojówki (guzy nabłonkowe) - do 50% przypadków,
  • część wewnątrzgałkowa (siatkówka, tkanka naczyniowa) - 25%,
  • orbita oka - 25%.

Najczęściej guzy nowotworowe wpływają na powieki. U kobiet choroba objawia się 2 razy częściej niż u mężczyzn. Choroby są podatne na wszystkie grupy wiekowe, największy szczyt występuje w wieku powyżej 40 lat. Guzy nabłonkowe dzielą się na następujące typy:

  • Pierwotne (6% pacjentów):
    • rak podstawnokomórkowy (95% wszystkich przypadków),
    • rak płaskonabłonkowy i metatypiczny (4%),
    • gruczolakorak Meiboma,
    • czerniak.
  • Wtórne kiełkowanie z sąsiednich narządów.
  • Przerzuty.

Ponieważ choroba często przebiega bezobjawowo, wielu pacjentów szuka później pomocy medycznej, co prowadzi do poważnych konsekwencji, a nawet śmierci. Czynniki ryzyka rozwoju łagodnego guza w złośliwego są następujące:

  • nadmiar promieniowania ultrafioletowego,
  • przewlekłe choroby dermatologiczne,
  • obecność infekcji wirusem brodawczaka,
  • starość pacjenta.

Charakterystyczną cechą guzów nowotworowych o dowolnej lokalizacji jest kiełkowanie formacji w sąsiednich tkankach. Istnieje kilka etapów rozwoju raka oka:

  • Zmiany w strukturach komórkowych, mutacja genów pod wpływem niekorzystnych czynników. Na tym etapie nadal nie można zidentyfikować guza nowotworowego.
  • Tworzenie złośliwych struktur komórkowych, wzrost zmienionych komórek.
  • Aktywny wzrost komórek nowotworowych i bezpośrednie tworzenie się nowotworów. Subiektywne objawy mogą jeszcze się nie pojawić, ale raka diagnozuje się metodami laboratoryjnymi..
  • Przerzuty raka do innych narządów.

Istotne produkty guza i próchnicy tkanek podrażniają chore oko i prowadzą do odwarstwienia siatkówki. W zależności od formy powstawania nowotworowe guzy oka mogą być 5 typów:

  • Różowawy węzeł z wyraźnymi granicami, górujący na szerokiej podstawie. Po naciśnięciu przesuwa się wraz z sąsiednimi tkankami. Na jego powierzchni widoczne są nowo utworzone zwinięte naczynia. Guz rośnie powoli, w środku guza pojawia się z czasem wrzód ze skórką, pod którym znajduje się mokra powierzchnia.
  • Wrzód, który powoli rośnie i ma kształt podwyższonej powierzchni z lekkimi grzbietami wzdłuż krawędzi. Spójność edukacji jest gęsta. Z czasem guz wkrada się w zdrową tkankę i staje się chrupiący. Po naciśnięciu na powierzchnię wrzód łatwo krwawi.
  • Wrzód, szybko rosnący, pokryty skórką krwi, po usunięciu której pozostaje szorstka powierzchnia powieki z nieregularnościami na krawędziach. Rak szybko rozprzestrzenia się na pobliskie tkanki i niszczy je..
  • Uszczelnij zaczerwienienie i zwilżoną powierzchnię pokrytą żółtymi łuskami. W miarę wzrostu guza jego centrum przekształca się w białawą bliznę, a krawędzie formacji rozprzestrzeniają się na pobliskie tkanki.
  • Węzeł pigmentowy. Najpierw obserwuje się zaczerwienienie w dotkniętym obszarze, a następnie tworzy się zagęszczenie, na powierzchni którego pojawiają się żółtawe płatki. Stopniowo nowotwór ciemnieje. Ten rodzaj nowotworu rozwija się powoli, do 2 lat. Po pewnym czasie w centrum tworzy się wrzód.

Szczególną uwagę należy zwrócić na łagodne guzy powiek, takie jak brodawczak, brodawka starcze, róg skóry, rogowacenie rogówki, kseroderma pigmentosa, ponieważ z czasem mogą przerodzić się w guz nowotworowy.

Objawy

W początkowej fazie raka pojawiają się pierwsze ogólne objawy:

  • ból na orbicie lub połowie głowy z guzem wewnątrzgałkowym,
  • zniekształcenie wizualne,
  • pojawienie się w polu widzenia ruchomych punktów, plam, iskrzących linii,
  • powolny spadek ostrości wzroku wraz z utratą jego pól obwodowych z guzem nerwu wzrokowego lub orbity,
  • zez wynikający z jednostronnego zaburzenia widzenia.

Następnie wraz ze wzrostem guza nowotworowego ujawniają się następujące objawy:

  • zaczerwienienie i obrzęk powiek,
  • nagłe upośledzenie wzroku z powodu wtórnego odwarstwienia siatkówki lub krwawienia z guza,
  • niewrażliwość rogówki i pojawienie się na niej wrzodów,
  • ograniczenie ruchomości oka w kierunku guza na orbicie,
  • porażenie mięśni oka z powodu uszkodzenia nerwów okoruchowych wraz ze wzrostem guza z przerzutami,
  • przesunięcie gałki ocznej do przodu, zmiana jej pozycji na orbicie z powodu obecności dodatkowej tkanki nowotworowej,
  • wypadnięcie górnej powieki.

W przypadku guzów złośliwych zlokalizowanych w powiekach obserwuje się następujące charakterystyczne objawy:

  • zmiana pozycji stulecia,
  • zagęszczanie tkanek,
  • rozszerzenie naczyń krwionośnych,
  • utrata rzęs.

Rak płaskonabłonkowy powiek ma cechy:

  • na wczesnym etapie - zaczerwienienie skóry, obrzęk, widoczna sieć naczyniowa,
  • powierzchnia formacji jest sucha, szorstka,
  • później w centrum węzła powstaje mała depresja, która powoduje owrzodzenie,
  • krawędzie wrzodu są nierówne i gęste,
  • okresowe bezprzyczynowe krwawienie w wrzodzie na powiece.

