Co to jest gruczolakorak?

Tłuszczak

Gruczolakorak - co to jest i jak niebezpieczne jest? Czy jest szansa na przeżycie z taką diagnozą? Pacjent, który usłyszał słowo „rak” w opinii lekarza, ma wiele pytań w głowie dotyczących leczenia i dalszych rokowań. Co to jest gruczolakorak, jak rozpoznać chorobę we wczesnych stadiach i jakie metody leczenia oferuje współczesna medycyna w artykule..

O chorobie

Gruczolakorak - lub rak gruczołowy - wyrasta z komórek nabłonka gruczołowego wyściełającego powierzchnię wielu narządów wewnętrznych i zewnętrznych w ludzkim ciele. Choroba dotyka następujących narządów:

  • Przysadka mózgowa
  • Tarczyca
  • Nerka
  • Płuca
  • Ślinianki
  • Przełyk
  • Żołądek
  • Wątroba
  • Trzustka
  • Oddzielne jelita
  • Prostata
  • Macica
  • Jajników
  • Gruczoły mleczne
  • Gruczoły potowe.

Choroba nie zawsze rozwija się szybko. Czasami guz rośnie powoli, nie dając przerzutów - w tej sytuacji usunięcie formacji daje wielką szansę na wyleczenie. Przebieg raka zależy w dużej mierze od stopnia zróżnicowania komórek rakowych..

Jaki jest stopień zróżnicowania? Jest to wskaźnik dojrzałości komórek rakowych. Im wyżej, tym bardziej rozwinięte są komórki nabłonka złośliwego i tym bardziej są one podobne do zdrowych. W zależności od tego wskaźnika gruczolakorak dzieli się na kilka rodzajów:

  1. Bardzo zróżnicowane (na zakończenie oznaczone jako G1). Doświadczony lekarz nie będzie miał problemu z odróżnieniem takich komórek od normalnych komórek i ustaleniem źródła zmiany. Jeśli komórki są dojrzałe, oznacza to, że guz rozwija się powoli, a rokowanie w tym przypadku będzie dość optymistyczne.
  2. Umiarkowanie zróżnicowany (G2). Komórki rakowe zatrzymują się na etapie pośrednim. Różnią się już bardziej od zdrowych i dzielą się intensywniej, dzięki mikroskopowemu badaniu jąder komórkowych można zauważyć nieprawidłowe mitozy.
  3. Niski stopień (G3). Jest uważany za niekorzystny pod względem przebiegu choroby. Komórki nowotworowe dzielą się tak szybko, że nie mają czasu na pełne uformowanie się. Niedojrzałe formacje komórkowe zaczynają się szybciej przerzutować - a na pobliskie tkanki i narządy choruje już rak.
  4. Niezróżnicowany gruczolakorak (G4). Najbardziej niebezpieczny ze wszystkich stopni. Określenie ostrości choroby w tym przypadku jest niezwykle trudne, ponieważ komórki dzielą się z dużą prędkością, ostatecznie wpływając na całe ciało.

Przyczyny choroby

Trudno jest ustalić etiologię raka gruczołowego. Lekarze mogą mówić tylko o możliwych czynnikach, które wywołały rozwój choroby. Najbardziej prawdopodobne przyczyny to:

  • Niezdrowa dieta, nadużywanie alkoholu
  • Siedzący tryb życia, otyłość
  • Genetyczne predyspozycje
  • Konsekwencje operacji
  • Używanie ciężkich leków przez długi czas
  • Toksyczne zatrucie
  • Związane z wiekiem zmiany w ciele

Gruczolakorak zlokalizowany w określonej części ciała może być wywołany przez określone czynniki: na przykład palenie powoduje raka gruczołów ślinowych, wrzód może prowadzić do raka żołądka, a zmiany hormonalne mogą powodować rozwój raka prostaty lub macicy.

Symptomatologia

Obraz kliniczny choroby zależy od ognisk rozwoju choroby i obecnego stadium. Można jednak zidentyfikować typowe objawy charakterystyczne dla wszystkich rodzajów gruczolakoraka:

  1. Liczba czerwonych krwinek we krwi zmniejsza się, zwiększają się węzły chłonne
  2. Osoba odczuwa dyskomfort i ból w miejscu, w którym zlokalizowany jest nowotwór
  3. Nastąpiła ostra utrata masy ciała
  4. Sen jest zakłócony, częste zmęczenie pojawia się bez powodu
  5. Temperatura ciała staje się niestabilna.

Rozważ objawy niektórych rodzajów onkologii:

  • Najczęściej rak gruczołowy dotyka gruczołu krokowego. W tym przypadku ból obserwuje się w dolnej części brzucha, w okolicy odbytu, woreczka żółciowego; oddawanie moczu staje się częstsze.
  • Rak pęcherza objawia się niezdolnością do pójścia do toalety, bólem, pojawieniem się zanieczyszczenia krwi w moczu. Lędźwie i okolice łonowe zaczynają boleć, nogi puchną z powodu upośledzonego drenażu limfatycznego.
  • Wraz z rozwojem gruczolakoraka nerki narząd powiększa się. W dolnej części pleców odczuwa się ból, gdy idzie się do toalety, obserwuje się mocz z krwią.
  • W przypadku raka jelit pierwszym alarmującym wezwaniem jest naruszenie przewodu pokarmowego - częsta biegunka, zaparcia, dyskomfort po jedzeniu i wymiotach. W późniejszych stadiach obserwuje się zanieczyszczenia śluzu i krwi w kale..
  • Na raka przełyku wskazują zaburzenia połykania, dysfagia i odnofagia, obfite wydzielanie śliny.
  • Guz trzustki powoduje ból w żołądku, utratę apetytu, wymioty i biegunkę.
  • Objawami gruczołowego raka wątroby są ból w nadbrzuszu, nudności i wymioty oraz niedokrwistość. Wątroba powiększa się. Skóra staje się żółta, krwawienie z nosa może być częste.

Gruczolakorak jajnika objawia się jako naruszenie cyklu miesiączkowego, ból w okolicy pachwinowej, który nasila się podczas seksu. Można zaobserwować nudności, wymioty, ogólne złe samopoczucie. Objawy są podobne do raka macicy, ten ostatni charakteryzuje się krwawieniem w środku cyklu i obfitymi okresami.

Trudności w połykaniu, duszność, zmiany głosu wskazują na guz tarczycy. Szyja jest zdeformowana w dotkniętym obszarze..

Metody diagnostyczne i lecznicze

Onkolodzy stosują następujące metody diagnozowania nowotworów:

  • Analiza laboratoryjna biomateriału. Badanie krwi pozwala na śledzenie wzrostu liczby białych krwinek i ustalenie, czy w organizmie występują markery nowotworowe - substancje uwalniane w organizmie pacjentów z rakiem. Kał i mocz są sprawdzane pod kątem oznak krwi. Strukturę komórek i markery nowotworowe ocenia się za pomocą biopsji..
  • Fluoroskopia. Ta metoda określa rozmiar i kształt nowotworu, lokalizację i obecność przerzutów..
  • Endoskopia Wewnętrzne badanie narządów umożliwia dokładną diagnozę..
  • Ultradźwięk Pozwala wykryć źródło dystrybucji i stopień uszkodzenia narządów, diagnozuje wzrost węzłów chłonnych.
  • Tomografia Za pomocą tomografii lekarze ustalają konfigurację dotkniętych obszarów, kierunek przerzutów, charakter rozpadu.