Rak płaskonabłonkowy spojówki objawia się w 3 postaciach - w postaci zaczerwienienia i zgrubienia spojówki, w postaci białego węzła brodawczakowatego lub pęcherzyka z zapaleniem tkanek. Granice guza nowotworowego są rozmyte. Na miejscu widoczne są nowo utworzone małe naczynia krwionośne. Guz rośnie powoli, ale agresywnie, niszcząc rogówkę i twardówkę. Chłoniak na spojówce pojawia się w postaci małego, powoli rosnącego wałka, którego grubość wynosi średnio nie więcej niż 4 mm. Czerniaki spojówek występują w 2 postaciach - pigmentowej i bezbarwnej. Najpierw powierzchnia czerniaka jest gładka, a następnie owrzodzi i krwawi. Guz pigmentowy charakteryzuje się obecnością rozchodzących się promieniście ścieżek. Formacja może być w postaci różowawego lub ciemnobrązowego węzła lub powierzchownie rozmieszczona. W obecności kilku centrów uszkodzeń istnieje tendencja do łączenia. Czerniaki gwałtownie powiększają się i dają przerzuty do węzłów chłonnych, skóry, wątroby i płuc.

Rak spojówek (czerniak)

Wraz z postępem guza pojawiają się ogólnoukładowe oznaki uszkodzenia:

  • ból w odległych narządach, kościach,
  • ogólna słabość,
  • zespół anemiczny,
  • obrzęk węzłów chłonnych,
  • utrata apetytu, utrata masy ciała,
  • apatia,
  • zwiększone pocenie się.

Rak podstawnokomórkowy najczęściej powstaje na dolnej powiece oka i na wewnętrznej szczelinie powiek. Następujące cechy są charakterystyczne dla tego typu raka:

  • wygląd okrągłego węzła na szerokiej podstawie z wgłębieniem pośrodku,
  • krwawa skorupa w centrum,
  • stopniowe powiększanie się owrzodzenia, jego rozprzestrzenianie się na przód orbity, kanał łzowo-nosowy, kości, prowadzące do ich zniszczenia,
  • guz podstawnokomórkowy może przekształcić się w płaskonabłonkowy.

Rak podstawnokomórkowy

Gruczolakorak gruczołu Meiboma ma następujące cechy:

  • żółtawy węzeł pod skórą (najczęściej górna powieka), który często jest nieprawidłowo diagnozowany jako gradówka,
  • szybki wzrost edukacji, rozprzestrzenianie się na chrząstkę, spojówkę, przewody łzowe, nos,
  • w rzadkich przypadkach pojawiają się guzy z kilkoma rozwijającymi się ośrodkami wpływającymi na obie powieki.

Gruczolakorak Meibomiana

Rak gruczołu meibomijskiego jest jednym z najbardziej niebezpiecznych, ponieważ guz jest wysoce przerzutowy. Śmiertelność osiąga 60% wszystkich pacjentów w ciągu 5 lat od diagnozy. Jeśli złośliwość znajduje się w obwodowym obszarze wewnątrz oka, może nie objawiać się przez długi czas. Wraz z szybkim wzrostem jego objętości pojawiają się ból, krwotoki i wzrost ciśnienia. W przypadku, gdy guz rośnie powoli, objawy te mogą być nieobecne, nawet jeśli wypełnią całą jamę oka. Gwałtowne uszkodzenie wzroku u dorosłych występuje z rakiem wzrokowym.

Diagnostyka

Na pierwszym etapie diagnozy pacjent przechodzi ogólne badania ftalologiczne:

  • określenie ostrości wzroku zgodnie z tabelami,
  • badanie granic pól widzenia za pomocą specjalnych urządzeń - obwodów,
  • bezkontaktowa mikroskopia tkanek oka za pomocą urządzenia optycznego,
  • badanie dna oka,
  • badanie przedniej komory oka goniolinami.

Aby zidentyfikować złośliwy charakter guza, stosuje się kilka metod:

  • Badania cytologiczne. Powierzchnię formacji odciska się na szklanym szkiełku (z czerniakiem) lub ociera się guzami powiek i spojówki, które są następnie badane pod mikroskopem. W przypadku guzów o małej średnicy wykonuje się biopsję nakłucia - cienką igłę z pustym kanałem wewnątrz wprowadza się do formacji, do której wchodzi próbka dotkniętych tkanek. Następnie postaw wyraźną diagnozę próbki pod mikroskopem.
  • Podczas badania histologicznego pobierana jest również próbka tkanki biopsyjnej i wysyłana do specjalnego laboratorium w celu zbadania. Biopsja jest jedyną metodą, która może niezawodnie ustalić złośliwość procesu..
  • Biomikroskopia ultradźwiękowa, stosowana do wykrywania guza rogówki i spojówki.
  • Optyczna tomografia koherencyjna pozwala uzyskać wysokiej jakości obrazy optycznie przezroczystych tkanek oka. Metoda jest bezpieczna, przeprowadzana bez bezpośredniego kontaktu i promieniowania rentgenowskiego..
  • Molekularna diagnostyka genetyczna. Przeprowadza się go w celu różnicowania z innymi rodzajami nowotworów. Do badania pobierana jest krew obwodowa i tkanka nowotworowa, w których wykrywane są mutacje genowe.
  • Obrazowanie komputerowe i rezonans magnetyczny. Metody te oparte są na obrazowaniu warstw oka struktur warstwowych i pozwalają nam ocenić stan anatomiczny tkanek.