Po tych procedurach dokonuje się dokładnej diagnozy i zaleca się leczenie. Najkorzystniejszy wynik osiąga się przez połączenie leczenia chirurgicznego, radioterapii i chemioterapii. Podczas operacji wraz z guzem wycinane są zdrowe tkanki przylegające do niego. Jest to konieczne, aby komórki rakowe nie zaczęły rosnąć z nową energią i nie spowodowały nawrotu.

Radioterapia jest stosowana w celu zmniejszenia bólu po operacji. Chemioterapia poprzedza operację i jest przepisywana po niej..

Toksyny i trucizny mają szkodliwy wpływ na nowotwór, zapobiegając podziałowi komórek - podczas gdy negatywny wpływ na ciało pacjenta jest minimalny. W ostatnich stadiach raka, gdy leczenie chirurgiczne nie jest możliwe, chemioterapia jest stosowana jako niezależna procedura. Zależy od tego, jak długo pacjent żyje..

Skuteczność leczenia zależy w dużej mierze od rodzaju komórek dominujących w nowotworze. Guzy o wysokim zróżnicowaniu można z powodzeniem leczyć; przeżycie pacjenta wynosi 90%. Umiarkowanie zróżnicowany typ z wczesnym wykrywaniem daje nadzieję na życie 50% pacjentów. Ludzie z nowotworami niskiego stopnia i niezróżnicowanymi, według statystyk, nie żyją długo; wskaźnik przeżycia po operacji wynosi 10-15%.

Gruczolakorak gruczołu krokowego

Co to jest gruczolakorak prostaty?

Gruczolakorak jest chorobą onkologiczną o wysokim prawdopodobieństwie śmierci. Pod względem śmiertelności wśród pacjentów patologia jest drugim po raku płuc. Charakterystyczną cechą jest patologiczna proliferacja komórek nabłonka gruczołowego, a nowotwór nie zawsze ogranicza się do torebki narządu, wrastając w struktury narządów znajdujących się w pobliżu.

Pomimo wielu patologii rak prostaty można pokonać - prognozy dotyczące przeżycia są bardzo dobre. Radykalne leczenie chirurgiczne daje gwarancje w 95% przypadków. Ale tylko wtedy, gdy prostata jest dotknięta guzem w pierwszym stopniu rozwoju.

Aby wyjaśnić rokowanie, rak prostaty wymaga specjalnego leczenia:

  • Basaloid jest rodzajem niskiej jakości z szybką proliferacją tkanek. Przerzuty nie powstają. Terapia estrogenem, progesteronem. Charakterystyczny objaw: niedrożność dróg moczowych, miejscowe rozprzestrzenienie pozaprostatyczne;
  • Płaskonabłonkowa to agresywny i rzadki rak, który występuje w 0,6% przypadków. Grupa ryzyka - mężczyźni od 48 lat. Schistomoza może stać się przyczyną prowokującą. Charakteryzuje się przerzutami do kości, w których natychmiast pojawia się ból. Niewydolność promieniowania, hormonalna chemioterapia jest klinicznie potwierdzona. Leczenie: całkowita cewki moczowej, prostatektomia;
  • Gruczolakorak śledzionowy wpływa na nabłonek śledzionowy prostaty i / lub strefę przejściową gruczołu krokowego. Charakteryzuje się wieloma ogniskowymi zmianami, dużą ilością mucyny w złośliwych komórkach. Oznaki ostatniego etapu: ból odbytu, kręgosłup;
  • Wysoce zróżnicowany rak to „drugie” miejsce pod względem liczby chorób. Przeżycie pacjenta jest znacznie wyższe niż w przypadku jakiegokolwiek innego rodzaju onkologii prostaty;
  • Niski stopień onkologii jest chorobą umiarkowaną, zgodnie z systemem punktacji 5-7, leczenie zależy od obrazu klinicznego patologii.

Patologię onkologiczną określa się w zależności od rozprzestrzeniania się procesu nowotworowego, cech histologicznych i pierwotnej lokalizacji. Główna zmiana występuje w obwodowych częściach prostaty (69%). W mniejszym stopniu dotyczy to części przejściowej i stref środkowych narządu (15%). Choroba rozpoczyna się, gdy komórki nabłonka gruczołowego z gruczolakiem są przekształcane w złośliwe.

Pierwotna lokalizacja gruczolakoraka znajduje się w gruczole krokowym, w którym powstaje jeden lub więcej małych guzków składających się ze złośliwych komórek rakowych. Następnie nowotwór nabłonkowy ogranicza się do torebki prostaty lub rośnie na sąsiednich tkankach i narządach. Kiedy przerzuty dostają się do limfy, rozprzestrzeniają się na węzły chłonne biodrowe i zaotrzewnowe, a następnie proliferacja w tkance kostnej..

Aby całkowicie pokonać gruczolaka prostaty, rak jest możliwy tylko na początkowym etapie choroby. Lekarze próbują spowolnić postęp tego procesu na każdym etapie raka prostaty. Jeśli pozwala na to lokalizacja guza, wykonywane są operacje usunięcia gruczołu krokowego i węzłów regionalnych. Lekarze chirurgii starają się stosować techniki minimalnie inwazyjne, które nie wymagają długoterminowego powrotu do zdrowia. Leczenie zlokalizowanego gruczolakoraka wymaga techniki oczekiwania i zobaczenia, dlatego stosuje się do niej metodę ciągłego monitorowania..

Objawy choroby

Objawy procesu nowotworowego gruczołu krokowego objawiają się w ostatnich stadiach. Początkowo mężczyzna może nie podejrzewać, że w jego ciele występują zmiany złośliwych tkanek, spokojnie kontynuuj codzienne interesy. Ale w pewnym momencie mężczyzna odczuwa ostry ból, niezdolność do współżycia seksualnego, krwawienie z cewki moczowej i powiększenie penisa. Są to pierwsze oznaki raka. Późne objawy uniemożliwiają rozpoczęcie pełnego leczenia, co poważnie wpływa na rokowanie w leczeniu.

Najczęstsze objawy raka prostaty:

  1. Dyskomfort w kroczu;
  2. Bolesność podczas oddawania moczu, obecność w moczu zanieczyszczenia krwi lub innego płynu;
  3. Nieuzasadnione krwawienie z penisa, wysypka, przebarwienia i rozmiar;
  4. Naruszenie aktywności seksualnej, impotencja lub inne zaburzenia erekcji;
  5. Prostata znacznie się powiększa;
  6. Silny ból, szczególnie przy oddawaniu moczu i erekcji;
  7. Postępująca utrata masy ciała, niedożywienie, ogólne złe samopoczucie.