Jeśli istnieje podejrzenie obecności przerzutów, pacjent jest badany przez specjalistę w zakresie ogólnej onkologii. Zbadaj węzły chłonne, jamę brzuszną i klatki piersiowej, mózg pacjenta za pomocą ultradźwięków i CT, pobierając biopsję z węzłów chłonnych do badań cytologicznych i histologicznych. Odległe przerzuty mogą wystąpić u pacjentów przez 4 lata.

Leczenie

W leczeniu raka oka stosuje się następujące metody:

  • koagulacja laserowa,
  • kriodestrukcja,
  • ekspozycja na promieniowanie (ruten i stront),
  • operacja fal radiowych (parowanie guza falami radiowymi wysokiej częstotliwości),
  • tradycyjne leczenie elektrochirurgiczne,
  • metody łączone (promieniowanie rentgenowskie i usuwanie chirurgiczne) stosowane w leczeniu agresywnych nowotworów. Przy stosowaniu wyłącznie chirurgicznego usuwania takie nowotwory często powracają, a ich wzrost trwa.

Ponieważ w większości przypadków guzy oka są diagnozowane na późniejszych etapach, usunięcie chirurgiczne jest główną metodą leczenia. Im wcześniej wykryty zostanie nowotwór złośliwy, a leczenie zostało przeprowadzone szybciej, tym częściej możliwe jest utrzymanie wzroku, a także zmniejszenie ryzyka śmierci pacjenta po operacji.

Jeśli podczas operacji wystąpi zaćma, jednocześnie usuń zmętnioną soczewkę i zastąp ją implantem. Jeśli pacjent nie powrócił do zdrowia w ciągu 5 lat po operacji i nie pojawiły się przerzuty, uznaje się go za wyleczonego. Na 5. etapie raka wskaźnik przeżycia pacjentów przez 5 lat nie przekracza 20%, a na pierwszym - 97%.

Wszyscy pacjenci po operacji są zarejestrowani u okulisty i onkologa. Badania przeprowadzane są najpierw po 3 miesiącach, a następnie co sześć miesięcy. 2 razy w roku konieczne jest wykonanie prześwietlenia lub USG jamy brzusznej w celu wykrycia przerzutów. Jeśli zostaną wykryte, leczenie jest kontynuowane w szpitalu onkologicznym.

Retinoblastoma u dzieci

Najczęstszym rakiem narządów wzroku u dzieci jest siatkówczak, który atakuje siatkówkę. Choroba może być wrodzona lub występować jednocześnie w jednym lub obu oczach. We wczesnych stadiach małego dziecka choroba nie objawia się. Na późnym etapie rodzice zauważają następujące objawy:

  • blask źrenicy, który nazywa się objawem „kociego oka”,
  • zez,
  • ból oka.

Objaw „kocie oko” - jeden z objawów siatkówczaka

Przyczyną choroby jest mutacja genu. Biało-szary nowotwór często rozciąga się poza orbitę. Istnieje kilka opcji rozwoju siatkówczaka:

  • Pojawienie się na siatkówce formacji w postaci białej plamy, która stopniowo wzrasta i tworzy gładki węzeł. Czasami jest kilka takich miejsc. Następuje odwarstwienie siatkówki, a pod nim widoczny jest wystający guz. Powstają zwapnienia w ognisku patologicznym.
  • Guz szybko rośnie na wewnętrznej powierzchni siatkówki, jego struktura jest płatowata i nasycona nowo utworzonymi naczyniami krwionośnymi. „Krople stearyny” pojawiają się w ciele szklistym.
  • Guz w postaci połączenia dwóch pierwszych form.
  • Złośliwa formacja przenika wszystkie błony, penetruje przednie części oka i nie tworzy węzłów. Zmiany zapalne są charakterystyczne..

Retinoblastoma na późnym etapie

Choroba jest również niebezpieczna, ponieważ dzieci często mają wtórne nowotwory złośliwe o następującej lokalizacji:

  • gruczoły mleczne,
  • kość,
  • płuca,
  • genitalia,
  • węzły chłonne,
  • mózg.

Guz śródczaszkowy może wystąpić, zanim pojawią się widoczne zmiany w oczach. Przeżycie dzieci nie przekracza 30%, a przebieg choroby jest bardzo ciężki. W większości przypadków rak jest wykrywany do 5 lat. Dziedziczna postać choroby objawia się przed 1. rokiem życia dziecka. Diagnoza jest jedną z metod stosowanych u dorosłych. Leczenie odbywa się następującymi metodami: chemioterapia (karboplatyna, winkrystyna, etopozyd) na pierwszym etapie, po zmniejszeniu wielkości formacji - chirurgiczne metody leczenia, termoterapia, radioterapia.

Leczenie gruczolakoraka Meibomiana

Nowotwory złośliwe na powiece stanowią około 80% guzów narządów wzroku. Można je umieścić zarówno nad okiem, jak i na dolnej powiece osoby.

Cechy lokalizacji tej patologii dają pewne korzyści w walce z chorobą na innych częściach ciała. Ponieważ nowotwory mają pozytywne prognozy dotyczące leczenia tylko w przypadkach terminowej identyfikacji węzła problemowego i decyzji operacyjnej w sprawie metod jego leczenia. I wszelkie zmiany na skórze twarzy nie mogą pozostać niezauważone przez długi czas.

Szczególne problemy pojawiają się podczas procedur diagnostycznych i leczenia. Wynika to z dużej liczby sąsiadujących struktur anatomicznych i trudności w utrzymaniu funkcji wzrokowej.

Według statystyk guz narządów wzroku dotyka około 10 osób na 100 tysięcy populacji, z czego jedna trzecia to rak skóry powieki. U kobiet chorobę diagnozuje się o 65% częściej niż u mężczyzn.

Przyczyny

Eksperci identyfikują kilka czynników chorobotwórczych, które przyczyniają się do pojawienia się raka powiek.