Na początku, w pierwszych etapach patologia przebiega niezauważona. Możesz go zdiagnozować, dzięki analizie PSA (wzrost wskaźników) i podczas badania (ultradźwięki). Następnie rozwijają się objawy choroby, takie jak:

  • zmiana rozmiaru gruczołu krokowego w górę;
  • zaburzenia układu moczowego (częste potrzeby, słaby odpływ, potrzeba zwiększonego napięcia, uczucie niepełnego opróżnienia) i ból podczas tego procesu;
  • trwałe zapalenie dróg moczowych;
  • dyskomfort krocza i ból pachwinowy;
  • obecność wydzielin krwi w moczu i wytrysku;
  • zmiana rozmiaru gruczołów w kierunku wzrostu;
  • zatkane stolce, zaparcia, kał z krwią;
  • powiększone regionalne węzły chłonne;
  • z rozwojem przerzutów, bólu w dotkniętym narządzie (np. kości).

Niemożliwe jest określenie stadium 1 gruczolakoraka, etapy 2 i 3 są dobrze określone. Aby to zrobić, przeprowadzaj rutynowe testy i testy markerów raka.

Na ostatnim etapie można zauważyć silny ból w odbycie, ciężkość w dolnej części brzucha podczas chodzenia. Złe samopoczucie, osłabienie, utrata masy ciała, zmniejszenie apetytu.

Wczesne wykrycie nowotworu złośliwego jest możliwe tylko po badaniu profilaktycznym. Dlatego lekarze zalecają, aby mężczyźni powyżej 40 roku życia poddawani byli corocznym badaniom lekarskim w placówkach medycznych.

Stopnie i etapy

Stopień raka prostaty nazywany jest wskaźnikiem typu klinicznego, który określa poziom fluktuacji morfologicznych w komórkach. Takie informacje na każdym etapie choroby dają biopsję. Jeśli chodzi o stadium gruczolakoraka, wskaźnik ten określa wielkość nowotworu i jego dalszy wzrost. Pokazuje również, czy występują przerzuty..

W pierwszym stadium raka guz nie jest wyczuwalny. Wszystkie zmiany w strukturze gruczołu są ustalane tylko za pomocą badania mikroskopowego. W drugiej fazie choroby złośliwe tworzenie można już zbadać za pomocą ultradźwięków, aw trzecim - rozprzestrzenia się poza granice prostaty. Czwarty etap charakteryzuje się kiełkowaniem gruczolakoraka w węzłach chłonnych, wątrobie, kościach i tkance płucnej.

Etap 1: zmiany w tkankach są nieznaczne, objawy chorób nie są, w analizach nie ma poważnych odchyleń od normy. Złośliwe formacje można wykryć tylko poprzez badanie komórek nowotworowych od pacjenta pod mikroskopem, tj. metodą biopsji. Prognozy dotyczące terminowego leczenia są korzystne;

Etap 2: guz wpływa na części gruczołu z błonami. Podczas badania łatwo jest określić ognisko patologii;

Etap 3: charakteryzuje się szybkim rozwojem z uszkodzeniem pęcherzyków gruczołu krokowego i kiełkowaniem w tkance pobliskich narządów;

Czwarty etap: etap, w którym przerzuty przez układ krążenia i limfatyczny przenikają do wszystkich ważnych narządów pacjenta, a ze względu na poważne uszkodzenie całego organizmu dochodzi do śmiertelnego skutku.

Według Glisson istnieje międzynarodowy system klasyfikacji i stopniowania. Program Whitmore'a:

  • T1 - inicjał. Brak charakterystycznych objawów, niejawna diagnoza, niewielkie zmiany w analizach. Określone na podstawie biopsji;
  • T2 - uszkodzenie części gruczołu i kapsułki. Dobrze zdiagnozowane badanie dotykowe pokaże zmiany w narządzie;
  • T3 - aktywny wzrost guza. Stadium charakteryzuje się uszkodzeniem pęcherzyków, wysokim ryzykiem przerzutów;
  • T4 - choroba atakuje narządy płciowe, układ moczowy, układ trawienny, zwieracz, odbytnicę i inne narządy;
  • N1 - stopień graniczny z uszkodzeniem ścian i węzłów chłonnych miednicy;
  • N2 - wszystkie narządy ulegają zmianom, tkanka kostna, proces jest nieodwracalny, śmiertelny.

Gruczolakorak prostaty Gleasona:

  1. G1 - edukacja składa się tylko z jednorodnych gruczołów o niepodzielnych jądrach;
  2. G2 - komórki nowotworowe pozostają izolowane, ale z dynamiką fuzji;
  3. G3 - zauważalne naciekanie zrębu, tkanek otoczenia;
  4. G4 - gruczoły i tkanki są prawie całkowicie dotknięte atypowymi komórkami nowotworowymi;
  5. G5-guz jest formacją warstwową, komórek nie można różnicować - jest to rak anaplastyczny.

Etapy są podzielone zgodnie z powszechnie przyjętym systemem TNM, w którym T - wskazuje na obecność i rozmiar guza, N - wskazuje na obecność lub brak przerzutów w węzłach chłonnych, a M - wskazuje, czy istnieją odległe przerzuty.

Diagnoza i leczenie

Od rozpoznania choroby na czas i odpowiednio przepisanego leczenia zależy zdrowie i życie pacjenta. Prognozy dotyczące choroby pogarszają się z czasem. Jedyna skuteczna metoda walki z rakiem, diagnozowanie go na wczesnym etapie i zalecanie odpowiedniego leczenia.

Nowotwór złośliwy w prostacie, w początkowych stadiach diagnozowany jest wyłącznie za pomocą diagnostyki instrumentalnej i klinicznych badań krwi.

W przypadku podejrzenia raka należy zbadać pacjenta:

  • Biopsja - ogrodzenie jest wykonane specjalną igłą, która jest wprowadzana do gruczołu przez odbytnicę. W tym samym czasie pobiera się 6-8 części tkanek. Próbki przesłane do histologii gruczolakoraka prostaty.
    Biopsja wiąże się z pewnym ryzykiem dla zdrowia pacjenta, dlatego jest przepisywana tylko wtedy, gdy jest to naprawdę konieczne. Na skrawku tkanki w obecności onkologii można wyraźnie odróżnić mikrokognity gruczolakoraka, dlatego metoda diagnostyczna pozostaje jednym z najbardziej pouczających i dokładnych rodzajów badań;
  • PSA - materiał do badania mikroskopowego pobierany jest z żyły. Antygen specyficzny dla prostaty zwykle nie przekracza dopuszczalnych rozmiarów. Wzrost PSA nawet o jeden wskazuje na prawdopodobne zmiany patologiczne. Przy 27 ng / ml rozpoznaje się IDU (śródnabłonkowy nowotwór gruczołu krokowego), stan przedrakowy.
    Wartość PSA po usunięciu gruczołu krokowego i węzłów chłonnych stopniowo wraca do normy. Po operacji pacjent musi wykonywać testy PSA co 3 miesiące. Ten środek pomoże zdiagnozować nawrót raka i zastosować środki zapobiegawcze;
  • Scyntografia jest metodą badawczą radioizotopową. Izotop jest wstrzykiwany do gruczołu krokowego, co nadaje dotkniętej tkance specjalne przebarwienia histologiczne. Następnie pacjent jest badany specjalną kamerą gamma. Wyniki scyntografii są zapisywane na dysku;
  • Badanie ultrasonograficzne - USG gruczolakoraka przeprowadza się przez obszar brzucha lub wprowadzając czujnik przez odbyt. Ostatnia metoda TRUS jest wysoce niezawodna;
  • MRI - rezonans magnetyczny to pouczająca i dokładna metoda diagnostyczna. MRI gruczolakoraka pokazuje objętości i lokalizację zagęszczenia, obecność przerzutów w sąsiednich tkankach.
    Przygotowanie MRI nie wymaga dużo czasu. Metoda nie ma skutków ubocznych, pomaga ustalić naruszenia na wczesnym etapie, dlatego jest preferowana do różnicowania choroby.

Na podstawie wyników badań diagnostycznych wybiera się rodzaj i metodę terapii. Przykłady leczenia w zależności od formy:

  1. W leczeniu drobnego gruczolakoraka gruczołu krokowego można zastosować: blokadę hormonalną testosteronu, radioterapię, operację. Leczenie w 93–95% przypadków daje wynik pozytywny;
  2. Pacjenci z płaską postacią są zalecani do radykalnej prostatektomii. Ta forma jest najcięższa. Charakteryzuje się szybkim rozwojem i przerzutami do kości. Terapia hormonalna i chemioterapia z tą formą często nie przynoszą pozytywnego efektu;
  3. W przypadku guzów niezróżnicowanych odpowiednie jest zastosowanie chemioterapii, którą można połączyć z cytostatykami i terapią hormonalną;
  4. Radioterapia jest skuteczna tylko w pierwszych stadiach i w łagodnych postaciach rozwoju choroby (guzy wysoce zróżnicowane i średnio zróżnicowane).

Rokowanie leczenia zależy od kilku czynników:

  • Historia medyczna - we wczesnych stadiach gruczolakoraka dobrze reaguje na leczenie. Guz zaklasyfikowany do stopnia 3-4 ma złe rokowanie. Nawrót choroby ma negatywny wpływ na powrót do zdrowia. Wielkość interwencji chirurgicznej wpływa na wyniki terapii i czas powrotu do zdrowia;
  • Rodzaj edukacji - gruczolakorak jasnokomórkowy dobrze reaguje na leczenie. Z reguły diagnozuje się go na etapach 1-2 choroby. Dotyczy to również gruczolakoraka ciemnokomórkowego;
    Terapia przeprowadzana jest w minimalnie inwazyjny sposób. Osiągnięto stabilną remisję. Gruczołowe raki torbielowate i śluzowe mają negatywne rokowanie w leczeniu, szczególnie z pojawieniem się przerzutów;
  • Etap onkologii - w przypadku gruczolakoraka prostaty na etapach 1-2 konieczne jest leczenie chirurgiczne lub radioterapia. Skuteczność szybko wykrytej choroby jest trudna do przecenienia. Jeśli korzystasz z zaawansowanej opieki medycznej, możesz przewidzieć zwycięstwo nad chorobą..

Pomimo powszechnego przekonania leczenie chirurgiczne nie jest najlepszą opcją w przypadku raka. Nawet przy użyciu nowoczesnej technologii prawdopodobieństwo nawrotu choroby jest dość wysokie. Przed przepisaniem leczenia chirurgicznego ustal obecność wskazań do zabiegu inwazyjnego.

Wraz z terapią chirurgiczną szeroko stosuje się techniki małoinwazyjne, przeprowadza się hormonoterapię i chemioterapię. Termin i wybór procedury wybiera lekarz prowadzący, w zależności od ciężkości choroby pacjenta, biorąc pod uwagę wszystkie zalety i wady każdego rodzaju leczenia.

Rozpoznanie gruczolakoraka jest przerażające, ponieważ już na 3 etapach prawdopodobieństwo udanej terapii jest ograniczone do minimum. Po przejściu choroby na 4. stopień regresji leczenie ogranicza się wyłącznie do przezwyciężenia objawów i przynosi jedynie chwilową poprawę samopoczucia pacjenta.

W późniejszych etapach leczenie uzupełnia się lekami hormonalnymi i radioterapią. Ten ostatni ma kilka opcji. Źródło promieniowania może znajdować się wewnątrz lub na zewnątrz (podawanie kapsułki z radioaktywnymi izotopami jodu). Gdy prostatektomia jest przeciwwskazana, zastępuje się ją krioterapią. Podczas tej procedury guz jest zamrażany, w wyniku czego niszczone są komórki złośliwe..

Rokowanie i konsekwencje leczenia

Najbardziej optymistyczne rokowanie w przypadku gruczolakoraka, jeśli pacjent zwrócił się przy pierwszych objawach raka. Przy odpowiednim leczeniu etapów 1 i 2 pacjent ma 90% gwarantowanego życia przez następne pięć lat. Wskaźnik przeżycia trzeciej fazy choroby wynosi nie więcej niż 50% pacjentów. Prognozowanie czwartego etapu gruczolakoraka wynosi nie więcej niż 19% pacjentów. Z tego powodu mężczyzna musi co roku przechodzić rutynowe badanie..

Prognozy dotyczące gruczolakoraka prostaty są zwykle rozczarowujące. Właściwość leczenia można ocenić tylko w przypadku terapii 1-3 etapów choroby. Na ostatnim etapie zmiany są uważane za patogenne; ich opuszczenie lub cofnięcie jest już niemożliwe. W takim przypadku terapia nie ma na celu pozbycia się choroby, ale złagodzenie dyskomfortu. Jeśli choroba nie zostanie rozpoczęta, będzie można ją wyleczyć zachowawczo lub chirurgicznie.

Prawdopodobieństwo całkowitego wyleczenia choroby, gdy zostanie ona wykryta na etapie 1 lub 2, osiąga 95%, jeśli taktyki leczenia są odpowiednio wybrane z uwzględnieniem rodzaju nowotworu.

W trzecim etapie, ze względu na duży rozmiar guza, leczenie może być skomplikowane.

Czwarty etap gruczolakoraka jest uważany za nieuleczalny, a za pomocą przebiegu procedur terapeutycznych możliwe jest jedynie złagodzenie stanu pacjenta. Oczekiwana długość życia w tym przypadku wynosi nie więcej niż 5 lat.

Jeśli zdiagnozowano raka prostaty, rokowanie zależy od rodzaju choroby i jej rozwoju. Od pierwszego do trzeciego stopnia wskaźnik przeżycia wynosi ponad 68-75%. Jednak w ostatnich 4 etapach leczenie ma na celu jedynie powstrzymanie ataków bólu i zapewnienie pacjentowi możliwie spokojnej opieki. Patologia rozprzestrzenia się w całym ciele, a konsekwencje są już nieodwracalne.

Oczekiwana długość życia po terapii:

  • Guz T1 niskiego stopnia - 50% pacjentów żyje co najmniej 6-7 lat;
  • Na etapie T2 - 50% mężczyzn żyje do 5 lat;
  • Na etapie T3 - 25% pacjentów nie żyje do 5 lat;
  • Ostatni etap prowadzi do szybkiej śmierci, przez około rok żyje nie więcej niż 4-5% pacjentów.