W około połowie wszystkich odnotowanych przypadków przyczyną nowotworu było tworzenie nabłonka na skórze. Należą do nich znamiona i polipy, a także brodawczaki i brodawki u osób starszych. Prawdopodobieństwo zwyrodnienia takich wzrostów wzrasta wraz z mechanicznym naruszeniem ich integralności.

Uraz skóry często przyczynia się również do pojawienia się złośliwego guza na powiece. Odsetek takich pacjentów wynosi około 12%.

Warto zauważyć, że w tym przypadku nie ma znaczenia, czy jest to głęboka rana, czy tylko zadrapanie, uszkodzenie otrzymano niedawno, czy kilka lat później. Nowotwór może rozpocząć swój rozwój zarówno w miejscu zainfekowanej rany, jak i prawie niedostrzegalnej blizny lub blizny.

W tym temacie

Około 7% przypadków to pacjenci z wrodzonymi patologiami skóry. Ta grupa obejmuje plamy pigmentowe o różnych rozmiarach..

Szczególnym miejscem wśród negatywnych czynników wpływających na skórę powiek jest wpływ promieniowania ultrafioletowego. Twarz jest jednym z odsłoniętych obszarów ciała i jest narażona na nadmierne światło słoneczne..

Różne substancje chemiczne o właściwościach rakotwórczych, a także substancje radioaktywne, działają negatywnie na skórę w okolicy oczu.

Dziedziczna cecha ciała może predysponować do pojawienia się raka powieki, jak wskazują rodzinne przypadki tej choroby..

Często ten złośliwy guz zdiagnozowano z towarzyszącymi chorobami, takimi jak gruźlica, AIDS i kiła.

Objawy

W początkowej fazie choroby, gdy dochodzi do powstania guza, dana osoba nie odczuwa dyskomfortu. Nie obserwuje się również zewnętrznych zmian powieki. Czasami dochodzi do lekkiego osłabienia funkcji wzrokowych i lekkiego zeza.

Jeśli guz wyrasta z wnętrza powieki, w oku pojawia się uczucie obcego ciała.

Wizualnie pierwsza manifestacja raka wygląda jak jeden lub więcej guzków w stanie zapalnym, które stopniowo powiększają się i nie powodują bólu.

W tym temacie

W przyszłości nastąpi wzrost wielkości guza, zapalenie oka, łzawienie, gwałtowne pogorszenie widzenia, zapalenie spojówek.

Po krótkim czasie na pieczęci pojawiają się małe owrzodzenia, które prowadzą do erozji na dużą skalę, charakterystycznej dla guza nowotworowego. Często jego rozprzestrzenianie się odbywa się w różnych kierunkach, a poprzednie miejsce rany jest zaciśnięte blizną.

W przypadku żrącego wrzodu ognisko choroby w krótkim czasie powiększa się, przechwytując zdrowe obszary skóry. Dotyczy to tkanek miękkich policzka, kości policzkowych i okolicy skroniowej. Zwiększone ryzyko gałek ocznych.

W późnych stadiach procesu nowotworowego pacjent odczuwa dreszcze, gorączkę, osłabienie, zmęczenie, silny ciągły ból.

Etapy choroby

Zgodnie z zatwierdzoną klasyfikacją istnieją cztery etapy rozwoju raka powieki.

Scena 1

Rozmiar nowotworu nie przekracza 1 cm średnicy, guz jest ograniczony do skóry właściwej.

2 etap

Wzrost osiąga dwa centymetry i wpływa na powiekę na całej jej grubości.

3 etap

Średnica raka przekracza 2 cm, wpływa na spojówkę i orbitę. Być może rozprzestrzenianie się regionalnych przerzutów.

4. etap

Patologia dociera do jamy gałki ocznej i zatok. Następuje niszczenie tkanki kostnej czaszki. Przerzuty dotyczą węzłów chłonnych, sąsiednich i odległych narządów wewnętrznych oraz struktur anatomicznych.

Klasyfikacja

W praktyce eksperci rozróżniają kilka rodzajów raka powieki. Przypadki są uważane za częste, gdy jedna postać choroby przechodzi w drugą, a jednocześnie łączy się ze sobą.

Rak podstawnokomórkowy

Wśród wszystkich nowotworów skóry ten typ choroby wynosi około 80%. Prawie wszyscy pacjenci należą do kategorii wiekowej od 40 do 80 lat.

Najczęściej nowotwór zlokalizowany jest na dolnej powiece lub wnęce wewnętrznej..

Istnieją odmiany raka podstawnokomórkowego..

Forma węzłowa

W tym przypadku guz ma wyraźne granice. Rozmiar rośnie bardzo powoli, a proces ten może potrwać kilka lat. Podczas wzrostu na szczycie nowotworu powstaje depresja w postaci krateru, który jest pokryty suchą lub skórną skórką.

Wrzodziejąca postać

Na początkowych etapach rozwoju na powiece obserwuje się małą ranę z podniesionymi granicami. Z czasem jego średnica wzrasta, zaczyna krwawić, staje się chrupiący. Guz zwykle wpływa na całą powiekę..

Forma przypominająca twardzinę

Na pierwszych etapach pacjent ma zaczerwienienie skóry powiek, ognisko choroby zostaje zwilżone. Na jego powierzchni tworzą się żółte płatki, a krawędzie pozostają gęste. Z czasem centralny obszar guza jest zastępowany tkanką bliznowatą, a wrzód przechodzi w zdrową skórę.

Rak kolczystokomórkowy

Ten typ choroby najczęściej obserwuje się w dolnej powiece. Rozwój nowotworu jest dość powolny i może wzrosnąć w ciągu dwóch lat. Z czasem wewnątrz guza powstaje wrzodziejąca depresja, mająca pagórkowate i gęste krawędzie.

Ten typ raka zwykle dotyka starszych ludzi o jasnej skórze. Warunkiem pojawienia się patologii są przewlekłe choroby skóry powiek.