Onkologia nie będzie wyrokiem, jeśli zastosowane zostaną środki zapobiegawcze. Wiele zależy od menu i systemu żywności: nadmiar czerwonego mięsa, tłuszczy, słodyczy, niska mobilność, brak regularnego życia seksualnego, skłonność do picia (piwa) - ryzyko patologii u takich pacjentów jest prawie o 68% wyższe.

Dieta powinna zostać przejrzana w celu uwzględnienia:

  • warzywa (zwłaszcza pomidory);
  • rośliny strączkowe;
  • owoce;
  • produkty pełnoziarniste;
  • orzechy
  • dzika róża, rokitnik i jagody.

Powrót do normalnego życia seksualnego, spożywanie alkoholu, ograniczenie palenia, uprawianie sportu i terminowe badanie lekarskie przez lekarza - to wszystkie zasady zapobiegające przedwczesnej śmierci z powodu raka prostaty.

Z powikłań możliwe są przerzuty. Rozprzestrzeniają się przez naczynia krwionośne i limfatyczne. Przerzuty mogą wpływać na następujące narządy:

Bardzo ważne jest jak najwcześniejsze zdiagnozowanie gruczolakoraka prostaty, ponieważ we wczesnych stadiach rozwoju tę chorobę można całkowicie wyleczyć. W trzecim etapie złożoność leczenia wynika z dużego rozmiaru guza i obecności przerzutów. Choroba w stadium 4 jest uważana za nieuleczalną..

Opcje dla gruczolakoraka gruczołu krokowego gruczołu krokowego

Wariant atroficzny

Główną różnicą między wariantem zanikowym a innymi gruczolakorakami prostaty jest niedobór cytoplazmy. Główne błędy diagnostyczne związane z przerostem postatroficznym i patomorfizmem terapeutycznym.

Rozpoznanie zanikowego wariantu gruczolakoraka opiera się na wykryciu procesu naciekania przez małe gruczoły zlokalizowane między dużymi gruczołami o normalnej morfologii. W przypadku zanikowego wariantu raka prostaty nie występuje desmoplastyczna reakcja stromalna. Obowiązkowym kryterium jest wykrycie jąder.

Wariant pseudo-hiperplastyczny

Pseudo-hiperplastyczny wariant raka naśladuje strukturę gruczołów w łagodnym rozroście gruczołowym, a jego diagnoza jest trudna. Gruczoły guza są duże, mają brodawki fałdowe. Gruczoły są liczne, blisko położone i nie mają międzywarstwowych zrębów.

Objawy atypii jądrowej są wyrażone. Czasami guz rośnie w chirurgiczną kapsułkę gruczołu krokowego. W diagnostyce różnicowej wykonuje się badanie immunohistochemiczne w celu potwierdzenia braku warstwy komórek podstawowych w pseudo-rozrostowym wariancie gruczolakoraka.

Rak podobny do Xanthoma

Rak ksantoidalny (komórka piankowata) jest wariantem gruczolakoraka gruczolakowatego gruczołu krokowego, który charakteryzuje się obecnością obfitej, pieniąco wyglądającej cytoplazmy z bardzo niskim stosunkiem materiału jądrowego do cytoplazmatycznego. Lipidy nie są wykrywane. Jądra małych rozmiarów, hiperchromiczne, okrągłe, jądra czasami nie do odróżnienia.

Pienisty typ cytoplazmy jest znakiem diagnostycznym. Rozpoznanie jest możliwe dzięki połączeniu objawów cytoplazmatycznych, naciekającego charakteru wzrostu, braku komórek podstawowych podczas badań immunohistochemicznych, wykrycia w świetle gruczołów jednorodnych różowych mas lub krystaloidów.

Warianty tworzące szlam i komórki cricoid

Jest to brane pod uwagę jako osobna opcja, jeśli ponad 25% objętości wyciętego guza zawiera wewnątrzkomórkową lub zewnątrzkomórkową mucynę. Jeśli nie jesteśmy w stanie określić objętości wyciętego guza, powinniśmy użyć terminu gruczolakorak tworzący śluz.

Diagnoza nie jest trudna, ponieważ ta opcja odpowiada guzom tworzącym śluz z innych lokalizacji. Guz zawiera jeziora mucyny, w których znajdują się głównie struktury guza krostkowego i / lub komórki krętkowe. W immunohistochemicznie brakuje receptorów androgenowych.

Kryteria Gleasona nie mają zastosowania. Prognoza jest niekorzystna. Odporny na tradycyjną terapię. Pomimo terapii średnia długość życia u leczonych pacjentów nie przekraczała 3 lat.

Wariant onkocytowy

Wariant podobny do nabłonka limfatycznego

Wariant podobny do mięsaka (rakowiak mięsaka)

Rak gruczołu krokowego podobny do mięsaka zawiera co najmniej dwa złośliwe składniki - nabłonkowy (gruczołowy) i złośliwy wrzeciono-komórka i / lub elementy mezenchymalne. Element mezenchymalny może być reprezentowany przez mięsak prążkowany, mięsak gładkokomórkowy, mięsak chondrosarcoma, kostniakomięsak, tłuszczakomięsak, naczyniakomięsak.

Immunohistochemicznie elementy nabłonkowe reagują z przeciwciałami przeciwko antygenowi specyficznemu dla prostaty (PSA) i / lub cytokeratyny, podczas gdy komórki wrzeciona reagują z markerami nowotworów tkanek miękkich.


Figa. 2,39. System klasyfikacji Gleasona dla gruczolakoraka prostaty (G. David. D.G. Bostwick, 1997).

Klasyfikacja raka prostaty według kryteriów WHO (ryc. 2.39):

Guz tworzy gruczoły, komórki nowotworowe o znacznym stopniu anaplazji jąder komórkowych

Guz bez tworzenia gruczołów (niezróżnicowany)

Klasa IGuz tworzy gruczoły, komórki nowotworowe z niewielkim stopniem anaplazji jądrowej
Klasa IIGuz tworzy gruczoły, komórki nowotworowe z umiarkowanym stopniem anaplazji jądrowej
Klasa III

Zgodność między różnymi metodami oceny podano w poniższej tabeli porównawczej:

Wynik GleasonaOcena WHORokowanie z odpowiednim wyborem leczenia
Bardzo zróżnicowane
Indeks całkowity 2, 3, 4
Klasa IKorzystny
Umiarkowanie zróżnicowany
Indeks całkowity 5, 6, 7
Klasa II-
Niska ocena
Indeks ogółem 8, 9, 10
Klasa IIINiekorzystny

System gradacji Gleasona

System gradacji Gleasona został zaprojektowany dla najczęstszego wariantu morfologicznego złośliwego raka prostaty - gruczolakoraka, nabłonka izocinarnego. W przypadku innych wariantów morfologicznych guzów prostaty układ ma ograniczone zastosowanie lub wcale nie ma zastosowania.