We wczesnych stadiach choroba dobrze reaguje na leczenie. W kolejnym okresie przerzuty mogą wpływać na gałkę oczną, kości czaszki, mózg.

Ten rodzaj raka rozwija się tylko po zewnętrznej stronie powieki, dlatego można go łatwo wykryć natychmiast po pojawieniu się.

Gruczolakorak Meibomiana

Wzrost ten powstaje pod skórą, często na górnej powiece. Na zewnątrz wygląda jak mały węzeł żółtego koloru. Po jego usunięciu lub leczeniu zwykle występują nawroty i szybki wzrost..

Wzrost nowotworu przebiega w krótkim czasie, wpływa to na chrząstkę, spojówkę, przewody łzowe, a także jamę nosową.

Ze względu na agresywny przebieg choroby leczenie chirurgiczne nie jest przeprowadzane.

Guz ma wysoki stopień złośliwości, przerzuty bardzo często pojawiają się po przebiegu leczenia.

Czerniak oczy

Jego rozwój jest spowodowany patologicznymi zmianami śródskórnych melanocytów.

Guz nowotworowy ma płaską zmianę z niewyraźnymi brązowymi krawędziami. W krótkim czasie powiększa się, na powierzchni pojawiają się wrzody, pojawia się częste krwawienie. W przypadku lekkiego dotknięcia rany serwetką z gazy pozostaje na niej ciemny pigment.

Wokół czerniaka skóra jest czerwona i opuchnięta. Choroba szybko wpływa na błonę śluzową powieki, tkankę orbity, spojówkę.

Cechą tego rodzaju raka jest bezpośrednie przerzuty do regionalnych lub odległych węzłów chłonnych i narządów..

Diagnostyka

Na początkowych etapach nietypowego rozwoju wzrostu specjalistom trudno jest ustalić raka powieki. Wynika to z faktu, że nie obserwuje się żadnych zmian wizualnych, a pacjent nie odczuwa dyskomfortu.

W procesie diagnozy lekarz musi jak najwcześniej odróżnić złośliwe tworzenie się od brodawczaka, tocznia i innych chorób.

Podczas pierwszej wizyty w placówce medycznej pacjent wyjaśnia skargi i czas trwania objawów negatywnych, badany jest wywiad medyczny. Lekarz przeprowadza zewnętrzne badanie skóry powiek, ustala stan oka i sprawdza ostrość wzroku.

Jeśli istnieje podejrzenie złośliwego guza powieki, pacjent jest wysyłany na badania laboratoryjne krwi, moczu i kału. Z ogniska pobierana jest również rozmaz.

W tym temacie

Analiza biochemiczna umożliwia wykrycie komórek rakowych w ciele.

Oftalmoskopia umożliwia badanie stanu siatkówki, tarczy nerwu wzrokowego i naczyń dna oka.

W przypadku ryzyka rozprzestrzeniania się komórek chorobotwórczych na sąsiednie tkanki i struktury anatomiczne wymagana będzie radiografia, obrazowanie komputerowe lub rezonans magnetyczny.

Leczenie

Plan leczenia jest opracowywany indywidualnie dla każdego pacjenta i zależy od postaci raka, stadium choroby i lokalizacji guza. Jeśli nowotwór nie wykroczył poza wiek, wówczas wykonywana jest operacja w celu usunięcia wzrostu.

Za pomocą kriodestrukcji na nowotwór wpływa ciekły azot. Z powodu niskiej temperatury tkanki wzrostowe są niszczone i złuszczają się.

W przypadku operacji chirurgicznej guz nowotworowy na powiece jest odcinany wraz z otaczającymi zdrowymi tkankami w celu uniknięcia nawrotu.

W tym temacie

Jeśli guz znajduje się na krawędzi powieki lub na jej wewnętrznej stronie, eksperci nazywają elektrokoagulację najlepszą opcją do usunięcia. Podczas zabiegu na wzrost wpływa wstrząs elektryczny.

Chemioterapia jest zalecana po usunięciu guza. Ponadto leczenie farmakologiczne wraz z radioterapią ma zastosowanie w sytuacjach, w których z jakiegoś powodu nie można wykonać operacji pacjenta.

Prognoza i zapobieganie

Początkowe formy raka powieki są uleczalne, a pięcioletni wskaźnik przeżycia przekracza 95%. W przyszłości na późniejszych etapach możliwa jest utrata wzroku, uszkodzenie węzłów chłonnych, odległych narządów, mózgu i kości. Skutkiem tego może być następnie inwalidztwo, a nawet śmierć pacjenta.

Aby zmniejszyć prawdopodobieństwo rozwoju guza nowotworowego, konieczne jest porzucenie samoleczenia brodawek, brodawczaków i jęczmienia na wieki, aby zminimalizować ekspozycję na oczy słoneczne w lecie, i regularnie poddawać się rutynowym badaniom okulisty.

Jeśli wystąpi gruczolakorak, co to jest i jak długo żyje osoba z tą diagnozą, możesz dowiedzieć się więcej, jeśli zapoznasz się z ogólnymi informacjami na temat choroby, jej objawów i metod leczenia. Badania statystyczne pokazują, że najczęstszym rakiem jest gruczolakorak..

W praktyce medycznej termin „rak” oznacza rozwój złośliwego guza w dowolnym obszarze ludzkiego ciała. W onkologii wyróżnia się wiele odmian guzów łagodnych i złośliwych, których rozwój jest możliwy w dowolnych częściach ludzkiego ciała.

Co to jest gruczolakorak?

Gruczolakorak jest procesem onkologicznym prowadzącym do powstania złośliwego guza w komórkach nabłonkowych i gruczołowych. Choroba ta jest również nazywana „rakiem gruczołowym”, a biorąc pod uwagę fakt, że prawie całe ludzkie ciało składa się z komórek gruczołowych, nowotwór ma wpływ na prawie wszystkie tkanki i narządy:

Gruczolakoraki występują w różnych strukturach, z różnym potencjałem komórkowym do wzrostu i rozmnażania, więc guzy te są podzielone na grupy na podstawie ich struktury i pochodzenia. Rokowanie dla pacjentów z tą chorobą zależy od wielu czynników, z których głównym jest etap rozwoju guza w momencie rozpoznania.