Obecnie ogólnie przyjętym systemem klasyfikacji guzów nabłonkowych gruczołu krokowego jest system opracowany przez Donalda F. Gleesona (1966.1977). System opiera się na stopniu zróżnicowania gruczołowego. Atypia jądrowa nie jest brana pod uwagę. System gradacji Gleasona określa pięć stopni ze zmniejszającym się zróżnicowaniem - od gruczołu krokowego możliwie najbliżej struktury normalnego gruczołu krokowego do niezróżnicowanych struktur. Każdy z pięciu stopni różnicowania jest opisany liczbą od 1 do 5.

W różnych częściach guza stopień różnicowania może być różny. Do oceny brany jest najbardziej rozpowszechniony stopień różnicowania, który nazywa się stopniem podstawowym, a drugi najbardziej powszechny stopień nazywany jest stopniem wtórnym. System Gleasona polega na określeniu całkowitego wskaźnika uzyskanego z sumy opisu najczęstszego stopnia i drugiego najważniejszego stopnia zróżnicowania.

Na przykład największa objętość zmiany odpowiada III stopniowi różnicowania zgodnie z wynikiem Gleasona (opisanym przez numer 3), drugie miejsce zajmują niezróżnicowane struktury odpowiadające piątemu stopniowi odróżnicowania (opisanemu przez numer 5).

Wskaźnik całkowity zgodnie z systemem Gleasona wyprowadza się z sumy dwóch najczęstszych stopni zróżnicowania, tj. 3 + 5 = 8. Jeśli guz jest jednorodny w całym obszarze lub wykryto tylko jedno miejsce guza, stopień różnicowania jest podwojony. Na przykład guz ma niski stopień złośliwości i odpowiada stopniom IV i zróżnicowaniu zgodnie z systemem Gleasona. W tym przypadku całkowity współczynnik odpowiada 8 i należy go opisać jako 4x2 = 8.

System gradacji Gleasona z reguły nie bierze pod uwagę struktury guza, jeśli zajmuje mniej niż 5% objętości guza. Jeśli jednak ta struktura (trzeciorzędowa) ma stopień IV lub V, to znacznie pogarsza rokowanie. W tym przypadku całkowity współczynnik składa się ze stopnia procesu najbardziej powszechnego w objętości procesu i stopnia najmniej zróżnicowanego składnika.

Opis zawiera stopień najbardziej powszechnego składnika, na przykład II, drugiego składnika objętościowego, na przykład III i najmniej zróżnicowanego składnika IV lub V, nawet jeśli zajmuje mniej niż 5% objętości. W konkluzji histologicznej całkowity współczynnik Gleasona zostanie opisany jako 2 + 3 + 5 = 10.

W przypadku wieloogniskowej biopsji różne próbki biopsji mogą mieć różne wskaźniki całkowite. Planowanie leczenia należy rozpocząć od najwyższej stawki.

Gleason klasa I

Gleason klasa II

Gleason klasa III

Gleason klasa IV

Klasa V wg Gleasona

Gruczolakorak przewodowy

Kody ICD-O

Gruczolakorak przewodowy 8500/3:

• Fungal 8201/3
• Papillary 8260/3
• Solid 8230/3

Gruczolakorak, pochodzący z nabłonka przewodów, jest reprezentowany przez duże gruczoły ze strukturami brodawkowatymi lub tworzeniem się krostkowych struktur krystalicznych wyściełanych wysokimi pseudostratowanymi komórkami cylindrycznymi wytwarzającymi PSA i fosfatazę kwasu prostaty (PAP) i ujemnymi w komórkach podstawowych z 12 komórkami cytokeratyny o wysokiej masie cząsteczkowej 12. Wokół guza gromadzą się makrofagi z obecnością pigmentu W zależności od histoarchitektoniki istnieje kilka podgatunków gruczolakoraka przewodowego, co odzwierciedla się w klasyfikacji, które często są mieszane.

Znajduje się w strefie obwodowej gruczołu krokowego i wokół cewki sterczowej prostaty. Przejawia się w krwiomoczu i ostrym zatrzymaniu moczu. Stężenie PSA może być normalne lub podwyższone. Czasami przy cystoskopii w obszarze guzka nasiennego można zaobserwować wzrost guzków brodawkowatych. Według kilku autorów gruczolakorak gruczołu krokowego przerzutuje do płuc i prącia.

Rak urotelialny

Kod ICDO 8120/3

Pierwotny rak urotelialny pochodzi z wyściółki urotelialnej gruczołu krokowego i bliższych części przewodów prostaty. Cytoplazma barwiona eozynofilowo. Często występują mitozy, wyraźny polimorfizm jądrowy. Wyraźna reakcja desmoplastyczna w otaczających tkankach. Czasami różnicowanie płaskonabłonkowe lub gruczołowe. Guz jest ujemny względem swoistego antygenu prostaty i PAP, dodatni dla cytokeratyny 7 i 20, w ponad połowie przypadków dodatni dla p63.

Częstotliwość zmian gruczołu krokowego z pierwotnym rakiem urotelialnym wynosi 0,7-2,8.

Wtórny rak urotelialny jest spowodowany kiełkowaniem guzów urotelialnych pęcherza moczowego lub cewki moczowej w gruczole krokowym. Kombinacja inwazyjnego raka urotelialnego pęcherza i wtórnego raka urotelialnego gruczołu krokowego osiąga 45%. Klinicznie objawia się niedrożnością dróg moczowych i krwiomoczem. Guz powoduje przerzuty do węzłów chłonnych i kości. Przerzuty rentgenowskie raka urotelialnego w kości wyglądają jak ogniska osteolityczne.

Inscenizacja guzów urotelialnych gruczołu krokowego:

T1 - dotyczy to tylko przewodów prostaty;
T2 - kiełkowanie w tkance podnabłonkowej i zrębie gruczołu krokowego.

W przypadku wtórnego raka urotelialnego gruczołu krokowego leczenie dopęcherzowe jest nieskuteczne; zaleca się radykalną cystrostatektomię..

Guzy płaskonabłonkowe

Kody ICD-O

Gruczolakorak gruczołowy 8560/3
Rak płaskonabłonkowy 8070/3

Guzy płaskonabłonkowe atakujące gruczoł krokowy. Występują w gruczołach okołocewkowych lub w trądziku prostaty z wyściełających komórek podstawnych i nie zawierają gruczołów.

Rak płaskonabłonkowy nie zawiera elementów gruczołowych. Reakcja z przeciwciałami przeciwko PSA i fosfatazą prostaty jest ujemna. Histologicznie płaskonabłonkowy rak należy odróżnić od płaskonabłonkowej metaplazji, która czasami występuje z zawałem serca lub po terapii hormonalnej.

Gruczołowe raki płaskonabłonkowe są zlokalizowane w strefie przejściowej. Składają się z dwóch składników - gruczołowego i płaskonabłonkowego. Składnik gruczołowy jest dodatni pod względem PSA i PAP. Składnik komórek płaskonabłonkowych ujemny dla antygenu specyficznego dla prostaty i PAP oraz dodatni dla cytokeratyn o dużej masie cząsteczkowej.