Przyczyny

Dokładne przyczyny patologii są trudne do ustalenia, ale lekarze identyfikują niektóre czynniki, które mogą powodować powstawanie takich guzów:

  • niezdrowe jedzenie;
  • złe nawyki, w szczególności palenie i nadużywanie alkoholu;
  • otyłość;
  • genetyczne predyspozycje;
  • konsekwencje procedur chirurgicznych;
  • przedłużone stosowanie niektórych grup leków;
  • narażenie na substancje rakotwórcze i radioaktywne;
  • zmiany hormonalne wynikające z naturalnego starzenia się.

W zależności od lokalizacji można założyć czynnik prowokujący. Na przykład palacze często mają raka gruczołu ślinowego, a wrzody mogą powodować raka żołądka. Przy zmianach hormonalnych w ciele możliwy jest rozwój raka prostaty lub macicy.

Klasyfikacja

Gruczolakoraki powstają z nabłonka, który wydziela różne substancje, takie jak enzymy, śluz lub hormony. Częściej nabłonek guza jest podobny do nabłonka normalnego narządu, w którym się znajduje, co pozwala lekarzom łatwo zidentyfikować źródło nowotworu. Ale w niektórych przypadkach komórki rakowe mają wiele różnic w porównaniu z pierwotną tkanką, a zatem dokładne pochodzenie wzrostu nowotworowego jest określane tylko warunkowo.

Stopień różnicy lub podobieństwa nabłonka guza zależy od różnicowania komórek. Im wyższy poziom zróżnicowania, tym korzystniejsze rokowanie dla pacjenta. Z kolei nowotwory niskiej jakości rosną intensywniej i wcześnie przerzutują.

Zgodnie z cechami histologicznymi wyróżnia się następujące poziomy dojrzałości gruczolakoraka:

  • wysoce zróżnicowany;
  • umiarkowanie zróżnicowany;
  • niska ocena.

Komórki wysoce zróżnicowanych nowotworów są bardzo podobne do komórek zdrowych tkanek. W związku z tym często zdarza się, że niedoświadczeni lekarze popełniają błędy podczas diagnozy, myląc raka z inną patologią.

Bardzo zróżnicowane

Taki nowotwór może tworzyć struktury podobne do dojrzałych komórek gruczołów lub błon śluzowych. Jeśli z komórek powstają kanaliki podobne do przewodów gruczołowych - guzy cewkowe. Głównym objawem wysoce zróżnicowanego gruczolakoraka jest znaczne podobieństwo do normalnych tkanek..

Umiarkowanie zróżnicowany

Są to nowotwory złośliwe, charakteryzujące się komórkami o różnych kształtach i rozmiarach, które dzielą się intensywnie i niekontrolowanie. Struktura nabłonka guza staje się nieuporządkowana, podczas gdy przeważająca liczba fragmentów nowotworowych traci organizację komórkową.

Niska ocena

Najbardziej niekorzystny typ raka gruczołowego. Komórki takiego guza nie dojrzewają, podczas gdy zachodzi stały podział i proliferacja. Im niższy stopień różnicowania, tym większe ryzyko oddzielenia komórek złośliwych od ogólnej akumulacji, w wyniku czego zaczynają rozprzestrzeniać się w ciele przez krew i limfę.

Rodzaje miejsca edukacji

W zależności od lokalizacji nowotworu wyróżnia się te typy gruczolakoraków:

  • Gruczolakorak jelita - guz może powstać w dowolnej części jelita. Jest to naciekający guz inwazyjny, który szybko rozwija się w sąsiednie tkanki i narządy..
  • Gruczolakorak przełyku i żołądka - guz powstaje z błony nabłonkowej dotkniętego przełyku. W przeważającej liczbie przypadków nowotwór rozpoznaje się w męskiej połowie populacji.
  • Gruczolakorak wątroby - nowotwór powstaje z tkanki nabłonkowej dróg żółciowych. Taki nowotwór może być pierwotny (powstaje bezpośrednio w wątrobie) lub wtórny (pojawia się z powodu przerzutów z innych obszarów ciała), a wtórne ogniska są częściej wykrywane. Guz jest podatny na przerzuty..
  • Gruczolakorak nerki - również choroba zwana rakiem nerkowokomórkowym, która powstaje z tkanki nabłonkowej kanalików nerkowych. Nowotwór infiltruje układ naczyniowy narządu i może powodować przerzuty do kości i odległych narządów (mózg, wątroba, płuca itp.).
  • Gruczolakorak pęcherza moczowego - powstaje z gruczołowego nabłonka wewnętrznych ścian narządu, podczas gdy nowotwór można infiltrować do podśluzówkowej tkanki łącznej i warstw błon mięśniowych. Częściej choroba jest wykrywana u mężczyzn, w związku z anatomicznymi cechami pęcherza.
  • Gruczolakorak prostaty - w 95% przypadków raka prostaty zdiagnozowano gruczolakoraka. Guz charakteryzuje się powolnym wzrostem bez pojawienia się objawów klinicznych. W niektórych przypadkach jego rozwój może trwać do 15 lat bez powodowania podejrzeń u pacjentów. Leczenie guza gruczołu krokowego odbywa się za pomocą procedur chirurgicznych, usuwając narząd. Po usunięciu prostaty rokowanie dla większości pacjentów jest korzystne..
  • Gruczolakorak macicy - nowotwór powstaje z komórek gruczołowych endometrium. Guz częściej obserwuje się u kobiet w wieku od 40 do 65 lat. Na wczesnym etapie rozwoju pacjenci mają większą szansę na skuteczne wyleczenie, ale wraz z postępem rokowanie pogarsza się. Terapia gruczolakoraka macicy jest prowadzona przez specjalistów w dziedzinie onkologii i ginekologii.

W zależności od lokalizacji i postaci gruczolakoraka jej leczenie i rokowanie dotyczące przeżycia pacjenta może być różne. Istnieje również klasyfikacja w zależności od komórek tworzących guz:

  1. Gruczolakorak śluzowy jest rzadkim nowotworem składającym się z nabłonkowych komórek torbielowatych, które wytwarzają śluz (mucynę). Zgodnie ze stopniem złośliwości dzieli się na G1, G2, G3 i G. Główna część guza składa się ze śluzu. Gruczolakorak śluzowy może być zlokalizowany w dowolnym narządzie ludzkiego ciała. Nowotwory ze skłonnością do nawrotów i przerzutów.
  2. Komórka świetlna - najczęściej przerzuty i najczęściej wpływają na nerki danej osoby. Gatunek ten jest słabo poznany i trudny do leczenia..
  3. Endometrioid - guz wyrasta z endometrium, stopniowo wyrastając w głębsze tkanki.
  4. Papillary - gdy brodawki tworzą się z komórek rakowych, takie nowotwory nazywane są brodawkami.
  5. Poważny - guz składa się z komórek surowiczych i jest bardzo agresywny.
  6. Ciemna komórka - składa się z włókien nabłonkowo-gruczołowych.
  7. Mały acinar - często atakuje gruczoł krokowy i składa się z acini (małe płaty prostaty).
  8. Endocervical - rozwija się w nabłonku szyjki macicy.
  9. Gruczolakorak Meibomiana - rozwija się w gruczołach łojowych.

Objawy

We wczesnych stadiach rozwoju objawy gruczolakoraka mogą się nie pojawiać, co powoduje późne rozpoznanie choroby. Często można przypadkowo ustalić obecność onkologii, gdy pacjenci szukają pomocy medycznej w przypadku innych problemów. W miarę postępu choroby pierwsze objawy mogą pojawić się w miejscach jej lokalizacji, objawiając się w postaci bólu i wzrostu węzłów chłonnych.

W rozwiniętym stadium objawy kliniczne gruczolakoraka mogą wyglądać następująco:

  • uporczywy lub napadowy ból otrzewnej;
  • ból podczas wypróżnienia;
  • ból w wątrobie;
  • naruszenie aktu defekacji w postaci zaparć lub biegunki;
  • zmniejszenie całkowitej masy ciała i utrata apetytu;
  • nudności z podmuchami wymiotów po posiłkach;
  • wzrost temperatury ciała;
  • obecność krwi i śluzu w kale;
  • niedrożność jelit.

Kiedy guz jest zlokalizowany w przełyku, pacjenci mają naruszenie połykania jedzenia z bólem, nadmiernym wydzielaniem śliny i zwężeniem przełyku.

Jeśli gruczolakorak jest duży i rośnie w wątrobie, objawy w górnej części brzucha i wodobrzusze są objawami. Również u pacjentów białka oczu zmieniają kolor na żółty, skóra i błony śluzowe.

Rozwój gruczolakoraka w nerce prowadzi do wzrostu dotkniętego narządu, pojawienia się krwi w moczu i bólu pleców. Również krew w moczu i trudności w oddawaniu moczu mogą wskazywać na nowotwór pęcherza.

Etapy gruczolakoraka

W zależności od rozprzestrzeniania się przerzutów gruczolakoraka w onkologii wyróżnia się pięć stadiów nowotworu:

  • Etap 0 - złośliwe komórki nowotworowe nie rozprzestrzeniają się poza nabłonek, w którym powstały;
  • Etap 1 - rozmiar guza nie przekracza 2 cm;
  • Etap 2 - nowotwór większy niż 2 cm, z pojedynczym przerzutem do regionalnych węzłów chłonnych;
  • Etap 3 - guz wyrasta na całej grubości ściany dotkniętego narządu, podczas gdy komórki rakowe rozprzestrzeniają się na sąsiednie tkanki i narządy;
  • Etap 4 - guz przerzutuje do odległych narządów i układu limfatycznego.

Kiedy diagnozuje się raka na 4 etapach progresji, prognozy dla pacjentów są rozczarowujące.

Diagnostyka

W celu dokładnej diagnozy gruczolakoraka konieczne są liczne badania, które obejmują:

  • ogólne badanie pacjenta i wywiad;
  • badania laboratoryjne;
  • fluoroskopia;
  • endoskopia;
  • badanie ultrasonograficzne (ultradźwięki);
  • badania tomograficzne (CT i PET).

Metody leczenia gruczolakoraka są ustalane dopiero po dokładnej diagnozie i ustaleniu stadium rozwoju guza.

Badania laboratoryjne

Testy laboratoryjne obejmują:

  • ogólna analiza krwi i moczu;
  • analiza kału;
  • analiza biochemiczna krwi i moczu;
  • badanie histologiczne biomateriałów nowotworowych pobieranych przez biopsję.

Kał jest badany w celu wykrycia zanieczyszczeń krwi. Analiza biochemiczna krwi i moczu jest konieczna do ustalenia obecności leukocytozy.

Fluoroskopia

Badanie rentgenowskie jest konieczne w celu ustalenia lokalizacji guza i możliwych powikłań. Aby to zrobić, pacjentom wstrzykuje się wstępnie specjalne środki kontrastowe, które gromadzą się w guzie i są widoczne na zdjęciach rentgenowskich.

Badanie endoskopowe

Badanie wewnętrzne dotkniętych narządów za pomocą urządzenia optycznego z podświetleniem. Takie badania obejmują:

  • laparoskopia - służy do badania węzłów chłonnych, wątroby, nerek i otrzewnej;
  • przełyk - badanie przełyku;
  • sigmoidokopy - badanie jelita;
  • limfadenoangiografia - badanie zaotrzewnowych węzłów chłonnych;
  • cystoskopia - służy do badania pęcherza.