Rzadki nowotwór (gruczolakorak złośliwy) stanowi mniej niż 0,6% wszystkich złośliwych nowotworów nabłonkowych gruczołu krokowego. Około 50% gruczolakoraka występuje u pacjentów z rakiem prostaty po terapii hormonalnej lub radioterapii..

T.J. Jr. Bassler, R. Orozco, I.C. Bassler, L.M. Boyle, T. Bormes (1999) opisuje związek z zakażeniem schistosomatozą. Objawem klinicznym jest niedrożność dróg moczowych w połączeniu z bólem kości i krwiomoczem. Guz jest podatny na szybkie przerzuty do kości. Przerzuty do kości są osteolityczne.

Poziomy PSA zwykle nie są podwyższone. Czasami w przypadku gruczolakoraka gruczolakoraka poziom PSA w surowicy może wzrosnąć. Wiek pacjentów wynosi od 52 do 79 lat. Leczenie hormonalne i chemioterapia są nieskuteczne. W przypadkach chorób ograniczonych narządach zaleca się radykalną prostatektomię lub cystoprostatektomię, w tym całkowitą cewkę moczowodową..

Guzy podstawnokomórkowe

Kody ICD-O

Gruczolak podstawnokomórkowy 8147/0
Rak podstawnokomórkowy 8147/3

Gruczolak podstawnokomórkowy jest nowotworem prostaty bez potencjału złośliwego, składającym się z jednego lub więcej wyraźnie określonych zaokrąglonych węzłów hiperplastycznych komórek podstawnych, które tworzą małe gęste gniazda lub torbielowate poszerzone.

Otoczka zrębu jest nieco gęstsza. Jądra są duże, ze skąpą cytoplazmą i niedostrzegalnymi jąderkami. Gruczolaki wielu podstawnokomórkowych nazywane są gruczolakiem podstawnokomórkowym. Gruczolak podstawnokomórkowy łączy się z przerostem gruczołów. Komórki są dodatnie dla keratyny o dużej masie cząsteczkowej 34bE12 i p63, ujemne dla PSAn PAP. Aktywność proliferacyjna z Ki67 jest niska. Komórki nie mają receptorów androgenowych, ale mają receptory estrogenowe i progesteronowe.

Rak podstawnokomórkowy jest nowotworem o niskim potencjale złośliwości pochodzącym z komórek podstawowych gruczołu krokowego. Charakteryzuje się dużymi gniazdami podstawnymi z obwodową palisadą i martwicą, infiltracją otaczającej tkanki i reakcją desmoplastyczną w otaczającej zrębie; rośnie wzdłuż przestrzeni okołonerwowych. Komórki nowotworowe są dodatnie w reakcji z cytokeratynami o dużej masie cząsteczkowej (34bE12), Bc1-2 i Ki-67. W 50% przypadków komórki S-100 są dodatnie. Komórki nie mają receptorów androgenowych, ale mają receptory estrogenowe i progesteronowe.

Choroba objawia się niedrożnością dróg moczowych. Biologiczne zachowanie i leczenie raka podstawnokomórkowego zostało słabo zbadane, ponieważ kilka przypadków obserwowano przez krótki czas. Może wystąpić miejscowe rozprzestrzenianie się poza gruczołu krokowego wraz z odległymi przerzutami.

Guzy neuroendokrynne

Kody ICD-O

Endokrynologiczne różnicowanie w gruczolakoraku 8574/3
Rakowiak 8240/3
Rak drobnokomórkowy 8041/13
Paraganglioma 8680/1
Neuroblastoma 9500/3

Nowotwory złośliwe gruczołu krokowego pochodzące z komórek neuroendokrynnych gruczołu krokowego, w których granulkach można wykryć chromograninę A, serotyninę, enolazę specyficzną dla neuronów, synaptofizynę, peptyd wydzielający bombynę / gastrynę, czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF) i szereg innych neuroendokrynnych.

Wszystkie guzy nabłonkowe gruczołu krokowego mają niewielką liczbę rozproszonych komórek neuroendokrynnych w ich składzie komórkowym. W 5% gruczolakoraków prostaty występują obszary z dużą liczbą pojedynczych lub zgrupowanych komórek neuroendokrynnych wykrytych przez barwienie immunologiczne przeciwciałami przeciwko chromograninie A, identycznymi z guzami neuroendokrynnymi innych narządów.

W obrazie klinicznym guza, wraz z typowymi miejscowymi objawami gruczolakoraka prostaty, często występują zespoły paranowotworowe w postaci zespołu Cushinga złośliwej hiperkalcemii, nieodpowiedniego wydzielania hormonu antydiuretycznego i zespołu miastenicznego.

Złe rokowanie kliniczne jest związane z faktem, że komórki neuroendokrynne są niezależne od androgenów i nie wykazują wzrostu swoistego antygenu swoistego dla prostaty w surowicy krwi. Średnie przeżycie pacjentów z drobnokomórkowym rakiem prostaty wynosi mniej niż 1 rok..

Wyróżnia się pięć postaci w zależności od odsetka komórek neuroendokrynnych w guzie i rozpowszechnienia niektórych rodzajów komórek neuroendokrynnych:

• ogniskowe różnicowanie neuroendokrynne w guzowatym gruczolakoraku gruczołu krokowego;
• rakowiak (wysoce zróżnicowany guz neuroendokrynny WHO);
• drobnokomórkowy rak neuroendokrynny (niski stopień raka neuroendokrynnego zgodnie z nową klasyfikacją WHO);
• przyzwojak 8680/1;
• neuroblastoma 9500/3.

Guzy mezenchymalne

Kody / CD-O

Leyomisarcoma 8890/3
Mięsak prążkowany 8900/3
Chondrosarcoma 9220/3
Angiosarcoma 9120/3

Złośliwy włókniakowy histiocytoma 8830/3
Nowotwór złośliwy błon nerwów obwodowych 9540/3
Naczyniak 9120/0
Chondroma 9220/0

Leiomyoma 8890/0
Guz ziarnisty 9580/0
Hemangiopericytoma 9150/1
Samotny guz włóknisty 8815/0

Rzadko łagodne i złośliwe nowotwory pochodzenia mezenchymalnego stanowią 0,1-0,2% wszystkich guzów prostaty

Mięsak mięsak gładki najczęściej wykrywany jest ze wszystkich mięsaków zrębu. Występuje w wieku od 40 do 70 lat, 20% mięśniaków gładkokomórkowych występuje u pacjentów w młodym wieku. Mięsaki gładkokomórkowe obejmują nowotwory mięśni gładkich z łagodną atypią lub mięsaki niskiej jakości. Mitozy w niewielkiej ilości, rozproszone.

Immunohistochemicznie wykrywany przez reakcję z markerami mięśni, czasami dodatni z cytokeratynami. Może wyrażać cytokeratyny oprócz markerów mięśniowych. Przebieg kliniczny charakteryzuje się licznymi nawrotami. Przerzuty znajdują się w płucach. Średnie przeżycie mięsaka gładkokomórkowego gruczołu krokowego wynosi od 3 do 4 lat.

Mięsak prążkowany jest jednym z najczęstszych nowotworów prostaty, głównie w dzieciństwie. Odległe przerzuty są rzadkie. Większość mięsaków prążkowanych prostaty jest związanych z podtypem embrionalnym. Aby to potwierdzić, konieczne jest badanie immunohistochemiczne. Po biopsji lub częściowym wycięciu guza wykonuje się intensywną chemioterapię i radioterapię..

Ważne jest, aby zidentyfikować rzadkie przypadki mięsaka mięsaka prostaka pęcherzyków płucnych wpływających na prostatę, ponieważ ten podtyp jest niekorzystny i wymaga bardziej agresywnej chemioterapii.

Istnieją pojedyncze przypadki obserwacji w prostacie złośliwego włóknistego histiocytoma, chondrosarcoma, złośliwych guzów błon nerwów obwodowych i mięsaka maziówkowego.

W literaturze opisano różne łagodne nowotwory tkanek miękkich gruczołu krokowego, takie jak guz ziarnisty, pojedynczy guz włóknisty, naczyniaki krwionośne, chondromy, guzy obwodowego układu nerwowego, mięśniaki gładkie, których charakterystyczną cechą jest wyraźnie zarysowana proliferacja tkanki mięśni gładkich o wielkości co najmniej 1 cm.

Guzy zrębu prostaty

Kody ICD-0

Guzy powstałe w wyniku wyspecjalizowanego zrębu prostaty

Nowotwory dzielą się na prostatyczną proliferację zrębu o nieokreślonym potencjale złośliwym (STUMP) i mięsaka prostaty, na podstawie stopnia komórkowej zrębu, obecności postaci mitozy, martwicy i proliferacji zrębu. Kompozycja komórkowa jest reprezentowana przez struktury podobne do łagodnego guza w kształcie liścia; zręb z wysoką zawartością komórek miąższowych. Guz rozprasza się w gruczole krokowym i rozprzestrzenia się na sąsiednie tkanki. Często się powtarza.

Immunohistochemicznie guzy zrębowe gruczołu krokowego dają pozytywną reakcję z CD 34 na receptory progesteronowe (PR) i rzadko mają receptory estrogenowe (ER). Diagnostyka różnicowa z guzem zrębu o niepewnym potencjale złośliwym opiera się na pozytywnej reakcji z aktyną; mięsaki zrębu dają negatywną reakcję z markerami mięśni.

Guzy limfohemogenne

Inne nowotwory

Kody ICD-O

Cystadenoma 8440/0
Nephroblastoma (guz Wilmsa) 8960/3
Guz Rabdoid 8963/3
Guzy komórek rozrodczych

Guz woreczka żółtkowego 9071/3
Seminoma 9061/3
Rak zarodkowy i potworniak 9081/3
Choriocarcinoma 9100/3

Gruczolakorak jasnokomórkowy 0/3
Czerniak 8720/3
Paraganglioma 8680/1
Nerwiak zarodkowy: neuroblastoma

Cystadenoma występuje w wieku od 20 do 80 lat; objawia się objawami niedrożności dróg moczowych z wyczuwalnym rozrostem brzucha lub bez niego. Guz występuje między pęcherzem a odbytnicą, jest dobrze odgraniczony i makroskopowo podobny do przerostu guzkowego z wieloma torbielami.

Nabłonek wyściela torbiele i reaguje z przeciwciałami przeciwko PSA i fosfatazie prostaty. Cystadenoma intraprostatyczna powinna zostać zdiagnozowana tylko wtedy, gdy połowa gruczołu krokowego wygląda normalnie, a reszta gruczołu jest powiększona o pojedynczy, uśpiony węzeł. Cystadenomy gruczołu krokowego nie są biologicznie agresywne, ale mogą powrócić z niepełnym wycięciem. Ze względu na duży rozmiar i ingerencję w otaczające struktury może być wymagana szeroko zakrojona operacja.

Guz Wilmsa (nerczak), złośliwy rabdoid, pierwotne guzy zarodkowe, czerniaki rzadko występują w gruczole krokowym. W celu diagnozy należy wykluczyć przerzuty tych guzów gruczołu krokowego..

Guzy przerzutowe

Przerzuty guzów litych opisano u 0,1–2,9% wszystkich mężczyzn pośmiertnie i u 0,2% wszystkich działających leków prostaty. Najczęstszym źródłem krwiotwórczych przerzutów do prostaty są płuca. Istnieją dane literaturowe dotyczące przerzutów z płuc, skóry (czerniaka), przewodu pokarmowego, nerek, jąder i gruczołów wydzielania wewnętrznego.

Wrastanie raka urotelialnego pęcherza do gruczołu krokowego nie jest przerzutem.

Nowotwory pęcherzyków nasiennych

Kody ICD-0

Gruczolakorak 8140/3
Cystadenoma 8440/0

Mieszane guzy nabłonkowo-zrębowe

Leiomyosarcoma 8890/3
Angiosarcoma 9120/3
Liposarcoma 8850/3
Złośliwy włókniakowy histiocytoma 9830/3

Samotny guz włóknisty 8815/0
Hemangiopericytoma 9150/1
Leiomyoma 8890/0

Guz męskich przydatków, prawdopodobnie pochodzący z przewodu Wolfa

Guzy przerzutowe

Nowotwory złośliwe pęcherzyków nasiennych

Pierwotne nowotwory pęcherzyków nasiennych są rzadkie.

Pierwotny gruczolakorak pęcherzyków nasiennych jest niezwykle rzadki, średni wiek pacjenta wynosi 62 lata (17 do 90 lat), a objawy podczas kontaktu z lekarzem obejmują niedrożność dróg moczowych i krwiomocz. Diagnostyka różnicowa z kiełkowaniem gruczolakoraka gruczołu krokowego opiera się na braku immunohistochemicznego barwienia PSA i PAP oraz pozytywnego barwienia antygenem embrionalnym raka (CEA).

Leczenie polega na radykalnej operacji i napromieniowaniu, a następnie terapii hormonalnej. Prognoza jest niekorzystna. Większość pacjentów wykazywała przerzuty, a przeżycie było krótsze niż 3 lata w 95% przypadków.

W pęcherzykach nasiennych opisano pojedyncze przypadki różnych łagodnych i złośliwych guzów tkanek miękkich, w tym cystadenoma, guzy w kształcie liścia, mięśniak gładki, włókniak, gruczolakowość, hamartoma mezonefry i mięsak.

Cystadenoma jest rzadkim łagodnym nowotworem składającym się z torbieli wyłożonych prostym nabłonkiem kolumnowym z przewlekłym stanem zapalnym luźnego włóknistego zrębu lub włóknisto-mięśniowego zrębu.

Guz w kształcie liścia składa się z mieszanki różnych komórkowych zrębów i elementów trądzikowych. Złośliwe analogi charakteryzują się filtrowaniem wzrostu, atypią zrębu, dużą liczbą postaci mitozy i nadmiarem stosunku trądziku do zrębu.

Guzy pierwotnych komórek rozrodczych, w tym rak kosmówki i nasieniak, opisano w pojedynczych obserwacjach.