Podczas diagnozy można również wykonać kolonoskopię jelitową..

Badanie ultrasonograficzne

Na wczesnym etapie progresji początkową zmianę można wykryć za pomocą ultradźwięków. To badanie pozwala również określić wzrost węzłów chłonnych, rozprzestrzenianie się złośliwych komórek w ścianach i stopień uszkodzenia narządów. Ultradźwięki to główna metoda diagnozowania raka nerek i pęcherza moczowego..

Badania tomograficzne

Najbardziej pouczające podczas diagnozowania gruczolakoraków są tomografia komputerowa (CT) i pozytronowa tomografia emisyjna (PET). Przeprowadzenie tych badań pozwala dokładnie określić konfigurację zmian, wielkość przerzutów i ich lokalizację.

Leczenie raka gruczołowego

W zależności od stadium rozwoju guza i stopnia jego rozprzestrzenienia leczenie gruczolakoraka można przeprowadzić różnymi metodami. Najbardziej skuteczną metodą terapii jest kompleks zabiegów chirurgicznych, chemioterapii i radioterapii. Metody leczenia gruczolakoraka są określane wyłącznie na podstawie wyników wszystkich środków diagnostycznych.

Operacja

Niezależnie od rodzaju gruczolakoraka główną metodą leczenia jest operacja, podczas której można wykonać częściową resekcję dotkniętego narządu lub jego całkowite wycięcie. Na przykład po zdiagnozowaniu raka jelita dotknięty obszar można częściowo usunąć lub odbyt całkowicie wyciąć wraz z wyjściem odbytu.

Przed wykonaniem procedur chirurgicznych pacjentom przepisuje się kurs fizjoterapii i specjalnych leków niezbędnych do zwiększenia skuteczności operacji i złagodzenia stanu pacjenta po niej. Jeśli pacjent ma przeciwwskazania do operacji, onkolodzy zalecają terapię innymi metodami leczenia..

Radioterapia

Chorzy zaleca się wyznaczenie radioterapii w celu zmniejszenia bólu w okresie pooperacyjnym. Napromienianie przeprowadza się jako główną metodę leczenia tylko wtedy, gdy operacja jest z jakiegokolwiek powodu przeciwwskazana. Radioterapia jest zwykle przepisywana jako jeden ze składników kompleksowego leczenia, aby zmniejszyć przerzuty i ryzyko nawrotu..

Chemoterapia

Chemioterapia jest zalecana, gdy komórki rakowe rozprzestrzeniają się na inne narządy. Chemioterapię można wybrać jako główną metodę leczenia w celu przedłużenia życia pacjenta, jeśli istnieją przeciwwskazania do operacji w późnych stadiach rozwoju lub nawrotu. Jeśli niemożliwe jest wykonanie resekcji i przeszczepienia wątroby z gruczolakorakiem, największy efekt podczas leczenia można uzyskać właśnie dzięki chemioterapii. Dzięki wprowadzeniu leków chemioterapeutycznych do nowotworu komórki rakowe przestają rosnąć.

Leczenie skojarzone

Przeprowadzanie leczenia skojarzonego oznacza kompleks, który obejmuje:

  • radioterapia;
  • przeprowadzanie operacji;
  • chemioterapia pooperacyjna.

Zazwyczaj taki kompleks jest przepisywany w przypadku przerzutów i infiltracji nowotworu do sąsiednich tkanek i narządów. Kompleksowe leczenie znacznie spowalnia wzrost komórek i zmniejsza prawdopodobieństwo nawrotu.

Innowacyjne zabiegi

W przypadku złośliwego gruczolakoraka w łagodnej postaci dobrze nadaje się do nowoczesnych metod terapii, które obejmują:

  • chirurgia minimalnie inwazyjna poprzez laparoskopię, bez ryzyka uszkodzenia zewnętrznej osłony;
  • ukierunkowana radioterapia z ukierunkowanym podawaniem leków chemioterapeutycznych;
  • tomoterapia - wykonywana jest za pomocą tomografii komputerowej i skanera 3D, w celu precyzyjnej kontroli obszaru rozwarstwienia i lokalizacji granic wyciętego obszaru.

Wczesne wykrycie guza i leczenie nowoczesnymi metodami leczenia znacznie zwiększają szanse pacjenta na skuteczne wyleczenie.

Prognozy dotyczące diagnozy choroby w późnych stadiach rozwoju zależą od wielu czynników, choć często rozczarowują.

Prognoza

Podstawowym czynnikiem korzystnego rokowania dla pacjentów z tą chorobą jest terminowe rozpoznanie guza. Jeśli nowotwór zaczyna się przerzutować, średnia długość życia nie przekracza 4 miesięcy. W zależności od lokalizacji guza prognozy dla pacjentów są różne:

  • W przypadku zmiany przełyku w stadium 1-2 5-letnie przeżycie obserwuje się u 60% pacjentów. W późniejszych okresach śmierć jest możliwa w 25% przypadków.
  • W przypadku gruczolakoraka śluzowego średnia długość życia wynosi około 3 lata.
  • W przypadku gruczolakoraka wątroby przeżycie obserwuje się tylko u 10% pacjentów. Jeśli choroba zostanie wykryta we wczesnych stadiach rozwoju, wskaźnik ten wzrośnie do 40%.
  • Gruczolakoraki pęcherza w 98% przypadków są skutecznie leczone nowoczesnymi metodami leczenia.

Niestety, nie ma dokładnych sposobów zapobiegania rozwojowi tego guza, ale w celu szybkiego wykrycia nowotworu ważne jest regularne poddawanie się badaniom lekarskim. Zwiększy to znacznie szanse na skuteczne wyleczenie..